Pixies - Doolittle (1989)

HMH?

The sound that the mother makes when the baby breaks.

Alle nummer zijn gewoon goed. Silver misschien net niet . Maar hier staat zoveel pareltjes op dat het in feite voor mij de ultieme cd is. En ik ga dit album in oktober live ervaren in Brussel, jiihaaa !

Wave of Mutilation moet je eens door Grant-Lee Philips horen.

Ik vind dit toch de minste Pixies-album, ondanks een nummer als This Monkey Gone To Heaven.

Ik ga voor het eerste album Come On Pelgrim. De muziek van THe Pixies heb ik voor het eerst bij een TV-programma van Frits Spits gehoord. Soms heeft-ie wel smaak die Frits.

Het concert waarop Doolittle in zijn geheel gespeeld gaat worden inclusief de bijbehorende b-kanten duurt niet lang meer.
Ik ben erg benieuwd hoe dit album live overkomt want nu pas ga ik mijn oude helden voor het eerst meemaken in een concertzaal.

Hier een setlist waarop te zien is dat ze van start gaan met 4 b-kantjes gevolgd door het integrale album plus 2 toegiften in de vorm van wederom b-kantjes (en Kim Deal die daarmee de boel fijn mag afsluiten met het grandioze Into the White).

Dit ziet er nog aantrekkelijker uit.
Hoe dan ook is het natuurlijk erg fijn om juist dit album in z'n geheel live mee te mogen maken.

Hmmm, toch een beetje jammer. Die tweede setlist is wel een stuk beter. Hopelijk houden ze die aan. Dus Frank, als je dit leest: speel ook nog even Where's My Mind, Alec Eiffel, Rock Music, Bone Machine en Gigantic. Dank u wel!

Gisteren speelden ze deze twee nummers als encore 2 met U-Mass daartussenin (3 nummers dus).
Dat ziet er dus goed uit en daarmee is het niet alleen maar Doolittle plus Doolittle b-sides wat de klok slaat.

Ahhhhh nog maar 5 daagjes wachten!!!

Ik heb er echt zin, ondanks dat dit album ouder is dan ik zelf! The review van The Guardian gaf het concert in London 5/5. Ik ben wel heel benieuwd naar de 2e encore, de eerste nummers staan gewoon vast, zoals Aero al zei. Maar die laatste nummers verschillen nogal, en ik hoop toch ook wel 1 of eigenlijk wel drie van favoriete nummers als Gigantic, Bone Machine, U-mass en natuurlijk Where is my Mind te horen.

Verder is het natuurlijk geweldig om hun beste album in zijn geheel te horen!

Deze begin ik steeds meer te waarderen eerst stond deze bij mij op 2* nu 4* Hij opent al meteen goed met debaser en de plaat blijft goed zelfs na de eerste 5 nummers. Hij blijft de hele plaat door constant goed.
Deze maar goed gaan luisteren want er zit mischien wel een top 10 plekje in!

Tot en met Monkey Gone to Heaven vind ik het heel erg goed.
Dan valt de 2e kant toch wat tegen, niet slecht maar toch wat minder sterk.

Geweldig concert. Niet zoveel encore als in Glasgow (het schijnt dat dat ook een goedmakertje was vanwege een concert dat 20 jaar geleden niet door ging of zo). Maar mooi dat Isla de Encanta toch nog langs kwam. En Nimrods Son. Nu graag Surfer Rosa integraal, en bossanova, en Trompe le Monde.

Ik blijf dit album toch beter en beter vinden...

Eén na beste Pixies album! Met geweldige teksten weer.
Monkey Gone To Heaven is echt een geniaal nummer:

...if the man is 5, if the man is 5, if the man is 5..
...then the devil is 6, then the devil is 6, then the devil is 6 and if the devil is 6! Then god is 7! then the god is seven, then the god is seven!!!

Eén van mijn lievelingssongs van de Pixies.
Verder vind ik Hey, Debaser, Mr. Grieves en Here Comes Your Man heel goed.
De rest is ook zeker luisterwaardig.

Vier en een halve ster voor deze klassieker !

Hebben ze nog een betere gemaakt?
Ik kan het me haast niet voorstellen........ Surfer Rosa misschien.
Die is naar mijn smaak ongeveer gelijkwaardig aan deze.

Neuh, dit is het enige Pixies-album met enige consistentie (al kun je het ook formuleren als: grilligheid was deze band eigen).

Surfer Rosa inderdaad vind ik net ietsje krachtiger

Ik kom op 2 sterren uit voor Here comes your man, Monkey gone to heaven & Lala love you. Dat zijn alle3 behoorlijke popliedjes. De rest vind soms te genant om naar te luisteren, zo hyper en monotoon vind ik het. Die stem van de zanger ook, yuck!

Here comes your man is een zeer blij deuntje, ik word er vrolijk van. De zang is natuurlijk wel een dikke faal, maar dat maakt me niet zoveel uit bij dit nummer.
Bij monkey gone to heaven hoor ik mooi samenspel tussen de instrumenten, goed nummer! Tot slot: lala love you heeft een leuke opening met dat bluesgitaartje. Ik weet niet wie hier zingt, maar de zang bevalt me nu wel. Een relaxed zondagochtendnummer na een potje rauwe seks.

Kim Deal

Nee joh, La La Love You wordt gezongen door drummer David Lovering!

Ik dacht grappig te zijn

Ik vind Surfer Rosa anders een stuk constanter en coherenter dan dit album dat me een beetje aan elkaar geplakt voorkomt. Na de toch wel goede opener krijg je dan een blok met mindere songs dat pas bij Dead ophoudt, waarna het allemaal wel leuk en goed is, maar pas echt loskomt bij de laatste drie nummers. Die laatste drie zijn zo verschrikkelijk geniaal, echt één van de beste stukken die ik ooit op een album gehoord heb, kan ik eeuwig blijven luisteren. Bij Surfer Rosa heb ik dat gevoel veel langer, eigenlijk de hele eerste acht nummers en de laatste drie weer.

Ik ben het wel met je beschouwing over dit album eens, maar ik vind Surfer Rosa nog meer mindere nummers hebben.

Werkelijk het hoogtepunt van Black en de zijnen. Geniaal maar ozo simpele brok magie. Maar je moet er toch maar op komen. Een van de allerbeste jaren 80 platen.

Ik mag 3 favoriete tracks selecteren. Leuk, maar veel te weinig. Geniaal album!

Inderdaad, omdat ze hun tijd voorbij waren en aan de wieg stonden van de muziek van de vroege jaren '90. Pixies passen volgens mij helemaal niet in de jaren '80.

Het gros van de jaren '80-muziek vind ik ook zoveel slechter dan deze plaat!

Jep, telkens als ik er aan herinnert word dat dit album van de jaren 80 kom verbaas ik me daar weer over. Met de Pixies ging de alternatieve rock van 80s (R.E.M./Replacements/Husker Du) naar de jaren 90 bracht.

Die laatste zin snap ik niet, en niet alleen omdat hij niet loopt.