Fleetwood Mac - Rumours (1977)

In de kristallen bol die Mick vasthoudt, zie je volgens mij (90 graden gedraaid) wel John en vermoedelijk ook Christine. Een mooie hoes is het in ieder geval wel!

Eén van de formidabelste platen uit de seventies, voor mij een echte evergreen.
En dràken staan hier langs geen kant op, Heer Rudiger!
Don't Stop is mij ook nogal "poppy" en ik vind "Go Your Own Way" een stuk méér bàllen hebben en rock'n roll dan Don't Stop, maar daarom is Don't Stop nog geen drààk, ik denk dat vele artiesten een béén geven om zo'n song(s) te mogen schrijven.
De geremasterde/expanded versie klinkt ook nog eens beter dan ever!
Kijk, het is ook maar een mening, maar ik kan mij ech niet voorstellen dat sommigen hier slechts *** of zo voor overhebben, echt niet...

Ik denk ook dat dit 'het' popalbum is uit de seventies, ook nu nog klinkt hij beslist niet gedateerd en het is net of ze deze gisteren hebben uitgebracht. Ik vind dit een erg goed album, en ook de beste met deze bezetting vind ik. En toch kun en mag je het niet met elkaar vergelijken, maar mijn voorkeur ligt toch echt meer in de beginperiode met Peter green, veel intenser, subtieler en met nog meer gevoel gespeeld, en natuurlijk zowat het beste ooit op blues gebied, tenminste dat vind ik.

Tja ieder zijn mening natuurlijk , begrijp me niet verkeerd want Rumours vind ik `n klassieker van jewelste , alleen Don`t Stop skip ik door als ik het hele album wil horen maar dat doet niks af aan mijn waardering voor dit album , dat is en blijft de volle mep van 5 sterren .
Go Your Own Way vind ik `n popsong die nooit verveeld en vind ik van hetzelfde caliber als One Of These Nights van The Eagles .
The Chain is ook al zo`n prachtnummer en de rest ook , Don`t Stop vind ik `n beetje de Walk Of Life van Fleetwood Mac .
En dit album draai ik nog als ik 95 ben , als ik die haal .
Maar goed ieder mag daar anders over denken .

Een album met een verhaal . De liefdes relatie's binnen de groep liepen stuk en daarmee is het een beladen plaat geworden .
Maar somber klinkt het geenszins want Rumours is echt wel een plaat die voldoende vaart heeft , soms wat gas terug neemt en eerder een sfeer weergeeft van een soort van opluchting .
Een terecht succes . Radiovriendelijk , sprankelend en ook in het nu nog steeds erg fris en tijdloos .
Het mooiste stuk naast alle andere prima songs , blijft voor mij Gold Dust Woman . Mystiek en mysterieus . Een fraaie compositie van een nog jonge Stevie Nicks , die hier sowieso sterk voor de dag komt . Ook Dreams blijft nog moeiteloos boeien .
Het is geen album die ik nog veel draai . Het zit bij wijze van spreken in mijn hoofd . Het heeft eerder te maken met de ontdekkingsreis naar andere talloze fraaie albums die ik nog tot mij moet nemen .
Maar Rumours is een blijvertje . Een album die altijd tot de verbeelding zal blijven spreken .

Kijk, rudiger.. Ik ben het wel met je eens dat Don't Stop de minste van het album is. Maar ik vind het geen vervelend nummer! En dat zorgt ervoor dat ik hem ook niet hoef door te skippen... Het luistert gewoon 'wel lekker weg', en duurt ook niet te lang. Dus na 3 minuutjes gaat het alweer verder met Go Your Own Way, Songbird, ...... Het hele album verveelt (wmb) gewoon nooit

De reden dat mick en stevie op de voorkant van de hoes zijn komen te staan is omdat de twee opgegeven moment een relatie kregen en dat dat wel het dieptepunt was voor de dingen die er binnen de band gebeurden ondanks dat, moest de hoes liefde uitstralen.zie Rumours documantaire

Jo Stickman, je hebt ongetwijfeld een punt, maar het ontgaat me nog even welk.

Idd een beetje vreemd textje. Volgens mij word er bedoeld dat de relatie tussen Mick en Stevie het dieptepunt van de band was door de dingen die toen gebeurden, maar dat ondanks de negatieve dingen die toen gebeurden, dat de hoes liefde moest uitstralen Tja ik snap ook niet echt wat ermee bedoeld word. Het aangaan van een relatie lijkt mij juist toch iets moois, en vooral iets positiefs.

Volgens mij lagen ze in scheiding ten tijde dat dit album gemaakt werd, en door alle spanningen die er toen onderling waren, stuwden de leden elkaar tot grote hoogten, waardoor er mooie texten en een erg goed popalbum op de markt verscheen.

in die tijd stonden alle relaties binnen de band op springen en de stellen gingen uiteindelijk uitelkaar : Stevie en lindsey, john en christine, en mick en zijn vrouw.door dat er al wat geruchten waren wie er dan in de band met elkaar gingen vandaar de titel rumours,en door dat mick en stevie een stel werden dat zorgde in de band voor nogal wat jaloezie en fustratie. Toen ze de fotos gingen maken voor de hoes van Rumours bedacht de fotograaf om mick en stevie op de voorkant van de hoes te zetten als teken van liefde om er nog enigzins wat positiefs van te maken.
sorry van mijn vrij onduidelijke verhaal in mijn vorige bericht.
hiervoor moet je eigenlijk de documantaire zien.

Een aardige popplaat met als hoogtepunt The chain.

Zeer goed album. Vooral de nummers ''Go your own way'' en ''Songbird'' vind ik tijdloos.

Zwaar zoetsappig popalbum. Ik houd meer van de late jaren '60 periode van Fleetwood Mac (debuut en Then Play On). Toch zijn Dreams, Go Your Own Way en Don't Stop klassiekers van formaat.

Zwaar zoetsappig popalbum?

Dat gaat mij toch te ver. Het gaat over een rockband waarbij de echtscheidende dames en heren elkaar verbaal de hersens inslaan en waar op het scherpst van de snede wordt gemusiceerd.

Het is geen heavy metal, maar dat hoeft ook niet. Zoetsappig is zo'n beetje het laatste dat van toepassing is.

Bij dit soort onderwerpen is zoetsappig ook wel het laatste waar ik aan denk.

Ok, misschien een verkeerde woordkeus
Laat ik het er op houden dat ik de "oudere" Fleetwood Mac beter vond klinken. Puur een gevoel...

De oudere Fleetwood Mac is hier beslist niet mee te vergelijken. Het was met Peter green gewoon een compleet andere band. Eigenlijk hadden ze de bandnaam moeten opdoeken, en onder een andere naam verder moeten gaan. En zoetsappig is dit idd niet, vooral de texten niet. Maar ik snap wel wat je ermee bedoeld, het klinkt gemakkelijk en poppy in het gehoor, en het kost niet echt veel moeite om dit album te waarderen. Dit is echt een album die gelijk al aanslaat, of helemaal niet. Ik vind dit ook niet echt en groeialbum, maar meer een hit of singles album. Want hoeveel hits staan hier ook wel niet op. Hun beste album uit de popperiode is dit, en gelijk ook hun beste verzamelaar wel denk ik.

Één van de beste albums volgens velen. Ze hebben gelijk. De volledige versie is een lange zit, maar een aangename lange zit. Opzichzelf staand zijn de nummers niet zo speciaal, op een paar na, maar in z'n geheel is het prachtig!

Verveelt niet en is een aangename rit

Hoe moet je dit album eigenlijk beoordelen? Op het orgineel ('77) of de 2-disc remastered ('04)?

Ik heb dit album op basis van het origineel de volle mep gegeven, een van mijn top 10 platen.
Wereldalbum, de geremasterde versie ken ik eerlijk gezegd niet.

IK heb de remaster, maar uiteraard heb ik ook gestemd op basis van de originele elpee.
Ongehoord sterke popplaat, zelden meegemaakt.

Op basis van hoe jij hem kent en gehoord hebt. Op albums die je niet kent en nog nooit gehoord hebt mag je namelijk niet stemmen. Volgens mij staan op beide geluidsdragers dezelfde nummers op, op de cd versie krijg je er natuurlijk nog wel een pak bonusnummers extra bij ook.

Dat is juist het punt. Die demo's doen mij juist minder en zouden mijn stem verlagen.

Zal wel voor het orgineel gaan.

Songbird; wat een ongelofelijk mooi verdrietig nummer.

Omdat Rumours voor mij het summum van de popmuziek belichaamt, zonder rekening te houden met de bonustracks, krijgt hij een plaats in mijn top 10.
Als je kijkt in welke omstandigheden deze plaat is gemaakt dan lijkt het haast onmogelijk dat er zo'n meesterwerk kan geboren worden.
Op muzikaal vlak is dit van hoogstaand niveau en de openhartige teksten spreken voor zich. De bandleden hebben hun demonen ermee bestreden, en het lijkt alsof dat op een zachtaardige manier is gebeurd. Na 30 jaar is dit onaangeroerd gebleven, ik hoop dat ik er op die leeftijd nog zo goed uit zie.

Ik ook! Maarre....bedoel je de Rumours leeftijd of de band anno nu? Ook dáár is nog niets van te zeggen, je zou ze geen 33 jaar ouder geven..... (en ze spelen nog alsof het een lieve lust is!)

Het album. Dat van de band geloof ik graag, ik vraag me af of ze nog eens naar België of Nederland komen.

Of ze naar België of Nederland komen? Tja...het is idd wel weer eens tijd he?!?

Berichten over een mogelijk nieuw album verplaatst naar Fleetwood Mac

edit : en nog 2 berichten. Alle berichten over nieuwe albums, tournees, concerten, ed. horen op de artiestenpagina. Deze pagina is er voor discussies over dit album.

Fleetwood Mac trok mijn aandacht voor het eerst met het prachtige nummer Albatross. Toen ik vervolgens een volledig album wilde proberen kwam ik logischerwijs uit bij Rumours. Vooralsnog wordt dit album beter met iedere keer dat ik het luister. Er staan dan ook enkele geweldige klassiekers op. Het heerlijke laidback nummer Dreams. De hitlijst stormram Don't Stop en mijn favoriet voorlopig: Go Your Own Way. Een prachtig gevoelig gezongen nummer met een lekker solootje aan het einde. Verderop het album staan nog enkele grote hits als The Chain en You Make Lovin' Fun. Om zoveel eeuwige hits op een album te kunnen proppen, dat is erg knap. Nu beginnen ook de andere nummers me steeds beter te bevallen. Ik zet voorlopig in op 3.5*