The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967)

Pinkt weer een traantje weg bij "She's Leaving Home"! Prachtig nummer!

Het moet eens gezegd worden: sgt pepper heeft de tijd veel minder goed doorstaan dan de meeste andere Beatles albums. Ik weet het is een soort heiligschennis maar als ik Rubber soul en sgt Pepper achter elkaar hoor kan ik niet tot een andere conclusie komen. ze hadden er soms en vooral hier een handje van om in meligheid , zoetsappigheid of niet ter zake doende mystificatie te vervallen. mijn drie sterren zijn voornamelijk voor With a little help from my friends.

Wel begrijpelijk. Volgens mij was bij Rubber Soul de balans tussen "wat is technisch mogelijk" en "wat willen The Beatles op de plaat zetten" perfect in balans. Er werd wel geëxperimenteerd met het basgeluid en instrumentatie, maar de liedjes staan centraal. Ten tijde van Pepper's zijn de ambities enorm, maar het blijft 4-sporen technologie en af en toe lijkt de zoektocht naar de 'sound' belangrijker dan het liedje zelf. Ik bewonder Pepper's en Revolver voor de experimenteerdrift, maar voor het Klassieke Popwerk blijft Rubber Soul ook mijn favoriet!
(Hoewel: Getting Better is ook erg goed!)

Ok getting beter lijdt niet meteen aan de door mij benoemde kwalen, maar zet Lucy in the sky eens tegenover The word (van Rubber Soul): die tremlerende bas van McCartney en die spitse samenzang. Iedere Britpop band die zoiets vandaag de dag zoiets uit brengt is meteen weer 'hot'. Ja dat waren ook the Beatles!

Ik heb mijn best gedaan, maar ik moet helaas concluderen dat dit echt mijn ding niet is. Een paar leuke dingetjes afgewisseld met strontvervelende tracks als Being for the Benefit of Mr. Kite en Good Morning, Good Morning. De eerste vier nummers kan ik nog wel waarderen maar daarna blijft er weinig over om het uitluisteren waard te maken. Abbey Road is de enige andere plaat die ik heb van de Beatles en die beviel me aanvankelijk erg goed, maar ging snel vervelen. Ik dacht dat deze - met zijn wat meer experimentele inslag - wellicht langer houdbaar was, maar dat valt me vies tegen. Voorgaande commentaar van brandos maakt me dan wel weer nieuwsgierig naar Rubber Soul. Als die ook tegenvalt dan kan ik niet anders dan me erbij neerleggen dat ik nooit zal begrijpen waarom zoveel mensen zo ontzettend enthousiast zijn over dit kwartet. Geef mij maar Doors, Stones of Velvet.

Mee eens. Rubber soul, revolver maar ook Please please me en Beatles for sale, ik draai ze liever dan Sgt Pepper. Pepper klinkt minder fris dan eerder genoemde. Hoe dat komt? Waarschijnlijk is pepper heel erg gerelateerd aan the summer of love in 1967, past het daardoor heel erg in die tijdsgeest, meer tijdsgebonden, terwijl hun andere werk universeler lijkt. Vreemd, Sgt peppers lonely hearts club band zorgde tijdens de release bijna voor een muzikale aardverschuiving terwijl de plaat nu het meest gedateerd van al hun werk klinkt.

Als je Abbey road ook al niet goed vind?, tja, dan kan je natuurlijk ook de conclusie trekken dat, ondanks dat ze legendarisch zijn, The Beatles not your cup of tea blijkt te zijn. Dat heb ik weer met platen als Velvet underground & Nico, het pakt niet maar verveeld.

Na het concert van ome Paul gisteren, ben ik deze plaat voor de 3e keer aan draaien vandaag. Hij speelde gisteren Lovely Rita, en dat was voor mij het hoogtepunt van de avond!

En dit album... jammer dat je maar tot 5 sterren kan geven, want hij is er zeker nog een paar meer waard!

Vergeet niet, Being for the Benefit of Mr. Kite. Werd ook gespeeld met de uitleg van McCartney waar John de tekst vandaan had...

Dat weet ik als niet-Beatles fan ook. Kan me niet voorstellen dat er iemand in het publiek zat, die dat niet wist.

Volgens mij is Paul de laatste jaren juist aan t vertellen dat de tekst van zijn hand is. Dat kwam gisteren ook zo over. Opvallend dat ie m ook speelt. Wel heel leuk natuurlijk

De tekst is toch van een poster overgenomen?

Klopt, heb het zojuist opgezocht nav jou opmerking

Hoewel de liedtekst grotendeels overeenstemt met de tekst op het affiche, zijn er toch enkele kleine verschillen aan te wijzen. In de liedtekst springt Mr. Kite over mannen en paarden, door hoepels en een brandend okshoofd, terwijl op het affiche staat dat Mr. Henderson dit doet. Ook de plaats en dag waarop het circus gehouden zal worden verschilt. In het lied is het circus op zaterdag in Bishopsgate, terwijl op het affiche het circus op dinsdag in Rochdale is. Daarnaast heet het paard in het lied geen Zanthus, maar Henry. Ten slotte maakt Mr. Henderson in het lied geen 21 salto's, maar slechts tien.[4][11]

Ik had niet begrepen dat hij zelf de tekst had overgenomen. Ook mede doordat algemeen onder de fans bekend is dat dit een Lennon nummer is.

Inderdaad spinout tekst komt idd van een circus poster.

Joepie, ik ben gepromoveerd tot Beatles kenner!

Er is natuurlijk vreselijk veel geschreven over the Beatles. Ik ga daar niet meer aan mee doen, behalve de opmerking dat Sgt. Pepper voor mij een van de beste albums is die door hen gemaakt is. En zeker gezien de tijd, 1967. Een dikke 4,5

Ondanks dat ik dit werkstuk niet vaak meer beluister is het natuurlijk wel een topper. Natuurlijk had de single Penny Lane/Strawberry fields forever op deze lp moeten staan. Wat had er dan weggelaten moeten worden en hoe had dan de volgorde van de nummers eruit kunnen zien ? Ik zou Good morning, good morning zeker gecancelled hebben. Daarnaast zou ik Within you, without you hebben laten volgen door Strawberry fields forever, Penny Lane, For the benefit of Mr. Kite, SgtPLHCB (reprise) en A day in the life. Moet er nog iets naar kant 1: When I'm 64 is aardig maar om kant 1 daar mee af te sluiten ? Lovely Rita is ook niet echt een topper. Had daar dan wel graag een pittig Lennon gitaarnummertje gehad willen hebben. Het is misschien iets teveel McCartney op deze plaat. Voor de rest hoor je mij niet zeuren. Over 2 jaar is dit alweer 50 jaar oud. Een deluxe edition ?

Van de drie grote Beatles-album vind ik dit veruit de minste. "With a Little Help from My Friends" is een geweldig nummer, alleen vind ik het vrij jammer dat ze de tekst veranderden: "What would you do if I sang out of tune? Would you stand up and throw tomatoes at me?" zou de oorspronkelijke tekst geweest zijn Nu mag er over elk nummer iets zinnigs geschreven zijn op allerlei websites, toch lukt het me maar moeilijk om nummers als "Lucy in the Sky with Diamonds" of "Benefite for the Being of Mr. Kite" te waarderen.

Veruit misschien wat minder, maar wel de minste : het is zo'' n album die het (wat) meer moet hebben van zijn 'status' dan een over de hele plaat sterke composities. Ik heb 'm dan ook niet, al zou ik 'm aan de andere kant toch wel willen bezitten ......zo'n album die je toch in je collectie wilt hebben.

Drie grote Beatles albums? Ik kom uit bij zeven

Heb er nog meer hoog gewaardeerd,het is wel zo dat elk van die album's in een bepaald jaar of tijdgeest staat
Wat ik bedoel is natuurlijk A Hard Day's Night is geen Rubber Soul
En Sgt Pepper is geen Abbey Road maar wel 5* bij mij
The Beatles waren een band die heel snel van artistieke stijl konden veranderen en bijna elk jaar weer anders waren of klonken, heb ook met de snelle ontwikkeling te maken in de 60's
Je kan hier nu eenmaal geen 5+ of 5.5 geven ,dan zou er nog wat verschil in zitten

Drie favoriete nummers uitkiezen was nog nooit zo makkelijk. Dit album heeft een paar zeer goede nummers en de rest vind ik allemaal maar een beetje middelmatig, voor een gewone band zou het nog niet zo héél slecht zijn, maar het blijven The Beatles hè? Zij moeten toch echt super kwaliteit muziek afleveren want de verwachtingen zijn -voordat ik een album van hun luister- immens groot.

Hier steekt A Day in the Life er met kop en schouders boven uit, absoluut mijn favoriet. Daarnaast zijn With a Little Help from My Friends & Lucy in the Sky with Diamonds ook top-nummers.

3 á 3,5*

Ben zelf geen al te grote fan van The Beatles en voel dan ook in geen geval de nood om hen te verdedigen. Maar ik ben wél een muziekliefhebber en draag een warm hart uit naar albums die in hun totaliteit iets te bieden hebben. Daar reken ik deze wel onder. Kan het dan ook moeilijk geloven dat de door jouw genoemde nummers er met kop en schouders bovenuit steken. Ga misschien gevaarlijke stelling innemen maar alle mensen die dat vinden hebben volgens mij onvoldoende tijd in dit album geïnvesteerd.

.....mwah; er zijn wel een paar 'zwakke broeders' in de tracklist; Lovely Rita en Fixing A Hole hadden van mij vervangen mogen worden door Strawberry Fields Forever en Penny Lane. Dan had dit album het niveau gehaald van Revolver!

Oeh ik denk (weet) dat niet iedereen het daar mee eens is. Strawberry Fields en Penny Lane zijn zeer persoonlijk getinte meesterwerken en zeker Penny Lane een typische single, terwijl Lovely Rita en Fixing a Hole veel meer in het Sergeant Peppers concept passen. Als we dan toch bezig zijn: ik zou persoonlijk Within You and Without You+She's Leaving Home hebben vervangen door Only a Northern Song en Across the Universe.

WYaWY en SLH vindt ik beide geweldige nummers maar eerstgenoemde te persoonlijk en tweede te concreet/realistisch voor de plaat. Ach ja ik ben inmiddels zo gewend aan die twee nummers dat ik ook eigenlijk niet zonder ze kan...

Penny Lane En Fields komen uit de zelfde opnamesessies,die zou ik ook plaatsen,en passen er prima bij,ik zou Within You,Without You en Good Morning,Good Morning dan weghalen
Tracks als Tomorrow Never Knows (Revolver) of The Fool On The Hill (MMT) zouden zeker bij dit album passen,bij mijn eerste voorstel zou voor mij Pepper nog meer waard worden
Maar ja wel leuk om onze muzikale gedachten te laten gaan,maar wij hebben of hadden het niet voor het zeggen

Ik vind enkel She's Leaving Home niet passen op dit album. Het had wel uitstekend gepast qua sfeer op Revolver.

Ieder nummer hoort er op, als er eentje zou ontbreken is het geen sgt peppers lonly hearts club band meer. De diversiteit aan stijlen, van het Indiase within you without you naar de balroom uit de jaren 40 terwijl het wonderbaarlijk past. Het is de charme en de kracht van Pepper.
Van het kind dat het ouderlijk huis verlaat, sentiment die alleen McCartney geloofwaardig kan brengen naar de wereld van het circus.

Het is ook wel een Pet Sounds achtig nummer. Prachig hoor.

Dit album is perfect voor mij, niks meer aan veranderen.