The Cure - Disintegration (1989)
mijn stem
1617 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Fiction
-
Plainsong (5:17)
-
Pictures of You (7:28)
-
Closedown (4:18)
-
Lovesong (3:28)
-
Last Dance (4:43)
-
Lullaby (4:08)
-
Fascination Street (5:15)
-
Prayers for Rain (6:07)
-
The Same Deep Water as You (9:22)
-
Disintegration (8:19)
-
Homesick (7:06)
-
Untitled (6:30)
-
Prayers for Rain [RS Home Instrumental Demo] * (3:01)
-
Pictures of You [RS Home Instrumental Demo] * (3:29)
-
Fascination Street [RS Home Instrumental Demo] * (2:39)
-
Homesick [Band Instrumental Rehearsal] * (3:12)
-
Fear of Ghosts * (2:57)
-
Noheart * (2:40)
-
Esten * (3:13)
-
Closedown [Band Instrumental Demo] * (2:48)
-
Lovesong [Band Instrumental Demo] * (3:39)
-
2 Late [Alternative Version] * (2:50)
-
The Same Deep Water as You [Band Instrumental Demo] * (6:04)
-
Disintegration [Band Instrumental Demo] * (6:34)
-
Untitled [Alternative Version] * (3:37)
-
Babble [Alternative Version] * (2:58)
-
Plainsong [Studio Guide Vocal Rough] * (4:44)
-
Last Dance [Studio Guide Vocal Rough] * (4:41)
-
Lullaby [Studio Guide Vocal Rough] * (3:46)
-
Out of Mind * (2:58)
-
Delirious Night * (4:30)
-
Pirate Ships * (3:38)
-
Plainsong [Entreat Plus Live 1989] * (5:19)
-
Pictures of You [Entreat Plus Live 1989] * (7:04)
-
Closedown [Entreat Plus Live 1989] * (4:21)
-
Lovesong [Entreat Plus Live 1989] * (3:24)
-
Last Dance [Entreat Plus Live 1989] * (4:37)
-
Lullaby [Entreat Plus Live 1989] * (4:14)
-
Fascination Street [Entreat Plus Live 1989] * (5:10)
-
Prayers for Rain [Entreat Plus Live 1989] * (4:49)
-
The Same Deep Water as You [Entreat Plus Live 1989] * (10:03)
-
Disintegration [Entreat Plus Live 1989] * (7:54)
-
Homesick [Entreat Plus Live 1989] * (6:47)
-
Untitled [Entreat Plus Live 1989] * (6:44)
toon 32 bonustracks
totale tijdsduur:
1:12:01
(3:36:25)
- nummer 7 in de top 250
0
perfume
geplaatst: 1 december 2007, 21:28 uur
Disintegration is zeker geen klassieker! Met dit album deed The Cure niets nieuws. Hun vroegere platen waren echter volstrekt nieuw toen ze werden uitgebracht. De sound van Faith en Seventeen Seconds was nog nooit eerder ten gehore gebracht.
0
geplaatst: 2 december 2007, 12:27 uur
orbit schreef:
Eén volstrekt andere plaat, veel rijker en voller dan hun beginplaten, gedifferentieerder ook.. [..] Daarbij vergeleken steekt 17 seconds toch een beetje kaal en simpeltjes af.. welk leuke nummers er ook op staan.
Eén volstrekt andere plaat, veel rijker en voller dan hun beginplaten, gedifferentieerder ook.. [..] Daarbij vergeleken steekt 17 seconds toch een beetje kaal en simpeltjes af.. welk leuke nummers er ook op staan.
Nogal denigrerende opmerking over zo’n “Monument”. Met minimale middelen, zo’n groot effect sorteren, is uniek. Puur, sober, eerlijk, elementair, minimalistisch, terug naar de kern van muziek, onderwijl een ongekende desolate sfeer scheppend. Grote klasse. In zekere zin doorgezet op de volgende twee albums.
Maar nadat Robert Smith hierna de New Wave vaarwel zegde, zich een beautycase aanschafte en een knieval maakte voor de commercie, nam destijds niemand in mijn omgeving (incl. mezelf) The Cure nog serieus. Het commerciële succes heeft ze blijkbaar een hoop nieuwe fans opgeleverd gezien de populariteit van Desintegration, maar een clip van bijvoorbeeld Lullaby bevestigt alleen maar mijn mening. Erg zielig. De rijkdom en volheid zie/hoor ik niet. Zweverige jonge meisjesmuziek, vind ik het en een belediging van hun oude werk op Seventeen Seconds, Faith en Pornography.
0
perfume
geplaatst: 2 december 2007, 16:59 uur
hanzie28 schreef:
Nogal denigrerende opmerking over zo’n “Monument”. Met minimale middelen, zo’n groot effect sorteren, is uniek. Puur, sober, eerlijk, elementair, minimalistisch, terug naar de kern van muziek, onderwijl een ongekende desolate sfeer scheppend. Grote klasse. In zekere zin doorgezet op de volgende twee albums.
Maar nadat Robert Smith hierna de New Wave vaarwel zegde, zich een beautycase aanschafte en een knieval maakte voor de commercie, nam destijds niemand in mijn omgeving (incl. mezelf) The Cure nog serieus. Het commerciële succes heeft ze blijkbaar een hoop nieuwe fans opgeleverd gezien de populariteit van Desintegration, maar een clip van bijvoorbeeld Lullaby bevestigt alleen maar mijn mening. Erg zielig. De rijkdom en volheid zie/hoor ik niet. Zweverige jonge meisjesmuziek, vind ik het en een belediging van hun oude werk op Seventeen Seconds, Faith en Pornography.
(quote)
Nogal denigrerende opmerking over zo’n “Monument”. Met minimale middelen, zo’n groot effect sorteren, is uniek. Puur, sober, eerlijk, elementair, minimalistisch, terug naar de kern van muziek, onderwijl een ongekende desolate sfeer scheppend. Grote klasse. In zekere zin doorgezet op de volgende twee albums.
Maar nadat Robert Smith hierna de New Wave vaarwel zegde, zich een beautycase aanschafte en een knieval maakte voor de commercie, nam destijds niemand in mijn omgeving (incl. mezelf) The Cure nog serieus. Het commerciële succes heeft ze blijkbaar een hoop nieuwe fans opgeleverd gezien de populariteit van Desintegration, maar een clip van bijvoorbeeld Lullaby bevestigt alleen maar mijn mening. Erg zielig. De rijkdom en volheid zie/hoor ik niet. Zweverige jonge meisjesmuziek, vind ik het en een belediging van hun oude werk op Seventeen Seconds, Faith en Pornography.
Eigenlijk ben ik het wel een beetje met je eens
Toch is dit album nu ook weer niet zo slecht. En jonge meisjesmuziek wil ik het niet noemen 
Ik denk dat wij gewoon meer met de oude Cure hebben. Zo vind ik Three Imaginary Boys ook een geweldige plaat en zou ik ook bij het rijtje van Faith, Seventeen Seconds en Pornography willen voegen. Toch is Disintegration best een mooie plaat. Je moet het alleen wat vaker luisteren. Afgezien van de vreselijke nummers Lullaby en Lovesong staan er toch ook weer typische Cure juweeltjes op
0
geplaatst: 2 december 2007, 17:49 uur
hanzie28 schreef:
Nogal denigrerende opmerking over zo’n “Monument”. Met minimale middelen, zo’n groot effect sorteren, is uniek. Puur, sober, eerlijk, elementair, minimalistisch, terug naar de kern van muziek, onderwijl een ongekende desolate sfeer scheppend. Grote klasse. In zekere zin doorgezet op de volgende twee albums.
Maar nadat Robert Smith hierna de New Wave vaarwel zegde, zich een beautycase aanschafte en een knieval maakte voor de commercie, nam destijds niemand in mijn omgeving (incl. mezelf) The Cure nog serieus. Het commerciële succes heeft ze blijkbaar een hoop nieuwe fans opgeleverd gezien de populariteit van Desintegration, maar een clip van bijvoorbeeld Lullaby bevestigt alleen maar mijn mening. Erg zielig. De rijkdom en volheid zie/hoor ik niet. Zweverige jonge meisjesmuziek, vind ik het en een belediging van hun oude werk op Seventeen Seconds, Faith en Pornography.
(quote)
Nogal denigrerende opmerking over zo’n “Monument”. Met minimale middelen, zo’n groot effect sorteren, is uniek. Puur, sober, eerlijk, elementair, minimalistisch, terug naar de kern van muziek, onderwijl een ongekende desolate sfeer scheppend. Grote klasse. In zekere zin doorgezet op de volgende twee albums.
Maar nadat Robert Smith hierna de New Wave vaarwel zegde, zich een beautycase aanschafte en een knieval maakte voor de commercie, nam destijds niemand in mijn omgeving (incl. mezelf) The Cure nog serieus. Het commerciële succes heeft ze blijkbaar een hoop nieuwe fans opgeleverd gezien de populariteit van Desintegration, maar een clip van bijvoorbeeld Lullaby bevestigt alleen maar mijn mening. Erg zielig. De rijkdom en volheid zie/hoor ik niet. Zweverige jonge meisjesmuziek, vind ik het en een belediging van hun oude werk op Seventeen Seconds, Faith en Pornography.
Tsja, ik kan je niet overtuigen ben ik bang als je er zo over denkt. Er zit veel meer in dan je nu suggereert, en de plaat wordt ook heus als meesterwerk gezien door meer mensen dan "jonge meisjes", maar als je het niet kunt horen houdt het op. Blijf dan maar bij de oude Cure zou ik zeggen
0
geplaatst: 2 december 2007, 19:17 uur
Ik blijf van deze regenplaat houden. Juist A Forest van 17 Seconds was commercieel gezien in Nederland het grootste succes, tenminste als je onder commercieel bedoelt, het bij het grote publiek gezien het meest bekende nummer.
Lullaby heeft een opbouw die je niet met andere nummers kunt vergelijken; en heeft een geweldige videoclip (net als bijvoorbeeld Close To Me). Dit noem ik gevoel voor humor.
Dat The Cure bij latere albums commercieel is gegaan?
De valse viool bij een Caterpillar kan ik niet zien als een commerciele zet, maar ook het al eerder genoemde gevoel voor humor.
Lullaby heeft een opbouw die je niet met andere nummers kunt vergelijken; en heeft een geweldige videoclip (net als bijvoorbeeld Close To Me). Dit noem ik gevoel voor humor.
Dat The Cure bij latere albums commercieel is gegaan?
De valse viool bij een Caterpillar kan ik niet zien als een commerciele zet, maar ook het al eerder genoemde gevoel voor humor.
0
perfume
geplaatst: 2 december 2007, 20:35 uur
De mooiste liedjes vind ik: Plainsong, Pictures of You, Disintegration, Homesick, Untitled maar het toppunt van dit album is voor mij The Same Deep Water As You. prachtig! 
0
geplaatst: 2 december 2007, 20:51 uur
Ik kan er niks aan doen maar zodra ik die belletjes hoor van Plainsong lopen de rillingen me alweer door mijn lijf en die eenvoudige gitaarriff is gewoonweg briljant en die synths voeren me dan weg en het kan me geen flikker schelen of ik dan op het niveau zit van een dromerig tienermeisje, zolang ik er van kan genieten is het goed.
0
perfume
geplaatst: 2 december 2007, 20:57 uur
Precies, helemaal mee eens. Kan mij ook geen biet schelen
0
fredpit
geplaatst: 2 december 2007, 21:10 uur
Mag ik de heren bedanken voor het commentaar.
Ik heb zojuist dit album nog eens opgezet en het een en ander meegenomen in mijn beoordeling.
3,5* - 3* Ik hoor toch liever het kale en sobere geluid van de oude Cure (m.n. Seventeen Seconds)
Ik heb zojuist dit album nog eens opgezet en het een en ander meegenomen in mijn beoordeling.
3,5* - 3* Ik hoor toch liever het kale en sobere geluid van de oude Cure (m.n. Seventeen Seconds)
0
geplaatst: 3 december 2007, 00:16 uur
Resem berichten over The Cure die niet specifiek over Disintegration gingen
-> verplaatst naar The Cure
-> verplaatst naar The Cure
0
geplaatst: 18 december 2007, 13:33 uur
Langzaam maar zeker beging ik toch the cure fan te worden. Meer van de punky beging platen maar Lullaby kan ik ook geweldig waderen.
0
geplaatst: 4 januari 2008, 23:17 uur
Er zijn van die momenten dat je muziek herontdekt. Sinds tijden lag ik weer eens heerlijk op de bank met een paar cd's tegelijk op random en toen kwam Homesick van dit album voorbij... dat nummer hoorde ik ineens anders, alsof ik er nooit goed naar geluisterd had... wat een opbouw, hoe alle verschillende melodieën van gitaar, piano en synth toegevoegd worden en dan ineens boem die bas er nog in... Alsof 6 verschillende kleuren zich met elkaar mengen zonder een grijs/bruine brij te worden, maar tezamen een kleurrijk abstract schilderij van wonderbaarlijke schoonheid vormen. The Cure is geniaal en dit album blijft mijn favoriet.
0
geplaatst: 4 januari 2008, 23:23 uur
Ik zit nog steeds met smart te wachten op de Deluxe-versie.
Heb 'm nu alleen nog op een gebrandt cd-tje, wat deze cd onwaardig is.
Heb 'm nu alleen nog op een gebrandt cd-tje, wat deze cd onwaardig is.
0
geplaatst: 4 januari 2008, 23:25 uur
deric raven schreef:
Ik blijf van deze regenplaat houden. Juist A Forest van 17 Seconds was commercieel gezien in Nederland het grootste succes, tenminste als je onder commercieel bedoelt, het bij het grote publiek gezien het meest bekende nummer.
Lullaby heeft een opbouw die je niet met andere nummers kunt vergelijken; en heeft een geweldige videoclip (net als bijvoorbeeld Close To Me). Dit noem ik gevoel voor humor.
Dat The Cure bij latere albums commercieel is gegaan?
De valse viool bij een Caterpillar kan ik niet zien als een commerciele zet, maar ook het al eerder genoemde gevoel voor humor.
Ik blijf van deze regenplaat houden. Juist A Forest van 17 Seconds was commercieel gezien in Nederland het grootste succes, tenminste als je onder commercieel bedoelt, het bij het grote publiek gezien het meest bekende nummer.
Lullaby heeft een opbouw die je niet met andere nummers kunt vergelijken; en heeft een geweldige videoclip (net als bijvoorbeeld Close To Me). Dit noem ik gevoel voor humor.
Dat The Cure bij latere albums commercieel is gegaan?
De valse viool bij een Caterpillar kan ik niet zien als een commerciele zet, maar ook het al eerder genoemde gevoel voor humor.
Naar mijn gevoel zijn The Cure altijd te eigenwijs geweest om het commerciële spelletje mee te spelen.
Als Smith een popdeuntje wil maken doet hij het en als ie er niks voor voelt doet ie het niet. Artistieke vrijheid heet dat.
0
mat
geplaatst: 7 januari 2008, 20:53 uur
Ik blijf het maar niks vinden dit album en heb er toch al minstens 500 maal naar geluisterd de laatste 18 jaar(!). Als Cure-fan moet ik toch ooit eens begrijpen wat iedereen hier zo goed aan vindt. ik heb nog liever hun laatste dan deze.
0
perfume
geplaatst: 8 januari 2008, 00:08 uur
In vergelijking met hun vroegere(begin jaren tachtig) werk valt dit inderdaad een beetje in het niet! Toch staan ook op dit album best mooie liedjes.Zie mijn eerdere bericht. Maar omdat er ook niemandalletjes op staan als Lullaby en Love Song kom ik ook niet verder dan een 3,5.
0
geplaatst: 8 januari 2008, 00:10 uur
Hoe kun je Lullaby nou vreselijk vinden? Prachtige spooky popliedje!!
0
perfume
geplaatst: 8 januari 2008, 00:12 uur
Ja zeg, Spiderman is having me for dinner tonight! Gefakete nephorror. 
0
geplaatst: 8 januari 2008, 00:17 uur
Dromerig poëtisch is niet aan jou besteed denk ik.. sowieso moet je de teksten van Smith altijd met de nodige ironie opvatten. Ik vind het een nummer wat perfect zou passen bij een film van Tim Burton, fantasierijk en een beetje eerie. Maar niet iedereen houdt daarvan. Sowieso is dit een veel dromerige plaat dan die oude cureplaten, maar daarin juist ijzersterk!
0
perfume
geplaatst: 8 januari 2008, 00:45 uur
Ik vind de plaat ook helemaal niet slecht, vooral de songs die ik eerder beschreef vind ik erg mooi. En ik ben best wel romantisch hoor! Trouwens Tim Burton ken ik niet
Trouwens Tim Burton ken ik niet
0
geplaatst: 8 januari 2008, 01:32 uur
mat schreef:
Ik blijf het maar niks vinden dit album en heb er toch al minstens 500 maal naar geluisterd de laatste 18 jaar(!). Als Cure-fan moet ik toch ooit eens begrijpen wat iedereen hier zo goed aan vindt. ik heb nog liever hun laatste dan deze.
Ik blijf het maar niks vinden dit album en heb er toch al minstens 500 maal naar geluisterd de laatste 18 jaar(!). Als Cure-fan moet ik toch ooit eens begrijpen wat iedereen hier zo goed aan vindt. ik heb nog liever hun laatste dan deze.
Waarvoor luister je in Godsnaam 500 keer een album wat je niks vindt?
Gelukkig bij mij na 500 keer draaien nog steeds een 5 sterren album en dat al sinds 1989.
0
geplaatst: 8 januari 2008, 01:37 uur
Inderdaad een 5 sterren album tezamen met seventeen seconds.
Deze plaat pak ik met enige regelmaat uit de kast, geweldige nummers!!
Deze plaat pak ik met enige regelmaat uit de kast, geweldige nummers!!
0
geplaatst: 8 januari 2008, 11:44 uur
Wat ik nu zo straf vind aan The Cure, is dat hun nummers mij, na ze al soms letterlijk meer dan duizend maal te hebben gehoord, nog altijd hetzelfde doen als toen ik ze voor de eerste keer hoorde.
Neem nu bv. Last Dance (ja, daar ben ik weer) of The Same Deep Water As You... Daar kun je toch gewoon een hele teringdag lang naar blijven luisteren zeker? Daar wordt je toch knetterstoned van? Die pracht, die poëzie, die emoties, die sfeer! Dit album voelt een beetje alsof je onder water zwemt... en je nog kan ademen ook!
Neem nu bv. Last Dance (ja, daar ben ik weer) of The Same Deep Water As You... Daar kun je toch gewoon een hele teringdag lang naar blijven luisteren zeker? Daar wordt je toch knetterstoned van? Die pracht, die poëzie, die emoties, die sfeer! Dit album voelt een beetje alsof je onder water zwemt... en je nog kan ademen ook!
0
geplaatst: 8 januari 2008, 12:57 uur
orbit schreef:
Dromerig poëtisch is niet aan jou besteed denk ik.. sowieso moet je de teksten van Smith altijd met de nodige ironie opvatten. Ik vind het een nummer wat perfect zou passen bij een film van Tim Burton, fantasierijk en een beetje eerie. Maar niet iedereen houdt daarvan. Sowieso is dit een veel dromerige plaat dan die oude cureplaten, maar daarin juist ijzersterk!
Dromerig poëtisch is niet aan jou besteed denk ik.. sowieso moet je de teksten van Smith altijd met de nodige ironie opvatten. Ik vind het een nummer wat perfect zou passen bij een film van Tim Burton, fantasierijk en een beetje eerie. Maar niet iedereen houdt daarvan. Sowieso is dit een veel dromerige plaat dan die oude cureplaten, maar daarin juist ijzersterk!
ik zelf ben gigantisch Burton fan en vindt Lullaby ook niet briljant, zeer goed wel maar in vergelijking met pictures of you zakt het toch weg.
0
paranoidandroid
geplaatst: 10 januari 2008, 22:59 uur
hanzie28 schreef:
Nogal denigrerende opmerking over zo’n “Monument”. Met minimale middelen, zo’n groot effect sorteren, is uniek. Puur, sober, eerlijk, elementair, minimalistisch, terug naar de kern van muziek, onderwijl een ongekende desolate sfeer scheppend. Grote klasse. In zekere zin doorgezet op de volgende twee albums.
Maar nadat Robert Smith hierna de New Wave vaarwel zegde, zich een beautycase aanschafte en een knieval maakte voor de commercie, nam destijds niemand in mijn omgeving (incl. mezelf) The Cure nog serieus. Het commerciële succes heeft ze blijkbaar een hoop nieuwe fans opgeleverd gezien de populariteit van Desintegration, maar een clip van bijvoorbeeld Lullaby bevestigt alleen maar mijn mening. Erg zielig. De rijkdom en volheid zie/hoor ik niet. Zweverige jonge meisjesmuziek, vind ik het en een belediging van hun oude werk op Seventeen Seconds, Faith en Pornography.
Nogal denigrerende opmerking over zo’n “Monument”. Met minimale middelen, zo’n groot effect sorteren, is uniek. Puur, sober, eerlijk, elementair, minimalistisch, terug naar de kern van muziek, onderwijl een ongekende desolate sfeer scheppend. Grote klasse. In zekere zin doorgezet op de volgende twee albums.
Maar nadat Robert Smith hierna de New Wave vaarwel zegde, zich een beautycase aanschafte en een knieval maakte voor de commercie, nam destijds niemand in mijn omgeving (incl. mezelf) The Cure nog serieus. Het commerciële succes heeft ze blijkbaar een hoop nieuwe fans opgeleverd gezien de populariteit van Desintegration, maar een clip van bijvoorbeeld Lullaby bevestigt alleen maar mijn mening. Erg zielig. De rijkdom en volheid zie/hoor ik niet. Zweverige jonge meisjesmuziek, vind ik het en een belediging van hun oude werk op Seventeen Seconds, Faith en Pornography.
ja brrr jonge meisjes. :'-)
het spijt me zeer, maar 17 seconds en faith zijn echt best aardig platen, maar halen het zeker niet bij een monumentale plaat als Disintegration. En Lullaby is al helemaal geweldig.
Mijn drie favorieten zjin:
Plainsong
Lullaby
Pictures for you
De eerste helft vind ik trouwens veel sterker dan de tweede, maar dat kan ook komen omdat het zo'n lang album is en de tweede helft daardoor minder aandacht krijgt.
0
geplaatst: 13 januari 2008, 11:13 uur
Gisteravond weer eens gekeken naar The Cure DVD - Trilogy Live in November 2002 te Berlijn, en dan met name naar de Disintegration set, fenomenaal live gespeeld van Plainsong t/m Untitled.
Verplichte kost voor ieder zichzelf respecterende Cure liefhebber!!
Geen geouwehoer op deze DVD alleen maar geweldige muziek.
De Disintegration set springt er wat mij betreft bovenuit, maar ook de Pornography set en Bloodflowers set zijn niet te versmaden!!
Ruim 3 uur lang genieten van een geweldige band, je krijgt er wel lasogen van, maar dat is het van begin tot eind volledig waard.
Trouwens het baswerk van Simon Gallup vind ik geweldig, laat de muziek nog beter Live tot zijn recht komen.
HULDE !!!!
Verplichte kost voor ieder zichzelf respecterende Cure liefhebber!!
Geen geouwehoer op deze DVD alleen maar geweldige muziek.
De Disintegration set springt er wat mij betreft bovenuit, maar ook de Pornography set en Bloodflowers set zijn niet te versmaden!!
Ruim 3 uur lang genieten van een geweldige band, je krijgt er wel lasogen van, maar dat is het van begin tot eind volledig waard.
Trouwens het baswerk van Simon Gallup vind ik geweldig, laat de muziek nog beter Live tot zijn recht komen.
HULDE !!!!
0
UnknownPleasure
geplaatst: 13 januari 2008, 13:06 uur
perfume schreef:
Disintegration is zeker geen klassieker! Met dit album deed The Cure niets nieuws. Hun vroegere platen waren echter volstrekt nieuw toen ze werden uitgebracht. De sound van Faith en Seventeen Seconds was nog nooit eerder ten gehore gebracht.
Disintegration is zeker geen klassieker! Met dit album deed The Cure niets nieuws. Hun vroegere platen waren echter volstrekt nieuw toen ze werden uitgebracht. De sound van Faith en Seventeen Seconds was nog nooit eerder ten gehore gebracht.
Zeker weten , daarom vind ik Seventeen Seconds ook een betere plaat , ook omdat hij zo donker is ,en zoals jij al zei, de muziek in die tijd zo vernieuwend was
toch een 4*
0
geplaatst: 13 januari 2008, 13:13 uur
Zouden jullie mij een album kunnen noemen dat net zo klinkt als Disintegration dat dateert van vóór 1989? Ik zou namelijk graag kennis maken met dat album omdat ik dit ook zo'n goed album vind. Alvast bedankt voor jullie hulp.
* denotes required fields.