Editors - The Weight of Your Love (2013)

Des te beter. Het zou uitermate zonde zijn moest dit slechter zijn.

Ik hou het bij 1 keer luisteren.... waarom zou ik hier m'n tijd aan voldoen terwijl ik de 1e twee albums heb.... Eigenlijk vond ik alleen de 1e twee nummers nog wel oke.

En de zesde & 9 t/m 11 doen daar niet voor onder.

Tijd om het derde album ook te kopen Stefan.

Aardige eerste 3 nummer en aardige laatste 3 nummers. Daar tussenin gebeurt echt helemaal niets noemenswaardig. Integendeel, het blok van track 4-8 is een skip-moment van dik 20 minuten. Ze hadden beter nog een jaartje langer de tijd kunnen nemen, want dit album is gewoon zeer zwak.

Hoe kan je nou een album zeer zwak noemen en meer dan de helft aardig vinden?

Mja, als je 5 nummers echt zeer zwak vindt, kan ik zeker begrijpen dat je het een (zeer) zwak album vindt. Ik zeg niet dat elk nummer steeds een schot in de roos moet zijn, maar wanneer je ongeveer de helft van het album zou skippen, kan je bezwaarlijk spreken van een album dat je aanstaat...

Nee, het staat je dan niet aan. Maar bij zeer zwak denk ik eerder aan een album van BZN. Maar goed, het was maar een vraag.

Omdat de nummers die het album moeten trekken niet meer dan "aardig" zijn, een krappe voldoende zeg maar. Gecombineerd met een aantal nummers die een dikke onvoldoende krijgen, resulteert dat in mijn dikverdiende cijfer

Alleen al What Is This Thing Called Love breekt voor mij het hele album af. Na dit nummer luister je met tegenzin verder, dat kan nooit de bedoeling zijn. Nee sorry, maar ik heb echt helemaal niets met dit album, terwijl ik de vorige albums goed tot erg goed vind.

Hopen dat ze niet teveel nieuw werk op Werchter spelen volgende maand. (wishful thinking...)


Albums van BZN luister ik niet, dus daar zal ik ook geen oordeel over geven Sowieso is het lastig om een oordeel te geven over albums in genres die je niet liggen, daarom probeer ik dat bijv. ook niet met rap, r&b en metal.

Het was ook zeker niet meer bedoeld dan een louter antwoord hoor West Ik dacht gewoon meteen aan mijn eigen ervaringen met bv. The Temper Trap - The Temper Trap: aantal 'aardige' songs en dan een middenluik dat me nagenoeg niets doet, waardoor ik het album ook als zeer zwak bestempel.

Is prima hoor Screenager! The Temper Trap? Oh ja, ik vond hun debuut nog wel aardig.

Nou... sommige metal albums zijn toch wel erg prettig.
(ik luister momenteel naar Black Sabbath)

Nou dat vond ik al de verkeerde kant uit gaan en helaas zijn ze hierin doorgegaan.
Ik hou het bij de 1e twee albums van Editors en verder is er zoveel goede muziek...

Des te vaker ik dit The Weight of Love draai, des te beter ik 'm vind. Mijn dipje in het album beperkt zich tot What Is This Thing Called Love & Honesty, die ik bij vlagen nog wel aardig vind. A Ton of Love, Formaldehyde & Hyena zijn goed. The Weight, Sugar, Nothing, Two Hearted Spider, The Phone Book & Bird of Prey zijn geweldige tot briljante songs. Vooral die eerste en laatste 2 nummers heb ik hard op repeat staan: het hoort tot het beste wat de band gemaakt heeft.

Kortom, ik vind dit album beter en beter worden. Als je bij de stemmen voor dit album kijkt, dan zie je dat die over vrijwel alle cijfers verdeeld zijn. De meningen zijn dus duidelijk verdeeld, opvallend verdeeld.

Klinkt weer anders dan de vorige 3 en ik moet zeggen niet verkeerd. Tom Smith's stem klinkt weer als vanouds goed.

Prachtige opener The Weight gevolgt door het bombastische Sugar (mooi)
Dan A Ton of Love. Prachtig nummer in de stijl van U2.
What Is This Thing Called Love is een hoogtepuntje voor mij. Wat een goed nummer!
Dan Honesty gevolgt door de prachtige ballad Nothing. Formaldehyde zou niet hebben misstaan op An End Has A Start.

Nog geen van de slechte kritieken hier wordt waarheid.
Hyena is voor mij 1 van de mindere songs maar ook niet echt slecht.
Two Hearted Spider en The Phone Book zijn weer twee hoogtepunten. Vooral de laatste is niet iets wat je zou vewachten van Editors maar wel erg mooi.
De laatste, Bird of Prey heeft ook weer zo'n mooi meezingbaar refrein.

Misschien niet de beste van Editors maar wel weer erg goed deze plaat. Benieuwd naar de bonus tracks.

Een dikke voldoende voor mij.

Nou moeten we gaan oppassen: 2 positieve verhalen op een rij!

degelijk album dat makkelijk wegluistert. bird of prey vind ik een leuk nummer

Ik krijg een heel erg u2 handjeklapgevoel bij de eerste luisterbeurten.
Ben eigenlijk na de 1cd afgehaakt maar krijg hier toch wel kippevel van.
Voorlopig een blijvertje.

Tweede luisterbeurt, en ik denk dat ik dit een van de betere Editors vind.

Ik vind het ook prima cd, heb nu paar keer beluisterd, hij word steeds leukerder

Lijkt niet meer op de 1e 2 albums, soms beetje Depeche Mode, Echo?. Anders dus logisch dat het niet meteen in de smaak valt bij iedereen. Typisch groeiplaatje wel. Eh denk ik...

Normaal gesproken had ik deze ook blind aangeschaft. Maar na het vertrek van Chris, het horen van A Ton of Love en het zien van de hoes met de tracklist begon ik toch behoorlijk te twijfelen.

A Ton of Love lijkt wel erg veel op Echo & The Bunnymen. Of ben ik nu gek?

Volgens mij ben jij niet de enige die dat hier al eens heeft gezegd. Dus ik denk niet dat je gek bent

Hou het op een 2.0 en dan alleen omdat Smith mooi zingt. Verder heel erg saai en cliche songteksten...

Editors hebben sowieso goed naar Echo, Joy Division, Interpol en The Cure gekeken. Geen copy/paste hoor, want Editors hebben dankzij de frontman wel een eigen sound. Ze moeten over 2 jaar weer met een sterk album komen, anders krijgen veel fans een naar smaakje in hun mond

Mctijn, graag had ik een concreet voorbeeld van Joy Division invloeden van jou gekregen want die vergelijking gaat hier volgens mij niet op. Die discussie zal velen ondertussen de strot uitkomen ook

Interpol hetzelfde verhaal en The Cure vind ik ook al vergezocht. Echo? Zeker. En leg 'Formaldehyde' eens naast 'Catapult' of 'Radio Free Europe' van R.E.M. en je hoort meteen gelijkenissen.

Ah kom op. De eerste 2 albums van Editors hebben behoorlijk invloeden van Joy Division.
Daarna zijn ze meer richting pop gegaan.

Love Will Tear Us Apart Again is zo'n beetje de basis van het geluid van Editors. Luister bijv. naar Munich.

Daarbij voelen fans zich altijd aangevallen als het gaat om invloeden. Elke band is beïnvloed door andere bands. The Beatles hebben het genre pop ook niet uitgevonden he.....

Een half puntje omhoog. Mede ook dankzij de studioversie van The Sting. Niets mis met dit album. Verwachtingen waren laaggespannen. Gewoon een lekker commercieel album. Enige minpunt is Ton of love. Volgende keer gewoon weer experimenten.

Fair enough, ik heb de term 'post punk revival' altijd al iets onnozels gevonden. En al die vergelijkingen met de oude legendes doen een beetje afbreuk aan de creativiteit van de bands.