Simple Minds - Once Upon a Time (1985)

Vanaf dit album was het gedaan met de magie van de Simple minds. 2,5*

Heel juist Titan.

Jammer eigenlijk.

Ik kom net terug van het Simple Minds concert in Hellendoorn. Wowwwwwwwwie, wat is deze band live goed zeg. Dit album was het eerste dat ik van deze groep aanschafte. 5,0*

Dan kon je dus 3 nummers sowieso meezingen gisteren.
Jammer dat ik nu pas hoor dat je er ook bent geweest.

Mijn zus had deze lp. Aan de ene kant vond ik hem erg leuk, maar aan de andere kant is het er ook wel eentje die op den duur gaat irriteren (zeker als je hem voor de 987e keer achter de deuren van je zus' slaapkamer hoort komen). En inderdaad waren de albums hiervoor interessanter, maar blijkbaar heeft bijna elke artiest zo'n ommekeer. Het is niet anders

Ja, erg jammer. Was wel erg goed opgezet gisteren vond ik. Die "open" tent zorgde er voor dat het toch nog aangenaam was qua temperatuur. Mooi concert!

Erg commercieel, en ik kan me dan ook goed voorstellen dat de fans uit de eerste helft van de jaren '80 hier niet blij van werden.
Maar ik vind deze cd klinken als een klok, .....en dus ook goed

Puur jeugdsentiment waarschijnlijk, want de meeste generatie genoten verfoeien de simple minds voor deze commerciele muziek en vonden ze de jaren ervoor beter. Ik heb de beste herinneringen aan de tijd van Alive and Kicking etc.

Vanaf hier is het inderdaad in dalende lijn gegaan, al hebben ze nadien toch nog wel een aantal goede songs gemaakt.
Paar jaar geleden nog eens live gezien en zeer goed bevonden !

Ik vind dit een beetje een laffe plaat... én ik vind de twee platen die hierna komen een stuk beter! (Diegene die hiervoor zaten ook, maar dat is iets minder opvallend)
Nummers als I wish you were here en Come a long way gaan nogal uit als een nachtkaars. 2½*

Daar noem je inderdaad net de 2 slechtste nummers van het album. Ik vind deze plaat voor de rest prima te pruimen hoor. Opvolger Street Fighting Years vond ik juist ontzettend tegenvallen.

Nuja, die twee nummers zijn niet het enige 'probleem'. SFY vind ik juist een heel rijk album, je blijft nieuwe dingen erin ontdekken, iets wat ik in deze plaat erg mis. Veel meer momenten van spanning en onder de ogenschijnlijk wat grijze eenheid (vlakke productie) zelfs veel meer afwisseling.

Ik vraag me af hoe destijds de Simple Minds dit album hebben ervaren?
Lijkt me toch een verpletterdende teleurstelling te zijn geweest,als je albums als 'New Gold Dream' goed vond.

Enfin,kant a (laat ik ouderwets doen) is nog best te pruimen ('Ghostdancing' vind ik nog altijd een prima nummer,en is eigenlijk gewoon een gitaarversie van 'I Travel'),maar kant b is waardeloos,met als dieptepunt het mierzoete 'I Wish You Where Here'.

Gelukkig werden de heren gepast gestraft;Ze braken ondanks deze gladde plaat niet door in de VS.

Mee eens!
Ze moeten 'm eens opnieuw uitbrengen met Don't you als bonustrack. Dan is 'tie helemaal af.

Stukken minder dan de vorige platen die een soort opgaande spiraal vertoonden (met new gold dream als 'bobbel' voor sparkle ), toch staan er echt een paar lekkere nummers op en ben ik het met het totaal afbranden niet eens.. Vooral all the things she said en ghostdancing vind ik goede nummers! Slechtste nummers zijn i wish you were here en jungleland.
Al met al toch nog een 3*

Simple Minds' antwoord op amerikaanse pop/rock en sloeg daarmee een andere, nog succesvollere weg op.
Echter teleurstellend voor de fans van het eerste uur, na de twee fenomenale voorgangers van dit album. Dat geldt dus ook voor mij. Het is niet slecht, de nummers klinken goed, maar halen niet het nivo van hun vorige werk, mede vanwege de hier eerdere genoemde vlakke productie.
Op dit album had eigenlijk gewoon "Don't You" bij gehoord.
3,5*

Ik weet nog hoe ik als 15-jarige jongen voor dit album naar de winkel rende. Kocht 'm en zette de plaat thuis op. Wat een enorme teleurstelling, wat een saaie gladde nummers. Geen enkel experiment, geen enkel sterk nummer. Wat is er toen in godsnaam in de studio gebeurd?

Ook niet echt een favoriet van me maar Ghost Dancing vind ik wel tot het beste werk van The Minds behoren

All the Things She Said vind ik een heerlijk nummer Maar sluit me verder wel een beetje bij Hjalmar aan ja.. zet hem ook maar bitter weinig op vergeleken bij de platen hiervoor.

Alive & kickin' vind ik bizar mooi. Maar in tegenstelling tot hun oudere werk vind ik dit een wat tegenvallend album.
Toch is er hoop kennelijk. Andere berichten gelezen te hebben blijken de eropvolgende toch weer beter te zijn.

De grootste abominatie uit de popgeschiedenis. Al die mooie platen die ze ervoor maakten verraden voor succes met lompe bombastische nix. Elpees hierna heb ik niet eens meer naar geluisterd terwijl ik dweepte met platen als SAF/SFC,NGD. Ik heb er in mijn hoofd maar 2 verschillende bands van gemaakt. Catwalk, waterfront en alles wat ervoor kwam. De rest van SITR en alles wat erna komt.

De band heeft hier het thema 'The American' ietwat te letterlijk opgepakt. Glad als paling, zoet als marsepein.

'Come A Long Way, het titelnummer en 'Ghost Dancing' (I Travel #2), zijn nog best puike nummers.

Hoewel ik The American nog wel een erg goed nummer vind.. Hierop staan ook nog wat goede nummers, maar het verval was ingezet. Heeft ook erg lang geduurd voordat ze dat te boven zijn gekomen (pas bij de laatste plaat weer enigzins).

Zo slecht is dit album toch niet??

Totaal mee eens!

Deze net voor het eerst in zijn geheel geluisterd ( jaja..), moest vroeger als kiddo niks hebben van Simple Minds. Don't You en Alive and Kicking vond ik maar niks. Pas jaren later deze op waarde kunnen schatten en vind het nog steeds prima popnummertjes hoor. Maar ik begrijp de reacties wel van de anderen. Dit klinkt als geheel wel een stuk minder dan hun voorgangers.. (En dan ken ik ze nog niet eens allemaal!) Ghost Dancing is grote favoriet van dit album

Alive and Kicking blijft in mijn ogen toch echt wel een mooie klassieker; ook Sanctify Yourself vind ik erg goed. Ze braken door met Don't You, en brachten vervolgens dit album uit. Staan echt wel sterke nummers op, hoor. Hoe verklaar je anders het succes wat ze hier mee hadden. De Simple Minds zijn uitgegroeid tot stadionact. Is voor mij toch wel het derde album op rij wat ik nog steeds met plezier beluister; daarna werd het net wat minder.

tot en met dit album vond ik de simple minds nog zeer goede muziek maken,maar daarna vond ikhet allemaal stukken minder worden ( alleen belfast child uit 1989 en let there be love 1991 zijn juweeltjes)

Sja, idd ineens veel commercieler. Maar wil graag even kwijt dat Alive and Kicking wel HET lijflied nr 1 is. Mn grootste hit uit mn jeugd, met alle herinneringen die daarbij horen. En nog steeds elke keer weer chickenskinz!

Plz, sabel dit nou niet altijd neer alsof iedereen nu ineens vies is van de commercie. Daar work echt moe van