David Bowie - Station to Station (1976)

Nu ik erover nadenk, dit is het enige album zonder enige minpunten (voor mij dan). Het nummer dat vaak aan het kortste eind trekt is Stay, maar ook dat vind ik een ontzettend goed nummer.

Het enige minpunt voor mij is dat de plaat wel héél erg kort is, het orgineel bevat slechts 6 nummers.

Het aantal nummers wil niet zoveel zeggen. Kijk maar naar de lengte van het nummer Station to station . Kan me wel voorstellen dat 37 minuten aan de korte kant is voor jou, gezien je score van 5*. Zal deze zo weer eens op mijn platenspelert gooien na mijn college

Maar het album duurt even lang als de gemiddelde (Bowie) plaat.

37 minuten vind ik zo'n beetje dé ideale tijd.

Same here. Tussen de 36 en 42 minuten is prima. Je kan het album altijd 2 keer achter elkaar draaien.

Ik snap niet waarom gezegd word dat dit een erg korte plaat is.
De meeste albums en dat vooral uit die tijd waren tussen de 35 en 45 min dus snap die opmerking niet helemaal.

Weinig nummers bedoelen ze denk ik.. Hoeft natuurlijk geen nadeel te zijn, als al je nummers het kaliber hebben van de titeltrack hier. Maar dat valt me nou juist een beetje tegen..

Poep uit je oren en opnieuw gaan draaien zou ik zeggen.

Hoe lang ken jij hem al, 4 maanden?

Een maandje of 11, 12 nu denk ik, but I can see what you're getting at. Maar het was maar een grapje. Ieder z'n ding, en ik hoop dat dit over tien jaar nog steeds m'n ding is.

Ik vind hem best ok hoor, maar vergeleken bij Hunky Dory, Low, Diamond Dogs en Ziggy valt hij redelijk in het niet.

Nou, dit is iig mijn persoonlijke favoriet. Die andere albums zijn ook geweldig, maar dit is het helemaal voor mij. Vele noemen dit een 'koude plaat' door de ijzige Thin White Duke, maar dat vind ik totaal niet. Deze plaat betekent heel veel voor mij, en geeft een fantastische sfeer. Het swingt en is heel mooi tegelijkertijd.

Ik vind dit ook Bowie's beste studioalbum, en z'n één na beste in het algemeen (na Bowie at the Beeb).

Werkelijk elk nummer is raak. Ik vind deze plaat ook niet zo 'koud' als vaak beweert wordt. Het is wel wat ijzig, maar straalt tegelijkertijd toch ook warmte uit.

Precies ik vind het ook verre van een koude plaat, eerder warm en gevoelig ja.

Mja, warm en gevoelig in een koude context.

Dit is momenteel mijn favoriete album

Met andere woorden: Duidelijk een door coke beïnvloedde plaat.
De nummers stralen een bepaalde gevoeligheid uit (wellicht de persoonlijke problemen toendertijd?), maar zijn nogal afstandelijk ingespeeld en geproduceerd (de coke en de daaruit voortvloeiende Thin White Duke-persona). Het doet me denken aan een huishouden met een Italiaans interieur.

Leuk!
Wat Bowie betreft, het mijne ook, samen met Low.
Zou er ooit nog nieuwe muziek van de beste man komen? Wishfull thinking, vrees ik...

Schitterende Bowie plaat. Samen met Low en Ziggy het allerbeste wat de heer Bowie bracht. Station tot Station is een ware openbaring.

En niets minder dan dat.

It's not the side effect of the cocaine, I'm thinking that it must be love, heerlijk gewoon

Hij zou zelf niet veel meer kunnen herrineren van het opnemen van deze plaat. High as a monkey

Dit is werkelijk een plaat zonder minpunten. Voor mijzelf vind ik het altijd leuk om te bedenken wat er binnen een nummer naar mijn smaak beter had gekund. Dit album is voor mij samen met Michael Jackson's Thriller en Duran Duran's Rio dé perfecte plaat; er is niets dat nog beter kan dan het al is.

Waar Bowie's eerdere klassiekers (Hunky Dory, Ziggy Stardust en Aladdin Sane) perfect in de tijd pastten waarin ze uitkwamen, had dit album ook gisteren gereleased kunnen worden.

Nu ik er zo over nadenk, gaat dit album mijn top 10 flink door elkaar husselen.

Wordt het niet tijd dat deze in de top-250 terecht komt?
Reken niet op mij, in mijn top-10 staat al een andere Bowie

Zou zeker niet misstaan maar Low, Hunky en Ziggy drukken deze toch wat weg. Alhoewel er veel "protprut" in de top 250 staat ook. Nogmaals, het zou dus zeker niet misstaan.

kort maar krachtig album golden years, tvc 15 zalig

Wat een hemelse plaat zeg.

Mijn nieuwe platenspeler heb ik vandaag ingewijd met dit prachtstuk uit de erfenis van mijn vader.

Deze komt zeker in mijn top10. En wat een einde!

(het leuke van niet opgegroeid zijn met deze muziek: je ontdekt elke dag iets nieuws.)

Eens kijken wat voor schatten er nog meer tussen liggen.

Als je met Bowie alléén al begint heb je inderdaad nog een heerlijke reis voor de boeg! Check zowel platen hiervoor als hierna (tot en met Heroes). Zit eigenlijk alleen maar sterk werk bij. En ga daarna door met The Cure, Velvet Underground, Roxy Music, Echo & The Bunnymen, begin van Bauhaus, enzovoort enzovoort. Komt allemaal in de buurt van deze muziek op hun eigen manier.