Orchestral Manœuvres in the Dark - Architecture & Morality (1981)

"Quality not quantity" - ken je dat motto? Pirsig - Zen and the Art of Motorcycle Maintenance

Ik heb het boek van Pirsig niet uitgelezen, vanwege toenemende weerzin, dus nee het is mij een onbekend fenomeen...

Volgens mij zijn we al een paar berichten zwaar off topic ...

Wat de OMD fan in mij toch wel wat

Richt je tot man of sorrows die deed zijn naam eer aan door die flip-clip te plaatsen - denk aan mijn paarlen voor zwijnen opmerking.

En een beetje aandacht voor dit album - gegenereerd daardoor - lijkt mij redelijk on topic

OMD
Vroeger totaal links laten liggen. Zeer onterecht hoor ik nu aan dit album.
Gaaf synth werk staat hierop zeg!
Weet iemand wat voor een synthesizers hier gebruikt zijn?
Souvenir ben ik gelijk verliefd op.

Ik vraag me eerst het volgende af ... hoe kan iemand met Kraftwerk
in zijn top 10 Orchestral Manoeuvres in the Dark ooit links hebben laten liggen?
Onmiddellijk de vier eerste albums proberen. Verplichte kost.


Uit An unauthorised biography by Mike West (1982).

1979 OMD (eerste album)

Andy McCluskey
* old burns bass guitar (left handed model played upside down)

Paul Humphreys
* small selmer electric piano
* small vox electric organ
* korg micro preset synth (from a mail order catalogue)

* teac A344 4-track tape recorder (aka Winston)

1980 OMD (tweede album) voegde daaraan toe ...

Andy McCluskey
* 2 fender jazz bass guitars (the 1979 bass being stolen)

Paul Humphreys
* korg micro preset synthesizer (monophonic synth)
* prophet 5 synthesizer (small polyphonic synth)
* elgam organ
* revox B77 tape recorder (used for echo return and effects)

Martin Cooper
* roland sh09
* sh2 synthesizers
* selmer mk6 tenor sax
* vox jaguar bass guitar

Malcolm Holmes
* tama bass drum
* pearl snare drum
* paiste hi-hat
* rototoms
* korg ms20 with 2 pads
* 2 pearl syncussion synths

1981 OMD (derde album) voegde daar weer aan toe ...

* the famous mellotron (known as a novatron)

1983 OMD (vierde album) tenslotte ... (te lezen op de binnenhoes dit keer) ...

* roland drumatix rhythm unit
* eko rhythmaker
* emulator synthesizer
* oberheim obx
* solina string machine
* toy piano
* rainbow organ
* piano
* gretsch and ludwig drums
* premier military bass drum
* hammer bass
* block guitar
* speak and spell machine

Ik hoop dat je er wat mee kan, want ik snap er niets van.

Het kan natuurlijk altijd hé. Maar inderdaad, OMD mag voor elektropopliefhebbers zeker niet zomaar voorbij gaan. Dit is een schitterende plaat. Helaas is deze het enige echte wapenfeit van de groep, althans voor mij. Natuurlijk los van de geweldige singles die ze uitbrachten. Maar als full album is deze wel echt de enige die maximaal bekoren kan.

Ben je er zeker van dat Organisation niet akelig dicht in de buurt komt?

Die mellotron in Maid of Orleans is wat mij betreft de definitie van Pracht en Praal, wat een fantastisch instrument is dat toch. Hoorde iemand op de radio het ooit een doedelzak noemen, wat een belediging zeg.

Rest van het album ken ik niet.

Wel, de mellotron zit best nog in een paar andere songs van het album.
En in een aantal van de bijhorende bonustracks. 5 euro in de Saturn: niet twijfelen.

Gelijk maar weer eens gedraaid, daarom. Nou je het zegt. Ook meer dan ik me herinnerde.

Ik was sowieso dol op mellotron, omdat het zo'n beetje hét belangrijkste instrument is op mijn favoriete nummer aller tijden ('Exiles' van King Crimson).

Ik begrijp trouwens van de werking geen ene bal als ik dat zo nalees op wikipedia. En ooit schreef ik dat ik 'Joan of Arc' het minste nummer vond, maar dat is eigenlijk ook flauwekul. Geweldig, zoals bijna alles.

Ik ben nog steeds aan geen enkele bonustrack begonnen, maar daar moet ook maar eens verandering in komen.

Wellicht geeft de nevenstaande link wat meer inzicht in de werking van het mooie instrument de mellotron.

Mellotron - hollowsun.com

De OMD bonustracks tussen 1979 en 1984
waren kleine experimentele juweeltjes. Twee bonustracks
uit deze A&M sessie zouden zelsf het volgende album halen
in een nieuwe productie ... toch erg mooi allemaal.

Vooral 12, 13, 14 en 15 zijn de moeite waard.
Bonustrack 16 was de nieuwe single (na Souvenir),
maar werd uiteindelijk geschrapt en zelfs van het album gelaten
omdat hij er qua sfeer echt niet bij paste ... werd pas later in 1988
als bonustrackverrassing aan de 12" van Dreaming toegevoegd.

Goed, goed. Ik moet toegeven dat Organisation inderdaad dicht bij de buurt komt. Is feitelijk al een tijdje geleden dat ik deze beluisterde. Toch es aan denken om dit weekend Organisation es op te leggen. De vinyl wel te verstaan.

Bedankt voor de info dazzler, en inderdaad had ik deze band veel eerder moeten checken, al vind ik Kraftwerk toch wel van een ander laken een pak.
Die Mellotron is inderdaad een geweldig instrument ik ken hem ook van VST software waarbij het geluid redelijk het origineel benaderd.
Toets "Mellotron" in op Youtube en het eerste wat je tegenkomt is dit grandioze filmpje van een Mellotron Demo uit de jaren 70

Ik neem aan dat diegene met pek en veren door de stad is vervoerd

Check het hele album is mijn advies !

Ben bezig met de derde luisterbeurt in 24 uur. Verhoogd naar 5.0*, wat is het toch fraai en blijkt het veel meer dan alleen jeugdsentiment. En wat zou ik graag een derde nummer als favoriet aanvinken, nu ik 'Sealand' weer hoor.... (vooral dat stuk vanaf 5 minuten). De sterretjes blijven bij 'The New Stone Age' (weergaloos) en underdog 'Georgia' - waar ik vroeger helemaal al helemaal weg van was.

Met stip het beste album van OMD met prachtige songs zoals "Souvenir", "Joan of Arc" en "Maid of Orleans". Hierna zou het snel bergafwaarts gaan met OMD. Vanaf "Junk Culture" gingen ze duidelijk meer op de poppy tour. Iets dat niet alleen kenmerkend is voor OMD maar voor meerdere van de van oorsprong new wave bands (o.a. Simple Minds, Human League) die in de beginjaren tachtig zulke prachtige muziek maakten.

4,0*

Yes. Vandaag een vinyl exemplaar plus het singletje van Maid of Orleans op de kop getikt. Lang leve de kringloopwinkel.

Als liefhebber van Depeche Mode en New Order waardeer ik OMD zeer zeker ook.
Dit is geen OMD-album wat je even tussendoor luistert. Ben er voor gaan zitten.

Conclusie is een prima synthpop/new wave album met uitschieters als Maid of Orleans, New Stone Age en Georgia. Het nummer Architecture and Morality weet me dan helaas weer niet te boeien (soort synth - stoomtrein ?).

4*

(misschien is dit al eerder gevraagd) Maar weet iemand of er van 'Maid of Orleans' ook een versie bestaat zonder het irritante intro van een minuut?

Gelukkig niet...

Dat bijzondere begin van 'Maid of Orleans' vind ik juist wat hebben. in het begin denk je dit wordt niets, maar als dan langzaam maar zeker de gedragen muziek er uit te voorschijn komt geeft dit een erg prettig gevoel. Of er na een zware onweersbui toch nog een mooie dag in de stijgers wordt gezet.

Stijgen als in omhoog gaan Meestal als iets in de steigers wordt gezet is het nog niet af.

@Dazz: die lijst was deels een feest der herkenning - Oberheim, Solina, Prophet 5 en good old Winston (zo werd ie overigens nog niet genoemd bij het debuutconcert in NL,. voor ca 150 p. in Arnhem); overigens vraag ik me af hoe compleet die lijst van synth's is - geen Emulator bijv, maar ook geen Voyetra en ook niet die andere analoge synth die talk talk wel gebruikte.

x2

Wel even nagekeken, omdat ik twijfelde, maar het blijkt dat edits uit de Top 40 meestal door de radio stations zijn gemaakt. Er is geen originele release (niet de 7" vinyl single en/of verzamelaar) met een edit (gelukkig maar).

In Duitsland kan je hem wel eens op een hitparade verzamelaar aantreffen zonder intro.
Hierop bijvoorbeeld: Best of Pop & Wave (1995) (hoewel het helemaal geen 12" versie is).
Maar inderdaad, wat een gek idee om precies die magistrale intro te willen skippen.

@Mjuman. Ik geloof dat de Emulator en de Fairlight bij OMD pas hun intrede doen op Junk Culture.
Vergeet niet dat Dazzle Ships grotendeels is opgenomen in 1982 en zelfs een paar songs bevat
die al in 1981 klaar waren. Misschien nog net iets te vroeg voor de nieuwste generatie synths.

Ik zoek het even voor je op.

1984 JUNK CULTURE (5de album) binnenhoes

Paul Humphreys
* Roland JP8
* Emulator
* Korg Preset
* Acousitc Piano
* Fairlight CMI
* Celeste
* Prophet 5

Andy McCluskey
* Bass
* Guitar
* Roland JP8
* Emulator
* Fairlight CMI
* Latin percussion

Martin Cooper
* Prophet 5
* Emulator
* Tenor and soprano saxophone
* Roland SH2
* Marimba

Maclom Holmes
* Acoustic and electronic drums
* Latin percussion
* Drum computer programming

Talking Loud and Clear was het eerste nummer dat OMD met de fairlight maakte.
Een soort Prime586 (zie New Order en Blue Monday), om het instrument onder de knie te krijgen.
De 12" versie toont daar nog het best de sporen van: Talking Loud and Clear (12").
Het blazersarrangement werd er daarna door Martin Cooper aan toegevoegd.

@Dazz: Fairlight - mooi apparaat (zoek maar eens op YouTube naar filmpjes oa met Peter Gabriel); begion jaren '80 waren en twee van die apparaten in NL: één in bezit van de gezamenlijke conservatoria en één in handen van Rick van der Linden (Ekseption). Initieel kostte dat apparaat, afhankelijk van geheugens/settings 100.000 - 150.000 florijnen.

OMD zit idd heel vrioeg in de tijdslijn.
Zal die analoge synth van Talk Talk eens checken - hij zit nl ook in de live dvd van Talk Talk (Montreux); het is het apparaat waarmee de 'houtblazers' o.m. nagedaan werden en de olifant-trompet uit het begin van Such a Shame.

Tsja, ik heb de plaat weer eens een paar keer beluisterd en ik kan niet anders zeggen dat hij me toch een beetje tegenvalt. Met name het zeikerige gehalte soms en de soms iets te zoete accentjes in de keyboards en die stem stuiten me tegen de borst, een probleem wat ik in het algemeen met OMD heb. Maid of Orleans is natuurlijk een fabuleuze klassieker en ook Souvenir is prachtig, maar veel van wat daartussen staat is een beetje infantiel zou ik bijna willen zeggen met ook teksten waar ik nou niet echt warm van word. Geen goede herkennismaking dit.

Het siert je dat je de plaat meerdere kansen hebt gegeven.
Jammer dat je niet verder komt dan de twee voor de hand liggende hits.

En over dat infantiele ... beide jongens waren ook maar 21 toen ze deze muziek bedachten.
Toen deze plaat opgenomen werd, moesten Dare!, de eerste van Soft Cell en Depeche Mode
ook nog verschijnen. OMD was hiermee al aan haar derde langspeler toe. Context helpt.

Kraftwerk, Ultravox, Human League, Gary Numan en OMD.
Veel meer had je nog niet in die tijd anno 1981.

Simple Minds