Simple Minds - Sparkle in the Rain (1984)

Ja, zo is het

"Waterfront" vind ik nog steeds het beste van de Simple Minds. Wat een power, die super-intro en dan bam! Het is en blijft nog steeds een belevenis om dat nummer te horen, het liefst heel hard.

In dezelfde lijn vind ik ook "Up on the catwalk" en "Speed your love to me". Om deze drie tracks heb ik dan ook dit album gekocht. Met de meeste andere nummers heb ik niet zo veel, ze 'raken' me niet echt. Toch al met al een goed album: 4,0 punten.

Vond dit op cd maar knap brak klinken - veel te hol en te veel echoput, ...put. ...put, ...put).

Heb nu weer vinyl (Direct Metal Mastering zegt de sticker) en zal deze nog eens een kans geven - gezien de luisteraars hiero- want ik heb het al ergens anders gezegd: SM klinkt op vinyl vaak beter (t/m dit album). Ik ruim tijd in voor deze, and I'll be back!

Vooral een plaat met jeugherinneringen. Ik luisterde in '84 op dinsdagmiddag altijd naar de Verrukkelijke 15 van de Vara(?). Er werd een nummer gedraaid dat in die jaarlijst ook hoog geeindigd is en het was het heerlijke Upon the Catwalk. Het album kwam uit en ik heb het toen vaak beluisterd bij een kameraad van mij.
Alhoewel ik het nu nauwlijks meer afspeel heb ik ooit wel de CD gekocht voor een meeneemprijsje van 6,99 Euro;een koopje voor toch één van mijn twee jeugdalbums uit 1984(de andere was The Unforgetable Fire). Ik heb er nu niet zoveel meer mee, maar vind nog altijd kant B wat minder (persoonlijk).

Wauw Up on the catwalk is echt prachtig!!

Dan moet ik je teleurstellen.
De plaat is zo geproduceerd.

Helaas, pindakaas, wel; klinkt marginaal beter op vinyl, net iets softer. Meneer Lillywhite heeft er een zootje van gemaakt: de bekkens vliegen je om de oren, wat een galm, wat een echo - van hier naar de echoput van het NOB en weer terug: alle finesses zoek, volkomen overgemoduleerd.

... and I love it!

Maar ik ga ervan stuiteren; draai ik deze maar fff om te chillen.

En strax dan deze en dan gaan we meer uptempo (Undertones, Big Country of Jam) om het weekend in te zetten.

@Stuart: "Dat mag je vinden en je Top 5 gezien hebbende snap ik jouw mening wel over de produktie wel." Heb je nr 6 gezien?

Ja, wel degelijk. Ik bedoelde het trouwens neutraal, daarom had ik mijn berichtje weggehaald; serieus, ik kan die sound ook niet altijd hebben.

ja, zeer goed album en veel beter dan het alom geprezen new gold dream , waterfront is een supernummer en de rest is ok , maar street hassle is zwak , en daar moesten ze van blijven , lou reed is onmogelijk goed te coveren !

Zeker een goed album, maar echt wel minder dan New Gold Dream. Waterfront is een supernummer en de rest is oke; daar ben ik het mee eens.
Bij New Gold Dream staan er 3 supernummers op (Promised You a Miracle, Big Sleep, en Someone, Somewhere, Somehow In Summertime), de rest is oke.

Maar vanwege de luistervriendelijkheid krijgt deze van mij ook 5 sterren.

Je noemt van NGD niet de echte prijsnummers op. De echte prijsnummers zijn het titelnummer, Someone Up There Likes You, Hunter & The Hunted, King Is White And In Crowd. Big Sleep is ook geweldig natuurlijk! Deze bevat maar één zwak nummer: "C" Moon Cry Like a Baby, de rest is oké tot zeer goed.

Wat ik met deze plaat nooit begrepen heb is dat ze niet de originele single versie van Waterfront op deze plaat hebben gezet. Het intro is anders en klinkt veel sterker dan de versie op deze plaat.

Daarnaast het laatste nummer en waarom ze dat op deze plaat hebben gezet. Het is een slap aftreksel van het ruim 9 minuten durende slappe A Brass Band In African Chimes (B kant van Don't You en Upon The Catwalk). Ze hadden hiervoor in de plaats wel iets beters op de plank liggen.

Ik kan het niet vergelijken want ik ken die B kant van de single niet. Ik kan alleen maar zeggen dat ik dit (ik vind 'm wel mooi) niet minste nummer van dit album vind; dat is wat mij betreft The Kick Inside Of Me en in mindere mate East of Easter en Street Hassle (de eerste gebeurt muzikaal niet zo veel voor mij en gaat nergens 'heen' ; de 2e doet me niet zoveel, maar geeft wel even wat 'lucht' ).

Hmmm, ik beschouw Shake Off The Ghosts als een wederom schitterend instrumentaaltje van de Minds. En het is m.i. geen aftreksel van A Brass Band In African Chimes, dat nummer is juist een vervolg erop. Luister maar goed naar het eind van Shake Off The Ghosts....

Sparkle vind vaak bij de fans van voor NGD ook nog wel aanhangers; misschien mede omdat Sparkle het de geluid van NGD en SOF wel aardig in zich verenigt. Sweat in Bullet bijv. had hier zo op kunnen staan imo.

Dat nummer is eigenlijk de voornaamste reden dat deze vaak stuurloze bak herrie bij mij nog een ruime voldoende krijgt.

waterfront
het beste van simple minds

Ik zal hier niet het beste/mooiste gaan opnoemen, maar de 2 die ik altijd skip; East at Easter (gaat nergens heen imo(ren) en The Kick Inside Of Me ( in Casartelli's woorden echt een bak herrie ). Overigens is Street Hassle ook niet echt mijn favoriet, maar het is wel wat een 'rustpunt' even; echter smaken...

Ik weet nog dat toen de originele LP uitkwam deze op een speciale mainier was gemastered en dat er een stikker op de hoes zat, volgens mij met DMM? Toen ik de LP voor het eerst hoorde klonk deze heel scherp, blikkerig en dof en bij het laatste nummer dacht ik dat dit een foute persing van de LP was. Hetzelfde gevoel als toen ik voor het eerst het nummer Zoo Station hoorde van U2.

Luister eens White Hot Day op je koptelefoon en dan ontdek je allemaal lagen die je uit je speakers niet hoort.
De makke van deze produktie van Lillywhite is dat hij geprobeerd heeft een überdynamische plaat te maken voor die tijd, gevolg is dat de LP erg blikkerig klinkt, alsof hij opgenomen is in een kathedraal vol aluminium waterbakken. Ik beluister deze plaat dan ook alleen op mijn AKG-koptelefoon, wereld van verschil.

En juist dat vind ik nou weer zo mooi aan dit album. De drumsound is echt fantastisch en maakt voor mij het album.

Leuk, een keer iemand die niet New Gold Dream noemt (van velen, ook van mij, de favoriet). Leuk sinterklaas kado.
Laat ons wel weten hoe het concert is geweest.

Hee Deric, ik laat het je op het forum weten hoe het concert en de sfeer in Belfast was, leuk dat je Big Sleep noemt in een eerder bericht van je, ook 1 van mijn favorieten van dat album.
Als ze in mijn achtertuin zouden optreden had ik zo 20 van de meer onbekende en oudere nummers paraat voor ze om te spelen.
Daar zit don't you niet bij, is wel gaaf hoor, meest onder het massa-publiek bekend, maar er zijn zoveel onbekende nummers die zo-veel gaver zijn waar de rillingen je over het lijf lopen.

Nogmaals, voor mij, als fan zijn de albums Sons and fascination,
Empires and dance, en sparkle in the rain de beste van de SM.
Daarin uiten zij hun roots, ze maakten bombastische en melodramatische muziek die velen aanspreken uit die tijd.
Daarna maakten ze ook nog wel gave nummers, maar deze waren van meer commerciele aard en verloren de SM hun roots, dat is voor vele oorspronkelijke fans jammer.
Mijn vrouw en ik gaan naar Belfast, op 6 december spelen ze daar het laatste concert uit een reeks vanwege hun 30 jarig bestaan.
Ben zeer benieuwd naar de sfeer daar in het hol van de leeuw.

PS. per ongeluk dit bericht eerder verwijdert vandaar nogmaals

Het '"hol van de Leeuw"? Belfast = Ulster; SM is Schotland; Glasgow ware correcter.

Belfast = meer 'home' van Stiff Little Fingers en 'Turf-Troubadour' Van the Man.

Desalniettemin: enjoy!

Beste Mjuman, in ben zowat 30 jaar diehard fan, denk jij dat ik niet weet ik dat ze uit Glasgow komen?, ik weet en heb alles van die jongens, heb zelfs een drumstok van Mel.
Belfast is hun 2e thuisbasis en ze zijn er razend populair.
Aan de situatie in Belfast hebben ze liedjes geschreven, denk
maar eens aan het meest bekende wereldnummer Belfast-child.
Tijdens hun tour vanwege het 30 jarig bestaan treden ze als 1 na laatste concert op in Glasgow en als allerlaatste op de 6e dec. in Belfast, dat wil wel wat zeggen.
Op de 7e hebben ze nog wel een besloten optreden in Glasgow.
Genieten zullen we zeker, dank je Mjuman

Ik heb zojuist mijn stem voor Sparkle verlaagd van 5 naar 4,5. Bij nader inzien ben ik het eens met eerder genoemde geluiden over matige productie. Wat zou het fijn zijn geweest als iemand als Brian Eno (Unforgettable Fire van U2) deze plaat van een minder hol en bombastisch Lillywhite-sound had voorzien. Indertijd een gouden greep van U2. Qua songs overigens wel een fenomenaal album dit Sparkle. En dan vooral kant1. kant 2 heeft enkele mindere nummers. Toch is dit de absolute top van de MInds, net na NGD en SAF, die zijn wat mij betreft niet te evenaren.
helaas hebben ze dit niveau niet kunnen vasthouden, maar wat geeft het, als je een oeuvre hebt van 4/5 briljante platen.

De tijd van SM concerten in den verre bezoeken is wat mij betreft passe, heb ze nu zeker 8 keer gezien. Als ze nog een keertje Utrecht doen ben ik er wel zeker bij, zoals een jaar of 5 geleden in Vredenburg, dat was super. Veel oude nummers en zonder moeite stond ik relaxed op 10 meter afstand.

ik hou nochtans van die bombastische sound. dat geeft de nummers extra energie, vind ik