Pixies - Doolittle (1989)

Zonde! Hopelijk grijp je hier ooit nog eens naar terug...

Inderdaad, het is wel veel meer dan geschreeuw, luister anders een keer vanaf nummer 5 en sla daarmee het agressieve deel tijdelijk over (wat ik verder ook een prachtig deel vind getuige mijn stem).

Surfer Rosa is al een aantal jaren een van mijn favoriete albums. Heerlijke opzwepende surf gemengd met lekker eigenwijze rock. Een tijdje geleden probeerde ik Doolittel uit, maar het kwartje viel niet. Na het tegenvallende optreden van Pixies op Pinkpop 2010 besloot ik het nog eens te proberen. En wat een fantastisch album is dit. Veel completer en nog afwisselender dan Surfer Rosa.

Het knappe aan The Pixies vind ik dat ze zo gemakkelijk spelen met emoties en sferen. Het ene moment zit je vrolijk mee te tikken, een paar tellen later word je geraakt door de emotionele uithalen van Frank Black. Goed voorbeeld is Here Comes Your Man, maar ook het geweldige No. 13 baby. HET Pixiesnummer voor mij. Muzikaal gezien vertelt het nummer echt een verhaal. Vanuit het chaotische begin, komt het even in rustiger vaarwater bij het refrein om na een terugkeer naar de chaos uit te lopen in een prachtig slotstuk.

Dit is zo´n plaat waar geen mindere nummers opstaan. Mr. Greeves, La La Love You, Monkey Gone To Heaven; allemaal pareltjes. De sound is steviger dan Surfer Rosa. Ondanks klinkt de band nog steeds lekker gejaagd en rommelig. Soms is het vals, maar bij Pixies mag dat.

Ik ben momenteel volop in de ban van dit album. Voorlopig houd ik het op 4,5*, maar ik sluit een verhoging niet uit.

Muziekaal waardeer ik het zeker nu, alleen nog even door dat geschreeuw heen bijten. Als dat ooit gaat lukken.

Hulde. Het is ook 1 van mijn favorieten, maar veel mensen vinden er niet zo veel aan, geloof ik. Monkey vond ik persoonlijk altijd 1 van de mindere nummers. Dat zegt wat mij betreft genoeg over het album: hoge klasse.

ik kreeg dit album ooit aangeraden door een vriend, maar ik kom er maar niet doorheen. Hey luister ik nog wel regelmatig, en vind ik ook een erg goed nummer, maar de rest van de nummers weet niet te grijpen. Ik kan heel lastig opbrengen om eens rustig voor dit album te gaan zitten. Jammer!

mijn favoriete pixies nummer zo ongeveer ook, krijgt eindelijk wat waardering

Ook mijn favoriet Samen met Motorway To Roswell, Letter To Memphis en de Happening, maar die staan allemaal hier niet op. Reden dat dit album echter de Pixies' beste is, komt omdat alle nummers van een enorm niveau zijn.

Is dit een beetje een toegankelijke plaat?

Hangt er een beetje af van wat je gewend bent. Als dat Top 40 is, don't bother. Als je van alternatief / underground houdt, dan zeker. Het is een heel positief-energieke plaat met aanstekelijke liedjes.

Meest toegankelijke nummers: Here Comes Your Man, Monkey Gone To Heaven, LaLa Love You.

Ik heb destijds ook de stap van Red Hot Chili Peppers naar Pixies gemaakt, dus het is zeker te proberen. Ik ben destijds begonnen met losse nummers (tijd van Kazaa, he ) zoals All Over the World, Caribou, Where Is My Mind, Gigantic, Hey... Maar qua albums om als eerste album is dit wel de meest geschikte ja.

Uit het repertoire van de Pixies is dit in mij ogen de meest toegankelijke. Ik zou inderdaad eerst de nummers hierboven beluisteren, anders zou het wel eens een te grote hap kunnen worden.

Deze gisteren weer eens geluisterd, en ik kreeg plots een fantastisch blij gevoel. Geen idee hoe het komt, maar dat gevoel bleef nog een paar uur hangen. Beste plaat ooit? Misschien

Zin er nog liefhebbers van 'Dead' en "I bleed" in tha house? Heerlijke gekte

Ik heb deze nu 3,4 keer beluisterd en ik vind het een leuke plaat, heb geen moeite met afluisteren en ik heb al een aantal ijzersterke nummers ontdekt zoals I bleed, Here comes your man, monkey gone to heaven, no. 13 baby en there goes my gun ( dat jammer genoeg heel kort is ).
Zal het nog wat tijd gunnen maar ik ben nu al vrij enthousiast.

Luister nu Hey en dat is ook een supernummer.

En dan moet Gouge Away nog komen!

Haha, inderdaad, is ook een goed nummer. Het album werkt ook verslavend want ik heb eigenlijk nu al weer zin om het nog een keer te luisteren.

je hebt van die bands die ik zelf dan eigenlijk niet zo (soms ook geen zak aan) geweldig vind, maar die dan echt 1 of 2 van die dijken van nummers hebben...

dat vind ik van Monkey Gone to Heaven ook, prachtig nummer.

The Pixies staat voor mij voor schitterend gitaarwerk afgewisseld met teringherrie. (De voice van Frank Black die voor mijn gevoel soms te vaak door de geluidsbarrière heen gaat). Normaal levert dat voor mij niet meer op dan een gemiddelde, drie sterren dus. Dat dit album voor mij geen 3 maar 3½ ster krijgt is vanwege dit nummer;
YouTube - The Pixies - No. 13 Baby
Let op het gitaarwerk na twee minuten. Fenominaal. Het beste nummer door de Pixies ooit gemaakt en voor mij staat dit nummer hoog in de top 100 van de beste popsongs aller tijden.
btw Dit album voor slechts € 5,00 gekocht bij 'Plaatboef' in Rotterdam.

3,5*

Ik ben inmiddels enkele dagen zwaar verslaafd aan Debaser, nadat ik hem een tijd niet kon waarderen. Ook dit album wat beluisterd en ik vind het zeer goed klinken, Debaser is tot nu toe nog steeds het absolute hoogtepunt (hoewel ik Here Comes Your Man ook geweldig vind). Ik denk dat het nog wat kan groeien.

Ik heb een nieuwe "openingszin" gevonden:

hey been trying to meet you
hey must be a devil between us
or whores in my head
whores at my door
whores in my bed
but hey where have you been
if you go i will surely die
(we're chained)

De volgende keer dat mijn oog valt op een schone dame ga ik het gewoon uitproberen. Het gewenste effect kan met geen mogelijkheid uitblijven!

Doolittle van de Pixies is een van de weinige albums die ik keer op keer op repeat kan zetten en ernaar kan blijven luisteren. Eerst krijg je Debaser te horen waar je direct in mee bent door die mega basslijn in het begin in de intro en dan de geniale uithalen en teksten van Black Francis. Got me movin, slicin up eyeballs, girl is so groovin don't know about you, but i am un chien andulusia, ...

Dan een van de nummers waar ik het meest energie van krijg, waar ik helemaal opgefokt door kan geraken. Tame en het blijft maar gaan met die fantastische basslijn van Kim ... Dan krijgen we Wave Of Mutilation dat start met Kim die een lijn van de tekst zingt en waar Black Francis het direct overneemt. But i sail away, on a wave of mutilation.

Dan weer het fantastische I Bleed met de fantastische openingszin as loud as hell, i am ringing bell. Dan de gitaren die er doorkomen en dan weer Here Comes Your man dat eventjes wat rustiger is maar toch nog uptempo. there is a wait so long, here comes your man en zo blijft het maar verder gaan zonder een slecht nummer. Het album is fantastisch opgebouwd, en toch wel een van mijn favorieten. Diegene die hem nog nooit hebben beluisterd missen wel iets!

toe dit album uitkwam viel alles op zijn plaats: muziek, beeld, stem en gitaren. Ontdekte de Pixies in 1e studiejaar met "vamos", toen kwam de rest vanzelf. Toen ik afstudeerde hielden ook de Pixies er mee op.

fight club? dacht ik

trouwens wel een tamelijk briljante rits opening nummers met debaser, tame en wave of m. dat gebrul in tame , briljant

ja the happening vind ik ook zo geniaal ... verdeint meer credits

Ik vind het echt heel vervelende muziek, heel veel geschreeuw en het gaat uiteindelijk nergens naartoe. Nejjj nie zo leuk.

Ik vind dit niet echt een goed album om mee te beginnen. Probeer Wave of Mutilation is.

Dit is prima om mee te beginnen.

Al is het debuut nog net iets beter om in te stappen.
Daar staan erg leuke en herkenbare nummers op.

De riff van Debaser is geweldig. Ondanks ik pas een maandje gitaar speel kan ik 'm onhandig pingen.