Deafheaven - Sunbather (2013)

Het schreeuwen bij Deafheaven is een kleiner onderdeel van de muziek dan rappen dat van hip hop is. Net als bij Opeth struikelen veel mensen over het gekrijs. Ja, kun je hele lulverhalen ophangen over wat er belangrijk aan is of hoe emotioneel het kan zijn, het blijft gewoon gekrijs. En daar moet je van houden

Ben ik voor 100% niet met je eens. Ik luister naar een stem als een instrument, dus woorden etc zijn secudaire.

Luister maar eens naar Componisten als Meredith Monk, Jaap Blonk, Diamanda Galas etc.

Ik zit daar dus iets minder rechtlijnig in. Een opera moet perfect gezongen zijn. Foutloos. Een metalsong hoeft dat niet. Een stem kan de boel naar een hoger niveau tillen, maar daar leent de muziek van Deafheaven zich niet echt voor.

Het einde van Dream House wordt wat mij betreft door de zang naar een hoger niveau getild. Die lange schreeuw aan het einde, die voel ik echt.

Begrijp me niet verkeerd. Het krijsen hoort hierbij. Het gaat soms lekker door merg en been. Ik betoog alleen dat het hier van een iets ondergeschikter belang is.

Ik wou dat het van een nog iets ondergeschikter belang was geweest, dan hadden ze die oormarteling helemaal uit de mix gelaten...

Zozo wat een verrassing is dit. Ik weet opeens weer waarom ik vroeger zoveel blakc metal en postrock luisterde. De opener is niet minder dan geniaal. Alsof Anaal Nathrakh in gevecht is met Converge en Mogwai.

Ik vraag me af of dit album zonder zang succesvoller of minder succesvol zou zijn. Instrumentale metalbands opereren toch wat in de marge terwijl het in de postrock zo´n beetje de norm is

Zelf vind ik dat de teksten wel degelijk iets toevoegen hier, maar de zang niet echt. Maar om dan de teksten af te drukken in het hoesje zonder ze te zingen is ook weer zo wat.

Instrumentaal zit het ontzettend goed in elkaar maar toch denk ik dat het zonder de zang minder zou opvallen. Niet-metalluisteraars die ik stukken van Sunbather heb laten horen zeiden ook dat de zang iets toevoegt aan het album.

De teksten zijn heel persoonlijk en die voegen zeker wat toe.

Ik denk minder. De populariteit van deafheaven heeft denk ik ook nètjuist te maken met de fusering van post-rock en black metal. Als je die zang weghaalt, dan was het denk ik minder baanbrekend, wellicht. De zang van George is wèl wat deafheaven meer black metal maakt. Anders zou het wellicht 'gewoon post-metal met blastbeats' zijn.

Anyways, voor alle flapdrollen die niks hebben met screams / grunts, mja ... uh. Okay. Kan. Die discussie gaat al jaren rond. Of dat nu bij een Cult of Luna plaat is of een Eminem plaat is, dat doet er niet toe. Het is een geheel. Vindt je het geheel niets? Niks aan te doen.

Sunbather. Ik denk dat er al zovéél over gezegd is waar ik me bij aan kan sluiten dat ik hier dus niet een prachtig betoog ga plaatsen met hoe erg het me raakt. Dat is al wel duidelijk bij de verfijnde smaak als je dit album kan waarderen. (wat ik overigens niet pretentieus bedoel hoor!)

Waar ik nog wèl op wil aansluiten is het punt dat gemaakt is betreffende dat het over het algemeen een plaat / band is die gewaardeerd wordt door 'mensen die niet ècht van black metal houden'. Klopt, sprekende vanuit mijzelf. Ik vind traditionele black metal ècht totáál niets, om zovéél redenen. Daarom wordt deafheaven ook wel als hipster-black metal gelabeld, wat zonde is. Voor velen brengt het nieuwe mensen naar het traditionele black metal genre en dat zou alleen positief mogen zijn. Maar goed, dat is een compleet nutteloze discussie die ik beter kan laten bij het woord 'onmacht'.

Puntje betreffende de vocals en de mix; mensen die over het algemeen bekend zijn met shoegaze en dream pop weten dat vocals meestal dichter in de mix geplastered worden, dat is een stylistische keuze bij het mixen die, durf ik met 90% zekerheid te zeggen, ook is gemaakt met deze reden in gedachten.

4,5 voor deze plaat, omdat ik 'Please Remember' de enige track vind die ik compostitioneel niet zo heel bijzonder vind.

In ieder geval beter, want dan had ik er zo'n 3,5 ster voorover gehad, nu weet ik niet of er ik nu lacherig of gek van wordt (of beide).

Ik ben geen fan van Apple, maar dit verdient toch een diepe buiging van mijnentwege: Apple - iPhone 5c --> http://img546.imageshack.us/img546/9094/o9qx.png

Hoeveel zou Deafheaven daarvoor betalen?

Wel grappig inderdaad.

Op een bepaalde manier kan ik dit wel waarderen,zo'n nummer als Vertigo daar gaat toch een mooie hypnotiserende werking van uit maar een heel album is wel wat veel van het goede.Misschien moet ik er vaker naar luisteren,voorlopig 2,5.

Goede plaat, maar ben er toch wat minder lyrisch over dan ik elders lees. Zeker niet de beste black metal plaat van de afgelopen paar jaar (zelfs niet dit jaar) en al helemaal niet de plaat van het jaar.

Niets, dit is een marketing actie van Apple en als er iemand, iemand moet betalen is het Apple Deafheaven en niet anders om

Ik ben er wel lyrisch over. Het is dan ook lyrische muziek
Heel af en toe (zo eens in de paar jaar) hoor je iets wat je steil achterover doet slaan, je naar adem doet happen en je verbouwereerd achterlaat. Daarom is dit voor mij de plaat van dit jaar, ik weet al dat niks hier overheen gaat. Het kan er ook mee te maken hebben dat de blackmetalplaten die ik heb gehoord op de afgehakte vingers van twee handen te tellen zijn, maar dit is echt wel een paar treden hoger dan wat ik ken. Maar what's in a genre... zelf vind ik dit veel meer klinken als Envy en Mogwai dan als metal. De sfeer is hier zo bepalend...

Om in black metal sferen te blijven vind ik uit dit jaar de plaat van Ash Borer die dit jaar is uitgekomen veel beter dan deze. Ook daar horen we vlagen van post-rock terug, maar is het veel minder aanwezig zoals bands als Envy en Amenra, en staat het juist veel dichterbij het pure geluid van Black Metal. Juist die overdaad aan post-rock maakt het voor mij een minder intense luisterervaring. Het is allemaal net iets te veel. Een reden waarom ik een band als Liturgy bijv. ook veel interessanter vind, ondanks dat het niet zo puur is, heeft het niet direct dat zweverige van post-rock (en dan vooral dat specifieke Explosions in the Sky geluid waar ik echt helemaal klaar mee ben).

Maar voor mij was echter de echte black metal revelatie de plaat Verdonkermaan van Nihill, die vorig jaar is uitgekomen. Maar die heeft niets te maken met Post-rock en is daarmee ook direct een stuk minder toegankelijk. Juist door die plaat ben ik mij meer gaan verdiepen in Black Metal en begin ik nu langzaam aan dingen te kennen die mij aanspreken binnen het genre. Toppers voor mij tot nu toe zijn, uiteraard, Darkthrone - Transilvanian Hunger, Nihill - Verdonkermaan, Ash Borer, Neige Morte, Behexen en Alkerdeel.
Grootste tegenvallers: Mayhem, Immortal en Burzum en Sonne Adam

Ik ben er ook nog steeds lyrisch over, simpelweg omdat het een geweldige plaat is, wat itchy ook al zegt. De raakvlakken met black metal, althans met dat wat mij aanspreekt in black metal, zijn er echter maar zeer beperkt. Ik zou dit eerder als de beste post-rock/metal plaat van de laatste jaren bestempelen.

En over Nihill: ik kwam het vinyl laatst tegen bij de Sounds hier, maar vond 32 euro wat veel om zomaar uit of the blue een black metal plaat aan te gaan schaffen. Kennelijk toch een release die de moeite waard kan zijn. Ik zal 'm eens opsnorren uit de krochten van het web.

Dat is wel erg duur ja, daar heb ik toch heel wat minder voor betaald, maar ik heb hem dan ook direct van de bassist wat wellicht scheelt. Ondertussen wel uitverkocht bij label en band (na het optreden op Roadburn ging het HARD met de merch..., in een half uurtje was echt alles op, incl. de shirts, echter staat op hun bandcamp site nog wel 2 cd's te koop)
Hier in ieder geval te beluisteren...
Verdonkermaan | Nihill - nihill.bandcamp.com

Nihill is wel goed. Beetje retro wel. Heb je al eens aan Deathspell Omega gedacht Sietse? Of de latere albums van Lugubrum? Beetje afwijkend maar wel wel de moeite waard.

Deathspell Omega heb ik al eens geluisterd. Was ik nog niet direct van onder de indruk, maar moet ik zeker nog eens een keer checken. Die naam hoor ik nl. erg vaak (eigenlijk ook in combinatie met Nihill, al weet ik niet of dat terecht is).
En inderdaad is Nihill wel een wat traditioneler geluid, maar ze zeggen zelf ook dat ze dat juist net willen. Dat hele pure rauwe geluid en dan het liefst ook nog eens met een laag noise erbij.

Verdonkermaan inmiddels beluisterd. Het deed me nogal aan Xastur en Leviathan/Lurker of Chalice denken. Wel een echt 'zwart' album, wat dat betreft. Misschien toch die dikke 30 euro wel waard.

Zo'n nummer als Vertigo, daar win je oorlogen mee.

Noem jij dit krijsen? Je mocht willen dat je zo kon krijsen. Het is nog eens niet krijsen.

In de basis is dit krijsen, ja. Het zit hem in de manier waarop je het doet. Je hebt metalzangers waarin echt geen emotie in de schreeuwen zit, bij George Clarke (de zanger van Deafheaven) lijkt het wel of hij zijn hart uitstort in zijn schreeuwen. Die laatste schreeuw in Dream House gaat gewoon door merg en been, ook live. Ik voelde het kippenvel dik op mijn armen staan.

Oh god, gaan we nu ineens trve, kvlt ende grimm doen? Bij de Wham! van de black metal? *neus ophalen doet*

Vermoedelijk zijn enige Black Metal album dat hij kent gok ik...
(niet dat ik er zoveel ken, maar toch).

Hoe noem je dit dan? Lieflijk gekweel? Zoetgevooisde fluisterzang?

Bedoel je misschien dat dit schreeuwen is, en niet krijsen? Dan zitten we met een semantisch misverstand, vrees ik..