Damon Albarn - Everyday Robots (2014)

Ik heb een beetje een gekke relatie met dit album. Het zijn allen aangename tot zeer goede nummers, maar toch kost het me moeite om het album in een keer af te luisteren. Het begint me telkens wat te vervelen op een gegeven moment. Helaas voor mij dus niet de topper die het misschien eigenlijk wél is.

Prachtige hoes overigens.

3,5*

Hoogtepunt van het album: You & Me vanaf dat de steeldrum in komt.

Ik ga na het werkelijk briljante optreden van deze man op Rock Werchter gewoon voor de maximale score. Hij speelde bijna de hele plaat, zes Gorillaz-nummers, twee Blur-nummers, twee van The Good The Bad and The Queen en eentje van Rocket Juice and The Moon. En dat allemaal in een krappe anderhalf uur. Setlist: Damon Albarn Concert Setlist at Rock Werchter 2014 on July 3, 2014 | setlist.fm.

Live komen de nummers op Everyday Robots beter tot hun recht. Veel van de nieuwe nummers werden al luidkeels meegezongen. Het was een groot feest in de tent! Hoogtepunten op dit album: de singles, Heavy Seas , You and Me en Photographs.

De mooiste plaat van dit jaar tot nu toe. Ingetogen songs met een verfijnde combi van afwijkende ritmes en diverse stijlen (soul, gospel, world). Plaat ademt een coherente sfeer uit en is voorbij voor je het in de gaten hebt. Integer album van Albarn.
Maar dat mijn plaat van het jaar tot nu toe het toch nog moet doen met 4**** (al schurkt 'ie tegen de 4,5**** aan), zegt ook wel iets. Waar blijft die onbetwiste 4,5**** plaat in 2014?

Interessante stelling. Wat is de weerstand, tov mijn sterren Voor mij onbetwist.

Wat een fijne plaat is dit zeg!

toch wel mooi om te zien dat de man zowel solo, als in verschillende bands steeds goed uit de verf komt!

Everyday Robots is een typisch geval van één keer luisteren en meteen het album in huis willen halen. Top plaat.

Heb zo'n beetje 3 weken achter elkaar in de cd speler zijn rondjes gedraaid.
Prachtalbum. Draai 'm nog steeds regelmatig.

Puik album van deze Damon Albarn. Mijn eerste kennismaking met deze artiest. Heeft absoluut een stem die mij kan bekoren. Ik houd wel van een sonore zangstem. Aparte producties die het album een gaaf tintje geven. Er gebeurt van alles op ogenschijnlijk simpele liedjes. Maar zoals zo vaak...niets is minder waar. In die eenvoud schuilt de kracht en dat vind ik altijd knap. Groeibriljantje

Ik ga 't album ook steeds beter vinden!

Damon Albarn heeft zo'n stem die je aantrekt, betovert en meeneemt...

Ik ga naar 4 sterren!

HEEFT zo'n beetje 3 weken achter elkaar in de cd speler zijn rondjes gedraaid. Prachtalbum. Draai 'm nog steeds regelmatig.

FF hersteld. Taalpolitie ligt op de loer. Als bijna Amsterdammer schrijf je wel eens zoals je af en toe praat.

Mjuman heeft jarenlang in Amsterdam gewerkt, waar lokale collega's veel schreven en dat las mjuman dan. Zelden zo veel schrijf- en spelfouten gezien als jij in de loop van luttele regels weet te produceren. Al zal het deels beroepsdeformatie zijn, een tekst met spelfouten leest nou eenmaal niet fijn. Iets doet me vermoeden dat schrijven niet direct in jouw professionele activiteiten vervat ligt.

Geeft niks, op de markt zie ik bijv ook wel eens oberzienes of eigengemaakte jam - alleen in dit geval kon ik het niet laten er een geintje over te maken.

Dit vind ik meer een album voor 's avonds laat, zo bij de slaapmuts. Deze Gorillaz - Plastic Beach (2010) draai ik regelmatig (en graag) in de auto.

Hersteld.

Lastig te beoordelen album; de muziek balanceert precies tussen prachtig en saai. Rustgevend is het zeker. Kalme, sfeervolle muziek met luchtige, en toch ook serieuze teksten. Als ik aandachtig luister wordt ik helemaal meegevoerd op de muziek van Damon Albarn, maar als mijn concentratie wat verslapt vervaagt de muziek al snel. Toch is het elke luisterbeurt weer genieten geblazen en echt saai wordt het eigenlijk nooit. Ik neig ook eerder naar een 4,5 dan naar een lager cijfer, dus ik houd het voorlopig op een mooie 4.

Het is hier al vaker gezegd: perfecte muziek voor wat later op de avond met de koptelefoon op. Ik heb dit lang links laten liggen, maar ben blij dat ik me er toch aan gewaagd heb. Met name de nummers The Selfish Giant en You and Me kunnen mij ontzettend bekoren, alhoewel in feite alle liedjes de moeite waard zijn. Veel rustige, soms gevoelige muziek, maar het wordt nooit saai. Sterk.

Waar Dr. Dee van Damon Albarn me totaal niet kon boeien (was ook een totaal ander album) is deze wat mij betreft een schot in de roos. Rustige muziek met genoeg spannende geluidjes en dus nergens saai wat mij betreft. Voor mijn part mag hij zo wel meer albums maken, deze staat pal in onze huidige moderne tijd (qua thema's) en klinkt tegelijkertijd toch tijdloos.

Hè, je hebt nog nooit van Blur gehoord?

zeker. Heb alleen nooit echt iets voor Blur gevoeld. Wellicht een herkansing als ik dit goed vind!

Denk dat the Gorillaz meer in de goede richting zit dan Blur.... (als je diot album leuk vindt)

ja ok, maar dan was het dus ook niet je eerste kennismaking met Damon Albarn.

Blur is zeker de moeite waard. Fijne band. Maar ik ben mij er ook serieus in gaan verdiepen na deze plaat.
Soms gaat dat kennelijk zo.

Moet bekennen dat ik nog nooit van de goeie man had gehoord en Blur en Gorillaz enkel van naam ken. Zoals vaak op deze site aangetrokken door de positieve berichtgeving over dit album. That's all. Bijna 40 jaar muziekverslaafd en dan nog niet alles kennen. Tja...

Dan zou ik als eerste Think Tank proberen. Sommige nummers van Everyday Robots hadden niet misstaan op die plaat.

Damon Albarn is een muzikaal genie. In zo'n grote verscheidenheid zoveel pareltjes afleveren is een hele prestatie. Als frontman van Blur, als muzikaal geweten van Gorillaz en The Good, The Bad and the Queen en dan nu deze solo plaat.

Ik was erg verheugd dat Gorillaz en GBQ weer terugkeren. Die laatste heb ik als enige Albarn project nog niet live mogen ervaren, kan er nu al naar uitkijken ook al wordt het waarschijnlijk 2016 als we Albarn mogen geloven.

Hem als muzikaal genie bestempelen gaat mij persoonlijk wat ver. Maar jij weet wel elke keer iets pakkend te maken en zijn stemgeluid is ook bijzonder genoeg om te boeien.

Maar een genie? Nee.. dat is te veel...

Misschien een groot genie dan

Nou dat vind ik dus niet (wat Lennon zegt). Niet teveel. Ik ben ook heel erg onder de indruk van de tonnen uiterst memorabele melodieën en teksten uit zijn pen donderen. In een erg breed spectrum.
Maar goed. Off topic zal de moderator denken.
Dit album bewijst Damon voor mij deze brille. Nog eens te meer.

Het is natuurlijk ook maar een mening, dat had ik even anders moeten formuleren. Maar voor mij is hij dat zeker. En dat zit hem vooral in het feit dat hij in zo'n verscheidenheid van genres prachtige muziek weet te maken. Hij blijft altijd maar zoeken naar een nieuw geluid en een nieuwe uitdaging en iedere keer klinkt het weer fantastisch. Hij blijft niet stil zitten zullen we maar zeggen. En dan is hij live ook nog eens heel sterk.

Moet trouwens zeggen dat ik Rocket Juice & The Moon nog niet had genoemd in mijn eerdere post. Iets wat ik wel een kans heb gegeven maar simpelweg niet mijn ding is. Geen idee hoe liefhebbers van funk dat beoordelen

ik mag ook die tak graag beluisteren. maar klinkt bij vlagen meer geforceerd dan de andere richtingen die DA bewandelt.

Albarn is wel een man die de uitdaging niet schuwt.
Terugkomend op dit album. Het is bijna minimal music.
Heel knap hoe hij met muzikale transparantie zoveel emotie en gevoel weet neer te zetten.
Het maakt tevens duidelijk hoe sterk hij is als vocalist.
Mijn meest gedraaide cd dit jaar. Zonder enige twijfel.

Maar ook de beste?
Ik zeg ja, maar de sint en zijn gelijkwaardige knechten kunnen nog gekleurd roet in het eten gooien met een mooie verassing