Radiohead - Amnesiac (2001)

Kid A, Amnesiac, Hail to the Thief. Want Radiohead blijft voor jouw gevoel een jaren 90 band en men moet zich focussen op de Radiohead van The Bends en OK Computer, omdat alles daarna rotzooi is. Nietwaar Djeff?

Ik daarentegen vind dit een prima album, waar enkele toffe tracks op staan en één best wel verneukte track (Pulk/Pull Revolving Doors)

You and Who's Army = MEESTERLIJK Mooi!!!!
Wat een nummer, krijg ik echt kippenvel van!

Wat een rotzooi zeg. Krijg er koppijn van!

Dan kun je inderdaad beter naar Mika luisteren, die heeft ook geen stem waar je koppijn van krijgt ofzo..

Ik heb er spijt van dat ik mijn zusje deze site heb laten zien

Helaas, hoewel respect voor deze gasten, kan me niet bekoren.... Inmiddels weer via www.mailmydisk.com van de hand gedaan (was wel snel weg!).
N.b. Aan de MM-lijst te zien is de complete fan-club van Radiohead, afdeling Nederland en Belgie, op de MM-site aangesloten....

Inderdaad, een van de mooiste nummers ooit gemaakt. Pyramid song ook trouwens. Jammer van de wat mindere tussen nummers (bijvoorbeeld Pulk/Pull revolving doors) die het niveau voor mij wat naar beneden halen waardoor ik op een 4* uit kom.

You and Whose Army komt met de uitbarsting pas echt op gang en dan... is hij afgelopen. Dat is jammer.

De uitbarsting is misschien wel mijn favoriete radiohead moment. Maar ja ik vind het een zeer geslaagd nummer, vanaf het begin.

You and Whose Army vind ik na Piramid Song, Knives Out en Morning Bell een van de beste nummers op de CD. Ook beter dan elk ander nummer op Kid A.
Ik vind in tegenstelling tot de meesten hier Amnesiac stukken beter dan Kid A. Dit heeft toch een iets mooier sfeertje, het heeft iets meer gitaren, iets meer lichaam. Dat mis ik eigenlijk op heel Kid A een beetje. Daar blijft alles een beetje zweverig, op Optimistic na.

Iets wat ik wel vaker heb bij Radiohead... Ik ben ook van mening dat in het titelnummer van Kid A meer had kunnen zitten.

Ik vind de titeltrack van Kid A juist zeer geslaagd, de sfeer die ze hebben gemaakt in die plaat is echt zwaar vet vind ik.
Kid A opent zowiezo al heel strak met 4 meesterwerken op een rij

Ik betrap mezelf er continu op dat ik Amnesiac veel liever luister dan een album als The Bends, terwijl ik dat album in zijn geheel eigenlijk wel beter vind. In de breedte allemaal goede nummers, met een enkele echte uitschieter (Street Spirit). Als ik in de trein zit op dat kleine stukje Rotterdam Alexander - Gouda Goverwelle zet ik dan ook veel vaker Amnesiac op. Dit album is veel minder uitgebalanceerd qua kwaliteit, maar de toppers zijn ook echt onvoorstelbaar goed. Pyramid Song, You and Whose Army?, Knives Out, Morning Bell, Hunting Bears. Tja aan de andere kant heb je ook Pulk / Pull Revolving Doors als doorzapper, maar dat is dan niet anders.
Dit alles maakt Amnesiac voor mij mijn op OK Computer na Radiohead-favourite. Ook beter dan Kid A dus, absoluut.

Tja, Amnesiac... Het lijkt op het eindpunt van de ontwikkeling die Radiohead maakte sinds hun allereerste album (eigenlijk is Hail to the Thief dat, maar daar ben ik gewoon niet zo over te spreken). Van een middelmatig bandje tot beste band ter wereld, om daarna met Kid A geheel nieuw terrein te ontdekken.
Amnesiac is de tweede helft van deze zoektocht. Waar Kid A bijna verbijsterend is in z'n meeslepende en vervreemdende stroom van emoties is Amnesiac veel rustiger maar tegelijkertijd misschien wel beklemmender. Alles dat bij Kid A aan de oppervlakte borrelt blijft hierbij verscholen in een eigen weg van gedachtekronkels en emoties die nooit de oppervlakte bereiken maar verloren ronddwalen.

Overal hangt een troosteloze sfeer overheen. "Packt Like Sardines in a Crushd Tin Box" opent nog enigszins vrolijk, maar daaronder ligt al een hoop nijd en razernij verscholen. "Pyramid Song" is het allereerste hoogtepunt en voert je mee op wat voelt als een rustgevende stroom: alles is fijn, alles is goed. Het klinkt alsof je op weg bent naar de dood en alles achter gaat laten. Het gaat daarna echter weer meteen naar een gefrustreerde zoektocht naar een uitgang in je gedachten, die maar niet te vinden blijkt in "Pulk / Pull Revolving Doors". Veel mensen haten het, maar ik vind het misschien wel het meest indringende nummer van allemaal.

Hoogtepunten zijn er volop: "You and Whose Army?" klinkt als een laatste strijdkreet waarbij men al weet dat ze verloren hebben. "Dollars & Cents" is een prachtig nummer dat de troosteloze gedachtestroom van het album nog het meest in één nummer weet samen te vatten. Zo kan ik door blijven gaan: "Like Spinning Plates" laat mijn nekharen altijd overeind staan en "Life in a Glass House" eindigt het geheel en precies de goede, troosteloze toon.

Amnesiac is vaak aangevallen door het feit dat het niet goed loopt, wat ook wel waar is op sommige momenten. Ook wordt het bekritiseerd voor het feit dat veel nummers niet verder werden uitgewerkt, zodat een nummer als "Hunting Bears" weinig meer is dan sfeer. Toch past dit wel bij dit album, wat misschien wel het best te begrijpen is door te kijken naar het artwork bij de CD. Bij Kid A is dat groots, krachtig en één geheel. Bij Amnesiac is het een verzameling ideeën, tekeningen en teksten. Amnesiac is een plakboek en werkt op deze manier.

Toch is dit wel voor het allereerst dat Radiohead niet een perfect album weet af te werken. Met name een nummer als "Morning Bell/Amnesiac" is tenenkrommend en soms lijkt het net allemaal te veel op elkaar of had het daadwerkelijk meer aandacht mogen krijgen allemaal. Toch rond ik deze recensie net wat positiever af dan ik had gedacht, en misschien kan ik met tijd wat beter door de mindere momenten heen kijken.

Vooralsnog 4/5

You And Whose Army? is zó ontzettend mooi...

Wát een goed album. Pyramid Song is ook zo prachtig. Of Morning Bell/Amnesiac, die ik nog schitterender dan de Kid A-versie vind. Of Ik ben Radiohead-fanboy, schaam me er niet voor en ga lekker 4,5* uitdelen (want OK Computer en Hail to the Thief zijn nog een béétje beter ).

Ik kijk uit naar morgen...

Daar ben ik het ook zeker mee eens. Het is denk ik ook mijn favo album ondertussen van Radiohead met dat genoemde nummer als favoriet. Echter jammer genoeg wat kort naar mijn mening. De live versie van dat nummer is ook super overigens, bekijk youtube maar eens ^^ Ik vind persoonlijk dit album wat afzwakken naar het einde toe. En de morning bell versie vind ik ook niet echt geniaal... een 3,5 eerst maar.

Heerlijk album zeg, wat een verborgen rust zit hierin. Eerst was dit album even wennen, toch weer een andere Radiohead. Maar als je de tracks wat begint te kennen is ook dit weer een kunstwerkje!
Heeft iemand anders overigens wel eens een U2 accociatie met het nummer I Might Be Wrong?

Wat een band.
Idd, die sfeer maartenn..adembenemend.
Ik voel hier iets bij en dat heb ik nog niet bij die nieuwe!

Radiohead, de meester van de bombastische muziek en koning van de uitbarsting. Vooral in het nummer Who and whose army komt dit mooi uit. Verder vind ik knives out en de twee slotnummers super. De mooiste uitbarsting van Radiohead staat overigens niet op dit album...

Normaal volgt nu "maar wel op...". Ik gok op OK Computer, met name Exit Music (For a Film).

Dat is idd een van de mooiste, samen met 2+2= 5!!

Tegelijkertijd opgenomen met Kid A, maar toch van een net wat minder niveau... als geheel is Amnesiac iets minder samenhangend dan Kid A. Toch is dit een fantastische plaat en een betere dan Hail To The Thief. Met name 'Pyramid Song', 'Packt Like Sardines In A Crushed Tin Box', 'Knives Out' en 'I Might Be Wrong' zijn echte Radiohead klassiekers.

Wat ik me afvraag bij deze CD is; wat stelt die hoes nou voor?

Misschien een boek dat op zijn kant ligt tegen een zwarte achtergrond? Ik heb de Special Edition in de uitvoering van een bibliotheekboek, vandaar mijn ingeving. Ik zou het anders ook niet weten... Misschien dat er op Atease.web iets over staat.

Ik zie dat het nummer Pulk / Pull Revolving Doors hier niet zo'n hoge waardering krijgt, terwijl ik dat misschien juist wel het beste nummer vind van dit album! Of nouja... één van de beste eigenlijk!

Van de week heb ik weer geweldig genoten van dit album. Zelfs Pull/Pulk Revolving Doors vind ik al aardig prettig. Irriteer me nu meer aan het nummer Kid A (die stem ), dan aan deze, al heeft dat een tijdje geduurd.

Na de laatste luisterbeurt vind ik dat ik dit album toch op zijn minst met 4,5* moet belonen. Halfje erbij dus.

Im in love with Knives out.

Dollars & Cents, Life in a Glass House, You and Whose Army? en Pyramid Song springen er voor mij uit, de rest is toch iets wisselvalliger van aard. Aaardig album, maar voor mij niet meer de grandeur van The Bends of OK Computer.

***1/2