Crosby, Stills, Nash & Young - Déjà Vu (1970)

Ik vindt 4 Way Street juist een van de beter klinkende live albums. Zeker de CD versie die voor zijn tijd (1992) en zelfs moderne maatstaven heel erg goed klinkt. Graham Nash heeft dar echt goed werk afgeleverd.

Misschien dat de performance van de heren niet altijd de beste is, maar dat is een ander verhaal.

Hoort bij elke muziekliefhebber in de kast te staan.

Zag 'm een paar dagen geleden al. Eén van z'n slechtste uitvoeringen ooit. Ik vind het echt afschuwelijk.

Ja, die versie slaat inderdaad nergens op.
Het nummer verliest hiermee echt de essentie.
Neil had wat meer met de tekst moeten doen voor die versie, omdat het nu gewoon de originele tekst (qua uitvoering) is op een compleet ander nummer, want dat is het eigenlijk.
Net zo iets als hij 'Man Needs a Maid' zou uitvoeren op 'Keep on Rockin' in the Free World', dat zou ook nergens naar klinken.

Is het heiligschennis om te zeggen dat ik Our House een vreselijk nummer vind en een smetje op dit verder goede album? Waarschijnlijk wel, ik doe t toch. Van de Beatles verwacht je zoiets, van CSNY, nee dank je!

Kant 2 is voor mij sowieso wel een stukje minder dan kant 1, maar das een ander verhaal.

Ja.

Nee, volledig mee eens. Nash op z'n gezapigst, houd dat soort flauwe troep maar bij The Hollies. Compositioneel ook best wel iets om je voor te schamen.

Reflectie! Deze plaat komt uit 1970, hippie mannen hupelde met hun kinderen door bloemenvelden heen, hun baarden en magere macrobiotische lichamen in spijkerpakken gestoken. Hun hippie vrouwen sigarenrokend in tuinbroeken in zusterschap ondergedoken met andere vrouwen, pratend en discuserend over vrouwenrechten. Man zat in een identiteitscrisis. In die tijd is dat nummer geschreven, vanuit dat perspectief het ultieme hippie liedje, helemaal passend in de tijdgeest 1970. Ik was toen 6 en kan me, als ik heel ver in mijn brein duik, die sfeer toch nog ergens oproepen.
Hoewel our house nu lullig en kwezelig kan klinken is het gevoel wat het oproept voor die tijd kenmerkend

Zo is het precies, devel-hunt. Je kunt en moet eigenlijk zien in de context van die tijd.
De jongeren, onder ons fileren dit album nummer voor nummer. Als je die tijd zelf meegemaakt hebt, bekijk je dit album toch wat anders en Our House past precies in dit geheel.

Ik ben het grotendeels met devel-hunt eens, het is makkelijk om 40 jaar later te gaan afgeven op dit lied. Destijds was het een grote hit en een heerlijke meezinger. En trouwens, luister vandaag de dag eens naar de gemiddelde songtekst op de radio. Daar word je ook niet echt heel blij van:

Bad bitches like me, is hard to come by
The patron on, let's go get it on
The zone on, yes, I'm in the zone
Is it two, three? Leave a good tip
I'mma blow off my money and don't give two shits
***
We're higher than a motherfucker
***
Jump in my hoopty hoopty hoop
I own that... enzovoorts enzovoorts
Geef me dan maar Graham Nash. Dat is tenminste een positieve tekst.

With two cats in the yard
Life used to be so hard

toen rijmden de teksten nog, zelfs dat is nog te moeilijk voor de hedendaagse tekstschrijver.

Ook al ben ik een protagonist van deze tekst, dat vind ik vervelend....

Wat vind je vervelend?

Rijmende teksten?

Overigens zit er nog best wat rijm in de tekst van die boze neger hierboven. Sinterklaasrijmpjes als in 'Our House', tja, daar hoef je ook geen Kafka voor te zijn.

Ik wist niet dat Franz Kafka ook gedichten heeft geschreven...
Overigens vind ik, anders dan sommige andere users, Our House wel mooi. Het drukt voor mij een gevoel van geborgenheid uit, althans, dat is mijn associatie.

Dan is dit een mooi programma voor jou: 505 HTTP Version Not Supported - salonsaffier.nl

Voor wie het dat niet uitdrukt kan zich maar beter met instrumentale muziek bezig gaan houden.

Het is de naïviteit die het voor mij wat tè suikerzoet maakt. Dat gaat trouwens voor bijna alle Nash komposities uit die tijd op voor mij. Our House & Teach Our Children zijn me gewoon tegengemaakt door de eindeloze airplay .......... maar met de boodschap erachter is natuurlijk helemaal niks mis.

Mijn excuses, ik had die avond iets te veel gedronken, geen idee waar die reactie op sloeg haha!

Eens met Droombolus dat Our House wel een beetje zoet is, maar op zijn tijd vind ik dat wel lekker. Niet te vaak draaien / niet te vaak snoepen. Wat die airplay betreft, ik luister praktisch niet meer naar de radio, behalve naar klassieke zenders en Radio 1.
En @Stijn Slayer: mijn dank voor je verwijzing hierboven, ik wist echt niet dat hij zo veelzijdig was, en, al is Kafka dan waarschijnlijk een minor poet, ik ga hier zeker achteraan.

Ja, ik doelde natuurlijk meer op het niveau van Nash en gooide er een willekeurige schrijver tegenaan, maar Kafka's gedichten zijn ook wel online te vinden.

'Teach Your Children' moet ik ook niet al té vaak horen. Op bootlegs skip ik 'm meestal. Live wordt 't vaak een beetje een gezellig meezingblokje à la TROS. De meerstemmigheid is op de plaat een stuk beter.

Bijv. 'Carry On' kan ik elke dag draaien.

Oubollig en een beetje saai.

Als we alle nummers van wereldplaten op de fileertafel gaan leggen en dan ook de teksten letterlijk gaan vertalen kan ik nog wel honderden zoniet duizenden songs erbij gaan halen. Dichters, zoals Kafka erbijhalen is even onzinnig als belachelijk.
Beluister albums als een geheel en probeer de sfeer eruit te halen en niet gaan letten op teksten en dergelijke.
Maar misschien ben ik wel, zoals Nash ook zingt: I Am A Simple Man (and I play a simple tune). Weer een discussie uitegelokt? Ik hoop het niet!

Wat is dat nou weer voor een rare opmerking, Ad. Dat je niet op de tekst moet letten... daar bouwt een album zoals deze toch juist op...


Dat Nash een simpel liedje schrijft, akkoord. Heeft hij ooit dat een hoog intilligent nummer gemaakt? Nash kon leuk piano spelen, en een beetje tokkelen op zijn gitaar.. maar daar was hij zeker niet de beste in, wat hem kleurt is zijn stem en dat maakt heel erg veel goed.

Het zijn Neil en Crosby die hier, wat mij betreft, de boventoon voeren met parels als 'Country Girl' en 'Almost Cut My Hair'.
Ik kan nog wel in veel commentaar op 'Helpless' komen, de uitvoering is misschien niet helemaal gelukkig en lijkt het zo een beetje op een Beach Boys nummer, inplaats van een Neil Young nummer.
Stills slaat de plank met Carry On trouwens ook volledig raak.
Ik vind de rest van zijn bijdrage hier verre van slecht, maar het springt er nou ook niet direct boven uit.

Eertste opmerking vind ik onzin. Deja Vu is immers geen conceptalbum.
Wat betreft zijn songs en teksten verwijs ik , uit de losse pols, naar Prison Song, Immigratin Man, Chicago (We Can Change The World), To The Last Whale, After The Dolphin, Soldiers Of Peace en Military Madness om er wat te noemen. Dus allemaal simpele teksten? Ik dacht het niet.
Bovendien de verscheidenheid van CSN&Y maakt deze band zo uniek.

Dit album had z'n beste tijd al een tijdje gehad.

Als ik dit opzet ruik ik spontaan een soort muffe houtgeur.

Dan mis je 'Another Sleep Song' nog, want dat is een van de mooiste nummers ooit gemaakt, begrijp me niet verkeerd; ik ben een Graham Nash fan (heb ook die Hollies box met de Nash jaren).

Maar ik kan echt niet inkomen in wat je nou bedoelt met dat het onzin zou zijn dat het niet om de teksten zou gaan... Neem bijvoorbeeld Ohio, als je dan puur op melodie afgaat dan verliest dat nummer zijn essentie totaal.
Zelfde geld voor 'Almost Cut My Hair', bij deze moet ik zeggen dat je nog wel een erg tof nummer overhoud als je enkel en alleen naar de melodieëen luisterd, maar zo'n 'protest song' moet het juist van zijn (extreem) sterke tekst hebben...

Je verward iets met iets dat helemaal niet met elkaar te verwarren is, Ad.
Een conceptalbum is vaak gebaseerd op 1 onderwerp of 1 thema, waarin muziek en passages(zie bv. Tommy) vaak terug komen, maar dan in een overtreffende factor, of juist niet. De tekst en muziek staan dan inderdaad centraal, maar in dienst van het onderwerp of thema.

Dit heeft niets met een concept album te maken, maar ik zou toch zeker 50/50 zeggen als we tekst en muziek in beschouwing nemen.

Hm, had ik ook, bleek de download over de datum te zijn

Hoog intelligent misschien niet, maar op Songs for Beginners en Wild Tales had hij heel wat meer te vertellen dan hier. Bijv. 'Prison Song'.



Hele beperkte pianist, al vind ik zijn pianonummers wel vaak erg goed. 'Cathedral' is bijv. onwijs simpel, maar heeft wel een hele mooie donkere sfeer.