Sigur Rós - Kveikur (2013)

Ik dacht altijd dat het een sample van een krolse uil op helium was...

Oef, wat is Sigur Rós de afgelopen jaren zoekende geweest. Na Ágætis Byrjun en () leek het erop dat de band niet meer beter kon. Takk... was een logisch vervolg naar een meer toegankelijk geluid, mede doordat de band had getekend bij EMI, wie zal het zeggen? Með Suð Í Eyrum, Við Spilum Endalaust was poging 1 om met iets anders op de proppen te komen. De recht-toe-recht-aan-aanpak was verfrissend en zomers, maar in het hele overzicht halen de liedjes van dat album het niet bij eerder werk.

Vorig jaar schreef ik bij Valtari dat de band nog steeds zoekende was. Het leverde een vrij taai album op waar veel geduld voor nodig was om het goed te doorgronden. Eigenlijk een album wat niet zo goed bij deze tijdsgeest past waarin er een overvloed aan aanbod is, er vooral alleen nog naar losse nummers worden geluisterd en niet naar hele albums. Zou daarom juist Váruð zo'n favoriet zijn geworden bij de luisteraars?

Ook voor dit album moest Sigur Rós gaan zoeken gedurende het maakproces. Nu de band weer een trio is geworden, Kjartan Sveinsson heeft de band verlaten, werd het duidelijk dat de accenten van de muziek verlegd moesten worden. Die zijn komen te liggen bij de percussie en meer gitaargeweld.
Althans, Brennisteinn was de eerste overdonderende kennismaking. Eerst gebruikt als trailer voor de aankondiging van de nieuwe tour, later als eerste single. De zwavel dampt je koptelefoon in samen met allerlei erupties en gebrom. Uitstekend om dit als openingsnummer te gebruiken: laat me maar weten dat er wat anders te wachten staat! Dat gegeven gaat alleen nog op voor het titelnummer Kveikur dat minstens net zo hard is, maar minder gevarieerd dan de opener. Wat blijft er dan nog over?
Hrafntinna vind ik op het eerste gehoor vrij taaie kost, al spreekt de tragiek en geheimzinnigheid die dit nummer kenmerkt me wel aan. De belletjes op de achtergrond doen wel wat oosters aan. Yfirborð is een van de beste nummers waarin Sigur Rós weer eens laat zien hoe sfeervol, gelaagd en tegendraads hun muziek kan zijn.
Tussendoor zie ik Ísjaki als een rustmoment. Het is een pakkend nummer dat zich de afgelopen weken in mijn hoofd heeft genesteld. Het zou zeker niet misstaan op Takk... of Með Suð Í Eyrum... Afsluiter Var is eigenlijk ook zo'n nummer wat teruggrijpt op een eerder album: in dit geval Valtari.
Stormur, Bláþráður en Rafstraumur zijn nummers die naar mijn gevoel een beetje buiten de context van het album vallen en wat minder sterk zijn. Vooraf had ik gehoopt dat de agressievere koers zou betekenen dat het een zeer donker album zou worden, maar dit trio toont aan dat Sigur Rós dat of niet heeft aangedurfd of dat het meer een afwisselend album wilde laten zijn. Samen met Ísjaki zijn het bij vlagen vrij stevige nummers dankzij het drumwerk, maar uiteindelijk zijn het vooral luchtig en ontspannen nummers die buiten de voor mij zo gehoopte uitgezette koers vallen. Wat dat betreft heeft de band albums uitgebracht die veel gewaagder zijn.

Ik ben het met je eens wat betreft die gelaagdheid. Maar waar ik doorgaans ook voorstander ben van een goede koptelefoon, vind ik het deze keer met open boxen eigenlijk beter. De elektronische effecten komen dan iets minder uit de verf, het geluid is net iets doffer, en dat bevalt me hier wel

Er werd een meer industriële, zwaardere sound verwacht, en die krijgen we ook, maar vooral de tweede helft van het album heeft bij momenten veel weg van Jonsi's solo-album. Iets heftiger allemaal, maar die bliepjes en belletjes zijn duidelijk geïnspireerd op Go.

Van mij mocht het allemaal iets meer zoals Brennisteinn, Hrafntinna en Kveikur zijn, maar ik kan bijzonder goed leven met het album dat Sigur Rós ons weer voorschotelt. Niet zo legendarisch als een Ágætis Byrjun, maar toch een heel mooi en toegankelijk nieuw album. Een tevreden fan

Hmm, Jonsi solo album? Vind dat met name de drummer zich anders ook niet onbetuigd laat op de 2e helft van het album. Voor de rest is de groep met het vertrek van Kjartan natuurlijk gereduceerd tot Jonsi + de ritmesectie (al speelt de drummer ook wel eens keyboards).
Maar Stormur en Rafstraumur konden inderdaad wel op Go of Med Sud en passen niet echt tussen de andere tracks op dit album. Bij die 2e stoort de euforie me niet zó erg omdat het nummer een behoorlijk niveau haalt maar Stormur hadden ze wat mij betreft er wel van mogen laten.

Vind het altijd mooi om te zien hoe een band zichzelf opnieuw kan uitvinden. Ben met ongeveer de helft van het oeuvre van Sigur Rós bekend (ook al blijft er altijd nog genoeg te ontdekken). Kveikur klinkt heel goed, heel erg bezinnend.

Vind het ook mooi om te zien hoe er gediscussieerd wordt over wat nu precies het beste album is.

En ik vind de cover mooi!

Allemaal mooi

Gratis album stream: Kveikur Stream

We openen niet al te hoog, 3,5 ster. Rafstraumur vind ik compleet niet bij de rest passen, met afstand het minste nummer op het album. De eerder vrijgegeven nummers vind ik het beste maar dat komt omdat ik ze al meerdere keren heb gehoord. Bij de andere nummers moet ik de echte klik nog vinden. Dat heb ik altijd bij deze band. Kveikur tentoonstelt in ieder geval een nieuw geluid voor deze Ijslanders en dat is zeker toe te juichen.

Wel jammer dat de pianist vertrokken is.

Ik hoor toch wat dubstep op deze plaat.

Weer een lekker album van Sigur Ros waarin de drummer zich helemaal mag uitleven.

Op dit moment zijn de hoogtepunten de nummers die al bekend waren. Dit kan natuurlijk ook komen omdat ik de andere nummers nog niet vaak genoeg heb beluisterd.

Ik mis een beetje de klassieke elementen in dit album (wat waarschijnlijk te maken zal hebben met het vertrek van Kjartan). Hierdoor is de balans tussen "rustig en warm" en "ruig en hard' wat minder dan op de vorige albums. Al dat "lawaai'' en elektronica wat je hoort kan ik wel erg waarderen. Dit zorgt ervoor dat nergens de aandacht verslapt.

Geen klassiekertje, maar wel een album dat denk ik hoog gaat scoren in de toplijsten van 2013

Vandaag aan een eerste luisterbeurt onderworpen. Ik moet altijd wennen aan een nieuw album van Sigur Ros. Daar gaan nog wat luisterbeurten overheen eer ik met een oordeel kom. Eerste indruk is goed. Klinkt bekend maar komt wel wat 'bombastischer' over als voorgaand werk. Daar hoeft niks mis mee te zijn. Wordt vervolgd.

Ik heb de indruk dat sommige menen niet echt goed weten wat het woord "bombast" zoal inhoudt. Sigur Ros op zijn meest bombastisch is b.v. Ara Batur of Milano, staat geen enkel lied op dit album die nog maar in de buurt komt van die nummers qua bombast. Dit album is bijwijlen agressiever en energieker dan met name zijn voorganger, maar dat is een heel ander gegeven.

Op de achtergrond is constant wat te horen. Dat vind ik ook bombastisch, een ''volle'' sound

Da's fijn. Ik vind de term bombastisch passender. Gelukkig weet ik wat het woord inhoudt. Luister ze.

Heeft niks met bombast te maken, bombast is per definitie enerzijds gezwollen maar tegelijk ook in zijn betekenis hol en nodeloos hoogdravend. Als er constant wat op de achtergrond te horen is maakt dat de muziek niet holler maar net genuanceerder en als ze het te ver zouden trekken eventueel kakofonischer. Om van bombast te spreken moet er b.v. sprake zijn van een koor die duidelijk op de voorgrond treedt en een nummer naar een epische climax brengt. Sigur Ros heeft dat in het verleden wel eens gedaan maar op dit album ga je niet al teveel van dat soort dingen terugvinden.

Brennisteinn is wel echt een fantastische opener. Als je die voor het eerst op zet is het al na een paar seconde duidelijk wat er gaat gebeuren met de rest van de plaat. Erg vet intro vooral!

Alleen een beetje spijtig dat dat dan niet effectief met de rest van de plaat gebeurt natuurlijk.

Zo'n Stormur vind ik b.v. behoorlijk spijtig, past net als Rastrafraumur door zijn luchtigheid niet bij de rest en klinkt als iets wat ze eerder al een keer of 5 beter gedaan hebben, los van het feit dat dat soort rechtoe rechtaan poppy nummers mijns insziens sowieso al een beetje de minst interessante zijde van Sigur Ros zijn. Maar dan kijkt een mens op de statistieken-tab en zie je dat dit nummer zowaar meer stemmen haalt dan het magistrale (maar complexere) Hrafntinna, dus tja: ik veronderstel dat ze dat deel van hun fanbase ook niet al teveel mogen vervreemden...

Vandaag de deluxe versie gekocht: lp, 10" EP en cd...... heerlijk genieten nu!

Ik vraag me af of de bonustracks de moeite zouden zijn. Iemand al iets gehoord?

Hryggjarsúla en Ofbirta stonden al op de single Brennistein en staan ook op de 10" EP die bij de Lp deluxe versie zit.
Brennisteinn [Blank Mass Instrumental Remix] is een instrumentale dance version. Wel aardig maar voegt niet heel veel toe.
Die twee andere tracks staan ook op de Japanse versie van de cd en moeten het vooral van hun sfeer hebben. Eigenlijk typische Sigur Rós b-kanten zoals ze ze vaker afleveren niet heel veel nieuws onder de zon.

Dank voor de info.

Kveikur (het nummer) is echt weergaloos!

Raftstraumur kippenvel

Dit is echt niet best. Brennistein wekte absoluut mijn interesse. In de hoop dat SR die lijn door zou trekken op deze Kveikur. Maar helaas.. Het album staat vol met nummers die maar "doorzeuren".

De heren kunnen zoveel beter dan dit.

Zo veel beter is een groot woord natuurlijk. Ik vond het allemaal maar wat door kabbelen maar ik herzie mijn mening toch. Eens je heel de plaat goed door hebt, dan is het weer werkelijk genieten! Dat deze plaat veel zou moeten onderdoen voor ( ) en AB vind ik dikke bullshit. De genialiteit druipt hier helemaal van af. Een voltreffer!!!

Kan ik deels inkomen. Na Brennistein dacht ik ook dat ze dit keer eens wat steviger de beuk erin zouden gooien. Dat is het helaas niet geworden. Rest wel te zeggen dat wat we nu voorgeschoteld krijgen wel een fijn ander geluid is, maar minder hevig dan ik had gehoopt.

Voor alle duidelijkheid: ik vind Kveikur (samen met Hrafntinna) het beste nummer op dit album maar ik denk dat het toch een goede zaak is dat niet elk nummer zoals de titeltrack of Brennistein volledig doorschiet in die sound want anders zouden we vrees ik een geforceerde boel voorgeschoteld gekregen hebben die misschien wel een pak steviger is dan zijn voorgangers maar daarom nog niet beter - vergeet immers niet dat dit nummers zijn die vrij ver uit hun comfort zone liggen. Hoop wel dat het hier niet stopt en dat we op hun volgende album meer nummers in die richting zullen krijgen.

De gitaar in de intro (en de rest van het lied blijft het deuntje mee pielen) van Bláþráður klinkt echt exact zoals bij The XX. Iemand anders ook opgevallen?

Het is een onrustige en bubbelige vulkaan geworden, dit Kveikur. Het kolkt, het spettert, het knettert. En belangrijker: ook dit album pakt je (weer) bij de strot! Doorzeuren? Nee, ik heb meer het idee dat er op de luisteraar wordt ingehakt! Geen album voor traantjes, maar voor kippenvel.

Of het beter of minder is dan de vorige albums vind ik een onzinnige discussie. Het is anders en ik zal ook deze zeker veel blijven draaien.

Ze hebben het gewoon weer geflikt. Weer komen de IJslanders met een geweldig album.

Mooi omschreven !
Mee eens. Nummers zijn erg sterk.
Met name Brennistein en Kveikur zijn weergaloos.
Door Brennistein wordt je wel een beetje op het verkeerde been gezet.
Alhoewel de anders nummers genoeg energie en kracht hebben.
Var is ook een mooie afsluiter.