Daft Punk - Random Access Memories (2013)

Excuses dat ik dit vergelijk met Boney M.....

Dit is weliswaar nog slechter....

Jammer, geen zinnige reactie. Maar goed, daarmee geef je eigenlijk ook al antwoord op mijn vraag.

iemand die dit zegt valt niet meer serieus te nemen. komaan zeg, hoe kan je Within nu een van de beste tracks van Daft Punk vinden? Na al die geweldige nummers die ze ooit hebben uitgebracht? Within slaat werkelijk nergens op, draak van een nummer.

Dat heet een mening, JVT.

Vandaar dat ik er ook bijschreef: "vind ik!".
Within' is gewoon voor mij veel meer dan een rustpuntje. Ik word er oprecht door geraakt, hoe de piano in het begin van akkoorden overgaat in de hoofdmelodie vind ik schitterend.
De zang van Gonzales vind ik erg sterk en ook tekstueel vind ik het zeker in orde.
Dus voor mij zeker één van de beste Daft Punk nummers.

maar wel een die er hier niet in gaat ach ja, ieder zen ding zeker.

Eerlijk, normaal geef ik albums die ik beluister altijd een 2e kant. Maar ik vind hem zo ontzettend tegenvallen.
The Boxer Rebellion viel ook al tegen. Hoeveel tegenvallers kan een mens verdragen in een week......
Nu maar hopen dat The Queens of the Stone Age e.e.a. goed gaan maken!

Ja, QOTSA, die hebben ook al 11 jaar niets relevants meer gemaakt.

Snap de teleurstelling wel als je iets heel anders had verwacht, maar dit is nu eenmaal geen house/technoplaat.

Within vind ik trouwens ook een van de beste nummers. In eerste instantie gaf ik het 2,5*, maar vind het nu ook een van de beste Daft Punk-nummers. Het is het blijkbaar het sleutelnummer, omdat het gaandeweg overgaat in een andere toonsoort en zo de nummers ervoor en erna verbindt.

Er staat een leuk verhaal op Pitchfork over Daft Punk. Aanradertje
Link

Misschien is het ook een idee om het wat vaker te luisteren. Meerdere users op de pagina waaronder herman geven aan dat het een groeiplaat is. Als ik alles maar één keer zou luisteren zou ik denk ik heel wat vaker 1* of 1,5* uitdelen.

Random Access Memoires is zeker een groeiplaat. Alhoewel ik hem van de eerste luisterbeurt al schitterend vond blijft hij groeien. Hij is ook enorm gelaagd, alle details horen na 5 luisterbeurten lijkt me zo goed als onmogelijk.

Al had deze plaat geklonken als Homework 2.0, dan nog zou deze plaat flink bekritiseerd worden. Daarvoor was de hype gewoon te groot. Dat had iedereen kunnen zien aankomen. Daft Punk zou echter Daft Punk niet zijn, als ze niet weer met iets totaal anders zouden komen. Dat dat voor nog meer commotie zou zorgen had iedereen van nog veel verder kunnen zien aankomen. Gelukkig zijn de kampen verdeeld en zijn er ook mensen die de nieuwe Daft Punk wel kunnen waarderen en op waarden weten te schatten.

Zelf schaar ik mezelf bij het positief gestemde kamp. Het had een paar luisterbeurten nodig om het kwartje te laten vallen, maar ik ben om. Voor mij is dit het beste Daft Punk album so far met Giorgio by Moroder als grote favoriet! Hoe dat verhaal van Giorgio in het nummer is verwerkt is werkelijk subliem gedaan. Alleen Doin' It Right ligt mij nog niet zo. Mocht ik die nog gaan waarderen, dan komt er waarschijnlijk nog wel een halfje bij.

Interessant werk van deze Fransen zo een lustrum na de cosmic disco van Lindstrøm.

Weet jij wel iets van funk, disco, electro? Jouw vergelijking met Boney M raakt werkelijk kant noch wal.

Boney M mag dan een prefab-act van jewelste zijn, sommige nummers zijn muzikaal heel sterk. Sterker dan veel gehypete alterno-bandjes.

Prefab van 30-40 jaar terug kan je niet vergelijken met de prefab rommel van vandaag. En de sterkere nummers (vooral instrumentale gedeelte) zouden veel van de 'hedendaagse alternatieve goden' niet eens kunnen naspelen.

En dan hebben we het nog niet over de slechte mastering/opnamekwaliteit die tegenwoordig de norm is voor 'digitaal'. Geen wonder dat men uit pure miserie terug vinyl gaat kopen. CD's/lossless downloads zijn gewoon onbeluisterbaar geworden op degelijke installatie.

'Get Lucky' vind ik een overhypete uitschuiver, maar de rest van het album is leuk.

Vernieuwend ... niet echt. Dit soort 'cosmic disco' 'nu disco' etc. leeft al enkele jaren met Lindstrom, Eskimo, Aeroplane, en nog wat andere releases maar voor het grote publiek zal dit nieuw zijn. In de US noemen ze de plaat trouwens 'prog disco'

Fans moeten zeker de Eskimonde cd n.a.v. tienjarig bestaan van Eskimo-label checken. Toch wel één van de pionieers hier in de lage landen.

Muziek moet je trouwens oop vinyl of in hires (als mastering goed is) horen om te kunnen oordelen. Een barslechte mp3-leak of iTunes stream doet de muziek niet tot z'n recht komen.

Maar dan nog viel Boney M in een heel andere categorie (lekkere prefab hitjes) als bijvoorbeeld Chic of Donna Summer of laten we die er eens bij pakken: Prince.

Volgens mij moet Stefan zich eens wat meer verdiepen in de muziek van zijn geboortejaar. Er werd toen heel wat leuks gemaakt.

Niet te vergeten dat het beste nummer van Donna Summer (I Feel Love) natuurlijk gemaakt is door Giorgio Moroder. Dat laatste is tevens ook de titel van de volgens mij beste track van dit album.

Wow, na mijn eerste luisterbeurt vond ik dit zo'n draak van een album. Daft Punk had me teleurgesteld.
Maar ik liet me niet uit t veld slaan.... en ben inmiddels helemaal om. Snap t nog steeds niet hoe een mening zo kan veranderen. Nog niet eerder zó bij een album meegemaakt.

Dank zij de single kreeg ik zowaar zin in het nieuwe album van Daft Punk, maar ik moet helaas constateren dat Get Lucky overduidelijk het beste nummer van het hele album is, waarop zouteloze filterdisco net iets te vaak de boventoon voert. Ooit was Daft Punk het geluid van de toekomst, nu hoor ik vooral echo's uit het verleden. Niet slecht, maar wel jammer.

Ik ben benieuwd, heb er nog niks van gehoord (buiten get lucky om), straks downloaden in iTunes en dan maar eens beluisteren.

Ze eren hun helden uit het verleden, dus niet te verwonderen dat er retro-invloeden inzitten. Ze hebben nog nooit hun muzikale helden weggestoken, en altijd al een draai gegeven aan oude geluiden.

pfff, get lucky duurt toch overbodig lang. wat is de meerwaarde tov de single-versie?nochthans ben ik meestal net fan van de album-versie. maar hier dus zeker niet. sowieso al geen track waar ik wild van loop wel.

Ja, echt helemaal wat je schrijft. 'k Zou absoluut niet ontevreden zijn mochten ze weer zo'n lekker stampetampealbum uitbrengen, laat dat alsjeblieft duidelijk wezen, maar wat ze hier gepresteerd hebben, overstijgt dat. Vind ik. 'k Heb hen altijd al geniaal gevonden en nu dus nog genialer.

Het is nog te vroeg om te stemmen want ik moet deze plaat echt nog vaker horen en laten bezinken voordat ik een zinnige beoordeling kan geven. Voor velen is het duidelijk een grote anti climax, en dat snap ik na de enorme hype. Ik heb zo geprobeerd om er niet in mee te gaan om teleurstelling te voorkomen en er redelijk "blanco" in te kunnen gaan, ondanks dat ik een grote fan ben. Maar ik keek zó naar uit dat ik bang was toch de teleurstelling te voelen aangezien "Get Lucky" een leuk nummer is maar ik veel meer verwacht dan een album vol met "get lucky's". Ik vind het moeilijk om hier woorden voor te vinden, maar het is voor mij alles behalve een teleurstelling. Dit album maakt me echt heel erg gelukkig en lijkt werkelijk alles in huis te hebben waar ik van hou, tot en met de guilty pleasures (die niemand weet) aan toe. Tot nu toe (maar ook afhankelijk van mijn huidige stemming) waren Motherboard en contact mijn persoonlijke favorieten. Zelden heeft een album zoveel emotie bij mij opgeroepen en ondanks dat ik mij nog even van het stemmen probeer te weerhouden en uit de eerste roes wil raken durf ik wel te stellen dat dit hoog gaat eindigen in mijn boekje.

Heel hoog.

Edit; en als dit inderdaad een groeiplaat blijkt te zijn zoals velen hier zeggen dan ben ik helemaal gelukkig want ik gaf me de eerste keer al gewonnen.

Ik kan er kop noch staart aan krijgen. Drie keer het hele album beluisterd en bij elke luisterbeurt verander ik wel een keer of 20 van mening. Van "dit is een werkelijk drama" naar "super!"

Ik erger me wel aan het overmatig gebruik van de vocoder. Het doet vaak een nummer te kort aan....

Na een onvrijwillige luisterstop van een dag heb ik hem weer gespeeld en hoe het zelfs ook maar mogelijk kan zijn, ik vind hem nòg beter. Ik heb hem dus meteen alle eer toegezwaaid en hem in m'n top 10 geflikkerd. Bij het horen van deze plaat voel ik dezelfde spanning, ontroering als bij het horen van Bjorks meesterwerk Homogenic, ook een top 10'tje van mij. Wat is dit een ongelooflijk spannend album zeg, ik begrijp niet hoe iemand dit saai kan noemen, of zoals ik eerder las 'zoutloze disco'. Dit album gaat van de ene rijkelijk gelaagde song in de ander. Ik kan begrijpen dat je, wanneer je het op de achtergrond speelt, het gevoel hebt weinig te ontdekken, weinig echte 'jump up and dance'-beats, maar je moet dus echt gewoon aandachtig naar de plaat lùisteren en dan hoor je zoveel wondermooie melodieën en hooks die prachtig in elkaar overvloeien. En ook meerdere luisterbeurten geven want ook ik die hem twee dagen lang non stop heeft gespeeld ontdek nog allerlei bijzondere indrukwekkende elementen. Dat iemand zulke prachtige muziek kan maken, het heet een wonder.

Geniale plaat. Wat een topnummers:

Fav:
1.Give Life Back to Music
2.Giorgio by Moroder
6.Lose Yourself to Dance
11.Fragments of Time

Mag cd ook? Ben het met je eens dat een lage mp3 geen goed doet aan de beleving, maar waarom zou je niet kunnen oordelen?

Maargoed heb tot nu toe alleen nog maar 'get lucky' gehoord, dat is toch wel tot het zomer nummer van het jaar.
ben beniewd naar het album.

Totaal niet 'mijn' genre. Maar wat zit er een 'feel' in in dit album zeg. Erg mooi en beeldend. Mocht Daft Punk Musicmeter in de gaten houden: Heren, Bedankt!

De hele hype is me trouwens ontgaan. Anderhalve maand las ik voor het eerst van een nieuw album. Ben ook geen radio luitsteraar of YT kijker. Zie pas iets als het uitkomt. Dus had geen extreem grote verwachtingen van tevoren.

Misschien helpt dat mee, maar deze plaat komt koud op mijn dak valllen. Of eigenlijk warm, want deze plaat is een warm bad. Gisteren in alle rust en een dikke koptelefoon de hele cd beluisterd. Wat een diepgang en wat een lagen. Hoe de nummers zijn opgebouwd, en het aantal sporen is prachtig om te horen.

Laatste sound in Giorgio by Moroder...wat een ode. Echt top