Noel Gallagher's High Flying Birds - Chasing Yesterday (2015)

De inspiratie voor Riverman.

X-ray Eyes doet mij qua feel denken aan Blur en Bowie (steréo), maar de opbouw heeft wel wat weg van The Masterplan, dat dan automatisch qua opbouw ook wel wat van Stairway to Heaven heeft. Of Taurus van Spirit... referenties spotten blijft leuk

Inmiddels het vinyl op mijn hoofdtelefoon en dat is helemaal lekker. Toptrack The Right Stuff klinkt nog velen malen beter op plaat. Fijn ook die losse cd erbij in de hoes! Wat mij betreft mag de Oasis reünie ook nog even uitblijven. Zelfs The Mexican (beetje dEUS ten tijde van Vantage Point) klinkt erg fijn en dat is een van de mindere tracks. Ik las ergens de vergelijking The Right Stuff en Gas Panic! en nu ben ik weer verslingerd aan Standing On The Shoulders of Giants. Een enorm ondergewaardeerde Oasis plaat wat mij betreft. Ik droom nu van Gas Panic! op vinyl!;)

Dit is lekker zeg. Noel kan het blijkbaar nog steeds. Ben positief verrast.

Ik ben geen Oasis fan. Een aantal nummers vind ik lekker en het is altijd goed om ze te horen.
Deze plaat vind ik ook niet baanbrekend, verrassend of anderszins hoogstaand.

Maar hij staat nu al een week op de repeat. Want het is wel een hele lekkere plaat. Heel erg lekker zelfs.

Dan ben ik benieuwd wat je verder in je platenkast hebt staan, als je een album als zodanig typeert maar toch al een week non-stop draait haha.

Niets

Scherp...



Dergelijke platen gaan bij mij gelijk naar de kringloop, voor zover ik ze al zou aanschaffen

Gisteren de live stream van hun concert in Düsseldorf gekeken bij Rockpalast, was niks mis mee. Prima nummers van zijn 2 albums. Ik zal ze eens op een stickie voor in de auto zetten.

Soms is muziek gewoon lekker, spreekt je aan, is prima mee te leven, brengt je in vervoering, geeft je een goed gevoel, maakt je depressief, doet je meefluiten, doet je dansen door de keuken, blijft de hele dag in je hoofd hangen, word je vrolijk van het moment dat je het opzet, of schiet je onmiddelijk van in een melancholische bui....en toch vind je het geen memorabel meesterwerk.

Ik vind het geen meesterwerk, maar het is kennelijk de plaat van het moment voor mij. De andere die ik veel draai is Trixie Whitley's "Fourth Corner" en dat gaat onder je huid zitten. Als ik Chasing Yesterday analytisch beluister dan springt er niets uit. Dat er goede muzikanten spelen is te horen, maar qua nummers heb ik alles al 13 keer eerder gehoord. Het is gewoon een verdomd lekkere plaat. That's it. Dieper gaat het niet.

Daar kan ik wel inkomen...
Wat ik nog steeds niet begrijp is hoe je een plaat die je niet hoogstaand vind een week op repeat zet. Dat voelt een beetje als zelfkastijding

Wat is The Dying of the Light een geweldig nummer. Weer puur genieten!

Ik vind het wel fijn aan dit album dat met Riverman Noel je er gelijk intrekt. Heerlijke gitaren, krachtig nummer, ik ben meteen wakker.

Zo, dit album maakt een betere eerste indruk op me dan het debuut. Noel Gallagher werkt meer en meer aan een eigen sound, los van Oasis, en dat kan ik alleen maar toejuichen.

Ballad Of The Mighty I........... wauw !
Listig gedaan met de verwijzing naar Things We Said Today van The Beatles.
Hele album maar eens luisteren. Ik hoor Noel trouwens liever leadzingen dan z'n vreselijke broertje.

Van mij mag er een standbeeld worden opgericht voor Noel Gallagher, vanwege uitzonderlijke muzikale prestaties in het algemeen en inmiddels voor Chasing Yesterday in het bijzonder.

Chasing Yesterday is een meeslepend rockalbum met buitengewoon sterke songs, prachtige uitvoeringen en als gevolg daarvan een genot om naar te luisteren.

Toen hij nog een angry young man was, met zijn broer moest wedijveren en in een bepaalde muzikale hoek werd gedrukt, werden er door Oasis natuurlijk ook sterke albums gemaakt. Maar inmiddels is Gallagher van een leeftijd dat hij niet meer automatisch wordt omarmd, z'n broer is weg en met Oasis heeft hij zich wel voldoende bewezen.

Wat overblijft is "songsmeden" en de uitvoering. Dat hij dan een behoorlijk ruk naar het midden van het muzikale spectrum maakt hoeft helemaal niet te leiden tot minder spanning en sensatie. Als het maar goed is, met bezieling wordt uitgevoerd, wordt dat prima gecompenseerd.
Dan kan hij gelijk ook van het keurslijf af, waarin hij geperst zat als lid van Oasis.

Dat brengt mij tot de conclusie dat, zolang Noel dit soort albums blijft maken, hij van mij de rest van de familie links mag laten liggen. Chasing Yesterday maakt een mogelijke reünie van Oasis volstrekt overbodig.

Een heel aangename verrassing....dat mag gerust gezegd worden van dit nieuwe album van Noel Gallagher's High Flying Birds.

Eerlijkheidsgehalve heb ik Oasis altijd met gemengde gevoelens gevolgd en beluistert.
ik vind nog altijd dat de band rond de broers Gallagher al vrij snel over zijn hoogtepunt heen was. Neem daarbij de verkeerde aandacht in de pers, die likkebaardend alle ruzie's en andere relletjes met veel plezier publiceerde..... einde oefening, dat zagen we mijlenver aankomen.
Dat Noel altijd al de grote man was bij Oasis, is bekend en dat komt nu duidelijk tot uiting op dit uitstekende Chasing Yesterday.

Door de jaren heen is hij een beter componist geworden. Het wiel heeft hij hier wederom niet opnieuw uitgevonden en verwacht ook geen abrupte stijlbreuk, maar aan diepgang hebben de songs zeker gewonnen.
Neem al de prachtige opener Riverman..... een licht psyhedische sfeer en een prachtige herhalende riff/ melodie, pakt je gelijk bij de strot.
Het is het soort rock dat een soort tijdloosheid uitstraalt. Noel kent natuurlijk zijn klassiekers, en hij zal de laatste zijn om dat te ontkennen.
Natuurlijk staan er wat Oasis up tempo achtig werk op, geen probleem, het is Noel Gallagher en ik heb hem ook hoger zitten als vocalist dan zijn kwelende vaak over de top blerende broertje Liam...... geen moment gemist hier.
Her en der wat uitstapjes met lichte electronica invloeden wat ook goed uitpakt omdat het geen doel op zich is. Alle invullingen zijn functioneel en passen perfect in de puzzel ( The Right Stuff bijv.)

Prijsnummer vind ik afsluiter Ballad Of The Mighty I. Een klassiekertje in wording mi.
Goede swing, boeiend beladen verloop en die verwijzing naar Things We Said Today is tamelijk geniaal bedacht.

Ben het volstrekt met musician eens in deze.
Het laatste wat Noel Gallagher nodig heeft is familie en Oasis. Hij kan het prima alleen af'- getuige dit uitstekende album.

Het debuut van Noel beviel mij al erg goed, maar volgens mij is deze zelfs nog een tikje beter, spannender en afwisselender. Chasing Yesterday begint gelijk met mijn favoriete nummer 'Riverman'. Dat licht psychedelische randje van Noel komt hier erg goed uit de verf, net als op 'the Dying of the Light', 'the Right Stuff' en 'Ballad of the Mighty I' En dan staan er ook nog een aantal lekkere rockers op, zoals 'Lock All the Doors'. Bonus tracks zijn ook prima!

Ik begin Liam steeds minder te missen. Eigenlijk heeft Noel ook gewoon een prettigere stem. En de betere nummers uiteraard.

Alleen die hoes... wat een crappy foto. Maar dat zal wel de bedoeling zijn.

Ik kan even niet naar het nummer luisteren. Maar kan iemand mij deze verwijzing willen vertellen. In de tekst kan ik hem eerlijk gezegd niet vinden

De melodielijn die meerdere keren terugkomt...... is gewoon Things We Daid Today.
Je hoort het snel genoeg stef.

Zojuist geluisterd, en je hebt helemaal gelijk. Je hoort het meteen.

In juni treed Noel op Best Kept Secret. Waarschijnlijk ga ik speciaal voor hem wel even heen, want zijn 2 nieuwe albums zijn echt top!

riverman, woow..
noel, jij heerser...

in 2015 nog geen enkele song zo op repeat gezet (tenzij let it happen van tame impala).

noel is inderdaad een heerser...met als toppers:
The Dying of the Light
The Right Stuff
Riverman

maar de rest is ook gewoon erg lekker...
samen met oasis heb ik toch zeker 50 toptracks verzameld...terechte top10 notering voor noel

Instrumentaal retedope en wekt het mijn interesse ook echt op. Qua zang ben ik alleen geen groot liefhebber van deze plaat. Het stoort mij weliswaar niet direct maar uiteindelijk vind ik het wel wat afbreuk doen aan dit verder sterke album.

Prachtig album van Noel Gallagher, een meeslepend rockalbum met sterke melodieën en teksten die langzaam onder de huid kruipen en ook prima uitgevoerd en geproduceerd zijn. Noel Gallagher heeft er goed aan gedaan om niet het succes en de sound van Oasis proberen te herhalen maar hij gaat zijn eigen weg al zijn de Oasis (en Beatles)invloeden nog wel te horen. Wat meer soul in zijn zang, wat meer diepgang en hier en daar ook toevoeging van elektronica.
Noel Gallagher was tijdens Oasis de man die deze band naar grote hoogten tilde door zijn sterke songs met de nodige branie. Dit klinkt minder groots maar zijn songschrijverstalent is intact gebleven. Eigenlijk heeft Noel Gallagher Oasis niet meer nodig en indien hij dit niveau kan behouden hoeft een Oasis-reünie ook niet voor mij.

Luc got it right !

Hier ben ik het eigenlijk helemaal mee eens. Alleen het woord "retedope" zou ik niet meteen gebruiken, maar dat komt doordat ik niet zo straat ben als de geciteerde user. Eerder steeg.

Neen, alle gekheid achterwege gelaten, is dit een prima album van Noel, beter dan de eersteling met zijn High Flying Birds.

3,5 sterren

Sterk album, dat kan wedijveren met het beste van Oasis. Luistert heel lekker weg.

Wederom een lekkere plaat. Noel heeft nu echt wel bewezen heel goed zonder Liam verder te kunnen. Andersom overigens niet.

Waar bij oasis de stem van Liam opvalt en uniek is, gaat deze ook vervelen op den duur (dat zeikerige) en noel is minder opvallend maar wel prettiger. Dus een heel album Noel is goed te doen.

Deze plaat luistert makkelijk weg en dat is een goed teken. Geen moeilijke muziek, gewoon toegankelijk en herkenbaar. Menig beatleske sound is weer herkenbaar, maar dat is geen nieuws meer. Eens met mijn voorganger : een Oasis reünie is echt niet nodig.

Ik ben het dus echt totaal niet met bovenstaande reacties eens. Het album 'BE' (Beady Eye) gaat als een stoomwals over Noel zijn albums heen. Noel brengt tegenwoordig wel erg radiovriendelijke muziek uit. Middle of the road liedjes die tegen Snow Patrol en Coldplay aan schuren. En nee, dat is in mijn boek geen compliment. Hier en daar staan echt wel pareltjes hoor (o.a. Riverman en een aantal andere songs van het eerste album), maar oh, wat hoop ik dat Oasis weer gauw terug is. Liam en Noel horen bij elkaar..

Sorry, als een stoomwals? In welke nummers dan? Dat je liever de zang van Liam hoort dan Noel, oke maar geef dat dan gewoon toe. BE mist gewoon sterke nummers (en ook rockende nummers wat past bij Liams stem). En dit vergelijken met Snow Patrol en Coldplay, alsjeblieft zeg, haast niet serieus te nemen.