Tool - 10,000 Days (2006)

Moet ik weer helemaal registreren en retelui als ik ben vraag ik beleefd om een beknopte samenvatting over waar het over gaat want je maakt me wel nieuwsgierig .

De laatste 4 sprekers hebben alle 4 dezelfde nummer 1.

Voorlopig een krappe 4 sterren voor deze poging van Tool tot...tja tot wat eigenlijk? Het komt na een aantal keer luisteren nogal onsamenhangend op me over en kan zeker niet tippen aan Lateralus en al helemaal niet aan Aenima.

Nee de status meesterwerk zit er toch niet in voor deze plaat, denk ik. Een top-10 plek in mijn uiteindelijke 2006 lijst is wel het maximale.

Daar heb ik ook moeite mee.

Ik heb hem nu een stuk of 5x geluisterd, maar ik weet nog niet wat ik er mee aan moet, had ik er misschien te veel van verwacht? Geen idee.
Vicarious vind ik een prachtig nummer, maar geen 1 ander nummer van dit album, komt ook niet enigszins in de buurt.

Overigens die 5x dat ik hem geluisterd heb, was wel met volk om me heen. Binnenkort maar eens afgezonderd bestuderend luisteren en misschien wordt het nog wat.

Geweldig! Nú al een 4 . Dat kan niet meer mis .

Tool maakt het zichzelf natuurlijk niet gemakkelijk. Meer dan 5 jaar wachten voor een nieuwe release is vragen om hoge verwachtingen annex ontgoocheling. Bij mij is het toch een startbod 4,5 *. 10.000 days (wings part 2) is zoals gezegd redelijk geniaal. Verder kunnen ook The Pot en Rosetta Stoned mij roeren. Ænima komt echter nooit meer terug, dat is zeker. Toch blijft het TOOL... wie kan heden ten dage tippen aan deze heren???

Tool zijn meesters in het creëren van verwachtingen, spanning en mysterie. "We hebben getourd met Meshuggah en Fantomás!". En hoewel de invloeden inderdaad te merken zijn, doet Tool gewoon waar ze zin in hebben waardoor ze weer een uniek album afleveren.

Vicarious opent zoals een opener hoort te openen. Het pakt je. De Tool sound is herkenbaar vanaf de eerste baslijn en eenmaal de gitaren en even later Maynard inzetten weet ik dat ze het nog steeds kunnen. Een perfecte eerste track om de plaat voor te stellen.

Jambi bevestigt de kwaliteit van Tool als het op het bespelen van, naast hun instrumenten, de luisteraar aan komt. Een begin dat doet vermoeden dat we met een track te maken hebben die, net als bijvoorbeeld Triad, 6 minuten vol gas over je heen dendert. "Zo vroeg op het album al?" Later blijkt dat ik nog nooit een nummer heb gehoord dat zo veel spanning opbouwt, dat je zo doet snakken naar een climax die echter gewoon uitblijft. Vooral de laatste halve minuut is haast ondraaglijk. Uiteindelijk houdt het dan op en zit je met een gevoel van "wat wordt mij nou geflikt, ik wil de rest ook!".

...en dat is precies de bedoeling, want de voldoening zal uiteindelijk des te groter zijn. Eerst biedt MJK me de mogelijkheid om even tot rust te komen met het tweeluik Wings for Marie en 10,000 Days. Twee nummers die waarschijnlijk pas echt tot hun recht komen als je het woord voor woord mee kan lezen of zelfs zingen. Uiterst persoonlijk en de laatste minuut van 10,000 Days is adembenemend. Prachtig rustig samenspel en de zachte stem van MJK. Wat zou ik deze vooral deze laatste track eens graag in de regen live aanhoren.

The Pot is op zijn zachtst gezegd raar. De track is compleet van MJK die even zijn vocale spectrum tentoonstelt. Van de haast sopranische (is dat een woord?) eerste paar regels tot die waanzinnige schreeuw ter afsluiting. Wat een kerel.

Lipan Conjuring is typisch zo'n stukje waarvan er op elk Tool-album wel 1 staat (Undertow uitgezonderd). Mantra op Lateralus en Cessario Summability op Aenima. Niemand die weet waarom het er op staat, en no way dat Tool de ware toedracht zal onthullen maar fuck, wat een sfeer krijgt het hele album door 1 zo'n minuutje.

Vervolgens borduurt Tool in de nummers Lost Keys (Blame Hofmann) en Rosetta Stoned imho, zoals KampF al zei, inderdaad voort op het hele Faaip de Oiad gebeuren. Fascinerend to say the least. Iemand zonder legitimatie die helemaal van de wereld is zit in het ziekenhuis en een zuster heeft geen idee wat ze met hem aan moet. Ze roept de dokter erbij die hem aanmoedigt te vertellen wat er is gebeurd. De titel refereert naar de uitvinder van LSD (Hoffman) maar het feit dat de zuster zegt dat er niks met hem aan de hand is (LSD zou sporen achterlaten op de "chart") doet toch vermoeden dat er iets anders aan de hand is.

Switch naar Rosetta Stoned, waarin de persoon uit Lost Keys lijkt los te barsten en te vertellen wat hem is overkomen. De Rosetta Stone is de sleutel geweest naar het ontcijferen van de hierogliefen, en is een metafoor voor de sleutel in een proces van vertaling, ontcijfering of een ander probleem. Wat ik van de lyrics heb gelezen/gehoord lijkt het inderdaad om aliens te gaan (zie Faaip de Oiad) die de persoon een bericht hebben meegegeven dat hij niet begrijpt. De officiele lyrics, mochten deze al uitgebracht worden, zullen uitsluitsel moeten bieden.

Dit hele verhaal gaat gepaard met het instrumentaal prachtigste nummer van de cd. Zoals ik al zei heeft het epische proporties die niet veel onderdoen voor Third Eye. Heerlijke 11 minuten die haast een tour lijken door Tool's hele oeuvre. Weergaloos.

Tool gunt ons dan weer even wat tijd om stoom af te blazen met het Disposition-achtige Intension dat rustig blijft doortokkelen en kabbelen. De kwaliteit van Disposition was dat het ongehinderd doorliep in het fenomenale Reflection, dat op zijn beurt weer veranderde in het razende Triad. Na Intension gaat Tool echter verder met Right In Two, een track die er in ieder geval niet naadloos op aansluit. Hierdoor blijft Intension een beetje karig achter, hoewel het zijn functie als rustpunt goed invult.

Right In Two begint net als Intension rustig maar neemt gestaag aan snelheid toe om uiteindelijk uit te monden in weer zo'n fantastische instrumentale compositie met typische outro. Een blauwdruk van hoe Tool zijn nummers vaak opbouwt. De lyrics zijn erg bijzonder.

Virginti Tres (23, een nummer met veel historische, mathematische, and occulte connotaties las ik op Wikipedia) tenslotte is weer zo'n stukje spannende waanzin dat me doet snakken naar een verklaring, die Tool natuurlijk lekker niet geeft. De overeenkomsten met Faaip de Oiad zijn groot, en ik ga er vanuit dat die creepy "vocal" om het zo maar te noemen zo maar eens het bericht zou kunnen zijn dat de persoon uit Lost Keys, Rosetta Stoned en Faaip de Oiad zelf heeft meegekregen. Wordt hopelijk vervolgd.

10,000 Days is weer een geniaal en uniek album van Tool. Weer wordt je heen en weer geslingerd tussen tal van emoties, worden er weer verwachtingen en spanningen opgewekt die haast ondraaglijk zijn. De muziek is perfect voor mij, de afwisseling tussen hard en rustig, zonder dat er bij de harde stukken gegrunt of continu hard geschreeuwd wordt. Ik kan me geen betere band voorstellen en ook dit album gaat met vijf blinkende sterren aan de haal.

Wow! Goed geschreven man! Complimenten!
Ik ben blij dat zo veel mensen erg positief zijn over dit album. Het enige nare vind ik nog de lyrics van Rosetta Stoned, MJK begint zo goed, maar hij eindigd met zijn 'goddamn shit the bed', ik weet niet wat dit voor moet stellen..Overigens nogsteeds mijn favoriete nummer, terwijl ik 10,000 Days meer en meer begin te waarderen.

hij is mooi, maar ik ben na enkele luisterbeurten nog niet geheel verknocht. wat hopelijk een goed teken is, omdat hetzelfde mij overkwam met aenima. lateralus vond ik in t begin vet en vind ik nu wat saai. voorlopig 4 met groeimogelijkheden.

Even geduld, denk ik...

Ik had hem voor eergisterenavond al een tiental keer aandachtig beluisterd en twijfelde ook nog.

Dan maar beslist om hem eens in de wagen te beluisteren (betere klank) en ben dan maar naar Terneuzen gereden(vanuit Belgie)...(no comment on this one ).

En tijdens de rit sloeg 10.000 days (eindelijk) zonder medelijden in als een bom. Het volledige plaatje klopte. Samen me de taferelen van industriële gebouwen, bizarre landscapes etc. heb ik zelden zo eenervaring meegemaakt.

Tool opent een nieuw universum....wacht maar tot het jou ook overkomt. Ge zult er nie goe van zijn...

Het is me net overkomen! Net met vol geluid twee keer achter elkaar geluisterd en het is inderdaad een geweldig album! Ik verhoog hem naar 5*

Heeft iemand trouwens ook de indruk dat de 'woede' die zo manifest aanwezig was in de eerste drie platen, plaats heeft geruimd voor een 'bitter en machteloos accepteren'?

Ik heb het gevoel dat er zo enorm veel weemoed doorheen 10,000 loopt...weemoed van een 42 jarige man die de wereld vanop een afstand bekijkt, bitter door hetgeen hij ziet maar tegelijkertijd zijn omacht beseffend...

... En toch vind ik dat The Pot ergens anders had moeten staan. 10.000 Days is zo emotioneel geladen en mooi en dan zo'n funky upbeat agressief nummer... vloekt toch wel een beetje. Ik hou er voorlopig dus een eigen aparte tracklist op na waarin ik wel Intension skip.

Intension is ook knap hoor, Tool die met flarden electronica flirt.

Gajarigon, ik kan je volgen. De positionering van The Pot is op zijn zachtst gezegd bizar, als je naar de opbouw van de plaat kijkt.

Maar man, WAT een nummer

Ik skipte Intension eerst ook iedere keer, maar op zich is het wel een aardig nummer dat ook moet groeien denk ik.

Inderdaad the Pot is echt... een dansnummer gewoon. Kan toch perfect concurreren met de nummers op Aenima, volgens mij.

EN ik ga intension eens intens gaan beluisteren. Ik moet gewoon iets missen.

*denkt al na welke plaat er uit de top 10 zal moeten verdwijnen...*

Mijn eerste indruk: hij ligt, zoals gewoonlijk bij Tool, heerlijk in mijn oren. Persoonlijk vind ik The Pot juist perfect achter 10000 Days passen. Dat nummer is inderdaad erg emotioneel geladen, maar wel 11 minuten lang. Absoluut niks mis mee hoor, maar dan zorgt The Pot voor een goede afwisseling.

Maar nogmaals, dat is mijn eerste indruk. Ik ga hem zeker nog vaker luisteren voor ik een stem uitbreng. Voor nu zou ik zeggen 4*

Enkel even om te melden dat de basslijn van Justin Chancellor tijdens Wings part 2 (zo rond 5'30 min) GESKIFT bevonden wordt.

Okee okee okee.. stiekem vind ik 'm wel beter worden.

nu j'et zegt... in rosetta ook geskift. Ach Justin is één en al insane op dit album.

Trouwens Dudeness, inderdaad! Mij ook opgevallen over die verandering "woede" > "machteloosheid"

Zopas even langs geweest op het Toolshed-forum en vond daar best wel intersante gegeven.

In Intension (vanaf minuut 1), hoor je 'onverstaanbare lyrics'....maar omgekeerd afgespeeld hoor je het volgende:

http://www.myspace.com/zeitgeistfm

Zalig dollen met een klassieker vind ek....i.p.v. satanische boodschappen wat politiek correct gewauwel

Dude, die link is bullshit en ik had dat ook al genoemd.
"work hard, stay in school, listen to your mother, listen to your father" zo iets.

Jep , that's it

Link is geenbullshit, by the way. 't Derde geluidsfragment.

(niet iedereen weet hoe hij MP3-kes achterwaarts moet afspelen, vandaar dat ik de link er aan toevoeg)

Persoonlijk kan de discussie of het beschikbare materiaal nu al dan niet het échte materiaal is me weinig schelen (wat ik hoor is top!), maar just out of curiosity:

Overkomt het de andere groepen ook dat hun materiaal voortijdig uitlekt op het net, of is dit nu zoiets typisch voor de fanbase van Tool?


(Ik vraag me dus eigenlijk af: hoe is het uitlekken eigenlijk ooit kunnen gebeuren? Wie zit daarachter? Zou het georchestreerd zijn?)

Dit gebeurt vrijwel alle bands, de laatste tijd. Bij Tool is het alleen zo'n 'big issue' omdat het al 5 jaar wachten was op deze plaat en omdat Tool zelf altijd heel krampachtig is in rechtenkwesties en er alles aan scheen te doen om dit juist te voorkomen.


Tja, hoe dichter je bij de releasedatum komt, hoe meer mensen bij zo'n plaat betrokken raken. Eerst alleen technici, collega's/vrienden en platenbazen, maar op een gegeven moment moeten ook de schijfjes worden geperst en gedistribueerd. Er hoeft er maar eentje te zijn die de plaat op internet zet en dat op een forum meldt en er is geen houden meer aan.

(vind de plaat voorlopig zelf ook een beetje tegenvallen trouwens)

Zoals iemand op het toolforum zei:

Je werkt in een fabriek waar voor je neus duizenden exemplaren van de nieuwe cd over een band rollen.
Je hebt een autoverzekering van 200 euro per maand, en een huur van 400. Je verdient 6 euro per uur omdat je baas je geen opslag wou geven, toen je het hem die ochtend vroeg. Je denkt: 'what the hell...'



En dit album is enorm laat gelekt eigenlijk.

Kun je wel zeggen ja, een album dat anderhalve week voor de release uitlekt komt zelden voor.
Meestal wordt een album al een maand laat staan maanden ervoor uitgelekt.

Ik ben inmiddels behoorlijk onder de indruk van metname de Wings for Marie - 10.000 Days en Lost keys - Rosetta Stoned combo's.
Alleen dat merkwaardige interlude in het midden van de plaat wil maar niet wennen. Hakt de plaat veel te scherp in tweeën naar mijn idee. Dat zal ook ongetwijfeld de bedoeling zijn, maar voor mij werkt het totaal niet. Bij eerdere interludes van Tool had ik dat probleem nooit.

De Meshuggah invloeden heb ik op een sporadisch drumroffeltje na niet kunnen ontdekken. Deze plaat klinkt toch vooral heel erg Tool en da's alleen maar goed. Ik hoor zelfs diverse rifjes en effecten van de Aenima en Lateralus albums terugkeren.

Mijn krappe 4 is inmiddels een dikke 4, met duidelijke mogelijkheden voor een toekomstige 4,5.