Editors - The Weight of Your Love (2013)

Als het invloed heeft op de spund dan is dat niet meer dan logisch toch?

Editors werd populair met hun tweede album.

Geweldige discussie over een plaat die pas 1 juli ! voor de meeste mensen beschikbaar komt. Mijn exemplaar is net verzonden. Hoop over een paar dagen mij te kunnen mengen in de discussie (heerlijk Nederlandsch).
Maar mijn eerste indruk: 24 oktober: Ziggedome: Heerlijk meebrullen "Desire, Desire"!!

Tom Smith klinkt bij de opener The Weight meer als Ian McCulloch van Echo & the Bunnymen.
Zijn stem ondergaat een ontwikkeling, waarbij het rauwe geluid meer naar de achtergrond is verdwenen.
Sugar heeft de muzikale omlijsting die ik op dit moment nog het beste kan vergelijken met de baspartijen van Bjork op Debut.
Ook nieuw zijn de Oosterse invloeden in het geluid, of ze moeten mij minder zijn opgevallen bij de vorige albums.
Echo & the Bunnymen, Siouxsie & the Banshees en The Mission maakten hier in de jaren 80 dankbaar gebruik van, zo ook Editors.
De invalshoek blijft postpunk, maar hoorde je bij de eerste twee albums Joy Division terug, het derde album Depeche Mode, nu worden weer andere wegen bewandeld.
Origineel is het natuurlijk niet, maar dat zijn Editors ook nooit in mijn ogen geweest, maar bij deze band valt het wel allemaal op de juiste plek.
Mijn eerste indruk is dat The Weight of Your Love een meer optimistisch, gangbaarder geluid neer zet, en ze komen er nog net goed mee weg.
Het is iets teveel op safe gespeeld, waardoor het soms klinkt als de laatste Coldplay, en of dat nu een hoogtepunt te noemen is??
Hopelijk hoor ik in een volgende album meer uitdaging terug.

Klopt. Dat was hun doorbraak. Maar dan wordt er nog niet gezeikt. Dat komt pas daarna, want dan is het opeens niet meer hip om Editors goed te vinden...

Het is nooit echt hip geweest om fan te zijn van een band die de Britse kloon van het Amerikaanse Interpol werd genoemd. Een band die op zijn beurt een kloon van Joy Division genoemd werd.

Het interesseert me ook helemaal niet hoe hip een band of artiest is, zolang ze maar goede muziek maken. Editors doen dat in mijn ogen niet meer. Volgens heel wat anderen ook niet.
Vreemd hoe mensen maar blijven zoeken naar andere redenen waarom deze plaat laag scoort.

Raar hoe jij Editors en Interpols muziek interpreteerd gezien je eerste stukje schrijfsel. Maar goed.
Smaken verschillen, nogmaals.
Dat een album laag (tegen 3,5 aan is niet echt laag trouwens) op MuMe scoort wil niet zeggen dat
de hele wereld die mening deelt hoor Dikkop.

Dus het is niet echt zoeken naar redenen waarom hij op 3,3 staat. Het is gewoon fascinerend waarom de helft hier op 4 of meer zit en de andere helft op 2 of minder.
Het is heel natuurlijk dat jij gezien je cijfer aan de kant gaat staan van de mensen die dit niks vinden. En daar zijn goed onderbouwde redenen voor.

Die heb ik overigens in jouw verhaaltje nog niet gevonden.

Ik ben grote fan van beide bands. Turn on The Bright Lights en The Back Room staan zelfs op 5 sterren. Ik zei toch ook "hoe ze genoemd werden" en niet "hoe ik ze interpreteer" ?



3,3 is vrij laag. Alhoewel het gemiddelde wel sterk stijgt.




Pagina 4 onderaan.

Dikkop, je hebt altijd een prima inbreng hier. Maar the Editors een kloon noemen van Interpol gaat echt te ver. Interpol een kloon noemen van Joy Divison, daar kan je nog enigszins begrip voor opbrengen. Ook al gaat dat natuurlijk maar beperkt op. Laten inspireren door, lijkt me beter.

Maar ik zeg ook helemaal niet dat Editors en Interpol klonen zijn van een andere band!
Toen Turn on The Bright Lights en The Back Room uitkwamen was er redelijk wat kritiek dat ze niet origineel genoeg waren en (te) duidelijk teruggrepen naar muziek uit de jaren '80.

Ik wil niet gezegd hebben dat dat mijn mening is.
Helemaal niet, integendeel. Het debuut album van Editors en die van Interpol behoren tot mijn lievelingsalbums. Ze zouden beiden in mijn top 10 komen moest ik er ooit één maken.

Ik wilde gewoon zeggen dat ze regelmatig en (onterecht) werden bekritiseerd omwille van hun post-punk geluid.

Vreemd hoe het lijkt alsof ik hier mijn eigen favoriete artiesten zit af te breken.



Bedankt!

Goed onderbouwd verhaal Dikkop

nog een paar puntjes

Een 3,3 is voor mij nog steeds niet vrij laag hoor. 3 is in mijn optiek gewoon goed en daar zit ie zelfs boven

Dat Chris de beste songs schreef is natuurlijk ook niet waar. Zijn gitaargeluid was vrij herkenbaar en dat horen we hier niet meer terug. Ook al niet meer op In This Light trouwens.

Oh en, zeggen dat Interpol op hun vierde album de mist in gaat is natuurlijk ook onzin.


Zo zie je maar weer dat meningen nogal eens verschillen en dat is maar goed ook

Aah: ok! Gauw maar een top 10 maken, toch? De eerste van Interpol heeft er bij mij ook ingestaan.

Ja, maak die top 10 eens Dikkop. Ben benieuwd

Ik moest even wennen aangezien deze plaat me eigenlijk niet zo licht. Die wisseling in bandleden is goed te horen (ik had gehoord dat r 1 uit was gestapt). Nu kan ik hem toch wel waarderen. Soms een beetje dramatisch, maar toch nog wel binnen de lijntjes. Ik hou meer van de oude Editors, maar dit mag er ook wel wezen. Sterk album dat me erg goed lijkt om live te horen.

Eerst nog wat meer muziek leren kennen.

Zanger Editors schreef sing...

Dat verklaart een hoop.

Vind het album toch beter worden. Heb m een tijdje aan de kant gelegd, maar door toedoen van West toch weer gaan beluisteren.
Moet toch mijn eerste indrukken gaan bijstellen. Nothing begint nu ook beter te worden.

Ik volg de band van meet af aan en dit blijft toch wel hun minste album.
Hopelijk de volgende weer een stuk spannender.

Net tijdens het luisteren naar het nummer formaldehyde kwam ik erachter dat het begin van het nummer wel erg sterk lijkt op muziek van The Sound. Dus niet alleen Echo and the Bunneyman en Interpol waren een inspiratiebron. Overigens vind ik het wel een goed album! Ja, het is anders dan de vorige albums, maar dat is juist het aardigevan de Editors, elk album heeft zijn eigen geluid.

De vorige drie albums waren direct raak. Dit heeft wat meer tijd gekost.
Sugar, The Weight en Two Hearted Spider zijn uitstekende nummers.
De laatste drie nummers worden ook steeds beter.

Sommigen vinden het album safe, maar ik vind het toch wel ook getuigen van lef om met zo'n album te komen. Ga deze toch maar aanschaffen, dan heb ik ook weer alles compleet

Iemand de bonus tracks al gehoord ?

Ik heb lang gewacht met mijn uiteindelijke oordeel hier. Ook ik was allesbehalve enthousiast na de eerste luisterbeurten. Heb me eerlijk gezegd zitten ergeren aan West zijn 'blinde' enthousiasme en constante strijd om dit album met andere criticasters. Maar ik kon op mijn lip bijten en heb me koest gehouden tot ik een uitgesproken mening had. En nu....tsja West.....ga ik toch een heel stuk met je mee .
Zoals vele anderen vind ook ik dit nog steeds hun minste album tot nu toe, maar is het echt zo dramatisch als het hier veelal geschetst wordt? Ook met de diverse vergelijkingen met Echo, Interpol, Joy Division, Depeche Mode etc. ben ik nu wel klaar. Iedere band heeft invloeden maar als ik deze plaat opzet hoor ik toch overduidelijk gewoon Editors. Niet in optima forma, maar wel heel herkenbaar.
De opening The Weight, Sugar en A Ton of Love vind ik van hoog niveau.
Tenenkrommend vind ik What is This Thing Called Love en als ik dan ook lees dat Tom dit nummer geschreven heeft voor een kandidaat van X-Factor, denk ik alleen maar "waarom?????".
Honesty is een redelijk nummer, niet bijster spannend.
Nothing (what's in a name...) vind ik 3x niks. Formaldehyde en Hyena zijn redelijke recht toe recht aan rocknummers. Niet slecht maar brengen ook het niveau van het album niet heel erg omhoog. Two Hearted Spider is een mooi nummer, maar het hoogtepunt is de eenvoud van The Phone Book. Prachtig nummer dat, wat mij betreft, meteen de afsluiter had mogen zijn. Bird of Prey daarentegen laat dit album uit gaan als een nachtkaars. Mijn slotconclusie, een erg afwisselend album qua niveau maar zeker wel een ruime voldoende. Volgend album graag weer wat scherpe randjes en meer power.

Nu ik de reacties hier lees vind ik het plots wél jammer van de instrumentatie op 'Nothing'. Dat is namelijk één van de beste nummers die Tom al geschreven heeft, alleen is het hier voor sommigen wat melig verpakt misschien?

Oeps...
Ik kan soms wat te enthousiast zijn...

Iedereen moet natuurlijk vooral zijn eigen mening over dit album hebben: dat is logisch. Overigens 'blind' enthousiasme is het niet. Ik begon met een lagere score en werd gaandeweg beargumenteerd echt positief. Leuk dat je het album ook deels waardeert.

Hmm dit album helaas niet geworden wat ik er van verwacht had.
Het klinkt allemaal wat gezapig en het lijkt het erop dat Editors flink leentjebuur heeft gespeeld op dit album. Heb hier al op het eerste oog veel vergelijkingen voorbij zien komen, maar het eerste waar ik aan moest denken qua instrumentatie is toch The Cult. Ik laat dit album toch nog maar effe bezinken alvorens ik ga stemmen.

Ik ben het helemaal eens met Starsailor! Niet alle nummers zijn goed, maar een ruime voldoende is het zeker

Ben een beetje stadionsound moe maar door west nog een kans gegeven.
Door de afwisseling en sugar toch maar een plekje gegeven.
Ofie mag blijven moet nog blijken.

Ik voel me vereerd... ga bijna naast mijn schoenen lopen.

Jaja, West brengt dit album nog in de top 250.

Het begin is alleraardigst! The weight, Sugar en A Ton Of Love zijn goede (typische) Editors songs. Daarna zakt het voor mij helemaal weg...tot aan de laatste twee nummers The Phone Book en Bird of Prey die het geheel redden... 3*

Sugar is toch echt een geweldig nummer vind ik! hoogtepunt van het album. Album is niet slecht. maar ook niet super goed... hangt er beetje tussenin. zal toch meer moeten luisteren nog in zijn geheel. maar Sugar blijf ik heel vaak draaien, blijft hele dag hangen in mijn hoofd.