Joy Division - Unknown Pleasures (1979)

Volgens mij is het een bass riff.

Is een bass riff inderdaad.

Een basgitaar toch.

Tja, als je het zo wilt bekijken kan je net zo goed instrument riff zeggen.

Mooi verhaal Rumour!
Ben ook erg benieuwd hoe Closer bij je gaat aankomen.

Eigelijk draai ik dit album niet meer, ik kan mezelf ook niet zo ver krijgen omdat te doen.
Deze plaat heeft een herfst weertje nodig... dat gebeurt nu nog even niet.

amen

ps. Van Closer is het niet ver meer naar Movement en de rest van New Order.
En dan bedoel ik het zichtbaar worden van de muzikale evolutie doorheen beide oeuvres.

Op UP zit New Order al in de drumkicks van Disorder.
Dat heeft me altijd gefrappeerd toen ik UP voor het eerst beluisterde.
Ik kende toen enkel Blue Monday en Power Corruption & Lies.

Of luister wat PC&L betreft ook eens naar Leave Me Alone en leg die song naast Closer.

Ik luisterde dit album weer eens na een tijdje, en bedacht me dat het niet eens heel veel voor Closer onderdoet. Maar vanwege de gitzwarte sfeer prefeer ik toch Closer. Dit album verdient desalniettemin natuurlijk ook de volle pond.

Dan vraag ik me af of we hetzelfde bedoelen. De riff wordt voor het eerst ingezet op 0:55, en wordt nog eens extra kracht bijgezet op 3:09. Als dat geen gitaarriff is, heeft Sumner een scheurende basgitaar gepakt of op een kruk zitten toekijken want dan zit er in het hele nummer geen gitaar.

dudu-dududu-dududu-dududu-dudududududududududududududududu

Ah, wij bedoelde inderdaad een andere. Dat is inderdaad een prachtige gitaarriff .

Die baslijn van Hook is een classic en door iedere malloot in 5 minuten te leren spelen.

En dit zijn wel aardige covers:

Hank & Cupcakes

Girls Against Boys


En dan is er nog de fameuze Grace Jones cover.

En voor wie van een klassieke uitvoering houdt (ik niet).

De cd van dat strijkkwartet is inderdaad na éénmaal draaien zum Kotzen - dat kwartet speelt als 'core business' rock en pop na - wat een flinterdunne, herhaalbare truuk.

Die uitvoering van woman-machine GJ (James Bond) is door de bijdrage van ritmesectie Sly en Robbie buitengewoon smakelijk - voor bij de longdrink/cocktail. Overigens vind ik dat het verboden zou moeten worden bij songs als She's Lost Control een mietjesbiertje als Corona met een schijfje limoen (uit de fles - ook dat nog) te drinken, en wel hierom.

Hou je d'r buiten Kock.

Zijn er gisteren nog meerdere naar Unknown Pleasures door Peter Hook in de Effenaar geweest?

Het begon met een soort documentairefilm. Dit kwam echter zeer slecht over imo. Het geluid was slecht en het was slecht te verstaan. Zeker zonder ondertiteling was het amper te volgen. Met vlagen waren er interassante beelden te zien van Joy Division. Maar telkens veel te kort.

Vervolgens begon Peter Hook met een jong gezelschap eerst met een drietal nummers ten tijde van Warsaw. Daarna werd volledig Unknown Pleasures gespeeld. Met als toegift Ice Age (opgedragen aan Edje van der Sar), een nummer dat ik niet kende, Transmission en Love Will Tear Us Apart. De op YouTube staande filmpjes hadden mijn verwachting niet erg hoog geschept, gelukkig heb ik me toch erg vermaakt. Vooral aan het eind ging het dak er een af.

Ik vraag me af of er mensen bij waren die er zo'n dertig jaar geleden ook bij waren. En vooral de sound een beetje vergelijkbaar was met gister?

In December hetzelfde trucje, alleen dan met Closer. Ik kijk er al naar uit...

helaas is de opener niet de goede voorbode voor de rest van het album dan ik hoopte.
Disorder springt er voor mij torenhoog uit maar de rest vind ik maar matig

Daaruit zou je kunnen concluderen dat depressieve Post Punk niets voor jou is, aangezien Disorder meer 'uplifting' is dan de andere nummers.

Ik geloof dat ik dit album maar uit m'n updates haal

Dit album is postpunk in hart en nieren, dus het lijkt me logisch.

Hij doelt meer op dit, denk ik...



In combinatie met dit...

Disorder is een stuk minder depri dan de andere nummers. Vrolijk is het niet, wel een stuk sneller. De rest van het album is een stuk zwarter.

Disorder heeft een popelement dat wat aan New Order doet denken.
Ritmisch een interessante preview op het latere post-Curtis werk van de groep.

Vertolkt treffend hoe Disorder is. Alles behalve ''minder depressief dan de rest''.

ik vind in veel gevallen de muziek een stuk belangrijker dan de teksten en de inhoud, en ik vind een nummer als Disorder of bijvorbeeld Love Will... gewoon een stuk 'makkelijker' wegluisteren, veel van hun nummers die pakken me muzikaal gewoon niet.

staat er op Closer wel wat meer van wat mij misschien wel zou bevallen?

Ja hoor, Closer heeft nogal wat lekker vlotte liedjes

Ampivinni en Joy Division gaan (nog) niks worden denk ik

Ik zou zeggen: let's dance to Joy Division!!

Interzone rockt anders ook aardig 't is een van mijn guilty pleasures om hard in de auto te draaien.