Het is niet mijn eigen beschrijving natuurlijk en zo goed ben ik niet in het definiëren van neoprog en verwanten, maar ik vind het een ambitieuze en daarom in die zin zeer progressieve muzikale stijl. Niet "Prog" in de zin van de seventies en eighties uiteraard. De muziek is veel meer gelaagd, meer textuur. Meer elementen. Hoe zou ik het omschrijven: atmosferisch, zweverig, shoegazing misschien, ambient soms. Heel belangrijk om dergelijke muziek dan ook in lossless formaten te beluisteren (flac, wav, 5.1 surround), voor een optimale kwaliteit.
Night en Tick Tock verschillen nog het meest in... tempo. Night kan ik zowat beschouwen als één lied. Deze laatste beukt er meteen ferm in en is een echte rocker (met ook wel twee fantastische lange nummers). Verder op de plaat krijg je dan weer kerkelijke koren, dus qua variatie zit het wel goed. Ik kan dit echt onmogelijk klasseren onder één genre
PS: die lange beschrijving in m'n vorige post staat ook op de site van Gazpacho zelf...