The Sound - From the Lions Mouth (1981)

Dit omhulsel zorgt er voor dat de cd sneller kapot gaat. Dit geld tevens voor het omhulsel zelf.

Nee, sommige 'insteekmossels' wil je zelfs je cd niet in steken.

Berichten over de populariteit van The Sound voor en na de dood van Adrian Borland verplaatst naar The Sound

Ik hoor op From The Lions Mouth vooral The Cure en U2 qua sound terug. Op zich vind ik dit geen slecht album, maar het klinkt me wel te eentonig om lyrisch te worden. Dit klinkt misschien negatiever dan ik het bedoel, maar de instrumentatie legt vaak de nadruk op de baslijnen met opkomende gitaren. Vaak zit er nog een string-achtig geluidje of keyboard in de nummers. Vooral de baslijnen lijken erg op elkaar. De stem van de zanger is erg monotoon en draagt er sterk aan bij dat dit album een zwaar deprimerende en lome indruk achter laat. Als ik de nummers los hoor, is het nog prima vol te houden, maar het volledige album vind ik een zware zit. Alleen The Fire en Hothouse zijn een beetje uptempo / vrolijk te noemen. Fatal Flaw vind ik duidelijk het minste nummer en ook Judgement is me minder bijgebleven. Verder bevat het album prima tot soms zelfs uitstekende (Hothouse en Silent Air) nummers. Het is alleen een beetje veel van hetzelfde en qua sound niet muziek die ik veel en vaak achter elkaar moet opzetten.

Als ik kijk naar jouw top 10 is dit ook niet jouw "soort" muziek. Of ben je wel een post-punk/new wave liefhebber?

Sterke (con)-tekst ..........

Bij de weg : geen enkel album zet ik veel en vaak op. Dat is de beste manier om een plaat "stuk" te maken, en dus nooit meer te draaien.

Jongens: principal2000 lijkt me een soulio die over zijn grenzen heenkijkt. Give 'im a break - zou jullie reactie bij Van Hunt wel eens willen lezen.

Overigens is Van Hunt gewoon relatieve slick Rick nu-soul; D'Angelo heeft meer ballen.

Ik heb het album geluisterd in het kader van dit topic.
Maar bij vlagen kijk ik wel over mijn grens heen. Dat mogen wel meer mensen doen. Ik ben ook pas relatief sinds kort een soulio. Zo zie je maar wat een beetje rondluisteren kan doen.

Wat Mjuman zegt: het is alleen maar te prijzen als mensen over hun muzikale grenzen heenkijken. Het was te gek geweest als je dit album net zo fantastisch vond als ik, maar nu dat niet zo blijkt te zijn is er natuurlijk nog geen man overboord.

Dat is zeker te prijzen. Mijn opmerking was ook niet bedoeld als kritiek. Ik wilde alleen zeggen dat het niet zo vreemd is dat dit album je niet (meteen) grijpt, als post-punk niet een muziekstijl is waar je graag naar luistert. Een muziekstijl moet je wel liggen, wil je albums in die stijl echt kunnen waarderen. Da's logisch. Ik denk dat je bijvoorbeeld een band als Joy Division ook niet echt zult waarderen, ook al worden de albums van die band hoog aangeslagen.

Hoewel dit album natuurlijk geweldig veel soul heeft.

In de zin van emotie, yes - al zou ik er dan aan de soulkant eerder Bettye Lavette ertegenover willen zetten dan Van Hunt, da's nauwelijk ook rauwe emotie; of anders Otis (die ook dood is).

Dit is white soul van de bovenste plank natuurlijk, maar eerder van de Souls in Isolation variant

Eindelijk gerechtigheid! Dit meesterwerk komt opnieuw op CD uit, evenals 'Jeopardy', op een label genaamd 1972. Schijnt om een officiële release te gaan volgens mijn platenboer Kroese. Hier de info.

Verrassend, ik lees het hier ook. Maar als ik een account wil aanmaken gaan bij mijn virus scanner alle toeters en bellen rinkelen en krijg ik de melding dat het een malafide site is...

Hoera!!

Jammer dat 'All Fall Down' er niet bij zit.

Hm, apart... Werd wel tijd ook. Blijkbaar heeft dat label het dan wel voor elkaar betreft de rechten. Wat ik gek vind is dat dat label 1972 ook net Porcupine en Ocean Rain van Echo & The Bunnymen heeft uitgebracht en dat terwijl de 25th Anniversary editions daarvan nog volop verkrijgbaar zijn.

En wat voor vaag label is dat eigenlijk: click

Ik zou nog niet durven zeggen dat het officiële releases zijn.

Ik heb ook het gevoel dat het niet in de haak is. Op Brittleheaven.com (de Sound/Adrian Borland-site) wordt geen melding gemaakt van een re-issue. En op die site zijn Michael Dudley (de drummer) en Bob Borland (vader van) actief; dus die zouden dat wel melden zou je denken. Ik vraag me dan ook af of die rechtenkwestie wel is opgelost. Was meen ik een vrij complex probleem - Alicia heeft dat eens uit de doeken gedaan - waarbij er ook grote ruzie was tussen Graham Bailey (de bassist) en Bob Borland.

Mss richten ze zich specifiek op vinyl-uitgaven van Echo?

Ik heb het label een mail gestuurd, laat het antwoord wel weten.

Zolang het niet op Amazon of CDwow staat geloof ik er niets van.

Hmm, te enthousiast geweest waarschijnlijk.

Die site wel ja. Die van Kroese niet, geloof me maar .

Ik weet het niet, als het zo is zou dat dikke prima zijn. We zullen zien.

Ik had er even overheen gekeken dat dat om vinyl gaat.

Hoe dan ook, ik moet het nog zien, zelfs als een betrouwbaar geachte site als Kroese de cd al als pre-order te koop heeft.

@reptile71: Ik moet het ook nog zien, maar hoop het wel.

Ergens lijkt het te mooi om waar te zijn, maar als het zo is, zou het geweldig nieuws zijn. Het blijft toch onbevredigend als één van je favoriete albums niet in de winkel te koop is en je het niet aan je vrienden cadeau kunt geven.

Ik heb mij ondertussen alleszins nog een originele vinyl versie op de kop kunnen tikken... voor een schamele 11€ dan nog Op de meest onwaarschijnlijke plaats in de bakken gevonden. Te gek voor woorden toch; de originele heeft me bijna de helft van de bootleg gekost.

Gvd...

Ik heb de hele geschiedenis nog eens gelezen bij The Sound generiek en dit lijkt me heel merkwaardig. Dat Kroese het album op de site heeft staan, zegt mij helemaal niets; per slot van rekening heeft Amazon meer dan 1,5 jaar lang de re-release van MBV Loveless (dual disk - coll. ed.) op de site staan, waarbij telkens de release-datum wordt aangepast.

Mij lijkt het eerder een geval van blij maken met een dooie mus