Tool - 10,000 Days (2006)

weeral van zelfde laken een pak , goeie momenten afgewisseld met pulp , heren van tool , maak eens betere platen en kom wat meer to the point , jullie zijn toch niet de pink floyd van de jaren 2000???

die waren tenminste korter van stof

Niet alle nummers van Tool blijven direct hangen. D'r zijn inderdaad een paar per cd die onmiddellijk indruk maken. Maar daar tegenover staan tracks die gewoon wat meer tijd nodig. Kijk maar eens naar wat reacties een paar pagina's terug. Je vind het steeds weer terug. Tool heeft tijd nodig om te "rijpen". Wat aanvankelijk als pulp overkomt wordt met elke luisterbeurt beter omdat je meer details ontdekt.

voor rechtoerechtaan to de point moet je idd niet bij tool zijn, en das 1 van tools kenmerken en grote kracht als je het mij vraagt

genoeg bandjes die dat wel doen

juist de rijpers komen bij mij in de categorie, voor eeuwig

zelden een band meegemaakt die na ikweeniehoeveel luisterbeurten nog steeds zo boeit en me nog steeds kippevel kan bezorgen

voor d e voor tool begroppen rechttoe rechtaan muziek moet je bij undertow zijn,al is tool never rechtoerechtaan

tool = voor eeuwig

Dit is zowat het album met de mooiste album hoes ooit ontworpen volgens mij, ze wonnen destijds zelfs een grammy award voor beste verpakking. Volgens mij zit hier ook een 3 dimensionaal brilletje bij voor het speciale efect. De nummers hierop ken ik niet, maar deze plaat scoort beduidend minder hoog dan hun 2 voorgaande platen.

Nou ja: 3,88 is gewoon een goeie score. Ook deze cd bevat hoogtepunten die je als Tool liefhebber absoluut gehoord moet hebben. Voor mij het 10,000 days epos, Jambi, Rosetta Stoned en Intension. Maar ook de overige nummers zijn van vertrouwde Tool kwaliteit.

De eerste 3 albums horen volgens mij min of meer bij elkaar denk ik, met Lateralus als hoogtepunt. Is deze plaat ook weer een vervolg op Lateralus, of beginnen ze met deze plaat aan een nieuw hoofdstuk in hun carriere?

Nieuw hoofdstuk, zeker weten. Het is allemaal wat cynischer (Vicarious, The Pot) en ook wat extremer: de harde nummers zijn harder en langer, de zachte zachter enzo. Daardoor is de eenheid soms wat zoek en zijn de overgangen nogal abrupt (vooral dan het titelnummer en The Pot). Verder best een goed album hoor .

Dit KAN je niet menen...



Ik vind het eigenlijk iets te kitscherig en ook onhandig. De cd zelf is belabberd behuisd (soort van kartonnen sleufje geplakt tegen stevig karton: Hoe sloop je een cd?), het is lastig op te bergen en het doet me een beetje denken aan die Efteling-brilletjes van zo'n 100 jaar geleden. Lateralus en Ænima waren wat dat betreft stukken economischer.

Vond het ook niks toen ik in de cd zaak stond. Heb liever plastic hoesje, kan je verwisselen bij stukgaan en kun je een stuk makkelijker opstapelen

Wat bedoel je Edris?

't moet 'kan' zijn

Over het hoesje: de voorkant vind ik ronduit lelijk, praktisch is het niet, maar wel retegaaf met die 3D-bril. Zo los je het downloadprobleem meteen op .

Beetje overdreven uitspraak weggehaald. Beetje meer respect voor andermans smaak aub.

aan de heren van tool vragen betere platen te maken, hoeveel beter wil je ze nog hebben

heb je toch iets in de oortjes zitten

Déze ga ik vanavond opzetten om de genialiteit -waar ik met regelmaat op gewezen ben- nu daadwerkelijk te ontdekken.

De eerste 16 luisterbeurten was het niet gelukt, maar je weet wat ze zeggen.
17 maal is scheepsrecht.

als het je eerste tool plaat is dan zal het een lastige zit worden

Nee, de 2e. De 1e (Lateralus, hét Tool-album??) beviel me ook niet geweldig. Maar ben een doorzetter.

wat beviel je eigenlijk niet:?

lateralus heeft zeker een 15 luisterbeurten nodig

als het je ding sowieso niet is, toch ff doorzetten, maar tool pakt je of niet, geen tussenweg

per nummer een keer of 5 draaien valt minder zwaar dan een heel abum, zeker lateralus, het komplete album achter elkaar beluisteren?, je weet op een gegeven moment niet meer wat je hebt gehoord, ik vond lateralus iig de eerste keer enorm verwarrend

Ja, denk inderdaad dat het me gewoon niet ''pakt''. Ik vind het niet bijzonder, hoor geen spannende dingen ofzo. Maarrrr, wie weet wat er vanavond in mijn oren afspeelt.

The Pot, Right in Two, Jambi, Vicarious en 10,000 days part 2 lenen zich heel goed om afzonderlijk afgespeeld te worden. Vaste dienst op mijn iPod.

Bij Lateralus zit ik trouwens ook nog in die groeifase. Heb het twee keer een luisterbeurt gegeven, maar kwam er ook niet echt uit. Het enige nummer waarbij ik nu denk 'briljant' is Parabol/Parabola.

Losse liedjes doe ik inderdaad niet aan, mischien dat dat het dan is.

Ik ben het wel met hem eens anders. Wat meer focus zou deze muziek een hoop goed doen.

Wat meer focus en Tool zou klinken als honderden andere bandjes, neen bedankt zeg ik daarop. Liever wat langere nummers dan.

Ik vond het de eerste paar keer wel leuk, daarna werd het steeds kutter.

wat bedoel je met meer focus?

waarop?

tool is mede zo uniek omdat je focus constant wordt verlegd

Ook na gisteravond: ik blijf bij mn 3,5. Slecht is het zeker niet hoor, ik hoor af en toe best mooie stukjes. Overall is het echter net iets te matig imo.

Iets minder vorm, iets meer inhoud. Zoiets.

10.000 days is idd veel vorm en te weinig inhoud, lataralus en aenema kun je daar niet op betrappen

Ik weet niet of ik het daar zo mee eens ben. Durf ik zelfs zover te gaan dat het ool's meest concrete album is?

- 3 nummers die direct handelen over zn moeder
- The Pot als een soort verwijtende vinger enz.
- Rosetta Stoned als een erg duidelijke beschrijving van een trip
- Right In two als een erg doordachte mijmering over de mensheid/stukje religie

Wat dat betreft, qua unhoud veel minder een puzzel dan andere albums (undertow misschien uitgezonderd).
Het is juist die directheid die weer een stukje mysterie wegneemt en daardoor ook een stuk van de kracht van het album? ik gok ook maar wat.