Sigur Rós - Kveikur (2013)

Waar is je 2,5 nu gebleven chevy??

Na de eerste luisterbeurt stemmen is niet verantwoord. Daar kwam Chevy laat achter.

Ik heb hem vanmiddag voor de eerste keer gehoord en ik vond hem erg goed. Ik vond Rafstraumur alleen jammer, dat nummer doorbreekt de duistere sfeer over het gehele album.

@Morinfen: Je lult man, post-rock is vaak behoorlijk voorspelbaar, maar dat is juist het fijne er aan dat je verwachtingen volledig worden ingelost. Ik vind de climaxen van Festival en Ara Batur heerlijk! Die nummers zitten best wel knap in elkaar hoor, niet ieder postrock bandje kan zo'n opbouw creëren en de spanning vasthouden.
Dat Med Sud I Eyrum het predikaat van een commercieel luchtig Sigur Ros heeft gekregen komt vooral door de eerste paar nummers, daarna worden de liedjes een stuk ingetogener en intiemer.
Ik vind het een logisch vervolg op Takk... dus al dat commentaar op dat album snap ik niet echt (evenals Valtari, klinkt prachtig mooi in mijn oren).

Eerste luisterbeurt van Kveikur zit er op, moet vooral heel erg wennen en de eerste indruk is dan ook gereserveerd, als ik SR hiermee voor t eerst had gehoord dan was ik waarschijnlijk doorgelopen. Gelukkig weet ik beter dat je bij SR altijd moet stilstaan om het binnen te laten komen.
Ik keek wel een paar keer vreemd op bij Jonsi zn stem, soms was t eigenlijk vals en een paar keer sloeg zn stem over..

Weg. Ik stem eigenlijk alleen maar na één luisterbeurt als de kans onwaarschijnlijk is dat ik het album binnen korte tijd nogmaals zal beluisteren (bv. vanwege de speelduur of omdat ik geen enkele positief punt heb kunnen ontdekken). Hoewel ik deze voor de helft al kende en de overige nummers wel 2 of 3 keer beluisterd heb, wil ik het album toch nog even laten inwerken en over een paar dagen probeer ik het weer.

Direct na het luisteren was ik erg teleurgesteld (van het type 'dit album hoef ik niet meer te horen'), maar uiteindelijk vond ik nog mooie lichtpunten in o.a. Yfirboro, Var en het einde van Hrafntinna.

Ik snap die teleurstelling niet helemaal omdat ik gevoelsmatig wel een beetje dezelfde SR voorkeuren heb als jij (je noemde al titels die ik ook waardeer en die velen juist als minder beschouwen).

Ik hou niet zo van Takk... Hoewel er mooie nummers op staan, is het vooral dat elektronische gepriegel (weet even geen ander woord) dat mij tegen staat. En laat nou juist dat veelal op dit album terugkomen.

Vergelijk ook het drumwerk van ( ), opzwepend en mooi afgewerkt, met die van dit album, heel veel bekkenwerk, weinig doffe klappen. Vaak ook nog in een ritme dat me tegen staat.

Sigur Rós is voor mij beter in hun ambient-werk, meer gericht op het creëren van sfeer en in minder nadruk leggen op het ritme. Vandaar dat ik ook allesbehalve teleurgesteld was in Valtari.

Valtari is het tegenovergestelde van deze, dus zo raar is het niet dat deze mij dan minder bevalt. Zoals ik al zei, ik geef het wat tijd. Wellicht dat ik het ga waarderen, maar twee van de vier nummers in de HMH konden me ook al matig enthousiast maken.

Dat verklaart dan veel want die vind ik dus echt geweldig maar ik hoor niet echt een overeenkomst met dit album eigenlijk.

Op Takk... ontstond die drang om er allemaal andere dingen bij te gaan halen die wat mij betreft afbreuk doen aan de sfeer van de nummers.

Ik zou zeggen vergelijk dit:
Ágætis byrjun - Personnel - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org
( ) - Personnel - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org
met dit:
Takk... - Personnel - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Veel duidelijker kan ik het niet uitleggen.

Ik ben bang dat het lijstje op Ágætis Byrjun niet helemaal compleet is.

Nou, hun eigen site dan?

http://www.sigur-ros.co.uk/band/disco/agaetis-credits.php

http://www.sigur-ros.co.uk/band/disco/parenth.php

http://www.sigur-ros.co.uk/band/disco/takk-credits.php

Ik zie weinig verschil zo tussen Ágætis Byrjun en Takk... als we het hebben over personele bezetting. Is op beide albums vrij uitgebreid. Wat dat betreft snap ik je argument niet helemaal.

Niet slecht, maar de genialiteit van ( ) of Agaetis Byrjun is ver te zoeken.

Mijn eerste indruk heeft zeker wel het wow-effect. Naast de eerste 2 uitgebrachte nummers is Rafstraumur ook echt een heerlijk nummer, evenals de aflsuiter welke op dit overwegend bombastische album echt een buitenbeentje is. Toch vrees ik ook dat de houdbaarheidsdatum van dit album niiet verhoudt tot een AB, Takk... of (). Hopelijk zit ik er naast, want de nummers klinken hier verfrissend, vuig en authentiek.

Ik kende voorheen enkel Valtari en dat vond ik maar een saaie plaat. Maar dit, dit is werkelijk fantastisch! Spannende, duistere sfeer. Helemaal niet te vergelijken met Valtari, eigenlijk.
Aangename verrassing! Binnenkort probeer ik toch eens wat ouder materiaal van de band.

Het zal wel aan mij liggen, maar:
Gastartiesten AB:

Gastartiesten Takk...:
AB was kleinschalig en buitenaards. Takk... werd vrolijker, meer bombast en er werden veel meer extra muzikanten bijgehaald. Kveikur neigt voor mij meer naar dat laatste dan naar het eerste.

Dat snap ik wel, maar op papier zeggen die lijstjes met personele bezetting me helemaal niets. Wie zegt dat die muzikanten allemaal tegelijk hebben gespeeld? Kom gewoon met voorbeelden van nummers waarbij het zo is. Dat lijkt mij veel overtuigender.

Voor dit album heb ik al genoeg voorbeelden gegeven. Voorbeelden over Takk... wil ik je best geven, maar ga ik niet hier doen. Dit is een ander album..

Maar als je sowieso niet wilt erkennen dat Takk... veel bombastischer en voller is, houdt het voor mij sowieso al gauw op.

Jeueueuemig wat knalt die Brennistein er gelijk lekker in na de noise, het kippenvel heb ik er al weer duimendik op staan en dan zitten we nog maar op 22 seconden... Mooi die tempowisseling er ook in.

Stuk toegankelijker dan de eerste 4 albums, stuk constanter dan de laatste

Door de percussie lijkt het wat meer op het Jónsi solo-album.

Mooi balen dat ze Nederland (behalve Best Kept...) niet weer aandoen komende tour, al speelden ze laatste concert in HMH wel alvast Brennistein (schrok me dood) en ik geloof Yfirbord (als opening) ?

Hrafntinna en Kveikur werden ook gespeeld, al heb ik er helaas weinig van meegemaakt Brennistein kwam daar wel heel erg goed uit de verf, ik ben benieuwd naar de shows op Rock Werchter en Best Kept Secret

Yfirborð als opener inderdaad, Brennisteinn, Hrafntinna en Kveikur ook.

Na 2 keer luisteren: Hrafntinna als absolute uitblinker op dit album, was live in HMH ook het hoogtepunt van de show, die blazers . Live misschien zelfs nog beter gezien het geluid dan niet zo scherp geproducet is. Dat geldt voor het gehele album trouwens, ik vind dat de sound iets minder scherp had gemogen.

Maar absoluut niet ontgoocheld in dit album! Uitgebreidere review volgt later.

Het geluid is idd niet super, maar het blijft toch afwachten hoe het op cd gaat klinken. Ik vermoed dat we dan wel eens aangenaam verrast kunnen zijn

Ik baseer me op de cd

Na alle discussie over "wel of niet vernieuwend" en het aantal personen die aan de productie hebben deelgenomen heb ik maar eens op mijn eigen wijze de plaat beleefd: luisteren en beoordelen of hij me raakt of niet.
En raken doet hij! Wat een verschil met de vorige, in mijn ogen, zielloze plaat. Hier hebben we gelukkig weer een aantal typische SR elementen gekoppeld aan vaart en puntigheid. En wat een fraai homogeen geheel!
Dus; ieder zijn manier om tot een oordeel te komen. En dat van mij is: LEUK!!!!

Het is misschien cliché maar ik vind dat dit album een pak beter werkt met een koptelefoon dan wanneer je het gewoon uit je speakers laat komen. Er zit veel nuance en gelaagdheid in dit album maar helaas gaat dat voor een stuk verloren in een kakofonie zonder koptelefoon, tenzij je misschien over dure boxen beschikt.

Tot nu toe ben ik aangenaam verrast. Na het vertrek van Kjartan was ik toch wel bang voor ''teveel'' Jonsi. Er is zeker meer Jonsi aanwezig (dit baseer ik op zijn laatste solo album waar ik geen fan van ben) maar ik vind het tot nu toe zeker niet verkeerd. Alle nummers (en het geheel) kloppen. Hele andere sound weer dan de voorgangers.

Deze knalt en dat bevalt!

Voorlopige uitblinkers:

Isjaki, Stormur en Kveikur.

Ik twijfel nu wel al aan de houdbaarheid van dit album maar tot nu toe dikke 4,5!

Ik versta dr geen zak van....

Ook de joehoehoe's van Jonsí niet?