Pink Floyd - A Saucerful of Secrets (1968)

Prachtig album, met een paar Pink Floyd-klassiekers erop. 'Set the controls for the heart of the sun' blijft één van hun beste nummers. En de kolossale titeltrack is één lange hallucinerende trip, opgedeeld in drie delen: de eerste vier minuten bevatten onheilspellende keyboards en andere vreemde geluiden. Vervolgens komen de drums erin en na 8.30 volgt een schitterende afsluiting met orgel en koor.
De overige nummers zijn ook goed (Vooral de eerste 2), maar er zitten twee vreemde eenden in de bijt. 'Corporal Clegg' en 'Jugband blues' (Het laatste nummer met Syd Barrett, die als altijd zijn stempel drukt). In vergelijking met de rest zijn deze kolderieke nummers eigenlijk niet helemaal op hun plaats. Dat vind ik wel een beetje jammer. 4/5

Het titelnummer is wel erg goed, dat 'begravenis' melodietje op het laast vindt ik wel mooi gedaan.

Hoe je er op komt om nummers als de grenzeloos geniale titeltrack en See Saw af te wisselen met de enorme cheezyness van Corporal Clegg en in mindere mate Jugband Blues is voor mij echt een compleet raadsel. Enorm jammer voor wat anders een wonderschoon album was geweest.

Corporal Clegg vind ik juist super grappig.
Raar dat je daar niet van houdt dat is echt een
Syd Barret nummer.

Tja grappig misschien, maar het past in elk geval totaal niet tussen de rest van de nummers. Ik ben nu eenmaal een album beluisteraar. Ik draai platen altijd in z'n geheel en skip eigenlijk nooit nummers. Als er dus nummers op een plaat staan die daar niet thuishoren erger ik me daar aan. Wat dat betreft had Corporal Clegg beter op The Piper... kunnen staan.

Helemaal mee eens (maar dat was natuurlijk al uit mijn eerste bericht op te maken).

Deze plaat klinkt na enige luisterbeurten toch vrij logisch, als je een Pink Floyd-plaat al logisch kunt noemen, natuurlijk. Vreemde nummers kan ik niet meer ontdekken, het openingsnummer kan me trouwens enorm boeien.
Komende week wordt hiervan een klassieke versie uitgevoerd in de Bijloke (Gent), die ik tot mijn grote spijt moet missen. Al mag een troost misschien wezen dat ze het waarschijnlijk toch niet beter zullen doen dan de jongens zelf...

PS: Ik heb trouwens altijd gedacht dat 'The Piper at the Gates of Dawn' Barrett's laatste album was. Zijn er, naast deze (blijkbaar
), nog andere Syd-platen (al hou ik ook erg van Gilmour...)?
4*

Nee, Jugband Blues is ook het enige Syd-nummer op deze. Maar hij heeft wel erg goede solo albums zoals "The Madcap Laughs". uit dezelfde periode.

Corporal Clegg is leuk nummer hoor, daar niet van, maar is idd niet op z'n plek. Beetje teveel Barrettgekte, uitgedacht door Waters cs. naast verder sobere tracks . Past echte Barrettnummer (Jugband Blues) nou juist wel weer beter in.
Sober is het titelnummer natuurlijk niet. Toch kan de Ummagumma-versie mij meer boeien. Waarschijnlijk toch het ruigere, ruwere dat me aanspreekt.
Goede plaat, beetje onevenwichtig en compositorisch allemaal wat vlakker dan zijn voorganger.

Ik vind het één van de fantastische albums die Floyd ooit gemaakt heeft. Daarom heb ik hem ook 5 sterren gegeven. Ik vind het helemaal niet erg die "Syd" nummers tussendoor, dit zorgt voor een beetje afwisseling. Set the controls for the heart of the sun is echt het TOP-nummer van deze plaat.

Maar wat ik me toch al een tijdje afvraag: Wat betekent Saucerful?

Een schotel vol, als je het mij vraagt.

Alleen die laatste nummer vind ik niet op zijn plaats.
Zeker niet als afsluiter van dit prachige beeldschone mystieke plaat.

Een geweldig goed album. Ik vind het beter als Piper at the Gates of Dawn. Hoogtepunt voor mij is Set the Controls for the Heart of the Sun, maar ook de fantastische en geniale 12 minuten durende titeltrack. In feite zijn alle nummers steengoed. Die Barrett nummers zijn blijkbaar voor sommigen geen goede keuze om op deze plaat te staan. Ze zijn idd wel een pak anders vergeleken met de rest. Ik vind ze zeker wel iets hebben, érg leuk en zelfs goed. Kleinkunststijl
4,5 *

Het nummer A saucerful of secrets vind ik toch maar eng...

het enige album dat ik nog niet had van pink floyd sinds enkele maanden. En dit album is weer van zeer degelijke kwaliteit.

Je moet eens naar dit album luisteren met koptelefoon, alle instrumenten komen van alle kanten en tis alsof ze door je hoofd aan het reizen zijn, de zang die ook constant verspringt in je koptelefoon en de prachtige composities maken het geheel compleet.

Ik loop hele dagen met remember a day in men hooft, kan toch niet gezond zijn , prachtige pianospel in dat nummer trouwens.

Corporal clegg is ook een uitzonderkijk goed nummer.
En dan worden dat soort nummers afgewisseld met het titelnummer, een psychodelische trip; en set the controls for the heart of the sun, waardoor er toch genoeg afwisseling is.
Alleen het nummer met syd barret verlaagt het hoge niveau.

4,5*

Weet iemand op welk album "see emily play" staat, ik heb dit nummer op geen enkel album teruggevonden...

Vind ik net niet; het verhoogt eerder het niveau. Maar 4.5 is wel een mooi cijfer



'Relics' of 'The Early Singles'...

nja, da zijn verzamelaars, het staat dus niet op een regulier album.
het had nochtans mooi tussen de nummers van dit album kunnen staat.

Jammer dat die singles ontbreken inderdaad. Maar op Relics staan geloof ik nog meer nummers die niet op de reguliere albums staan dus misschien koop ik die ooit nog, wie weet.

Relics is echt wel een aanrader. Alle vroege singles staan er op waaronder dus Arnold Layne en See Emily Play maar ook het wonderschone Julia Dream. Voor iemand die van late jaren 60 muziek houd (want het meeste materiaal is echt nog uit die periode) zoals ik draait dit ontzettend lekker weg.

Eigenlijk net geen aanrader want het fantastische 'Candy and a Currant Bun' bijvoorbeeld staat er niet op, wat naar mijn mening een zeder grote aderlating is.

Syd Barrett van Pink Floyd is helaas overleden.
Shine on you crazy Diamond...
http://www.vrtnieuws.net/nieuwsnet_master/versie2/nieuws/details/060711SydBarrett/index.shtml

En elke keer zie ik weer die beelden voor me van een van de laatste tv-optredens van Syd Barrett met Floyd waarbij ze Jugband Blues playbacken (neem ik aan)... Een nikszeggende blik, die feitelijk alles zegt, die in de camera kijkt. Een persoonlijkheid die compleet gefragmenteerd lijkt.

Vandaag eindelijk binnen gekregen,
maar wat een mooie plaat is dit zeg!
Zeer psychedelisch, heel erg apart allemaal.
4 **** sterren met optie naar boven.

Ik blijf dat koor-achtige einde aan het titelnummer nog steeds magnifiek vinden na al die jaren. Grappig genoeg kende ik dat nummer in eerste instantie alleen van het live deel van het album Ummagumma en had dus verwacht dat het op plaat een net zo heftig einde kende als daar maar kwam ik me daar ff bedrogen uit... vond ik overigens niet erg want vind het juist leuk als een live-versie anders is.

IJzersterke plaat van Pink Floyd, één van hun allerbeste. 'Corporal Clegg' is een geweldig Barrett-geinspireerd nummer en 'Let There Be More Light' is een geweldig duister stukje muziek! De titeltrack is redelijk, de live-versie op Ummagumma is uiteraard veel beter, maar inderdaad: het laatste koorgedeelte met orgel is wondermooi. Verder zijn Wright's nummers, 'See-Saw' en 'Remember a Day' nog heel aanstekelijke mooie liedjes. Barretts laatste Pink Floyd nummer is heel ontroerend en mooi, zeker met dat fanfareachtig gedeelte en de psychedelische effecten.
een dikke 5 sterren!

Sterk album. Het geluid is vergelijkbaar met het debuut LP maar toch weer nét even anders. Zal nog vaak gedraaid worden. 4*

Ik vind deze plaat eigenlijk een klein stukje beter dan het debuut...

Wat een plaat! nu ik ze goed beluisterd heb.

Waarom komt de intro van Let there be more light me zo bekend voor? Ik ken het van een vrij recent dance nummer denk ik...

het doet mij aan een nummer van placebo denken die intro