ScHoolboy Q - Oxymoron (2014)

Everything good, everything good Gravy.

Weer zo'n hook die in m'n hoofd rondspookt als ik ook maar 1x naar dat nummer luister

ScHoolboy Q is echt een meester in catchy hooks maken. Man Of The Year vind ik bijvoorbeeld echt een 10/10 hook, beter dan dat kan je het bijna niet krijgen.

Inderdaad, en Break The Bank's hook vind ik ook heerlijk. Grooveline, Oxymoron, Collard Greens, Gangsta, Los Awesome, What They Want, Studio (niet Q maar toch), The Pure, Blind Threats, Hell of a Night, Man of the Year, Gravy vind ik allemaal briljante hooks hebben. Vrijwel al die hooks zijn al een hele tijd vast blijven hangen in m'n hoofd.

Heel strak geproduceerde verzameling lekkere nummers die bij mij nog voor het nodige vermaak gaan zorgen. Inderdaad een album dat sterk steunt op hooks en beats, wat de vermakelijkheid ten goede komt, al vraag ik me af hoe houdbaar dit is - dat zal de tijd gaan uitwijzen. Ook vind ik het op dit moment wat lang. Maar een fijn album is het absoluut, veel chille en enkele echt keiharde tracks.

tot nu toch echt een harde plaat! en wat is collard greens goed zeg, zat de heletijd te denken waar ik het nou van kende maar je hoorde hem ook in GTA V op de radio

Waar hoor je die dan? Ik speel het spel gigantisch vaak en heb hem toch echt nooit gehoord daar... Daarnaast herinner ik me zat reacties waarin mensen zeurden dat Jay Rock, Kendrick én Ab-Soul een track in GTA hadden maar ScHoolboy niet

Ik heb em ook nooit gehoord. Hood gone love it van Jay Rock staat erop. A.D.H.D. van Kendrick staat erop en Illuminate van Ab-Soul staat er ook op. Collard Greens volgens mij niet.

Druggies & Ho's pt. III ft. Ab-Soul staat er niet op

Dit dus. En anders gooit hij Ab-Soul maar op een andere track.

Q heeft Ab-Soul aangeboden om op een andere track te springen maar dat wilde Ab-Soul niet. Overigens komt Druggys Wit Hoes Trois nog altijd volgens Q

Daar is hij dan, de Adje Donnie van de Amerikaanse hiphop-scene. De rapper die zo graag een rapper wil zijn dat de overdreven wijze waarop hij zijn karakter vorm probeert te geven eerder meelijwekkend dan overtuigend is. Al bij opener 'Gangsta' begint de ellende al. Gelardeerd met hondsirritante adlibs die zijn ruigheid kracht bij moeten zetten (?), komt hij met zijn opgezette boze stem eerder over als Sesamstraats Super Grover dan als een door de wol geverfde gangster. Gaandeweg het album vordert wordt zijn geforceerde manier van doen alleen maar verder onderschreven en wanneer hij op een gegeven moment herhaaldelijk de frase "how it feel to be a real nigga" laat vallen, rijst de vraag onherroepelijk op of hij dat zelf eigenlijk wel weet. Het is werkelijk een verademing om rappers als Kendrick Lamar, 2 Chainz, Tyler the Creator en de voor mij vooralsnog onbekende Suga Free te horen. Rappers die stuk voor stuk, in tegenstelling tot hun gastheer, niet gespeend zijn van enige vorm van charisma of karakter op de microfoon.

ScHoolboy Q staat nogal bekend om zijn charisma. Ik snap dat als die je niet ligt, het hele kaartenhuis in elkaar zakt. Toch vind ik het nogal een hyperbool om hem een ''Adje Donnie'' te noemen. Deze man heeft daadwerkelijk gedaan wat hij op dit album zegt.

Oh en hij heeft in meerdere interviews aangegeven dat dat ook een Oxymoron in zijn album is. Hij zegt zelf op de helft van de tracks een hoop ''stupid shit'' te doen of uit te halen. Hij duidt hierin duidelijk op gangsterpraktijken die hij op dit album naar voren brengt.

Jammer dat je het album niet kunt waarderen

Oké, na een paar luisterbeurten moet ik zeggen dat ik teleurgesteld ben. Ik had best wel veel zin in dit album, Q fan sinds zijn vorige project Habits & Contradictions en na 'Collard Greens' en 'Man of the Year' verwachtte ik er best veel van. Teveel blijkbaar. Gevoel dat ik van dit album krijg? Moe. Moe van Q's stem die hij elke track weer hetzelfde gebruikt. Bij de openingstrack 'Gangsta' begint dat al. En wat een vervelende hook heeft dat nummer, iets wat ik van Q niet gewend ben. Vervolgens gaan het album verder waar het blijft met de openingstrack. Bijna elke track dezelfde vibe en stem; vrijwel geen variatie. Hij had wel eens aan zijn TDE-collega Kendrick mogen vragen hoe hij dat wél doet. Ik bedoel hier niet mee dat het allemaal slechte tracks zijn, het is echter constant hetzelfde truukje dat Q voert om een beetje hard over te komen en vaak zijn de tracks , gedeeltelijk hierdoor, totaal niet bijzonder in mijn mening. En man.. zijn flow op The Purge is toch verschrikkelijk, ik vraag me af of het wel de bedoeling is geweest dat deze verses in een dergelijke staat op het album staan. Jammer want de beat met de hook van Tyler had zeker wel potentie. Daarnaast duren tracks soms veeeeeeel te lang, zo'n 'Break The Bank' kon wel anderhalf minuten korter. De instrumentals ten slotte als laatste punt van kritiek, het is allemaal wel oké maar ontbreekt ook aan originaliteit en zijn voor mij persoonlijk vaak te licht voor 'party/bangertracks'.

Er zijn natuurlijk ook hoogtepunten te vinden op dit over het algemeen ééntonige album in de vorm van het bovengenoemde energieke 'Collard Greens', het enorm euphorische 'Man of The Year' maar ook 'Fuck LA'. Maar waar is de 'Hands on the Wheel' van dit album, of de Nightmare on Figg St', 'Druggys WIt Hoes', 'There He Go', 'Blessed'?????? Stuk voor stuk betere tracks dan bijna alles wat op dit album staat vind ik.

Vooralsnog een beoordeling van 2 sterren.

Na dit album van Schoolboy Q hevig gedraaid de hebben de afgelopen 2 dagen ben ik al van een 4,0 naar een 4,5 gegaan. Op het eerste gehoor vond ik het erg goed, maar niet boven verwachting.

Na nog wat spins kom ik tot de conclusie dat dit toch wel een erg goede plaat is, een goede afwisseling tussen de party tracks, grimey tracks en de storytellers. Een voorbeeld, Hell of a Night als party track, The Purge als grimey track en Prescription/Oxymoron als erg sterke storyteller.

Persoonlijk heb ik 2 skippers, Los Awesome op de normale versie en His & Her Friend op de deluxe versie, toch wel jammer, had een hoop verwacht van de features van Jay Rock & SZA.

Dit maakt de plaat niet perfect, maar het komt wel dichtbij. Conclusie: een sterk debuut met een heerlijk sfeertje! Mijn favorieten tot nu toe: Studio, Break the Bank, Blind Threats, en toch wel What They Want.

Het enige wat ik nog mis is een Blessed, voor mij toch wel het beste nummer van Q tot nu toe.

Dit en Cilvia Demo geeft mij genoeg om de komende maanden door te komen!


Oh en thrm, jou gemiddelde stem van een 2,0 zegt denk ik wel genoeg.

Lol, enkel Young Thug heeft een voldoende gekregen van hem...

Volgens mij is Q juist bekend om zijn charisma, delivery, hooks & adlibs. Je schildert hem nu ook af als een ''wannabe'' gangster, terwijl hij alles dat hij rapt echt heeft meegemaakt. Ook vind ik dat je Q echt tekort doet als je hem gaat vergelijken met een rapper als Adjedonnie, maar als je een 2 Chainz verse een verademing vind vergeleken met een ScHoolboy Q verse, dan heb jij volgens mij niet echt heel veel verstand van dit hele genre.

2 Chainz verse is ook hard!

Het is enkel een mening van hem... Daarnaast is het nogal kortzichtig om te zeggen dat iemand geen verstand van het genre heeft als diegene 2Chainz beter vind... Dan kan ik ook zeggen jullie de hele hiphopscene niet begrijpen omdat jullie dit ééntonige album beter vinden dan GKMC.. Thrm is in ieder geval een stuk meer geloofwaardig dan jullie, FelipeGutierrez en Holla. Van tevoren had ik al zien aankomen dat jullie dit project de maximale score zouden geven. En dat in die korte periode dat ik lid ben...

Grappig, want ik reageerde nog vrij respectvol op zijn status. Ik gaf al aan dat ik het jammer vind dat hij er niet zo van heeft genoten, maar het blijft zijn mening. Waar het mij om gaat is hij Q aanvalt op bijvoorbeeld het feit dat er volgens hem weinig variatie is. ''Bijna elke track dezelfde vibe en stem; vrijwel geen variatie. Altijd hetzelfde trucje'' Dat mag hij gerust vinden, maar dan zie ik tussen zijn weinige stemmen slechts 1 positieve staan: voor Young Thug. Als je het dan over ''altijd hetzelfde trucje'' en ''weinig variatie'' hebt, dan kom je eerder bij Young Thug uit dan bij Q. Wederom, de beste man mag Young Thug gigantisch vet vinden, en ik vind er totaal niks mis mee. Alleen zijn argumenten kloppen gewoon niet, jammer dat je niet verder kijkt dan onze reacties. Een kijkje in zijn stemmengeschiedenis zegt een hoop denk ik .

Ik snap de negatieve review sowieso nooit echt, heb het vroeger wel eens gedaan maar dat was meer afreageren omdat ik voor mijn gevoel tijd verspilt had dan dat ik concreet was. En dan kan ik er nog zulke mooie woorden tussen gooien .

En ik had het overigens niet zien aankomen van die stem. Mijn hype was nogal groot dus teleurstelling stond naderbij.

Ik heb de hype rondom Schoolboy Q sowieso nog niet echt begrepen. Habits & Contradictions heb ik nooit een geweldig album gevonden en aangezien we de Black Hippy fam toch vergelijken, qua gastverses vind ik Ab-Soul tien keer sterker uit de hoek komen dan deze man. Het niveau van Kendrick haalt hij sowieso niet en ook Jay Rock kan zich prima meten met Schoolboy Q.

Des te meer kwam dit album als een positieve verrassing. Ik vind het niet beter dan GKMC, al is een vergelijking met dat album op elk punt onmogelijk (en ik zie Yeezus ook voorbij komen...). Dit is een compleet ander type album, qua stijl veel in de richting van Mac Miller. Lekkere bangers, afgewisseld met rustige, spacy en bijna psychedelic tracks als Prescription. Waarom dit nou weer één track moet zijn met Oxymorom snap ik niet. De achterliggende gedachte wel, maar het tweede deel doet het eerste zo tekort en nu kan ik Prescription niet als favoriet aan vinken. Maar goed, dat doe ik toch niet en dus is Prescription wel mijn favoriete track. Heerlijk sfeertje. Ook Collard Greens is een lekker nummer, evenals What They Want (jawel, vanwege 2 Chainz) en The Purge. Al ben ik bij de laatste track bang dat de beat van Tyler vervelend gaat worden.

Kortom, sterk album. Zelfs het beste album van dit jaar, maar als dit het maximale niveau van 2014 blijft vind ik het jammer. Ben ik trouwens de enige die de verse van Raekwon ook noemenswaardig vind?

Volgens mij heb ik die al een aantal keer naar boven gehaald . De man spit het beste wat hij in jaren heeft gebracht

Het lijkt er inderdaad op dat thrm zich via mannen als Keizer, Nino en RonnieFlex een weg dit genre in heeft gebaand om zich vervolgens te verliezen in inhoudsloze Amerikaanse HipHop die lijkbleek ziet van de $wag en Versace. Of je via het toedtreden van de HipHop scene via deze commerciele zij-ingang een toereikende basis hebt om tot een weloverwogen oordeel te komen van HipHop in het algemeen en dit nieuwe Schoolboy Q in het bijzonder kun je je afvragen, maar feit blijft wel dat we ook jongens als thrm beter in onze armen kunnen sluiten om ze de juiste weg te wijzen, dan ze af te serveren als hersenloze nietsnutten wiens bijdrage aan HipHop-discussies nihil zou zijn.

1: Je verwardt mijn review met overduidelijk met de zijne.
2: Ik zie nog een 4 sterren voor Sun Kil Moon bij hem staan anders.. (indieband)
3: argumenten die niet kloppen... bij een mening???
4: nee, jouw stemgeschiedenis wordt ik wijzer van. Beperkt zich tot hiphop, met name hoge cijfers...
5: ..want je geeft vooral hoge reviews? geen lage want dat is tijdverspilling? Beetje scheef, dat maakt jou stemgeschiedenis daarnaast juist niet valide en is dus niet representatief voor jou.

Ik denk dat commerciële hip-hop de hoofdingang is en altijd is geweest. En daarbij, wat is überhaupt de juiste weg?

Een bijzonder moedige poging om mijn muzikale gang door de hiphopwereld te duiden. Ook erg coulant van je dat je als een muzikaal leermeester mij als leerling wilt adopteren. Hoewel ik je hier bijzonder dankbaar voor ben, vrees ik dat ik je aanbod zal moeten afslaan. Als het startpunt al dit gedrocht van een rapper is, ben ik niet bijzonder geïnteresseerd in de paden waar jij me in wilt leiden. Mijn moeder heeft me vroeger geleerd niet met enge mannen mee te gaan, ook niet als ze me met snoep proberen te lokken. Nu, ruim twee decennia later, peins ik er dan ook niet over om door ene Stanley met deze zure droptoffee te laten verleiden.

Nou, Ab-Soul heeft toch een behoorlijk slecht jaar achter de rug als het aankomt op gastverses. Ook begrijp ik de vergelijking met Mac Miller niet helemaal, op wmwtso stonden nauwelijks bangers, en op Oxymoron staan nauwelijks de psychedelische tracks die juist wel weer op wmwtso stonden. Je hebt dan wel weer volkomen gelijk over die verse van Raekwon, hij heeft het nog in zich hoor, wat een beest is 'ie nog steeds.

Het is niet zo dat ik complexe lyrics van Q verwacht (of wil), maar iets persoonlijker mag het van mij wel. Daarom zeg ik, het luistert allemaal lekker weg, maar het zet op me bijna geen moment aan het denken.

De hoofdingang is die ingang, waarbij je direct tot de kern, zeg de troonzaal van het gebouw genaamd HipHop, binnendringt. Daar waar Illmatic als soundtrack op de achtergrond op repeat staat en Kendrick, Nas, Lil B en Common als kroonjuwelen in vitrines liggen.
Commerciële HipHop is in die zin de zij-ingang, de personeelsingang via welke je terecht komt in de krochten van de HipHop. JeBroer is de portier van deze zij-ingang en heet je welkom in dit weelderige paradijs waar oppervlakkigheid, imago en YellowClaw hoog in het vaandel staan. Een kakofonie van aan HipHop grenzende genres dwalen hier rond, met 'Trap' als kantinejuffrouw. Zij bedient het volk van slappe koffie en lauwe thee en MikeWillMadeIt, Future en 2Chainz slurpen er lustig op los.

Kortom; dat er van de zij-ingang tegenwoordig vaker gebruik wordt gemaakt, dan de hoofdingang, maakt hem nog niet tot hoofdingang.

Excuses, ik zie dat ik inderdaad wat reviews verward heb. Hierdoor kan ik aan 3 al niet voldoen, omdat het ''weinig variatie'' en de stem van thrm op Young Thug hierdoor niet gerelateerd worden. Als dat argument van jou wel gerelateerd was hieraan zou hij wel degelijk zijn hoofd stoten aangezien deze man meer variatie toont dan meneer Young Thug.

2. Ja, maar daar gaat het mij verder niet zo om. Het ging mij zoals ik hier al zeg om de koppeling tussen young thug en argument 'weinig variatie' die ik zoals je eerder belichtte al verkeerd koppelde.
4. Ja inderdaad, ik geef graag hoge cijfers aan goede albums inderdaad.
5. Ik geef graag reviews waarin ik positieve aspecten belicht inderdaad. Ik vind het tijdverspilling om een review te geven aan iets wat ik niet vet vind, omdat je dan enkel nutteloze discussies krijgt met mensen die een andere mening hebben. Overigens denk ik dat mijn stemgeschiedenis wel degelijk representatief is voor mij, aangezien ik geen stem ga geven die het album niet verdient voor mijn gevoel. Toevallig vind ik veel verschillende soorten hiphop vet waardoor ik mooie cijfers uitdeel. Daarnaast zijn er vaak albums die ik slechts half luister en waar ik gewoon niet nog meer tijd in wil stoppen. Hierdoor krijg je het feit dat ik ook niet stem op dat album omdat ik het niet volledig beluisterd heb.

Daarnaast sta ik nog altijd te kijken van het feit dat ik vrij weinig argumenten hoor van thrm. Enkel zaken als status, ad-libs en charisma die Q zou aanhalen lijkt hij te belichten. Voor mij nogal weinig diepgang hierin en ik checkte nog eens wat andere reviews van hem (zoals bij Beyoncé's album) waarin dit net zo is.

Ik heb geen zin meer in nutteloze discussies en weer me hiervan. Je mag gerust het laatste woord nemen als je dat wilt maar ik ga liever in op hoe briljant ik dit album vind en zal dus niet meer reageren. Jij hebt jouw mening en ik de mijne