D'Angelo and the Vanguard - Black Messiah (2014)

Als zelfs de jonge grootheden (zijn er al niet bijzonder veel van) omvallen, dan wordt het wel heel triest. Ik was zo benieuwd naar een opvolger van dit meesterwerk.

51, mwoah.

Maar alsnog veel te jong.



Geld.

En deze muziek laat zich niet lekker verknippen tot een fragmentje wat het lekker doet op TikTok en dergelijke.

Het is geen direct hapklare brok, maar: ook als je het vaker op zet blijft er helaas niet enorm veel van hangen. Het zijn vooral een overduidelijk vakmanschap en een zeer aangenaam geluid die het geheel omhoog tillen.

Hij zal gemist worden. Wat een unieke artiest was hij.

Die verwacht ik nog wel, album was al in een vergevorderd stadium (voelt dubbel in deze context).

Reken er maar niet op. In 2011 was het destijds nieuwe album ( Black Messiah ) ook bijna af. Toch duurde het toen nog ruim drie jaar voordat het uiteindelijk uitgebracht werd, onder de bezielde leiding van D'Angelo zelf, op zijn eigen tijd. De perfectionist die D'Angelo was zal denk ik ook niet hebben gewild dat er muziek door anderen afgemaakt zou worden na zijn dood, laat staan allerlei schetsen die als rarities op verzamelaars komen. Er schijnt nog veel op de plank te liggen maar ergens hoop ik dat zijn familie en muzikale vrienden om hem heen ( Russell Ellevado, Questlove, Q-tip) er voor zorgen dat er geen raar samengesteld album uitkomt.
Maargoed, zijn nalatenschap zal waarschijnlijk mythische proporties aannemen gezien zijn kleine, maar waanzinnig sterke discografie dus wie weet vallen er dan mensen in zijn omgeving dan alsnog voor het grote geld. Maar stiekem hoop ik dat dit het is. Een klein maar weergaloos sterk oeuvre.

Het is de vraag in hoeverre ze daadwerkelijk klaar waren met opnames. Door een bericht van Quest vorig jaar met de melding dat ze ver waren plus het geplande optreden van D'Angelo op The Roots Picnic dit jaar en daaropvolgende persverklaring (achteraf gezien een duidelijke indicatie betreffende zijn gezondheid) had ik de hoop op 2026. Wil die hoop niet laten varen, maar inderdaad alleen in handen van dergelijke artiesten én onder maximaal toeziend oog van D'Angelo. Nu de mogelijkheid niet meer bestaat om hem live te horen, dan graag datgene wat daar het dichtstbij in de buurt komt.

Ja dat snap ik ook hoor, als de opnames vergevorderd waren of hij heeft op zijn sterfbed toestemming gegeven dat ze gebruikt en gemixt mogen worden door Russell Ellevado, dan kan dat nog zeker iets moois opleveren. Kijk maar naar het postuum uitgebrachte album Balloonism van Mac Miller. Dat is echt goed en met respect gedaan en bovendien waren de opnames ook zo goed als klaar. Het is dus vooral te hopen dat zijn familie zijn muzikale erfenis goed beheerd.
Ik heb hem gelukkig wel twee keer live meegemaakt, waarbij het concert in 2015 ik in Paradiso helemaal vooraan stond. Het staat nog in mijn geheugen gegrift als een van de allerbeste concerten waar ik ooit geweest ben. Zó weergaloos goed hoor je een artiest en band zelden. Na afloop kwam ik totaal verdwaasd uit het concert, het was niets minder dan een muzikale loutering.

Het valt me trouwens op hoe ontzettend groot nieuws zijn overlijden is. Werkelijk alle media hebben er aandacht aan besteed en veel grote internationale artiesten schrijven een eerbetoon. Mooi ook om te zien hoe geliefd en vormend hij is geweest voor muzikanten collega's.

Voor mij was hij dat ook en ik merk dat ik er best wel van ontdaan ben de afgelopen dagen. Het nieuws lijkt nog niet helemaal ingedaald maar tegelijkertijd merk ik dat ik nu niet zo goed naar zijn muziek kan luisteren. Te pijnlijk ofzo.

Dat komt vast wel weer en misschien, heel misschien dus wel met een postuum album erbij. Maar mocht het bij deze drie albums blijven, dan snap ik dat ook.

Ik vind het wel z’n charme hebben dat een artiest met zo’n legendarische status ‘maar’ drie albums heeft. Mocht zijn vierde album wel postuum worden uitgebracht maak ik mij ook weinig zorgen gezien zijn muzikale vrienden (al waren veel van die vrienden ook vrienden van J Dilla…)

Omdat het geheel erg aangenaam weg luistert heeft het in de tussentijd toch nog best wat keren opgestaan. Gewoon een beetje pruttelend op de achtergrond, zoals anderen een 'coffee house' playlist oid opzetten (o.k., hier zit hier veel meer denkwerk achter de nummers).

Uiteindelijk blijft er meer hangen dan verwacht, nummer 7 vooral; wat een beetje klinkt alsof Erykah Badu erop mee doet, maar die staat nergens vermeld. En in iets mindere mate 9. Nummer 4 stond in 2014 al vaak op, en nummer 5 meende ik - bij nader inzien - ook vaker gehoord te hebben.

Als ik m'n mp3-archief doorspit (ik bewaar al +2 decennia een mp3 van muziek die me opvalt) blijkt nummer 5 er inderdaad al ooit bij geschoven te zijn, maar het werd in eerste instantie duidelijk geen nummer dat hier heel prominent aanwezig is. De kans dat het nu vaker op gaat staan is groot.

Maar dat er wat meer van het album blijft hangen is pas na veel draaibeurten zo. Het is een zeer trage groeiplaat, maar het is er wel een.

Het is goed mogelijk dat ik het album kort na de release al eens geprobeerd heb, naar aanleiding van nummer 4, maar dat kan ik me niet herinneren.

Een beetje speculatief wellicht en ik bedoel het met respect, maar hij heeft z’n dood zien aankomen dus kans is groot dat hij duidelijk heeft gemaakt wat hij wilde dat er zou gebeuren met de opnames.

Dat gold ook voor Dilla en we hebben gezien wat daar van gekomen is…

Onvervalste P-funk