The Sound - From the Lions Mouth (1981)

En ik denken dat TV21 de ultieme new wave band was.

Ik ben verliefd geworden op deze. Op lp is hij op het moment nagenoeg onvinbaar, maar ik ga proberen hem ergens te scoren.

Iemand suggesties?

(héérlijk baswerk hier)

Misschien zijn dit topic, zijn broer dit topic en de verre neef dit topic aardige plekken om wat ideeën op te doen.

Oh ja, v.w.b. dat laatste: wave uit Friesland - op het Tophole-label - komt ook nog aan de beurt.

Bedankt voor de reactie, ik ga zo eens kijken wat er te vinden is in die topics.

En ik heb een update: De lp heb ik reeds gevonden! De prijs liegt er niet om... maar enfin, dat ben ik volgende week weer vergeten.

Daaraan hoef je niet te twijfelen - het album gaat al bijna 30 jaar mee als een essentieel wave-album!

Helemaal met Mjuman eens! Grootse klasse dit album.

Mooi zo. Weer een zeldzame plaat in goede handen zou ik zo durven zeggen. Uiteraard ben je dat snel vergeten. En trouwens, je kan platen kopen voor een appel en een ei en in perfecte staat. Dan trek je de dure prijs van deze plaat naar beneden hé. Allez, als je het gemiddelde ervan neemt.

Ondanks het goeie geluid toch wat een tegenvaller. Winning en Judgement steken er duidelijk bovenuit en de rest is min of meer inwisselbaar en niet zo bijzonder.

Hehe, zo is het.

Aangezien ik vandaag 8 stuks voor 7 euro heb gekocht mag ik niet meer klagen. Correctie dus: de week werd twee dagen.

Jeopardy is de volgende die ik ga proberen. Unwritten Law heb ik stiekem al beluisterd en dat klonk naar meer.

Ik vind dit album eigenlijk bizar goed gemixt. Enorm zuiver, maar niet overdone. Zo heb ik biefstuk ook het liefst...yum.

Het is niet echt mijn ding, "pissing on your parade" - maar ik ben geneigd om te zeggen: "koop eens vlees van de scharrelslager"- ik heb het hiervoor al eens gezegd, maar als er één ding is wat ronduit K* (echt met een grote 'k') was bij Statik, was het wel de producties. Zelden zulk slecht geluid gehoord - en nee ik draai niet op een setje van twee kwartjes en mp3.

Geheel mee eens!

Zag dat ik nog geen commentaar op deze klassieker had gegeven. Het is ook een moeilijk huwelijk, tussen The Sound en mij.
Je weet dat de ander het goed bedoelt en alles probeert om te overtuigen (en je beste vrienden onderstrepen dat en erkennen haar klasse), maar ergens wil de liefde niet echt ontvlammen.
Ik weet echt niet waar het aan ligt. Deze plaat heeft alles wat het tot een klassieker maakt, intensieve zang, dreigende synths en spannende gitaarlijnen, maar ik zet 'm nooit op itt Heaven Up Here, October of Sons and Fascination/Sister Feelings Call om maar wat postpunk platen uit hetzelfde jaar te noemen.
Ik probeer het echt, al 28 jaar. Wie helpt?

Mss komt het omdat je hem al 28 jaar niet hebt opgezet. Dus mijn advies is simpel: zet hem eens op en laat die andere klassiekers even links liggen. Mss op hoog volume of over de koptelefoon.

Broeder, ik begrijp je existentiële twijfel - ook ik heb die gekend en ik ben wel eens wankelmoedig. Dan vind ik het te dun klinken en telkenmale ik dat zeg, voel ik de zweepslag van de anderen. Ik word gegeseld en twijfel aan mijn eigen waarneming.

LIve was The Sound top; maar ik snap nog steeds niet waarom ze in dit geval (op Korova) - want het is niet generiek voor Statik - zo weinig aan productie uitgaven. Dezelfde producent op hetzelfde label liet de Konijnenmannen een stuk beter klinken met Heaven up Here - ik heb wel een idee.

Kunnen we een mooi complot theorietje op loslaten...

Lees ik hier het begin van een mooie intrige? Het album blijft gewoon k* klinken - no matter hoeveel peoples hier roepen dat ze het te gek vinden - d'r zijn ook volop mafketels die op Crocs lopen (en dat zegt me ook geen fluit).

Snap niet waarom je deze plaat nou k* vind klinken. Ik vind het geluid prima zo, itt tot sommige CD's waar de spetters soms uit de boxen vliegen...........



Het geluid van HUH vind ik maar matig; dan hoor ik toch echt liever FTLM.



Maar een klassieker hoeft toch geen onvoorwaardelijke steun van iedereen te krijgen ? Een plaat slecht/matig/goed/erg goed/buitengewoon goed (doorhalen wat niet van toepassing is) vinden, is een kwestie van persoolijk gevoel, en niet omdat ANDEREN hem goed vinden. Of omdat ie volgens de "popkenners" een klassieker is.

Er zijn zat "klassiekers" die bij mij geen deuk in een pak boter schieten. Ik noem géén titels, daar zijn andere topics voor.

Een vergelijking die mank gaat.

Mankgaan met Crocs ligt in de lijn van de verwachting; verder mag ik een mening over die dingen hebben (net zoals vrouwen over mannen met witte badstof sokken) en jij mag ze lekker vinden zitten (die Crocs), c'est tout!

En om nou van dit geneuzel over dit album af te zijn: ik vind het een prima album (muzikaal). Ik vind (imo, mijn mening, mijn evualatie, empirisch geverifieerd - met beide oren) dat het album flets, vlak en niet dynamisch klinkt en dat is tot stand gekomen door o.a. te vergelijken met andere albums - nog steeds vind ik het een prima album - alleen klankmatiger had het beter gekund.

Wat mij betreft is deze discussie hiermee beëindigd.

Nee, ik draag geen Crocs, maar ik vind dit een aardig album.

Je roept deze discussie zelf op; er zijn blijkbaar MuMe-ers die dit album wel goed vinden klinken. Tja, dan krijg je vanzelf meningsverschillen natuurlijk !

Ik vind het album vlak klinken,
en dat hield me aanvankelijk tegen.

Na herbeluisteringen was het net dat vlakke
dat het album voor mij aan kracht deed winnnen.

Zoals al die schakeringen van oker op de hoes.
Eén kleur (vlak geluid) en daardoor toch voldoende geschakeerd.

Misschien nog beter ter vergelijken met een zwart-wit foto.
Je ziet geen kleuren, maar je voelt wel beter de diepte.

Het is de diepte, de diepzinnigheid die dit album redt
en het voor mij tot de grootste ontdekking van de laatste jaren maakt.
Ja, ik heb dit album nog maar een goed jaar geleden leren kennen.

Ik ken deze plaat zo'n 27 jaar, en heb me nog nooit enig moment aan het geluid gestoord; dat zegt genoeg denk ik.

Als iedereen altijd dezelfde smaak en perceptie (en interpretatie ) had, volstond één soort wijn, één soor muziek etc.

Ik geef dit album 4,5 * - het lijkt erop alsof sommigen hier moeite hebben met het gegeven dat ik het album hogelijks waardeer, maar het klankbeeld voor verbetering vatbaar vind - een van mijn andere hobby's (naast gastronomie) is audiofilie, al drijf ik dat niet zo door dat ik 50K neertel voor een 'kekke set' met voedingsstabilsatoren, speciale netkabels e.d.

Ik kan zonder problemen voorbeeldeen geven van albums waar productietechniek een positieve rol heeft gespeeld (en andere waar dat effect negatief was, Statik heeft wat dat betreft een aardige reputatie hoog te houden), maar dat hoort hier niet thuis.

Nogmaals: ik vind dit een goed album, maar het geluid had beter gekund; eenieder vinde het zijn ervan.

Amen !

Troll-bericht + 2 reacties verwijderd.

Illusies zijn het.
Een onmogelijk gevecht.
Strijdend tegen een ego.
Waarvan je hoopt dat het niet je zelfbeeld zal zijn.
Schaduwen vervagen als het donkerder wordt.
Spiegel jezelf een andere wereld voor.
In het licht zal het silhouet veranderen in niemand anders.
Je kunt niet tegen jezelf strijden.
Ook al wil je winnen.

Adrian Borland had het leven graag anders ervaren.
Steeds gezocht naar hoop.
Geprobeerd om zijn hoofd boven water te houden.
Nooit de top kunnen bereiken.
Ondanks de pijn altijd de touwtjes in handen willen houden.
Zelfbeschikking over zijn toekomst.
Angst voor onbegrip.
Een zelfvernietigend inzicht in het leven.
Op zoek naar eigen gerechtigheid.
Gevonden op 26 april 1999.

Adrian Borland had zijn testament al 18 jaar voor zijn dood geschreven.
Het doembeeld van de jaren 80 bleef in zijn geest.
Niet klaar voor een nieuw millennium.
Een generatie zien opgroeien.
Zelfs na die jaren hield hij vast aan dat standpunt.
Zijn gedachtes stagneerden.
Geen ontplooiing.
Het was zinloos.
Waarom een poging tot vooruitgang ondernemen.
Het leven was al lang geleefd.

Adrian Borland overleed eigenlijk al een jaar na Ian Curtis.
Het lege omhulsel bleef echter achter.
En zou pas later vervagen.

Het ziet er naar uit dat dit een van de zeldzaamste albums uit de jaren tachtig gaat worden...volgens de geruchten worden de albums niet meer uitgebracht door Renascent ...
Nu maar hopen, dat het niet waar is. Wie biedt?

Niets mooier voor de legendarische cultstatus van The Sound dan dat Alicia.
Zeg nou eerlijk, stiekem wil je toch ook niet dat ze in de bakken bij de Mediamarkt staan met een rerelease? Bovendien zijn mijn vinyl exemplaren op deze manier lekker veel waard. Wie biedt?

Hoeveel heb je er in voorraad, Lebowski ?

Wat betreft dit album ben ik al blij dat er geen re-release is gekomen met ontelbare bonustracks. Dat voegt voor mij niets toe.

En inderdaad, The Sound heeft in de loop der jaren een behoorlijke cultstatus opgebouwd, wat mede te danken is aan het feit dat Adrian Borland in 1999 het tijdelijke voor het eeuwige heeft verwisseld.

Op de laatste beurs was The Sound redelijk goed te vinden (op vinyl) voor prijzen tussen de 12 en 20 euro.

De re-release op cd wordt geremd door een nasty rechten-verhaal; eeuwig zonde. De reputatie van Borland zou gediend zijn bij een redelijke goede verkrijgbaarheid van zijn werk.

Exclusiviteit wakkert alleen maar up- en downloaden aan - en daar wordt helemaal niemand beter van. Ik heb mezelf nog nooit rijk gerekend met al mijn 'bijzondere' albums - in je hoofd en hart zijn ze meer waard, dan wanneer je ze omzet in niet meer zo harde euro's, die je vervolgens dan weer uitgeeft aan (veelal) consumptiegoederen.