menu

Deep Purple - Now What?! (2013)

mijn stem
3,79 (112)
112 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: earMUSIC

  1. A Simple Song (4:39)
  2. Weirdistan (4:14)
  3. Out of Hand (6:10)
  4. Hell to Pay (5:11)
  5. Body Line (4:26)
  6. Above and Beyond (5:30)
  7. Blood from a Stone (5:18)
  8. Uncommon Man (7:00)
  9. Après Vous (5:26)
  10. All the Time in the World (4:21)
  11. Vincent Price (4:46)
  12. It Will Be Me * (3:03)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 57:01 (1:00:04)
zoeken in:
avatar van musician
5,0
Dat is echt iets om naar uit te kijken.
Laat ik verhogen naar 5*****. Ik vind het één van de beste albums van de laatste jaren. Het mag natuurlijk niet worden gezegd over een Deep Purple album .

Volledig eens met Bluebird over Blackmore/Morse. Geef mij maar Morse. Die jongen (nou ja) heeft prima werk afgeleverd en staat live ook helemaal z'n mannetje (zie Wacken en Budokan). Ook op Now What?!

Jon Lord is natuurlijk, ook emotioneel gezien, een ander verhaal.
Toch wil ik Airey de volledige credits geven voor weergaloos spel, op Now What?! en ook live. Hij doet het toetsenspel binnen Deep Purple alle eer aan die je het maar kunt geven, hij is echt een geweldenaar op de keyboards.

De aanwezigheid van Morse en Airey geeft op de een of ander wijze de band positieve impulsen. Dat resulteert in sterke albums. Andere bandleden, zoals Ian Gillan, komen ook weer veel beter tot hun recht. Live zie je ook de goede sfeer onderling.

Dat maakt allemaal dat je kunt uitkijken naar een nieuw album. Daar mag je wat van verwachten.

avatar van gigage
4,0
Don Airey heeft voordat hij aansloot bij Purple zijn sporen allang verdient. Ook had hij al een eigen geluid ontwikkeld en dat was, voor mij althans, erg herkenbaar. Hier mag hij dat in zijn solo in Weirdistan nog tentoonspreiden maar schakelt toch vrij snel over naar het good old hammond geluid zoals wijlen Lord deed (op een The Doors-like deuntje na). Ik snap dat wel dat je als Purple zijnde een eigen geluid wil blijven houden maar vindt het best jammer eigenlijk. Dat gezegd hebbende, ben ik toch aardig onder de indruk van de aanpak en van de composities van de songs. Hoewel niet alles even origineel is klinkt het album erg gedreven en fris. Het meerendeels ontbreken van obligate bluesrock stampers bevalt mij ook wel en komt de sfeer ten goede.
Ja, toch wel een puik plaatje, voor als je niet helemaal uit je dak hoeft te gaan.

avatar van Rockfan
5,0
gigage schreef:
Don Airey heeft voordat hij aansloot bij Purple zijn sporen allang verdient. Ook had hij al een eigen geluid ontwikkeld en dat was, voor mij althans, erg herkenbaar.


Hij heeft zijn sporen zeker wel verdiend maar, met alle respect, een eigen geluid heb ik nog niet gehoord eigenlijk. Ik ken hem van de vele gastbijdrages bij diverse (hard-rock)bands. Rainbow, MSG, Ozzy Osbourne enz. Nu niet direct (Op Rainbow na dan) bands die bekend zijn om hun orgel/keyboards . Bij Deep Purple is hij ook inwisselbaar wat mij betreft. Wat hij doet, doet hij wel goed natuurlijk....

avatar van gigage
4,0
Mijn referenties liggen naast Rainbow oa bij de Live shows van Gary Moore vroeg jaren 80. In de instrumentaaltjes zoals Hurricane of Dallas Warhead en introos naar een song (Nuclear attack) kan de toetsenist ook even losgaan. En zo klinkt de solo in Weirdistan ook.
Op YT staat Gary Moore Pinkpop 1983 (audio only) bijvoorbeeld. Kun je Ian Paice ook nog wat rake klappen uit horen delen

buizen
Hardrockbands met een Hammond orgel(bespeler) in de bezetting lijken een uitstervend ras.
Het is echt iets van 'toen'. Nieuwe rockbands zie je weinig met een orgel.
Bij Michael Schenker staan on stage nog wel keyboards maar de toetsen worden in lang niet elke song beroerd. De tweede gitarist is daar tevens toetsenist: Wayne Findlay.
Ben benieuwd naar wat we bij Ritchie Blackmore on stage kunnen verwachten, in juni. Misschien speelt ie ook nog wel steeds met die oude taperecorder, voor sommige gitaareffecten.

avatar van Bluebird
4,5
buizen schreef:
Ben benieuwd naar wat we bij Ritchie Blackmore on stage kunnen verwachten, in juni. Misschien speelt ie ook nog wel steeds met die oude taperecorder, voor sommige gitaareffecten.

Denk het niet. Dat is allemaal allang ingehaald door de digitale ''vooruitgang''. Tijdens zijn laatste Rainbow concerten van 20 jaar terug was de Strat reeds lang voorzien van een effectapparaat. Iets waar hij bij DP al gebruik van maakte. De Hammond B/C-3 krijgt echter wel weer aandacht bij de jonge generatie overigens. Een bandje als DeWolff is er niet onverdienstelijk mee in de weer.

avatar van musician
5,0
Dezelfde bezetting is klaar met een nieuw album. Er wordt alleen nog afgemixt.
Voor mijn gevoel toch nog vrij snel na ...Now What?!

avatar van Bluebird
4,5
Das leuk nieuws ja. De tijd gaat ook dringen natuurlijk nu het bejaardentehuis begint te lonken.

avatar van The_CrY
4,0
Dat is mooi nieuws! Dit album bewees dat deze oude mannen toch zeker nog wel wat vuur in de vingers hebben. En mooi dat we niet weer zo lang hoeven te wachten

avatar van Kronos
4,0
Ook zonder Jon Lord heeft Deep Purple bestaansrecht. Now What?! is in alle opzichten van grote degelijkheid. De mannen worden wel wat ouder. Het vuur brandt minder hevig wat de muziek al eens te gezapig maakt. Het ontbreekt ook aan echte uitschieters waardoor de speelduur aan de lange kant is.

72/100

Gast
geplaatst: vandaag om 21:06 uur

geplaatst: vandaag om 21:06 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.