Arctic Monkeys - AM (2013)

Als ik deze cd spontaan voorbij zou horen komen op radio-FM (of AM, ), dan zou ik denken: ''leuk, catchy tunes!''

Maar ik luister uit principe NOOIT naar radio-zenders met disc-jockey-nonsense, laat staan zenders die zonder dj-geneuzel non-stop 24/7 geluid de ether cq kabel insturen.... Dus wel leuk betekent voor mij vrijwel altijd 3-sterren om te beginnen, met het risico na nog zeg 2 luisterbeurten groeien met een halve tot hele ster - maar ik vrees met grote vreze dat het eerder de kant op gaat naar minus een halve tot hele ster (albums die bij mij 2.5 of lager scoren draai/luister ik nooit en te nimmer meer bewust ).

Nummers die op dit album meer dan leuk zijn: tracks 3, 11 en 12 = 1.5 ster..... overige tracks tot nu toe 0.1666667 x 9 = 1.5 ster.

(Ik beluister momenteel ook de nieuwste van Franz Ferdinand en ik weet nu al zeker dat die wat mij betreft beter gaat scoren in sterwaardering)

Ja, ja, reeds,- ik bedoel maar dit als mijn persoonlijke mening over AM - AM (2013).

@lmeeuw een leuke formule waar je mee voor de dag komt bij bepaalde groepen
kom ik dan over de 5***** ik vind persoonlijk de sound super van de Arctic Monkeys
en vergelijkingen met andere groepen doe ik zelden.maar kan je wel zeggen
dat dit een knoepert word jammer dat ik niet hoger mag gaan dan 5
dit is voor mij een van de beste cds van 2013

grtz hilda

Lekker album, beter dan de vorige maar verreweg niet zo sterk als humbug

Ik vindt hem eigenlijk steeds minder worden bij elke luisterbeurt. Ik vindt de Josh Homme stempel te groot, ik hoor teveel uit zijn hand. Ik ben een groot liefhebber van Josh Homme, hij weet goede muzikanten aan zich te binden en weet het beste uit ze te halen, behalve bij de Arctic Monkeys. Hopelijk volgende CD zonder Homme!

No.1 Party Anthem is echt prachtig .

Dus meteen maar naar 2.5 sterren = ik beluister deze nooit meer; er is voor mij andere koek die goed gevuld is.

Ja zoals de nieuwe van Editors waar veel meer op te horen is.

Wat een onzin, ik vind de nieuwe van Editors ook stukken beter. Maar dat zijn verschillende meningen en compleet verschillende platen, ik snap deze vergelijking daarom ook echt niet.

Editors kun je hier toch niet mee vergelijken

Voor mij hebben de meeste nummers van The Editors de diepgang die mij aanspreekt - AM/AM ea albums vergelijk ik met een platbodemschuit; leuk om op te hossen en dansen....

dan klopt jouw formule niet meer @meeuw

Franz Ferdinand zie ik geef je 2.5 dus het is zinloos

De plaat staat nu ondertussen ook op Spotify waardoor ik hem nu ook heb kunnen beluisteren. En ik moet zeggen dat ik toch ietwat teleurgesteld ben. De plaat opent stevig met Do I Wanna Know? en R U Mine?, maar verliest dan wat van zijn kracht waardoor ik de indruk heb gekregen dat de overige nummers meer niemendalletjes zijn dan echt volwaardige nummers. Gelukkig was dit nog maar de eerste luisterbeurt waardoor ik nog met weinig zekerheden zit en mijn mening dus nog kan veranderen.

Had ik ook al in mijn review geschreven. En als ze dan de laatste 2 nummers zouden vervangen, kreeg dit album zeker 5* van mij. Oh ja, ik zet even een vinkje bij 2013: heerlijk nummer inderdaad!

Van mij hadden ze One For The Road mogen vervangen met Stop The World..., verder vind ik hem bijna perfect.

Zo ongeveer de enige boeiende (iig de beste) poprockplaat van het jaar. Supercatchy en ontzettend goed geschreven popliedjes. Goede tweede is Foals en daarna houdt het voor mij wel een beetje op helaas.

Ah kom op. Er zijn dit jaar echt zoveel goede pop/rock-platen verschenen...

Een selectie van platen die zich ruimschoots kunnen meten aan dit plaatje:
Primal Scream, Frightened Rabbit, Junip, Mikal Cronin, Me Like Bees, Portugal. The Man, Wiretree, Young Dreams, !!!, The Cave Singers, The Black Angels, The Embassy, Miles Kane, Stereophonics, The Virgins, Steve Mason, Okkervil River, Volcano Choir.....vergeet er vast nog een paar.....en het is nog maar september

It's a Reflektor!

vergeet je... ook al is dat nog maar 1 briljante (titel-?)song.

Zie: Arcade Fire

Ja dat album is nog niet uit Gaat ongetwijfeld wel hoog eindigen in mijn lijstje.

Mikal Cronin bv vind ik ook goed, maar het ging mij om de grotere bandnamen. In dat segment mis ik wel enige urgentie. The National, The Editors, Franz Ferdinand, The Boxer Rebellion, het verrast mij allemaal totaal niet. Men hoeft echt niet compleet experimenteel te doen of elk album van een compleet andere stijl te voorzien. En elk album hoeft ook geen lifetime classic te zijn. Maar ik vind het wel belangrijk dat een plaat de urgentie heeft om te willen bestaan. Toch iets ontastbaars, dus ik hou het maar bij een persoonlijke kwestie.

Ben het me je eens hoor, maar staar je niet blind op de grote bandnamen

Bands hebben vaak hun beste albums gemaakt toen ze nog klein waren. Er komen elk jaar zoveel goede platen uit, dat het jammer van de tijd is om een "grote" plaat geforceerd leuk te moeten vinden.

Wijze woorden. Mijns inziens is urgentie ook een absolute voorwaarde voor een echt kwaliteitsalbum. Het debuut van de Arctic Monkeys vind ik daarvan een goed voorbeeld, zowel muzikaal als tekstueel. AM vind ik een leuk album maar zonder die noodzaak. Met prettig vermaak als resultaat. Degelijk maar niet groots.

Wanneer heeft een album dan de door jouw beschreven urgentie? Als het een debuut is, of bij leduvede? Er zijn toch genoeg kwaliteitsalbums verschenen zonder 'urgentie'?

Een album is voor mij urgent als de muziek een toegevoegde waarde heeft op datgene wat mij al muzikaal bekend is én de teksten (indien aanwezig) mij iets vertellen over het tijdsgewricht waarin het album wordt uitgebracht. (Albums over liefdesverdriet boeien mij nauwelijks, een paar uitzonderingen daargelaten, omdat ze de gebruikelijke cliché's zelden weten te vermijden). Urgentie is voor mij dus een subjectief criterium want afhankelijk van mijn muzieksmaak en van mijn blik op de wereld om mij heen. Dat wil niet zeggen dat ik niet kan genieten van albums die imo urgentie missen. Vakkundig gespeeld, gezongen en geproduceerd vermaak kan ik erg waarderen. Maar zulke albums komen bij mij niet boven de vier sterren. Ook deze niet.

Urgentie in de muziek? daar heb ik nog nooit over nagedacht.
Teksten zijn voor mij vaak ondersteuning van de muziek.
Wat een feest deze weken met dit album, Franz Ferdinand en de nieuwe Nine Inch Nails.

Het is inderdaad een subjectief criterium. Alleen vergeet je niet ook spontaan te genieten van steengoede muziek, ook al heb je het al ergens deels eerder gehoord met teksten die niet altijd even diepgaand zijn?

Na hem een aantal keer gehoord te hebben is Snap Out of It toch echt mijn favoriet. Wat een nummer

Thanks, paar van die namen moet ik nog eens beluisteren. Vergeet Vampire Weekend trouwens niet, die zijn minstens net zo catchy als AM. Verder mogen Villagers, Local Natives en Phoenix ook niet ontbreken in dit lijstje.

Ok, ik moet helaas bekennen dat ik niet zo weg ben van het album. Sterker nog, ik vind het hun slechtste werk. Alleen de eerste 4 nummers weten me te boeien. Daarna zakt het volledig in. Vooral “Mad sounds” staat me tegen. Ik ben zelf een enorme “The velvet underground” fan en dit nummer vind ik meer een belediging dan een ode (het nummer refereert duidelijk naar deze band). Ironisch genoeg vind ik de sound van dit nummer erg vlak en totaal niet “Mad”. Ook “No. 1 Party Anthem” doet z’n naam niet echt eer aan, een erg middle of the road piano liedje. Saai.


Alex turner heeft wel altijd nog die sexy voice, en dat komt goed tot zn recht op bijvoorbeeld “One for the Road” wat ik toch wel een heel lekker nummer vind. Ook “Why’d You Only Call Me When You’re High?” komt er bij mij lekker in. Gelukkig is de plaat toch niet helemaal mislukt. Maar dit is wel de grootste teleurstelling tot nu toe van dit jaar (buiten het wanproduct wat Editors hebben afgeleverd natuurlijk).
*2,5

Editors staan toch erg hoog in de lijst hier