David Gilmour - On an Island (2006)

Dit lijkt me absoluut een leuk album, hoor, maar... ik denk niet dat ik het ooit zal aanschaffen. Reden? Nou, ik verwacht gewoon niets vernieuwends meer van deze heer en als ik zo de reacties lees lijkt het puur een laidback cd-tje te zijn zonder enig avontuurlijk inzicht. Daarmee bekruipt mij het 'heb-ik-al'-gevoel in de zin van 'Ik heb al Floyd's Momentary Lapse en Division Bell en die vind ik al niet wereldschokkend meer'.

Wereldschokkend is het zeker niet, dit album, maar ik vond het een aangename verassing. Zoals je zegt, absoluut een leuk album. Niet meer en niet minder. Maar met een leuk album van David Gilmour is niets mis. Alles heeft zijn tijd en voor werelschokkende muziekjes zijn er nu anderen zoals Floyd dat in de jaren '70 was.

Ik hoor steeds van alles over dat titelnummer, maar dat haalt het voor mij bij lange na niet bij "intro" Castellorizon. Prachtig spel, precies datgene wat PF vanaf The Wall nog interessant hield.

En begin nu niet over Waters...

Waters

@divart: Geheel akkoord man! Ik geniet momenteel van de live dvd van Gilmour : Live at the Royal Albert Hall, met zijn Pink Floyd collega Richard Wright. Verder met Phil Manzanera, Robert Wyatt, David Crosby & Graham Nash en een gastoptreden van een andere held van me : David Bowie die zich Arnold Layne geheel eigen maakt.

De songs van On an Island zijn schitterend gebracht. Bij nader inzien vind ik dit album toch iets meer waard dan mijn eerdere 3.5 ster.
Ik verhoog naar : 4 sterren. Thank you David ! ****

Ik heb de dvd ook en hij is inderdaad mooi, voornamelijk om de Pink Floyd nummers die er opstaan en inderdaad een schitterende uitvoering van Arnold Layne met Bowie. Over dit album ben ik iets minder te spreken, ik vind het allemaal iets te eentonig maar dat is mijn persoonlijke smaak.

Dit is een prachtig album, hij wordt steeds mooier zeker na het kijken van de dvd.

Het Then I close my eyes wat op de plaat een behoorlijke investering qua luisteren was is met het concert een juweeltje.

Deze komt langzamerhand toch m´n top 10 in, want het titelnummer is een van de mooiste nummers ooit.

En dan nog niet gesproken over de andere toppers

Van dit album kan ik maar geen genoeg krijgen.
Echt alle nummers zijn van zulke grote klasse, alleen de nummers vergen bij het begin een investering maar heb je die geleverd dan is het een geweldige luister ervaring.

En ik weet ook zeker als Ruud die investering gaat doen dan kan hij nooit 2 sterren blijven geven.

De live DVD is echt van grote schoonheid, als je die gezien hebt en dan daarna nog een paar nummers van de Pulse DVD opzet dan lijkt het wel of bij Pulse het op een automatische piloot gaat.

De uitvoering ook van het "oude werk" is van magische schoonheid.

Het album zelf blijft voorlopig lang in mijn top 10

Muzikale vergezichten, beeldende klanktapijten en het gevoel dat je idd op een verlaten eiland zit. Een cd voor de late uurtjes met een goeie whisky. Relaxmuziek als het ware. De DVD is natuurlijk een must. 4 sterren.

Take a breath, take a deep breath

De naam zegt het al. Maar dan ook het enige nummer waar je wakker bij blijft.

En ik kan het niet laten eenieder deze review onder ogen te brengen.
http://jam.canoe.ca/Music/Artists/G/Gilmour_David/AlbumReviews/2006/03/09/1480291-sun.html

Niet bijster positief he..

Maar wel scherp...

Vooropgesteld: ik ben een groot liefhebber van het stemgeluid en gitaarwerk van David Gilmour.
Echter, dit album kan mij niet echt pakken.
Het kabbelt voort, een beetje te rustig en te gezapig. Ik krijg hierbij visioenen van een David Gilmour, die onderuitgezakt op de bank hangt en het eigenlijk allemaal wel best vindt.
Het openingsnummer is mooi en het titelnummer zit goed in elkaar met een mooie solo. "The Blue" is lekker dromerig en daarna zakt het voor mij wat in. "This Heaven" is ook wel aardig.

Take a breath vind ik één van de mindere nummers, toch zeker dat begin. 't Is inderdaad eeeerg rustig allemaal, maar dat typeert Gilmour ook zo, hé, en hij zal er blijven mee scoren mijns inziens. Castellorizon is een knap staaltje synchroniteit (of wat is het substantief van het adjectief 'synchroon'? ) met de instrumenten op de achtergrond. Ook on an island is prachtig, dromerig, om bij te relaxen. Red sky at night, daar speelt hij zelf saxofoon!! heb ik gezien op de dvd, die trouwens duizend keer fantastischer is dan de cd, wat een show, man!

Dit album gisteren orgineel gekocht , vanuit de afprijs bakken .
Hier staan toch wel lekkere nummers op maar het is wel `n groei album.
Duidelijke songtexten staan erin zonder dat je daarbij `n loep moet gebruiken , echter voor de 40 plussers is `n leesbril van +1 aan te bevelen.
Dit heb ik veel te laag gewaardeerd , en ga omhoog naar 3,5 ster met kans op meer .

Dat heb je goed gezien of gehoord Rudiger. Dit is met recht een groei album. Op het eerste gehoor had ik zoiets is dit alles, maar langzaam maar zeker begint dit album als een warme deken om je heen te vallen. Dus de leesbril op, de luie stoel op en genieten van de muziek.

Vind dit juis lekkere rustige muziek van hem en af en toe jazzy, lekker en toch minder voorspelbaar dan ik van te voren had verwacht.

De muziek is fantastisch,je zweeft er gewoon op weg,lekker rustig chillen,wondermooi gitaarwerk,waarom dan maar 3.5 sterren?Wanneer Gilmour zingt is het net alsof de wekker afloopt s'morgens,de zang haalt gewoon niet het heel hoog niveau van de muziek en das jammer,Gilmour zou beter net als roger waters de zang een beetje meer aan andere overgelaten moeten hebben en dan was het een superceedee.

Laat hij Rene Froger, Gerard Jolong, Frans Bauer of Gorden maar inhuren want dat zijn zangers en geen muzikanten. (lol)

Pink Floyd ken ik vooral via mijn vader. Hij kocht op gegeven moment deze solo-cd van David Gilmour en het bevalt mij allemaal ook wel. Veel mooie liedjes in een zeer relaxte sfeer. Zeker het beluisteren waard.

Dat ben ik helemaal met je eens en heb er eigenlijk niks meer aan toe te voegen. Maar ik wilde je dit wel meegeven.

Laat geeraard en fransken en co hier maar buiten,we praten hier wel over muziek (joke, nou ja).In vergelijking met deze heren is gilmour z,n zang wel supergoed natuurlijk.

Als ik even na buiten moet wil ik dat best doen, maar dan moet ik wel duidelijk weten waarom. Uit dit bericht wordt mij dit niet echt duidelijk. Dus blijf ik binnen met On an Island van David Gilmour in de cd-speler.

Ik denk dat guzzioot niet jou maar Joling en Bauer bedoelt (zie bericht van Gert P)

Jij hebt het over zangers inhuren en deze heren staan bekend als zangers toch?
Vind er ook niks aan maar dat is een andere zaak.
Voor mij hoeft Gilmour geen andere zanger in te huren.

oeps sorry voor de verwarring maar ik bedoel gerard joling en frans bauer natuurlijk ,ben voorstaander van vrijheid van mening dus moet er hier van mij niemand naar buiten ook fans van bovengenoemde zangers niet,mijn exscuses voor dit misverstand.
Persoonlijk vind ik vb.in the flesh van roger waters een mooi voorbeeld hoe muziek nog mooier kan worden met vb.backgroundzangeressen en snowy white die ook bepaalde zangpartijen voor zich neemt,maar das allemaal persoonlijk natuurlijk.

He, he, eindelijk kan ik weer naar binnen. Toch wel een mooi eiland waar David Gilmour het over heeft.

u bent welgekomen

wel aardig, maar het leunt allemaal wel erg op dstm, en voorgaand floyd werk

niet vreemd natuurlijk maar daarmee weinig spectaculair

herken in this heaven zelfs een king crimson cover