Pink Floyd - A Saucerful of Secrets (1968)

Oh, dat heb ik gemist, jammer. Snel op de site van de BBC kijken of er nog iets van te vinden is.

Ik ben blij dat iemand het met me eens is.

Nee hoor, ik ben het helemaal met je eens!

Het debuut is zeker een interessante plaat die hier nog best vaak gedraaid wordt, maar dit tweede album van Pink Floyd spreekt me toch wel meer aan. Intiemer/persoonlijker, zoiets.

Grappig om in het eerste nummer Chemical Brothers (en idd. Placebo) te horen. Naast de Beatles leenden ze dus ook wel 's een riff bij Pink Floyd.

4* en over een tijdje maar 's Ummagumma proberen (en dan heb ik op The Final Cut en Momentary Lapse na alles van PF )

Ik weet nooit zo goed wat ik van de eerste helft van de titeltrack moet denken, het is allemaal erg chaotisch, maar het sluit wel erg goed aan op part 2, en het drumstukje is echt geweldig

Een overgangsplaat. Enerzijds proberen ze nog Syd te imiteren met stukken als "Remember a day", en anderzijds kijken ze al naar de toekomst met langere stukken als "Set the controls..." en de titeltrack. Niet echt een plaat die ik snel zal opzetten, maar ook niet een echt slechte plaat.

tot en met atom heart mother vindt ik dit de beste van de4 studio albums vooral het titelnummer met angstaanjagende spookhuis geluiden vindt ik schitterend ,maar ik blijf erbij pink floyd vanaf meddle is pas echt goed 4 sterren voor deze

Je bedoelt tót Meddle?

Beide hier genoemde nummers zijn met Syd in de band opgenomen.

van de eerste 4 pf albums is dit toch wel een lekker album(vele malen beter dan piper) het beste van de eerste 4 op het live album van ummagumma na wat het beste van de eerste 4 albums van pf is.

Jugband Blues en A Saucerful of Secrets zijn briljant de rest wat wisselvallig toch een 4,0.

Wat een plaat... Syd Barrett laat zich weer eens van zijn beste kant zien. Samen met piper de twee strafste platen van de floyd - maar niets slecht over het latere pink floyd hoor! Ik ben fan van ál hun werk

dit noemen wij in goed(?) nederlands: psychedelisch

ehhh ome syd doet hier al amper op mee !

desondanks een bijzonder fijn plaatje in een moeilijk jaar voor de groep.

Hij heeft jugband blues geschreven, meegewerkt aan let there be more light en speelt hij ook niet mee in de titelsong?
Ik hoor zijn invloed in ieder geval toch nog sterk als ik naar deze plaat luister. Een invloed die je bij ummagama al niet meer hoort.

Ietsje minder overtuigend dan dat sterke debuut, maar desalniettemin een prachtige, bij momenten erg psychedelische opvolger, al begon Barrett's ster stilaan uit te doven.

Set the Controls For The Heart of the Sun is meesterlijk!

****1/2

Ietsje meer overtuigend bedoel je zeker? Ik ben de eerste 4 platen van Pink Floyd nog eens grondig aan het herbeluisteren,en vind van de eerste 4 studioplaten deze toch echt het meest genietbaar,met inderdaad het beste nummer van dit album Set the Controls For Heart of the Sun ,maar ook het titelnummer mag er zijn vind ik.Je vind nog betere versies van die nummers op het live album van Ummagumma.

Naar het einde van het eerste nummer Let There Be More Light toe wordt toch wel duidelijk dat de ultieme Floyd-line-up z'n intrede heeft gedaan.

Remember a Day was het eerste nummer van Pink Floyd dat ik hoorde, en ik vond het geweldig! Daarna ook nog Set the Controls for the Heart of the Sun geluisterd, en na die 2 nummers begon ik eigenlijk met Pink Floyd en muziek in het algemeen te ontdekken. Pink Floyd heeft hierna nog veel betere albums (Meddle, DSOTM, WYWH) gemaakt, maar deze blijft toch altijd speciaal. Jugband Blues is hartverscheurend, en het titelnummer was in het begin moeilijk maar uiteindelijk was ook daar het kwartje gevallen. Alleen See Saw gaat er nog steeds niet in, maar alsnog een 4,5!

Deze plaat als geheel is niet bepaald geniaal, maar de 1e 3 nummers zijn fantastisch en het titelnummer is leuk maar Corporal Clegg en See Saw zijn wel 2 niemandsdalletjes. Jugband Blues daarentegen is veruit het beste nummer op deze plaat. Ik ben een floyd fan die van mening is dat Syd Barret erg goed is maar dat ze daarna alleen maar beter werden. Toch is zijn nummertje hier veel beter dan alles wat op deze plaat staat. Een extreem introspectief nummer, een totale ondergang, superduister en toch een genot om naar te luisteren.

Ik vind See Saw anders een wonderschoon pareltje hoor.

Goeie plaat van Floyd met dat aparte maar fantastische titelsong

Het titelnummer klinkt heel eng als je het voor het eerst hoort.

Heb ik hier 4,5 ster voor gegeven? Veel te laag, maak er eff 5 sterren van.

Ik zal wel (alweer) tegen een paar benen schoppen, maar ik vind dit album echt niks. Hoewel de eerste 3 nummers nog wel aardig zijn, en vooral vanwege het rommelige karakter eigenlijk nog best wel een goed gevoel geven, worden die nummers helaas omzeep geholpen door de rest. Ongelofelijk, wat een cheesy en belachelijk aandoende keyboard-riedeltjes. Met als dieptepunt het 12 minuut durende epos A Saucerful of Secrets. Verschikkelijk

Toch maar een halfje erbij op. Het vreselijke titelnummer overschaduwt de rest van de plaat, die toch best goed te noemen is. Met name Let There Be More Light en het overvrolijke Corporal Clegg zijn erg leuke nummers en Set the Controls for the Heart of the Sun hoort zelfs bij de top van Pink Floyd. Alleen het titelnummer, een epos waarin elke vorm van structuur ontbreekt en aanvoelt alsof de band maar wat random op hun instrumenten aan het rammelen is, blijft een groot minpunt op dit album. Maar daarmee is het eigenlijk ook het enige (oude) epos van PF waar ik niet van kan genieten.

Het grote verschil op deze plaat is dat Set the Controls for the Heart of the Sun wél een progressief nummer is, terwijl het titelnummer dat dus kompleet niet is. Hersenloos gefreak en gepiel van een mentaal 3-jarige.. hopend op een toevallige trip. Duidelijk is ook dat het ene nummer met grote vooruitzienendheid is gemaakt en het ander hopeloos gedateerd. Maar dat mag ik niet zeggen van leipe progkeesje

Hmm, ik heb echt een hekel aan 'prog', maar ik vind het titelnummer ook wel erg mooi eigenlijk....... Vind alleen de kazoo-deuntjes af en toe iets te melig, maar ook daar kan ik nog wel goed naar luisteren en van genieten.

Oh van mij mag je dat prima zeggen, geen enkel punt (als je met leipe progkeesje op mij doelt). Je weet trouwens in je omschrijving precies te verwoorden wat voor gevoel ik krijg bij het titelnummer: een gevoel waar ik helemaal niets mee kan. Dat typische gefreak is typisch iets waar ik helemaals niets mee kan.

Veel van deze plaat vind ik trouwens wel wat gedateerd, maar Set the Controls nou net niet. Het compleet dreigende sfeertje straalt er duidelijk vanaf, wat ik wel erg mooi vind.

Nee hoor, daar bedoel ik zeker niet jou mee.. ik bedacht een term voor de contactgestoorde kluizenaar die op zolder zijn tenekaas tussen zijn sandaalvoeten vandaan pulkt terwijl hij in een zitkuil zit met de lavalamp aan Dat lijkt me bij uitstek het verkaasde type dat nog hoge waarde hecht aan dit soort vergeelde nummers.

En uit jouw reactie bleek al dat je niet zo dol was op dit nummer. Ik stel me nog steeds de leden van PF voor in capes en hoge puntmutsen en opgeplakte heksneuzen rondom hun mellotron of ander fossiel apparaat dansend terwijl ze "woeee woeee woee" roepen en de luisteraar proberen bang te maken Schattig eigenlijk.. maar wel hopeloos amateuristisch.

Zou prachtig zijn geweest om te zien