The Sound - From the Lions Mouth (1981)

Het maakt goede muziek niet beter, evenmin als slechte muziek goed.
Voor het gros geldt: men remastered enkel en alleen omdat het kán.
In het kort weerspiegelt dat de houding van de mensheid ten opzichte van techniek: een van verafgoding. We missen niets, tot het er is.

Om niet van het topic gegooid te worden: ben juist altijd zeer gecharmeerd geweest van het warme geluid van deze plaat, die de melancholie van de songs ondersteunt.

Waar begin je dan ook aan!?
Het gaat toch om die emotionele beleving (zeker bij deze plaat)?

@NF: ja dat vroeg ik mezelf ook af. Het begon er gewoon mee dat ik het deels eens was met Erwin, om eerder genoemde reden. En vervolgens kwam iedereen met zijn reactie - en toen vond ik dat het tijd was voor contra-expertise; met het resultaat van hierboven.

Soms kan techniek tussen jezelf en de beleving zitten; en dan stoort het besef hoe mooi iets had kunnen zijn. Want de middelen waren er echt wel; ik noemde al E&B - ook Cocteau Twins zijn over het algemeen mooi, muzikaal en vol aandacht op de plaat gezet; dat vind ik echt een kenmerk van 4AD.

Dit album laat ik even ongedraaid - time for a mental floss.

Zowaar begint deze plaat te groeien, afgelopen woensdagavond/nacht in de auto opgehad op aanzienlijk volume. En verschillende nummers beginnen ineens op hun plek te vallen, daarnaast nogmaals complimenten voor de heerlijke gitaar/bas-sound. Halfje erbij: 4*

Toen ik ongeveer 6 jaar geleden dit album kocht, had ik een heel gesprek met de verkoper.
Ik kende alleen Winning, en was wel benieuwd naar verder werk van The Sound.
De verkoper vertelde dat hij zelfs overwogen had om dit album en Jeopardy niet te verkopen.
Hij had thuis wel voor zichzelf ook van beide een exemplaar liggen, maar in de 3 jaar dat de albums in de winkel lagen, toonde er niemand interesse.
Vandaar dat hij ze bijna zelf mee naar huis wilde nemen.
Hij was gewoon blij dat er iemand The Sound kende.

Een paar jaar later werd de winkel door iemand anders over genomen; de oude eigenaar wilde niet over gaan in een groter filiaal.
Jeopardy lag er nog steeds, en deze vorig jaar toch maar eens gekocht.
De nieuwe eigenaar kende de band helemaal niet, en dacht dat het om een verzamelaar ging, maar hij vond het vreemd dat er geen uitvoerende artiesten bij stonden.

En dat mag zo maar een platenwinkel bestieren. Schande!

De vorige eigenaar was echt een muziekliefhebber, hij kon niet op tegen de FRS en Music Stores van deze tijd, en besloot om de zaak aan laats genoemde te verkopen, maar wilde zelf vanwege principes dan zelf niks meer met de winkel te maken hebben.

Maar zo kan ik wel zo'n 6 platenzaken in de regio noemen die hier aan ten onder gingen.
Daarom zul je een album als From The Lions Mouth niet snel meer tegen komen.
Op die plekken staan nu Games of DVD's.

Alicia heeft geen verstand van goedlope produkties, meta-luisteren en is al helemaal geen audiofiel. Pas nog een oud cassettebandje met From The Lions Mouth erop gedraaid... inclusief ruis en wat tikken van de opgenomen LP. Het Geluid blijft fantastisch en in elk formaat is het weer puur genieten! Waarom gaat dit toch nooit vervelen bij Alicia? Het komt uit 't hart...hé! Uit het hart!

En dat is, als ik het me goed herinner, ook precies wat Mjuman zegt.

Het is een hele sterke plaat. Maar wat het nog meer siert is de geniale klasse, het mysterieuze schouwspel, de zeldzame alternatieve toets en nog duizenden dingen. Dit is verdomd klasse en ik ben heel fier dat er mensen zijn als Alicia die deze in het hart dragen.

wie is zo zot om mij dit album te verkopen

Alleen al die hoes..........................
Geen gemakkelijk album, geen gemakkelijke man Adrian, met een ongemakkelijk leven. Zullen we het er op houden dat ie samen met Ian (van JD) een band begonnen is daar boven? Hoe zou dat klinken?

Ook al wentel ik me graag in de inktzwarte gedachten van voorgenoemde heren, ik hoop uit de grond van m'n hart dat ze nu eindelijk hun rust gevonden hebben.

Dus laat die band maar zo.
Veel beter dan het werk dat ze achtergelaten hebben kan het niet worden.
Toch?

Helemaal waar!

Als we bezig zijn over Joy Division of New Order, The Cure, The Chameleons of deze The Sound, dan kan het, althans voor mij, absoluut niet misgaan kwa instrumentaal werk. Dat zijn/waren artiesten van een hoog niveau.

Berichten verplaatst naar Joy Division

Wat moet je hier nu over zeggen dat al niet gezegd is.
Weet nog dondersgoed waar ik de lp kocht, bij Elpee in Haarlem bij Rode Frankie, als er al een plaat is die je verovert dan is deze 1 vd eersten die bij me op komt, dat had ik ook bij bv Script ot the Bridge en Sister later.
Er staat gewoon geen minder nummer op, 10 hoogtepunten dat is vrij zeldzaam, deze plaat is constanter dan Unknown Pleasures of Closer om maar een verwante band te noemen alhoewel Adrian natuurlijk wel beinvloed is door Joy Division maar wie niet?
Op het genante Thunder Up (hadden ze nooit mogen uitbrengen) na is alles van the Sound goed maar dit is toch wel de beste en die hoes is ook zo mooi, hoe vaak ik deze lp wel niet meegezongen heb is ontelbaar, vele concerten gezien, Inderdaad wel een schande dat deze band alleen in NL relatief populair was, beetje in Belgie en dat hield het op.
Nu dus een echte Cult band.

Off topic: Voor de vinylliefhebbers, er is een unofficiele verzamelaar uit geheten Permanent, japanse persing op Kode, klinkt prachtig, staan 16 nummers op van alle lp's behalve Thunder Up (gelukkig), een koopie voor 20 dollar.

Heb hem al in de kast staan, lekkere verzamelaar inderdaad. Ontbreekt alleen wel elke vorm van liner notes of andere info.

Ik vind Thunder Up best een leuk album

'Thunder Up' is een prachtige plaat hoor. Niet van het niveau van de eerste 4, maar toch.

Kijk ik nu op de verkeerde plekken op het net of zijn de albums van The Sound, waaronder deze From the Lions Mouth, bijzonder lastig te krijgen? Of zal ik dan toch de betere platenzaak met een bezoekje moeten vereren? Dit kan mij namelijk erg bekoren.

zelfs de betere platenzaak zal geen stapels The Sound hebben liggen vrees ik...

Dat is wel balen.

Ik las zo hier en daar wel iets over remasters. Eentje uit 2002 en eentje die in 2007 uit had moeten komen maar of dat ook het geval is?

Inderdaad moeilijk te verkrijgen, ik ben dan ook ontzettend blij met mijn LP!

Mijn vader is in Engeland en ik heb gevraagd of ie deze wilt meenemen. (hij vroeg of ik nog wat cd's op mijn lijsje had staan, dus dacht ik dat dit wel een goeie keuze was).

Arme vader, hij zal hard moeten zoeken.... en niets vinden!

Uitermate relatief, afhankelijk van plaats en pecunia. Alleen in London weet ik al zeker 4 plaatsen waar je een goed kans maakt.

Dan moet je even mee helpen zoeken...

Pech inderdaad, maar het geeft ook niet. Want hij was er voor school en dus begrijp ik wel dat ie niet veel tijd had om hard te zoeken. Maar hij heeft er wel nog wat andere leuke plaatjes voor teruggebracht :

Sufjan Stevens - Illinois
Slint - Spiderland
Interpol - Turn On The Bright Lights
Pink Floyd - Animals
The Jimi Hendrix Experience - Electric Ladyland (+Dvd)

Geweldig album. Ik kan alleen geen keus maken tussen deze en Jeopardy, en dat hoeft ook niet. Jeopardy is wat kaler en meer in your face, dit album is wat gelaagder met wat meer gebruik van synths, maar het zijn beide post-punk classics van formaat.

Ik heb hem op vinyl, in goede staat, kostte me geloof ik 12 euro bij Vinylarchief in Nijmegen.