The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967)

Eén van de eerste conceptalbums, of misschien wel het allereerste. Sgt. Pepper was baanbrekend toen het werd uitgebracht. De doorlopende overgang bijvoorbeeld van het ene naar het andere nummer (van de opener naar With a Little Help From My Friends) was iets heel bijzonders destijds. Maar het belangrijkste is dat dit album nu nog steeds even relevant is. The Beatles waren op de top van hun kunnen en vonden de popmuziek geheel opnieuw uit. George Martin (en dan bedoel ik niet de schrijver van a Song of Ice and Fire ) heeft ooit eens geroepen dat de grootste fout van zijn leven is geweest dat hij Strawberry Fields Forever niet aan dit album heeft toegevoegd. Mijns inziens inderdaad de enige manier om het album naar een nog hoger niveau te tillen. Ik heb het altijd lastig gevonden om een absolute favoriet te kiezen uit het oeuvre van the Beatles, want wat hebben ze veel geniale platen uitgebracht: Revolver, Abbey Road, Rubber Soul, The White Album, a Hard Day's Night... Maar de continuïteit in kwaliteit is op Sgt Pepper's Lonely Hearts Club Band van zeldzaam hoog niveau. Fixing a Hole, Being for the Benefit of Mr Kite, a Day in the Life, Lucy in the Sky With Diamonds, Getting Better, het album staat vol met absolute pareltjes. Vet hoor!

Momenteel in het topic 1001 albums, met mijn reis doorheen het gelijknamige boek.

Dit was het eerste album van The Beatles dat ik kocht en eigenlijk is dit tot nu toe ook het enige dat ik geheel goed vind. Hun eerdere werk vind ik vaak wat te kinderachtig en hun latere werk overtreft deze creatieve piek in mijn oren nooit. Misschien verander ik nog van mening, maar eerst deze Sgt. Pepper weer eens opleggen.

De circusposter die Lennon inspireerde voor Mr. Kite:

Being for the benefit of Mr Kite | Retronaut

Is een eerste persing uit 1967 eigenlijk nog wat waard? Heb hier zo'n vinylexemplaar liggen.

Dat hangt er vanaf in welke staat het vinyl en de hoes is natuurlijk.

Volgens mij niet, er zijn er in de eerste week van de release al meer dan een miljoen exemplaren over de toonbank gegaan, dat waren allemaal eerste persingen. Wel zullen er altijd verzamelaars zijn die dat soort items willen hebben, en dan is het maar net wat de gek er voor overheeft.

Tis wel een Nederlandse persing, met in het Nederlands geschreven info op het label. Maakt zeker ook niets uit? Verdorie, heb je een originele Beatles uit de jaren '60 blijkt het gewoon niets waard te zijn..

Daar zijn er natuurlijk miljoenen en miljoenen van verkocht, had je er niet toevallig van alle 4 een handtekening op

Nee, maar ik zag net dat die hoes ook heel raar is. Geen foto's van de Beatlesleden er op maar de gezichten van andere figuren. Kan dus nooit een loepzuiver origineel zijn dus heb 'm net in de container geflikkerd, en de kattebakvulling er meteen achteraan.
Ben er wel klaar mee.

Dan heb je zeker deze
http://alanwalkerart.com/wp/wp-content/uploads/2010/07/Original_Were_Only_in_It_for_the_Money_front_cover.jpg

Niet te hopen voor buizen dat die hoes uiteindelijk een paar miljoen waard blijkt te zijn

Nee, die was het niet.
Maakt niet uit, ding ligt in de container, wordt vrijdag geledigd/'opgehaald'. Gelukkig.

Mischien is die hoes wel een misdruk en uitermate zeldzaam mits die niet naar kattezeik stinkt

Een hoop stoerdoenerij als je 't mij vraagt.

Ik zie Buizen in meerdere topics dingen roepen waar hij blijkbaar reacties op verwacht.. lekker in zijn waarde laten en niet op reageren

Dat was natuurlijk onzin. Geen muziekliefhebber gaat een elpee (Beatles) in de container deponeren, zeker niet een exemplaar met een bijzondere zeldzame afwijkende hoes..

Ik had niet anders verwacht.

Als ik het goed begrijp heb je alleen de hoes weggegooid en de elpee gehouden om als muziekliefhebber van deze muziek te kunnen genieten

Mijn vader heeft ook een hele rare Sgt. Pepper's met andere hoes en andere tracklist. Als ik eraan denk zal ik er nog eens naar kijken.

Wat blijft dit toch een geweldige trip.
Alle registers worden door de heren open getrokken op dit album.
Zo divers dat zelfs een mantra-achtig nummer (uit de koker van Harrison) op het album gezet werd - Within You, Without You.
Had alleen wat korter genomen omdat de vaart uit het album gehaald wordt.
She's leaving home (over een tiener die 'voor de gein' van huis loopt) is een prachtige ballad en album wordt afgesloten met een van de beste nummers ooit gemaakt (vind ik).
A day in the life - over drugs en dood van een vriend - vat Sgt Pepper eigenlijk in één song samen - zoveel stijlen worden tot een prachtig nummer gesmeed.
Wat een impact heeft dit album destijds gehad; studiotechnieken, instrumentatie, artwork.

Minder storend als je weet dat het eigenlijk de opener is van kant 2.

Ja eens. Getuigt wel van lef een dergelijke track toe te voegen.
De instrumentatie en lengte waren destijds uniek heb ik begrepen.

dat je als band de luxe hebt om nummers als Strawberry Fields en Penny Lane niet op een album te plaatsen en alsnog het beste album van '67 neer te zetten. was als tiener trouwens mijn 1ste Beatlesalbum in mijn collectie. Had toen de cd gekocht vanwege 20 jaar Sgt Pepper's.

De enige Beatles CD die ik echt goed ken. En nee, dat komt niet omdat ik Stones-fan ben. Om de één of andere reden ben ik er nooit aan toe gekomen om me goed te verdiepen in het oeuvre van The Beatles. Dat ik deze CD wel goed ken komt door m'n pa. Hij was wel fan van The Beatles en heeft Sgt. Peppers eens voor me op een cassettebandje gezet. Vroeger vond ik het al een goede plaat en dat vind ik nog steeds. Met name kant 1 van de LP vind ik echt fantastisch. Op kant 2 zakt het niveau helaas flink in met het kneuterige en net iets te jolige When I'm 64. Dat jolige zit ook al in de tekst van Being for the Benefit of Mr. Kite, maar dat vind ik muzikaal nog wel een goed nummer. When I'm 64 is mij zowel tekstueel als muzikaal veel te jolig. Helaas hebben The Beatles vaker last van dat euvel. Serieuze nummers met prachtige melodieën afwisselen met een joligheid en meligheid, zowel in tekst als muziek, die ik absoluut niet trek. Op opvolger The White Album bijvoorbeeld vliegt het alle kanten op. Draken van nummers afgewisseld met pure genialiteit.
Maar op Sgt. Peppers weten ze de balans dus behoorlijk in de hand te houden, waardoor er een door de bank genomen prachtige plaat overblijft.

De mono versie op cd is geweldig. Luistert echt heel prettig weg. Nog 2 favorieten drbij: For The Benefit Of Mr Kite en Within You, Without You.

Net via een erfenis de Duitse Odeon versie (inclusief cut-outs ) gekregen.
Mijn schoonvader was een behoorlijke audiofiel; zo heeft hij zijn eigen boxen gemaakt en die hebben nog steeds een behoorlijk goed geluid en zeker in combinatie met mijn eigen boxen is het "der hammer" (om maar eens bij Duits te blijven).
Of deze versie wat waard is zal mij een zeer grote biet wezen, hoofdzaak is dat voor het eerst sinds misschien wel 30/40 jaar deze LP weer uit zijn boxen zal schallen (with a little help from my speakers )
Extra hard Peter. Kun jij ook nog meegenieten!

Mocht je het toch leuk vinden om te weten, inc. cut-outs (wat ik dan als verygood/plus zou omschrijven) en de plaat nog in goede staat verkeerd zit je toch gauw aan de 60-100 euro Maar de emotionele waarde van zo'n plaat is natuurlijk veel groter.

Wat inderdaad toch wel leuk is om te weten Ducoz. Thnx

The Beatles hebben dit ook als mono plaat gemaakt. Het luistert inderdaad een stuk beter als die 'nep-stereo'. Behalve bij de titelsong, die vol met geluiden is. Daar hoor je minder verschil. Ik heb de nieuwe vinyl versie, is ook niks mis mee. Prachtig geremastered ook.

Ik vind het niet zozeer ''nep-stereo'' als wel 'experimenteel stereo' waarbij het stereobeeld willekeurig is ingevuld met vocalen links, drums rechts, geluidseffecten in het midden, net hoe de pet ernaar stond. (Nepstereo is meer wat bijvoorbeeld werd gebrouwen van She Loves You waarbij de muziek vaag over twee kanalen werd uitgesmeerd).
Bij Pepper's valt ook goed te beluisteren waarom men zo lang over de mono-mix heeft gedaan; er is echt nagedacht of de stapeling van instrumenten, vocalen en geluidseffecten. (Being For) The Benefit Of Mr. Kite wordt in het mono-medium kleurrijker en met meer diepte weergegeven!

Nou ja, 'experimenteel stereo' zoals jij het beschrijft dat is inderdaad wat je hoort. Het komt willekeurig over en ik las recent dat het vrij snel gedaan werd door studiotechnici nadat de mono-opnames klaar waren. De band zou niet betrokken zijn bij de stereo mix.