ScHoolboy Q - Oxymoron (2014)

Opvallend wel dat mensen aangeven het naar mijn mening makkelijkst in het gehoor liggende nummer met misschien wel de fijnste hook (Los Awesome) noemen als minder nummer. Als je dan toch een hersenloze banger wil horen...

Off-topic bericht verwijderd.

Vooraf was de hype rondom Oxymoron misschien iets te hoog. Mensen wilden al snel een nieuwe good kid, m.A.A.d. City en Q ging verkondigen dat zijn nieuwe album een klassieker zou zijn. Een klassieker is het niet geworden, maar een solide album is het zeker.

Q maakt een album vol met leuke gangsterrap, waarbij hij wordt bijgestaan door o.a. Kendrick, Kurupt, Raekwon en Jay Rock. Vooraf verheugde ik mij het meeste op Los Awesome en The Plurge door de vette gastartiesten. Dit zijn voor mij de zwakste tracks op het album. Low Awesome klinkt voor geen meter en The Plurge is behoorlijk saai met een goedkope beat. Dit zijn misschien de enige twee echt zwakke tracks op het album, want voor de rest staat het vol met goede tracks. Gangsta is een heerlijke opening, met daarnaast Hoover Street (doet me denken aan Art of Peer Pressure) en Prescription/Oxymoron (doet me denken aan Sign about Me, Dying of Thirst) die echt ge-wel-dig zijn. Wat een moddervette tracks. Daarnaast doet Raekwon het goed op Blind Threats, is Hell of a Night verbeterd en is Break the Bank mijn favoriete nummer van 2014, wat een geweldige track is die laatste.

Q weet niet de hoge verwachtingen waar te maken, maar tot nu toe vind ik het echt een solide album.

De vergelijking met WMWTSO is inderdaad niet geheel terecht, maar dat was het eerste album wat bij opkwam toen ik dit hoorde. Er zijn lichte overeenkomsten, maar je hebt gelijk, het was puur gevoel. Maar goed, ik zou niet weten met welk album we dit moeten vergelijken en waarom zouden we ook? En misschien was Ab-Soul niet geweldig afgelopen jaar, maar zijn bijdrage blijven mij tenminste bij. Niet eens altijd inhoudelijk, maar gewoon het feit dat hij langs is geweest. Er is geen enkele verse of wat dan ook dat mij van Schoolboy Q is bijgebleven, dat is het verschil.

Voor mij is het precies omgekeerd. Ik herinner me weinig verses van Ab-Soul meer eerlijk gezegd, weet nog wel dat ik best teleurgesteld was in zijn laatste voortgebrachte muzikale stukken. Q is meer van bangers dan Ab-Soul en daar is niks mis mee, net zoals er omgekeerd niets mis mee is. Ik blijf beide artiesten op hun laatste projecten vrij all-round, en dat is misschien wel het grote aan TDE

Work remix?

Californication valt tegen na de eerste luisterbeurt... jammer.

Man man man wat kan ik genieten van dit album. Samen met de mixtape van Cyhi da Prynce toch wel het vetste van 2014 tot nu toe.

Geen leuk album dit. Te lange tracks, enkele matige beats (The Purge, gadverdamme), verder heeft de schooljongen te weinig charisma of tof stemgebruik om echte te overtuigen. Man van het jaar is nog wel een leuk liedje, maar Q maakt de daargemaakte belofte niet waar.

ScHoolboy Q te weinig charisma of tof stemgebruik? Dat, en zijn delivery, zijn echt dé redenen dat ik hem zo'n fijne rapper vind om naar te luisteren.

En niet te vergeten, Cilvia Demo van Isaiah Rashad. Ook een hele relaxte plaat! Heb zojuist ook 't nieuwe Kid Cudi album geluisterd, en dat klinkt ook weer een beetje als de oude Cudi, dope!

Ow ok sorry .

Na het album vele malen geluisterd te hebben, ben ik toch zeker wel tevreden over Oxymoron. Ik vind vooral muzikaliteit erg fijn en de emotie die Schoolboy legt in zijn stem doet mij erg goed. De schreeuwtjes en kermen vind ik zeker een toegevoegde waarde aan de muziek, want dat zorgt voor een lekkere flow. De enige minpunten die ik heb; is ten eerste dat ik iets meer persoonlijke verhalen had verwacht; zoals in Prescription/Oxymoron, dat voor mij dan 1 van mijn favo nummers van het album is; al moet ik wel zeggen dat het erg lijkt op het verhaal van Danny Brown; die ook zegt dat hij klaar is met drugs en verder moet gaan met zijn nieuwe leven. Ten tweede zijn de zogenaamde hitjes, feesttracks als Collard Green en Man Of The Year voor mij toch wel de iets mindere tracks van het album, omdat die producties mij minder liggen. Die tracks klinken voor mij iets te gelikt, terwijl ik Hell Of A Night dan wel weer heerlijk vindt. Daarnaast zijn The Purge en His & Her Friends naar mijn smaak ook skippable tracks. Die beat van the Purge gaat mij zelfs irriteren na een tijd.

Hoewel ik die 4 tracks echt wat minder vindt; vind ik de rest echt van het album echt genieten en heb ik moeite om favoriete tracks te kiezen, omdat alles zo hard is.

Trouwens bij Fuck LA had ik echt het gevoel dat ik naar een soort naar een vernieuwde E-40 aan het luisteren was. Hoe Schoolboy daar zijn stem gebruikt ofzo.

En hoe vet was het geweest als een old-skool Snoop Dogg die laatste verse zou doen op Grooveline PT2, want die Suga Free was inderdaad erg smooth, maar toch iets te off-beat naar mijn smaak.

Tot slot wilde ik nog melden dat Cilvia Demo van Isaiah het tot nu toe wel wint van Oxymoron; al is dit album ook meer gericht op commercieel succes.

Ach ja, ieder zijn eigen smaak en mening toch. Het zou ook saai worden als we er allemaal hetzelfde over zouden denken.

Vette beats en een goede rapper. Alleen heel erg jammer dat ie niks anders te melden heeft dan gehengel met zijn pengel en gezeur over slaappillen.

Heb deze na ongeveer 1 minuut in de eerste track afgezet. Misschien later opnieuw proberen.

De eerste track is dan ook nogal vervelend, door die schreeuwerige hook. Probeer Blind Threats bijvoorbeeld eerst eens.

Yup, Cilvia Demo is een geweldig album en mijn voorlopige favoriet. Heb dit album ook een half sterretje lager moeten beoordelen, nadat ik het vergeleek met andere albums die ik rond de 4 sterren heb gegeven.

Blijft hoe dan ook een geweldig album. Al is het alleen maar vanwege de overall sound die Q creëert (En daarmee bedoel ik adlibs, hooks, stemmetjes, de beat, etc).

Vreemd. Ik vind Ab-Soul's gastversen juist niet bijzonder. Zeker niet het afgelopen jaar. Op basis van zijn eigen werk blijft hij natuurlijk met afstand een betere rapper dan Q, maar niet op basis van zijn gastverses. Jay Rock is trouwens ook een ander caliber dan Q. Schoolboy Q zou nooit van zijn leven een verse zo goed als Money Trees kunnen bedenken.

Als je mij vraagt is Kendrick de Top Dawg in Black Hippy, achter hem kun je kiezen voor Ab-Soul (geweldige rapper, maar mist soms de delivery en flow om verses echt memorabel te maken) of Jay Rock (vind ik na Kendrick de beste allround, maar leeft al bijna 3 jaar op gastverses zonder zelf iets uit te brengen). Schoolboy Q is dan veruit de minste rapper, maar hij heeft wel een groot pluspunt. Hij weet hoe je een harde track maakt.

Ach, ieder zijn smaak natuurlijk, maar ik vind Schoolboy Q toch een betere rapper dan Ab-Soul. Heb ooit eens die twee in Sway in the morning zien zitten tijdens de "5 fingers of death" en daar werd al snel duidelijk hoe beperkt Ab-Soul eigenlijk wel niet is. Durft geen enkele beat aan die niet volledig in zijn kraam past, en zijn flow is echt veel van hetzelfde. Ik dacht zelfs weinig zelfvertrouwen te herkennen bij Ab-Soul, en daar knap ik echt op af. Bij Schoolboy spatte het plezier ervan af, die man kan freestylen als de beste! (al heb ik er natuurlijk geen zicht op hoe voorbereid dit was of niet).

Nuja, over het album ben ik matig content. Ik verwachtte er wel wat veel van, en de verwachtingen zijn toch voor 2/3 ingevuld. Een afwisseling van keiharde tracks, met irritante tracks voor mij. Zal deze plaat nooit volledig afspelen zoals ik met Kendrick deed. Maar sommige nummers zullen hier toch regelmatig door het huis loeien!

Het blijft natuurlijk een kwestie van smaak, maar ik ben het met je eens dat Kendrick de beste blijft. Dit zie je altijd terug bij groepjes; één die er met kop en schouder bovenuit steekt en de rest is wel goed en ieder heeft zijn unieke punten, maar individueel zullen ze nooit het niveau van de beste halen. Niet eens altijd terecht, maar je ziet het altijd weer.

Vandaag doet Q een AMA op zijn officiële facebook. Hier alvast het enige nieuws waar ik op zat te wachten:

Jonathan Low Sjöström When are you going to drop Druggys wit Hoes pt. 3?

Schoolboy Q NEXT MONTH SUMTIME

Link

Ik ben sinds 2 jaar een fan van Kendrick Lamar en was nieuwsgierig wat Schoolboy Q zijn bijdrage in de Westcoast rap zou zijn.
Treurig moet ik zeggen...

Eerst had ik Habbits and Contradictions geluisterd en had niet echt het gevoel dat Q mijn aandacht greep met zijn lyrics en flow. Het klonk allemaal veel te geforceerd, irritant en eentonig.

Omdat ik dacht dat het met zijn eerste studio album wel een stuk beter zou worden kwam ik helaas weer bedrogen uit... Er zijn misschien enkele tracks die ik ok vind (Hell of a Night), maar voor de rest klinkt het wederom wéér hetzelfde.

Waar Kendrick Lamar meer kalmer rapt en meer boodschap brengt in zijn lyrics, heb ik het idee dat Q zijn tracks alleen maar op een zaterdag avond bij elkaar harkt na een flinke borrel op.

Je moet ook niet een ScHoolboy Q album luisteren voor diepgaande teksten, dat is totaal niet zijn specialiteit. Ik begrijp trouwens ook niet hoe je dit saai of eentonig kan vinden. Ik dig bijna alle beats, op een paar uitzonderingen na, en dit album heeft de juiste balans weten te vinden tussen bangers en wat rustigere tracks.

Antony Fantano van The Needle Drop gaf dit zojuist een strong 7. Je ziet niet vaak zo'n beoordeling van hem bij hip hop albums. Uit m'n hoofd kregen Born Sinner en Yeezus een 5je, en kreeg Knock Madness zelfs een 3.

Ik ben het best vaak oneens met Fantano, maar dit vond ik echt een goeie review. Was het echt eens met veel dingen. Ik zelf zou het een weak 8 ofzo geven.

PS: Knock Madness verdiende ook gewoon een 3

Best nice. Album bounces wel aardig, vooral aan het begin.

Maar Schoolboy is bepaald geen geweldige rapper en het album moet het vooral hebben van de producties en featurings.
Twijfel nog tussen 3 en 3,5*

Ieder zijn mening. Bij mij moet het volledige plaatje kloppen: Lyrics, flow en instrumentals.

Zie veel positieve reacties, maar lijkt op het eerste gehoor niet echt als een album voor mij. Kende ScHoolboy Q nog nauwelijks en dacht ga zijn album is checken. Beats en producties zijn redelijk tot goed, maar vind zijn flow, teksten en stemgebruik verre van goed/fijn.