Pink Floyd - A Momentary Lapse of Reason (1987)

On the turning way, dogs of war, learning to fly en sorrow zijn best goed. De rest is echter zo slecht of onintereesant dat ik op een gemiddelde van 2.90 aankom

Wright deed hier nog niet mee als volwaardig bandlid en ik denk, eerlijk gezegt, dat dat meer zegt over Wright dan Waters. Hij vocht voor een aantal jaren met een drankverslaving. Dat kan Waters niet aangerekend worden, en ik snap best z'n besluit om Wright te ontslaan, al is het een harde keuze. Gezien Waters' niet al te gehaaste werktempo in zake zijn 'concepten' had het best zo kunnen zijn dat, als Waters nog bij de band had geweest, de opvolger van The Final Cut meer een groepsalbum zou zijn geworden. Afgaande op de laatste interviews geeft Waters zelf ook toe dat hij toendertijd toch iets te hard van stapel was gelopen.

Is 1,5 ster niet wat aan de magere kant Jan ?

Ja 1.5 ster voor deze plaat is i.d wel erg karig.Als dit album van een middelmatige band was geweest dan zouden de meesten dit een top album gevonden hebben.Maar het is i.d niet de sterkste van Floyd,maar een score van 1.5* is i.d wel te weinig,want dit album heeft toch wel een paar mooie nummers hoor,als Sorrow,Learning To Fly,On The Turning Away enThe Dogs Of War.

Beter dan die kinderachtige psychedelische smurrie van saucerful en ummigummi in elk geval.

Dat ben ik zeker weten met je eens orbit,de oude Floyd(op het live album van Ummagumma na dan) is ook zeker niet mijn ding,en m.i zeker overgewaardeerd,maar daar hebben we het wel eens eerder over gehad bij die desbetreffende albums toen.

Ja, iedereen mag deze plaat stukken hoger inschatten dan ikzelf, ik heb ze nog eens herbeluisterd, met sommigen hun kommentaar in gedachten, maar behalve track 1 en 2 blijf ik de rest echt Pink Floyd onwaardig en blijf ik dit hun allerzwakste plaat ooit vinden.
Vlug vergeten, hoe mooi de hoes ook was.

En wàt er dan zo speciaal zou zijn aan On The Turning Away, ik hoor het zeker niet, ik kan hier nergens enthousiast worden, tja...


Ik blijf echt bij 1.5 ster, kom echt niet hoger.

Onbegrijpelijk Maar goed, ieder zn meug zei de boer.

Ik houd het op 2½ ster. Beste Pink Floyd plaat van de laatste 29 jaar.

Dan moet je toch dringend eens naar The Division Bell luisteren, dat is van een héél andere orde...

En als we het echt over het werk vanaf '78 hebben zijn The Wall en The Final Cut natuurlijk ver verheven boven dit bloedeloze doch deels best genietbare experiment.

Ik vind anders The fInal Cut één van de most boring albums ever, eigenlijk is dat een Roger Waters plaat, waar per vergissing Pink Floyd op afgedrukt werd, sorry, die plaat doet me echt totaal niets.

Ook de thematiek, verwerking van het overleden van zijn vader tijdens WOII, is strictly prive en had op een solo album terecht moeten komen

Heel andere orde inderdaad. Nog ongeïnspireerder, nog minder memorabele songs, nog minder uitschieters.

* Dat het vroege Pink Floyd werk hier zeer wisselend beoordeeld wordt, kan ik me helemaal voorstellen.
* Dat het midden jaren '70 werk hier in het algemeen hoog gewaardeerd wordt, kan ik me helemaal voorstellen.
* Dat The Wall en The Final Cut hier zeer wisselend beoordeeld worden, kan ik me helemaal voorstellen.

Maar van de zowat cultstatus die The Division Bell geniet (tot aan, godbetert, een top250 notering aan toe), zakt mijn broek werkelijk af.

Ik blijf pleitbezorger voor "A Momentary..." en dat had voor mijn part de zwanezang van de band mogen zijn, dan waren ze (PF minus Waters dan) nog geëindigd in schoonheid... wat "The Division bell" betreft kan ik het met Cassartelli eens zijn..
TDB is een plaat die denk ik evengoed werkt als een hele doos valium



inderdaad!



En ook hier deel ik je mening... TDB is niet het soort album dat je in dergelijke lijst verwachten zou.... het knuffelrockgehalte daar is wel heel ergerlijk...

Zijn wij het ook weer eens eens, c-moon!

Voor mij zijn er drie verschillende Pink Floyd bands:

met Syd Barrett 5*****
Zonder Syd maar met Roger Waters als hoofd composer en zanger 4****

en zonder Syd en Roger net even tussen de 3 *** en 3.5***1/2

Maar ik was wel even geschrokken, toen ik na mijn schrijfsel hier, nog eens ging kijken naar TDB, ik had dat album blijkbaar een 4 gegeven...
Wellicht zat ik toen onder de pillen of zo

Dan kun je daar Animals en The Wall ook meteen onder rekenen. Toch blijven het echte PF klassiekers. Voor de rest ben ik het met de vorige sprekers grotendeels wel eens. DTB is een commercieel suc6 geworden vanwege de makkelijke liedjes a la Dire Straits. Dat publiek was 13 jaar geleden veel talrijker dan de fans uit de jaren 60 en 70. Daar hebben de heren dan ook duidelijk op gemikt. Die cd kun je net zo makkelijk opzetten als de laatste van de Eagles bijvoorbeeld. Aangename en zeer goed uitgevoerde behangmuzak met weinig inhoud. Lapse zit er een beetje tussenin. Die cd heeft me destijds verrast vanwege de experimentele, donkere, voor PF begrippen ongewone tracks die het album toch een bepaalde aantrekkingskracht geven, de inhoud daargelaten.

Daar heeft Animals toch vrij weinig mee te maken?

Dat klopt, maar die bestaat vrijwel uitsluitend uit Waters composities. Alleen Gilmour heeft (muzikaal) meegeschreven aan Dogs. Het wordt dan ook gezien als het eerste Waters soloalbum uitgevoerd door Pink Floyd.

18 berichten tel ik hierboven die vandaag gepost zijn bij dit album.Eindelijk krijgt dit album de welverdiende aandacht,en of dat nou positieve of negatieve berichten zijn, dat maakt m.i niet uit,want aandacht krijgt het album nu tenminste wel.Ik vind deze wel minder goed dan de voorgaande albums van PF,en vind hem ook minder goed dan The Division Bell,maar iig wel stukken beter dan de eerste 4 albums van PF.Ik ben hem nu overigens aan het draaien als eerbetoon,aan de vele berichten die hier vandaag gepost zijn,en de vele aandacht die het vandaag dus heeft gekregen.Met dit bericht erbij 19 dus in totaal.

Erh...

Lees ik het nu echt goed?
Ricardo... jij vindt dit albu beter dan de eerste 4 PF albums???
Erh. hm..... tja..
Jij vindt The Division Bell BETER dan dit album???

I get my coat, want ik volg niet meer !!!!

Nou vooruit nog een keer dan.Ik vind de albums Meddle tot en met The Final Cut tot de Pink Floyd eredivisie behoren,vervolgens vind ik van de eerste 4 studio albums A Saucerful Of Secrets ook nog voldoende.The Piper At The Gates Of Dawn,Ummagumma(studio) en Atom Heart Mother,zijn PF albums waar ik niets mee heb.En van de laatste 2 studio albums vind ik The Division Bell beter dan deze want daar staat het nummer Marooned op en ook het top nummer die bijna altijd door de heren live gespeeld word genaamd High Hopes.Vervolgens vind ik alle live albums(In totaal 4 ,Is There Anybody Out There(beste live album),Ummagumma(2 de beste),Delicate Sound Of Thunder(3 de plaats) en Pulse(4 de plaats) van deze heren ook tot de PF eredivisie behoren.Zo ik hoop dat je het nu wat beter begrijpt van wat ik goed of minder goed vind dus.Maar c-moon jij vind deze toch ook beter dan hun 4 eerste albums,want anders zou je niet 5* geven voor deze toch?

De hoes is in dit geval duidelijk stukken sterker dan de muziek die op de plaat staat...

blijf dit een ongelooflijke zwakke Floydplaat vinden, kan hier weinig of niets mee.

Ben ik niet met je eens hoor, The wall is wel goed maar the final cut is toch wel slechter als dit hoor.

Ik vind het best............

Redelijk album, jammer dat Waters weg was anders was het een beter album geworden denk ik. Vergeleken met de andere albums van Pink Floyd kan het beter.

Voor mij is de titel Pink Floyd-waardig, de hoes ook; de muziek daarentegen lijkt me uiterst artificieel geproduceerd om toch nog een plaat uit te kunnen brengen zonder Waters. Technisch is het uiteraard zeer goed, maar daar blijft het bij. Op het openingsnummer na en "Learning to Fly" zie ik geen echte nummers die Pink Floyd eer aan doen.

Er zijn enkele geruchten dat Gilmour "The Dogs of War" en enkele andere nummers op "The Final Cut" wou plaatsen...

Sorrow is 1 van de beste Pink Floyd nummers. De gitaar solo op het einde van het nummer is geweldig!