The Cure - Disintegration (1989)

Last Dance is niet erg goed, maar zonder Homesick kan ik niet.

nee last dance kan ik niet missen. ik had het over de twee laatste nummers, homesick en untitled, die vind ik een pak minder dan de eerste 10. maarja misschien veranderd dat ng wel..

Ga nou eerst eens even goed luisteren naar de opbouw van Homesick (en dan bedoel ik dus echt luisteren naar wat er gebeurt en wat alle instrumenten spelen) dan hoor ik je daarna weer.

ja heb ik gedaan maar ik blijf het (voorlopig) nog altijd minder vinden dan de rest. hoewel ik ergens wel kan begrijpen waarom andere mensen het dan wel weer een prachtig nummer vinden. misschien moet ik er gewoon nog wat meer naar luisteren

Precies andersom hier

Ik kan ze eigenlijk allebei niet missen, maar als er dan tóch eentje geschrapt moet worden, dan maar Homesick..

Iets anders: waarom - behalve dat je maar op 2 nummers mag stemmen - krijgt Prayers For Rain zo weinig voorkeursstemmen?? Vind ik juist een van de best nummers van de plaat, de spanning in dat nummer is hier letterlijk voelbaar als ik hem op heb staan! Come to think of it, dat geldt voor wel (veel) meer nummers op Disintegration, maar toch...

Zit er geen geluid onder die clip van 'Pictures of You'?

helemaal mee eens! prayers for rain is ook mijn favoriet van deze plaat!

inderdaad, maar iemand poste bij de comments dit: To GET SOUND, had to add " &fmt=18 " onto the URL. dan heb je wel geluid

YouTube - The Cure - Pictures Of You , zo dus.

Ik heb al veel geprobeerd, maar het wil niet komen. Niets voor mij deze plaat.

Is er iets anders van the cure dat u wel aanspreekt? Just asking

Verwerken.
De winter.
Dit album en dan vooral de titeltrack.
Later kwam daar Pictures of You en The Same Deep Water as You bij.
Maar nu die winter.
Koud en guur.
Maar toch zo warm en vertrouwd.
Net als dit album.
Robert Smith zijn Magnum Opus.
Disintegration zou mijn leven veranderen.
Later zou ik dit album vervangen door Led Zeppelin.
Maar eigenlijk gaat dit veel dieper.
De lagen.
Die vragen om verduidelijking.
En de vragen.
Die vragen om luider geluid.
Om zo duidelijkheid te creeeren.
Over ons gezamenlijke gevoel.

Die spiritualiteit.
Die wetenswaardigheid.
Die vervreemding.
Van de realiteit.
Noemen wij Disintegration.
Begrepen door velen.
Verweten wij het kwaad.
Dat vroeg of laat.
Door onze aderen zal kruipen.
Om erachter te komen.
Dat het te laat is.
(How the end always is)

Het is vooral The Same Deep Water as You dat deze cd zo tijdloos maakt.
Zij het niet dat de andere nummers zo verschrikkelijk goed zijn...

Maar toch is en blijft dat mijn all time favorite

Nog nooit geprobeerd, gisteren dan eindelijk toch gekocht . Zonder bonus materiaal, dus gewoon 12 nummers. Conclusie na drie luisterbeurten: "Disintegration (1989)" is bijna alles voor mij . 5*****. Welk volgende album van The Cure moet ik hoognodig gaan ontdekken??

Qua sfeer zou ik juist voor Mezzanine van Massive Attack gaan.
Wish van The Cure sluit hier enigszins op aan, maar geen album is met dit werk te vergelijken.

[quote]Hans Brouwer schreef:
gisteren dan eindelijk toch gekocht . Zonder bonus materiaal, dus gewoon 12 nummers.quote]

Op het origineel staan er maar 10 nummers.

A1 Plainsong
A2 Pictures of You
A3 Closedown
A4 Lovesong
A5 Lullaby
A6 Fascination Street
B1 Prayers for Rain
B2 The Same Deep Water as You
B3 Disintegration
B4 Untitled

Maar los daarvan inderdaad een schitterende plaat.

Nee we noemden in 1989 niet meer de vinyluitvoering het origineel. De cd bevatte vanaf het begin 12 nummers. De lp-uitvoering die toen, denk ik, al minder werd verkocht dan de cd had 2 nummers minder. Het album was gewoon gemaakt om op cd te passen.

Lijkt me misschien wel terecht. Echter heb ik mijn twijfels of er effectief meer CD's werden verkocht in 1989 dan LP's. Heb wat speurwerk gedaan en de LP uitvoering kwam op de markt de 1ste Mei, 1989. Geen verdere informatie gevonden over eventuele vroegere LP releases.

Ik heb wel originele CD's uit 1989 te koop gezien waarop staat "with bonus tracks". Dan kom je op 12 nummers in totaal.

Buy The Cure - Disintegration - Rate Your Music - rateyourmusic.com

No Doubts Here: dat is een vaststaand feit. De laatste twee Talk Talk albums zijn bijv. (zeer) lastig op vinyl te vinden.

In 91/92 verdwenen bij de voorloper van Plato Utrecht de lp's uit de winkel. Tussen het moment dat er geen/nauwelijks lp's meer besteld werden en het moment dat de laatste lp's uit de winkel verdwenen zal wel enige tijd verstreken zijn - als winkel wil je zoveel mogelijk tegen normale prijzen je voorraad verkopen.

Inmiddels is vinyl weer terug. Op Discogs staat de cd als 12-track; de toevoeging "bonus"kan bedoeld zijn om cd-kopers destijds over de streep te trekken - die waren toen nog duurder.

Rond 1989 vervingen veel mensen hun LP's voor CD's.
Pas een aantal jaar later nam de vraag naar LP's weer toe.
Als ik slim was geweest, dan had ik toen voor weinig geld dozen aan LP's kunnen kopen, die nu meer waard zijn.
Veel moois verdween in de vuilnisbak.
Ik kocht dit album toen op LP.
Pas een jaar later schafte ik een CD speler aan.
Sommige albums waren toen zelfs niet op LP te krijgen.

Zelfde erevaring als Mjuman dus.

Jep, ik blijf er ook bij dat er origineel 12 nummers op staan. Die versies waarop staat 'incl. 2 bonustracks' zijn sowieso geen Nederlandse versies.
Overigens speelt The Cure op de trilogy dvd ook de hele cd en niet de lp.

Dit vind ik een van de mindere Cure album omdat het niet varierend genoeg is

Waarschijnlijk zijn wij de enigen die 'The Cure' beter vinden dan Disintegration.

Wat zoek jij in variatie dan?

Disintegration straalt wel heel nadrukkelijk één bepaalde sfeer uit, alhoewel ik dat niet in de weg vind staan van variatie (gevarieerd genoeg deze plaat). Maar platen als de selftitled zijn inderdaad wat extremer qua variatie, iets waar Smith sowieso goed in is. Als je het sleftitled album goed vind, moet je toch eens Kiss Me kiss me kiss me proberen lijkt me, of Head on the Door. Meeste curefans vinden de sfeerslalom van die platen nu juist hun zwakte echter..

Wat de "welk formaat is nu origineel: de LP of de CD?" kwestie betreft is het weer tijd voor een rondje interview nostalgia!



Klikkeuh maar, mensen.

Dit is het toevalligerwijs het allerlaatste album dat ik op LP heb gekocht (los van wat uitverkoopjes in de latere jaren).

Pas geleden eindelijk ook de CD in huis gehaald, dus ik heb er ineens weer twee nieuwe nummers bij. Last Dance is een geweldig nummer. Homesick kan me gestolen worden. Omdat hetzelfde eigenlijk geldt voor Untitled, had de CD eigenlijk ook gewoon 10 tracks moeten bevatten. Disintegration zou een geweldige afsluiter zijn geweest.

Ik hoorde laatst bij de plaatselijke ''platenboer'' dat albums als Pornography wel 15 euri's kosten (2e hands)!
Ik heb niet gevraagd wat deze zou kosten, maar ik denk minstens evenveel, The Wall van Floyd was zelfs 18 euro!
Ik weet niet wat dat is met die gewildheid van platen, maar zo'n bedrag zou ik er niet snel voor neertellen.
Dan te bedenken dat ik bijv. The Unforgettable Fire van U2 laatst nog op een rommelmarkt voor 1 euro 50 heb gekocht, in goede staat...

Voor een 2e hands LP is dat inderdaad belachelijk duur. Je kan ze op internet makkelijk tussen de 5 en 10 euro scoren, evenals Disintergration.

Even een vraag; jullie hebben het steeds over 10 of 12 songs op Disintegration, maar wat zijn dan die nummers 13 t/m 44?