Dream Theater - Images and Words (1992)

Dit blijft toch mijn favoriete Dream Theater, ondanks de lelijke getriggerde snare, maar het songmateriaal is onovertroffen.

Vandaag na een lange tijd weer eens in zijn geheel gedraaid.
Pull Me Under, Another Day, Take The Time, Surrounded, Metropolis.... ik kan ze eigenlijk allemaal wel opnoemen.
Ook de hier (tenminste op deze pagina) wat minder gewaardeerde Under A Glass Moon vind ik erg okee, lekker nummer en een geweldige gitaarsolo. Wait For Sleep blijft een oude favoriet van me, na al die tijd kende ik de tekst nog steeds van buiten. Alleen Learning To Live ken ik wat minder goed, maar dat is omdat ik dit album vroeger altijd vanaf een cassette heb geluisterd, en op een kant pasten alleen de eerste 7 nummers...

Overigens stoor ik me geen moment aan de stem van James LaBrie. Prima gezongen, alleen lijkt hij op sommige momenten de controle over zijn articulatie te verliezen waardoor je echt niet verstaat wat hij zingt.

Het latere werk van Dream Theater heeft me eigenlijk nooit zo weten te raken, ik weet eigenlijk niet waarom.
Maar dit blijft een pareltje in mijn collectie!

Ik kende DT al een lange tijd, maar heb me nooit echt verdiept in de muziek die ze maken. Dit was mijn eerste echte kennismaking en ik moet zeggen: het bevalt me meer dan goed!
Een heel erg lekker cd'tje. Staan heel mooie en gevoelige stukken op die ik eigenlijk niet achter DT had gezocht
Een mooie 4* voor deze plaat.

Inmiddels verhoogt naar 4,5*.
Wat een topalbum Zitten geen slechte nummers tussen en verveelt niet snel!

Samen met SFAM de beste DT plaat!
Oerdegelijk album :
Prachtige technische muzikale stukken
Vocal Performances zijn (voor LaBrie dan toch) zeer goed
Progressive maar toch zeer toegankelijk (Zo kennen we DT wel)
Prachtige nummers!

Minpuntje vind ik raar genoeg Learning To Live
Normaal voel ik me altijd het meest aangesproken tot de langere en epische nummers maar LTL is gewoon een zwakke song
: Het heeft wel de tijd mee maar qua textuur, lyrics and vocwls is het totaal niet epic....???

Toch zeer sterke plaat
Een 5 voor album nr10 in mn top 10

Learning To Live kent juist een prachtige vocale climax. Luister maar naar de laatste zin van LaBrie over het vertragende tempo. "Through nature's inflexable grace I'm learning to live."
Dat wekt bij mij kippenvel op en maakt de hele song af.

Heb het eens een nieuwe kans gegeven en heb het inderdaad wat verkeert beoordeelt....
Licht op een hoger niveau dan Pull Me Under en Under A Glass Moon

Toch kan het op technisch/vocaal en muzikaal niet aan Take The Time en Metropolis en vind ik het niet zo emotioneel Another Day...

Maar als ik nu de plaat draai verlang ik ook naar Learning To Live..

Learning To Live vind ik persoonlijk het beste nummer van Dream Theater. Samen met Wait For Sleep vormt het een prachtig geheel. Juist omdat het nummer minder technisch is, vind ik dit misschien wel beter dan al hun andere nummers. Het instrumentale stuk voelt echt aan als een geheel en heeft een veel betere flow dan bijvoorbeeld Metropolis, wat erg gefragmenteerd aan voelt. LaBrie heeft in dit nummer ook een glansrol, met zijn uithaal aan het begin van het instrumentale stuk, het prachtige laatste zangstuk en zijn uithaal bij de climax van het nummer _0_

Ook textueel vind ik dit een geweldig nummer. De tekst zorgt net voor dat beetje extra wat bijvoorbeeld The Count Of Tuscany niet heeft.

Samen met SFAM mijn favoriete DT album. Een klassieker in het Prog genre die nooit gaat vervelen.

Ik heb wel eens een tip gehad dit te luisteren maar wat is dit nou eigenlijk? Een beetje prog metal zoals Queensrÿche of totaal iets anders?

Niet totaal iets anders, maar ook niet zoals Queensrÿche. Queensrÿche is meer "to the point", terwijl Dream Theater eerder van de uitgerekte epossen is waarbij het af en toe behoorlijk technisch wordt.

erg technisch, erg knap maar je moet ervan houden

ik word zelf altijd licht neurotisch na 2 nummers (maar doe het ze niet na, laat dat gezegd zijn)

Nou ja het kan geen kwaad om te proberen en dit album staat bekend als hun beste en ik houd wel van eposssen. Maar zijn het epossen zoals Rush doet (Xanadu,Cygnus X-1,2112)?

weet ik niet, ik ken het vergelijkingsmateriaal niet
probeer maar gewoon eens

Dream Theater is erg beïnvloed door Rush, met name op dit album.

Dan moet ik dit album hebben denk ik

Dat weet ik wel zeker. Als je houdt van Metallica, Queensryche en Rush zit hier wel wat voor je gading bij.

:D

Nou ja ik zie wel of ik hem van vrienden of familie kan lenen en zal hem dan eens opzetten. Denk dat dat wel goed komt.

Ach ja, zoals je weet zijn d'r zat manieren om ook al eerder ff te checken of je het album wel goed vindt.

Tja die manier kan natuurlijk ook!

blind aanschaffen! verplichte kost.

Nu tweemaal beluisterd en hij blijkt toch heel goed te zijn.
Ik vind Pull me Under en Metropolis tot zover de nummers die overal bovenuit steken. Ook de Laatste nummer is heel erg goed.
Under a Glass Moon vind ik daarin tegen een heel stuk minder.
tot zover 4*

Nu ik deze erg goed vindt. met welke kan ik dan het best verder gaan met Dream Theater?

Awake, logisch vervolg

Oké en dan zeker gwoon in Chronologische volgorde alles luisteren.

nou is voor een compleet beeld wel prima, hou je echter niet van een iets commercieler DT dan Falling... overslaan maar vergeet de EP Change of seasons niet hoor, das ook grote klasse. Je zult ook veel plezier hebben aan Metropolis 2 en dan weer verder.

Ook voor mij is dit het beste Dream Theater album.
Alles komt heel erg speels over en je merkt dat de bandleden er veel zin in hadden. Dit is bovendien het album waardoor ik definitief "hooked" was aan Dream Theater.

Persoonlijke favorieten zijn Another Day met een prachtige saxafoon solo en Wait for Sleep - Learning to Live.

De volle 5 sterren!

Jammer dat ze waarschijnlijk nooit meer zo'n fris album zullen maken.

De hoop niet zomaar opgeven, hoor. Elk nieuw album is weer iets helemaal nieuws, je weet nooit wat je ervan kan verwachten.

Verder vind ik het raar dat ik hier nooit een recensie over heb geschreven, maar ik kan moeilijk veel anders zeggen dan de meesten al gedaan hebben in dit topic.
Alleen wil ik nog benadrukken dat ik (in tegenstelling tot velen) Under A Glass Moon één van de betere nummers vind (Metropolis uitgezonderd). Vooral na de ongelofelijk goede uitvoering op Score (die ene hoge noot in het refrein _0_ ) is dit nummer een heel eind in mijn achting gestegen.

Machtig album!

Er staat hier echt een aantal geweldige nummers op. Alleen voel ik het nog niet zo. Ik moet nog aan deze sound wennen. Het doet mij wel Opeth aan.

Metropolis pt. 2 scenes from a memory 1999 is ook geweldig.