menu

U.K. - U.K. (1978)

mijn stem
3,97 (138)
138 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EG

  1. In the Dead of Night (5:38)
  2. By the Light of Day (4:27)
  3. Presto Vivace and Reprise (2:58)
  4. Thirty Years (8:09)
  5. Alaska (4:45)
  6. Time to Kill (4:55)
  7. Nevermore (8:09)
  8. Mental Medication (7:31)
totale tijdsduur: 46:32
zoeken in:
avatar van bikkel2
5,0
Prachtplaat en typerend dat rauwe randje van Wetton.
Een engelenstem had hij niet echt, maar wel een typerende unieke stem.
Het zit op dit album tegen het randje aan qua toonhoogte, maar dat maakt het juist zo interessant.
Verdomme, weer een parel weg.


R.I.P John Wetton.

avatar van heartofsoul
4,5
Toevallig zet ik hem net op, natuurlijk mede n.a.v. het trieste overlijdensbericht. Ooit gekocht vanwege mijn bewondering voor het spel van Bill Bruford, maar ook de bijdragen van de anderen, alsmede de boeiende composities maken dit absoluut tot een prachtig prog-album. Het basspel en de kenmerkende vocalen van John Wetton vind ik ook schitterend. Mooie en duurzame luisterplaat.

R.I.P. John Wetton

avatar van brandos
4,5
Wetton's verscheiden brengt mij naar zijn finest hour en dat was deze schijf natuurlijk. Terwijl het minimalisme van de punk hoogtij vierde kwam deze supergroep met dit antwoord. Het is allemaal supertechnisch maar voor mij als niet-progrocker (toen noemden we dat gewoon nog 'symfo') nog uitermate genietbaar. Ik ervaar eigenlijk nergens de typische symfo-cliches. De plaat zit gewoon te vol met goede (en bovenal goed uitgewerkte) muzikale ideëen zoals de 'ijskoude' synths op Alaska en de Jazzy-invloeden her en der. Bovenop alle technische vaardigheden van alle groepsleden kun je hier ook horen hoe goed John Wetton als zanger was.

avatar van bikkel2
5,0
Goed verhaal brandos.

Alles klopt in je verhaal.
Prachtig uitgewerkte plaat met prog/jazzrock in optima forma.
Dit moet toch wel mijn favo zijn in dit genre.e
Wetton is erg goed bezig hier.

avatar van pmac
3,5
Goede plaat maar kant 1 neigt wat saai. In the dead of night trekt me niet zo. Op de tweede kant komen de nummers veel meer tot ontplooiing. Zeker bij Time to kill. Het spel is virtuoos en vliegt nergens de bocht uit. De stem van Wetton vind ik wel wat vlak waardoor het als een wat anonieme groep klinkt. Niettemin behoorlijk veel gedraaid destijds en UK was op dat moment de serieuze vaandeldragers van de symfonische rock nadat Yes Genesis en ELP een duidelijke kwaliteitsstap achteruit deden.

avatar van bikkel2
5,0
Het saaie hoor ik niet pmac, maar dat kan een verschil van opvatting zijn natuurlijk.
Ook op de 1e helft gebeuren er waanzinnige dingen.
Hoge school muziek natuurlijk, meestal, en zeker in het heden, loop ik weg als het allemaal te veel en te freakerig wordt, maar dit past als een puzzel in elkaar.
De balans is perfect en geen van de leden gaat over de top.
Wetton was wellicht wat beperkt in zijn zang, maar dat rafelige rauwe geeft juist een prima tegengewicht. Beter dan een volmaakte nachtegaal.
Helemaal af deze plaat imo.

avatar van PUbu
4,5
Vroeger gewoon grijs gedraaid. Ik was fan van Bill Bruford, zag hem ooit een live. Wat een beest was hij toch. Ik was ook fan van Genesis toen dus automatisch kwam ik bij UK terecht, een prachtplaat. Je moet er de tijd voor nemen om te luisteren en laat je wegvoeren met de muziek mee....

5,0
in mijn top 5 albums aller tijden. wat een line up. Wat een top composities. Productie was voor die tijd echt waanzinnig goed en de keyboard sound van de Prophet 5 van Jobson revolutionair en die snare drum van Bruford is ook zo herkenbaar gaaf. Wetton op zijn best en Holdsworth machtig mooi.

4,0
Een beetje vergeten deze UK . Maar wat is dit toch goed . Een combinatie van prog rock en jazz .
Waardering van 3.5 naar 4*.
Vraag me af of de opvolger ook de moeite waard is om aan te schaffen ??

avatar van bikkel2
5,0
TONYLUNA,

Danger Money is de opvolger. Een toch wel ander album waar de jazz verdwenen is.
Drummer Bill Bruford en gitarist Allan Holdsworth zijn er niet meer bij.
Met drummer Terry Bozio ( ex Frank Zappa) gaat UK als trio verder.
Het is een album met meer songmatig materiaal. Meer toetsengericht en iets commerciëler.
Deze vind ik beter, maar Danger Money is absoluut de moeite waard.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:38 uur

geplaatst: vandaag om 02:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.