Ride - Nowhere (1990)

Voor de liefhebbers: 7,99 bij bol.com

klopt op de cd hebben ze de "fall" ep erbij gezet

Je verwoordt perfect wat ikzelf van de plaat vind. Had zelf hoge verwachtingen bij deze plaat, en om eerlijk te zijn betert het niet als ik hem vaker luister. Waarom Loveless, Nowhere (en soms ook Souvlaki van Slowdive) in één naam genoemd worden is mij een compleet raadsel, het lijkt totaal niet op elkaar. De zang op Loveless is idd zweverig, hier zou ik zelfs bijna het woord zagerig in de mond willen nemen.

echt?
Ik vind ze niet zozeer op elkaar lijken, wel qua tijdgeest, maar ze hebben alledrie een heel eigen sound. Toch vind ik ze alle drie briljant. Maar ja ik ben er mee opgegroeid, dat scheelt misschien.

Ik vind dit veel meer een hapklare bijna "pop"-plaat, alles ligt lekker voor het oprapen en het zijn composities die meteen aankomen. Loveless is een diamant bedekt onder een laag as en ruis.. ben je daar doorheen, komen de mooiste melodieën aan het licht, en je hebt het gevoel alsof er nog steeds dingen verborgen liggen die je nog niet hebt ontdekt. Daarom is Loveless ook zo'n briljant album! Nowhere ook, maar dat is veel meer rechttoe, rechtaan. De composities zijn echter niet minder sterk.

De nummers lijken behoorlijk veel op elkaar, het zijn de hele tijd dezelfde gitaarakkoorden, het is druk en het geluid klinkt schel, maar ik vind het leuk!
Vapour Trail steekt er wat mij betreft wel een endje bovenuit, dat nummer is ook de reden waarom ik dit hele album ben gaan beluisteren.
Voorlopig 3.5* met kans op verhoging

En die verhoging is er nu gekomen. Het heeft echt ff geduurd voordat ik in die 'gitaargeluidswal' echt goede dingen ging ontdekken. Gewoon mooi stemgeluid, prachtige zanglijnen en goed gitaarwerk, en het is allemaal veel gevarieerder dan ik aanvankelijk had gedacht. Het kwartje is eindelijk gevallen. 4.5*

en terecht

Damn, Unfamiliar is geweldig.. en nu heb ik laatst de cd gekocht waar het niet op staat .

niet erg, nu heb je een heeeele goeie reden om Today Forever te kopen!

Zat met hetzelfde dilemma ongeveer een jaar terug,kon de cd omruilen(cd wow)


De bonustracks vormen het toefje op de slagroom:

Ride - Sennen

Ride - Unfamiliair

Ride - Today

Ride - Beneath

Eindelijk origineel!

Ik heb de re-release nu ook gekocht (van een MuMer).

Nu wil Sinterebisch met de andere 11-track (nieuw, 3 weken geleden gekocht) iemand gratis blij proberen te maken.
De eerste die me een PM stuurt krijgt 'm EN voorwaarde is wel dat je hier al een stem hebt staan van 4 of hoger.

wat een vreselijk mooi gebaar!!!
Ik hoop dat je em slijt aan een echte liefhebber! (heel veel mensen gaan ineens vier sterren geven...hehehe)
let op mensen dit is wel een van de leukste cadeaus die je kan krijgen!

...en er is een 'winnaar', hij gaat naar Tsjo-Wi!

Dank ebisch!

gefeliciteerd!

Ride is toch wel uitgegroeid tot één van mijn favoriete bands. Dit album had zoals ik al eerder zei een hele tijd nodig voordat ik hem pas echt goed begon te vinden, maar ik blijf hem nog steeds bij elke luisterbeurt beter en beter vinden.
De opener Seagull is al een lange voorproef van wat je voor de rest van het album te wachten staat. Het heeft een hele mooie zanglijn en die gitaarmuur giert maar door, heerlijk! Kaleidoscope is een wat korter luchtiger nummertje, gewoon goed. En ook over In a Different Place kan ik kort zijn: super! Dan Polar Bear, een nummer dat meteen al opvalt met die steeds herhalende heerlijke zangmelodie; the lightbulbs burn, our fingers will learn.
Dreams Burn Down is weer een lekker druk nummertje van dezelfde topkwaliteit als de voorgaande nummers.
Daarna volgt Decay, één van mijn favorieten. Heerlijke intro!
Now, this feeling's so alive, but, as you or anything we die, we dieee. Dat zinnetje wordt zo prachtig gezongen!
Hierna gaan we weer rustig verder met Paralysed, een nummer waar, net zoals alle andere nummers, niets slechts op aan te merken valt.
Maar dan..... Vapour Trail. Al vanaf het begin mijn grote favoriet en is dat nog steeds. Onvoorstelbaar hoe mooi dat nummer is! Het heeft zo'n heerlijke lange outro en een prachtige cello (toch?) aan het einde. la la la laaa la
Dit prachtnummer wordt gevolgd door Taste, een nummer waar ik altijd vrolijk van wordt Gewoon weer net als bij alle andere nummers prachtig gezongen. Die stem vloeit zo mooi samen met de muziek, echt goed gedaan!
Here and Now is nog zo'n topnummer met zo'n heerlijke mondharmonica erdoorheen. En dan zijn we al weer bij het einde aangekomen met de titelsong Nowhere. Eerst had ik nogal wat moeite met dat nummer, het is een heel stuk anders dan de rest van het album. Het is wat rauwer, chaotischer, maar nu vind ik het eigenlijk toch wel een perfecte afsluiter voor deze cd. Gewoon nog ff uitpuffen na die prachtige Rit (Ride), want dat is deze cd, een soort achtbaanrit die je vanaf de eerste minuut meesleurt en niet meer loslaat met zijn drukke, energieke en toch wonderschone muziek.
Ik verhoog hem naar 5 sterren en hij vliegt zomaar mn top 10 in

PS ebisch nogmaals bedankt voor het mij cadeau doen van dit meesterwerk

Bezwerende muziek maken de heren van Ride. Erg lekker Vooral de nummers Dreams burn down, Vapour Trail en Polar Bear vind ik fenomenaal.

Inmiddels besteld

Bij Seagull, dat hypnotiserende gitaarloopje, hoe die aan het einde opgerekt wordt en kapot gescheurd wordt, geweldig. Ik verhoog mijn stem tot 4,5.

jaaaaaaa en terecht.....wat een fijne sound is het toch he. En een die nooit verveelt (althans mij niet)

la la laaa laaaa.....

vapour trail, toch wel de meest catchy song die het shoegaze-genre heeft voortgebracht.

en dat is goed, btw.

Een review die eens op een forum gepost heb:

Ride – Nowhere

Hoeveel ‘britpop’ platen ik ook de hemel in prijs, jullie luisteren niet. Jullie zijn niet op zoek gegaan naar het pareltje “Wake Up!”, hebben niet naar “People are like Seasons”geluisterd, “Make This Your Own” werd genegeerd. Luistert de jeugd van tegenwoordig dan alleen naar progmetal?

Dat “Nowhere” van Ride een erg goed album is, kan jullie vast ook aan jullie collectieve reet roesten. Nou, dan is deze plaat wederom alleen voor mij. Ik heb hier een shoegazing plaat die veel meer aan Pink Floyd doet denken dan aan My Bloody Valentine. Veel delay, weinig distortion, een heldere sfeer die doet denken aan een zee (zo een als op de cover) met zeemeeuwen erboven. Het eerste nummer is heet dan ook “Seagull” en is al meteen één van de meest sterke composities van het album. Ook “Dreams Burn Down”, met zijn feedbackdraaikolken, is geweldig. Mag ik ook nog het beklemmende “Paralysed” noemen? Jammer genoeg staan er ook het bleke liedje “Kaleidoscope” op.

Deze plaat voelt voor mij aan als een missing link. We horen enerzijds dat shoegazing zijn wortels heeft in de psychedelica (The Velvet Underground heb ik nog niet genoemd), anderzijds een van de belangrijkste steunpilaren van de post-rock. Ik hoor namelijk in Mogwai elementen terug, die allemaal terug te vinden zijn op dit album. Behalve de vervormde gitaren horen we echter ook een harpischord in “Paralysed”, een mondharmonica in het spookachtige “Here and Now” en strijkers in “Vapour Trail”. Alhoewel, die horen jullie natuurlijk niet, want jullie nemen de moeite niet om naar het album te gaan luisteren.

“Nowhere” is dus de zoveelste plaat die alleen aan mij is besteed. Gelukkig kan ik lekker genieten van dit album en lach ik jullie lekker uit omdat jullie liever naar Dream Theater of weet ik veel wat willen luisteren.

hahahah, wie zijn "jullie"?
ik ben blij dat er in ieder geval mensen zijn die het weten te waarderen. Never nooit geen dream theatre voor mij...
maar uh heeeee kaleidoscope is net zo fuckin' briljant als de rest hoor!
en wake up! moet je heeeeel snel vervangen voor de platen die the boo radleys daarvoor uitgebracht hebben hoor...
om de overstap geleidelijk te laten verlopen raad ik je eerst giant steps aan....luisteren!

geweldige review maarten!
ook weer erg komisch.
kan me zeker wel herkennen in je verhaal van dat je een band of een genre de hemel in prijst maar dat er eigenlijk weinig mensen in je omgeving zijn die naar je willen luisteren.
hoe vaak heb ik tevergeefs muziek van de deftones bij mn vrienden proberen op te dringen?

verder heb je de sound van deze plaat heel erg goed omschreven.
chapeau!

Prachtige recensie en ik snap heel goed wie je met jullie bedoelt (de Tool-generatie )..

Omdat ik qua jaren 90 een dik gat in mijn muziekcultuur heb, ben ik maar eens op zoek gegaan naar wat 90s classics en kwam ik bij deze uit. Mijn eerste luisterbeurt zit erop en het is me héél goed bevallen! 'Dreams Burn Down' sprong er voor mij bovenuit..

4* om te beginnen

Dit doet me trouwens ook wat denken aan Kitchens Of Distinction.
Dat is een compliment.

Dreams Burn Down viel mij het meest op na draaibeurt 0,5. Wat een geniale, geweldige sfeervolle muziek is dit!

Ik heb ik vandaag deze band ontdekt. Gezien ik mij eens wilde oriënteren in de 90's bands, kwam ik hier terecht. En nu verder met de rest vd nummers, toedels!