U.K. - U.K. (1978)

Bij toeval kennis gemaakt met de muziek van U.K. door een 'vergeten hit' op de radio jl.: Redezvous 6.02. Dat smaakte naar meer. Blijkt het dat ze maar 2 albums hebben uitgebracht. Maar goed, liever 2 goed uitgebalanceerde muzikale albums, dan 10 met geneuzel. En met een BIll Bruford en Terry Bozzio namen ook niet de minste muzikanten deel aan dit aller verdienstelijke debuut. Als ik dit U.K. ergens op vinyl tegen kom zal ik die zeker meenemen.

@ Madjack: 3 albums: UK, Danger Money en Night after Night

In The Dead Of Night/ By The Light Of Day.
Dit tweeluik blijft een verbazend stukje vakwerk.
Heerlijk dat stuwende begin en de atmosferische overgang.
Voor mij 1 van de beste progstukken ooit.
Nog niets aan kracht ingeboet.

Jij telt Presto niet mee? Dat is voor mij wel een fijne finale van dit klassenummer (gewoon 1 nummer natuurlijk....)

Van alle symfoplaten ik afwaardeer laat ik deze toch op 5* staan.
Dit is voor mij het perfecte viertal. Op deze plaat is Wetton minder een zeikerd en zijn zijn logge baslijnen best lekker. Hij speelt de riffs terwijl Allan er lekker op los soleert.

Mijn prijsnummer is en blijft Nevermore, met dat keyboard/gitaar duel.

Ja, natuurlijk !!! Tikje verwarrend. Hele plaat is natuurlijk geweldig. Maar de opening is fabuleus.

Het is een perfecte mix van jazzrock en prog. Maar het is geen gepiel. Alles is zo functioneel.
Jammer hoor dat deze line-up het niet lang volhield.
Maar dat krijg je snel met musici van dit kaliber.
Danger Money is een prima vervolg.Maar ik mis wel de unieke vibe van dit voorteffelijke debuut.

De "in the dead of night"- suite is natuurlijk magistraal. Eerlijk gezegd twijfel ik bij dit plaatje of ik het op 5* zet of dat mijn 4.5* voldoende is.

Met alle technische vernuft die op deze plaat ten toon gespreid wordt, heb ik eigenlijk nog het meest met Wetton. Een heerlijk warme stem heeft hij toch eigenlijk. Steekt mooi af tegen dit soort ultrastrakke jazz-fusion/prog. Jammer dat hij tegenwoordig van die Ultra sentimentele MOR maakt .

Dat ging hierna direct al mis, met Asia. Foute vrienden.

Wetton is of gaat weer met Jobson op pad onder UK. Met Asia mag ie van mij ook wel stoppen. Heb ik ook altijd wat halfslachtig gevonden. Leuk debuut, voor die tijd prima. Maar heel tijdsgebonden achteraf. Die laatste albums bieden ook weinig verheffends.

En met Bozzio. Hoe zou Animal zich nu verhouden met die mannen? Komen ze nog in de buurt?

Virgil Donati is de drummer tegenwoordig. Bozzio is afgehaakt. Althans, dat is wat ik er uit begreep.

Hoe dan ook, Wetton en Jobson staan hun mannetje nog hoor. Wat livebeelden gezien/gehoord op you tube, maar da's niet verkeerd.

Ah jammer! Maar met Donati is het lijntje met Holdsworth weer gelegd....

Ik ga Youtube checken.

In the Dead of Night Tutti
Goh... dit is idd wel erg mooi! Die Wetton is nog lekker bij stem.

Het hele album is mooi, zaaf

I know.

Die zag ik alleen nog niet in recente versie op Youtube. Was meer nieuwsgierig of die ouwe blokes het nog geloofwaardig kunnen.

Klopt en ook de albums van BRUFORD. UK en BRUFORD zijn a.h.w. 2 broertjes

Briljante plaat met neusje-van-de-zalm-muzikanten. Puike progjazzrock zonder egotripperij.
Waarom/waardoor is de waardering op MM (nu 3,87) zo laag?
Het leven is vol raadselen...

Indie/alt rock liefhebbers die niet van krachtpatserij houden? geen idee...

tja, alles is relatief maar 3,87 is niet laag vind ik dan weer.

Geen verkeerd gemiddelde hoor. Maar dit is duidelijk een album die progliefhebbers omarmen.
Ik vrees dat indie/ altrock ( ik ga ook steeds meer die kant op) dit wellicht te hoogdravend vinden.
Maar het is juist het teamwork wat hier zo sterk is.
Alles in een juiste sfeer en alle musici kunnen laten horen wat ze kunnen, zonder dat het oeverloos gepiel wordt.
Prog in combi met jazzrock. Wat vooral op het conto van Bruford en Holsworth geschreven mag worden.

Misschien wel mijn dierbaarste album uit het prog genre. Het klinkt nog altijd fris en spannend.
Jammer dat deze line-up geen vervolg kreeg.

En actief met reunië dacht ik zo te lezen in concertagenda Zoetermeer.

Yep ga ik naar toe met: Jobson, Wetton, Donati en Machacek ( de Holdsworth kloon)!!

Vind ik ook niet aardig om over iemand te zeggen.

Hé Ozric, dat is positief bedoeld. Ik heb alles van Alan Holdsworth en inmiddels ook heel veel van Machacek, omdat hij juist ook een heerlijke gitarist is en het geluid van Holdsworth benadert waar hij ook zijn inspiratie van heeft.

Okay. Kloon klonk als na-aper. Maar dan heb ik het verkeerd geintepreteerd. Misschien maar eens direct wat van Machacek luisteren. Want ik vind Holdsworth echt té gek.

Top(!) concert gezien in de Boerderij gisteravond. Eddie Jobson, een grote topper, die de gehele regie voor zijn rekening nam en hij deed dat met verve. Zijn virtuose toetsenspel doet voor geen enkele gerommeerde keyboadplayer onder, integendeel. Hij wisselde het toetsenspel perfect af door het ontieglijk goed bespelen van zijn electrische viool ( bhij haalde er af en toe zelfs een electrisch gitaargeluid uit..werelds!!. Top!!!!!!!

Zijn grote vriend John Wetton speelde toch de 2e viool ( figuurlijk haha). Zijn stem blijft herkenbaar dat wel en hij past proma bij Eddie Jobson.
Gitarist Alex Machacek is inderdaad een Holdworth kloon, maar meer ook niet. Eiste geen hoofdrol op, maar deed zijn ding, al kwam b
hij niet heel veel in het stuk voor. Dat gold ook voor drummer Virgil Donati. Geen verkeerde drummer, zeker niet, maar Bill Bruford blijft Bill Bruford, jammer dat hij er niet bij was.
Al met al een top concert waar alle wereldnummers van hun 2 albums de revue passeerden

Leuk dat je genoten hebt!

Tijdloos en brilliant gewoon !