menu

Emerson, Lake & Palmer - Tarkus (1971)

mijn stem
3,45 (154)
154 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Island

  1. Tarkus (20:40)
  2. Jeremy Bender (1:50)
  3. Bitches Crystal (3:53)
  4. The Only Way (Hymn) (3:48)
  5. Infinite Space (Conclusion) (3:20)
  6. A Time and a Place (3:01)
  7. Are You Ready Eddy? (2:10)
totale tijdsduur: 38:42
zoeken in:
avatar van BoyOnHeavenHill
3,5
Tarkus was de eerste plaat die ik van ELP leerde kennen, en vaak betekent dat dat zo'n plaat een speciale (en vaak zelfs de hoogste) plek in mijn waardering blijft behouden, maar dat is hier niet het geval. Toch vind ik de plaat als geheel niet "slechter geworden", want de titeltrack is nog steeds indrukwekkend met geweldige composities, melodieën en keyboardsounds, en kant B heb ik nooit zoveel minder gevonden. Natuurlijk is Jeremy Bender een vreemde eend in de bijt (wellicht om even adem te halen na de overweldigende eerste kant?) en is het slotnummer bijna de definitie van meligheid (hoewel voor mij nooit reden genoeg om de plaat eerder af te zetten) maar het tussenliggende kwartet vind ik qua zeggingskracht eigenlijk niet veel minder dan de onderdelen van het titelnummer.
        Vermoedelijk ligt het voor mij toch in het te fragmentarische karakter van het album. Kant 1 staat dan wel als één nummer op de CD maar voelt voor mij toch aan als een collage van zeven composities die fraai aan elkaar zijn gebreid, en met kant 2 erbij zou je dit album kunnen beschouwen als een verzameling van dertien nummers die gemiddeld nog geen drie minuten lang zijn. Het gevolg is, besef ik nu, dat ik feitelijk de lang uitgesponnen instrumentale passages mis die enerzijds alle kanten op kunnen gaan en anderzijds een meeslepend gevoel van vrijheid geven (denk aan Take a pebble van het debuut, Awaken van Yes, The cinema show van Genesis...). Gek genoeg lijkt het nu alsof ik dit album bijna te toegankelijk vind, terwijl de luisteraars van 1971 hier toch wel even met hun oren zullen hebben zitten klapperen – maar zou het titelnummer nou zoveel experimenteler hebben geklonken dan bijvoorbeeld In the court of the Crimson King (1969), het eerste ELP-album (1970) of het uit hetzelfde jaar als Tarkus stammende The Yes album?
        Conclusie: ik vind Tarkus nog steeds een prima plaat, maar voor mij heeft het niet meer de impact die het bij de eerste keer beluisteren had (niet in 1971 maar veel later). En ik moet bekennen dat ik Lake liever hoor en overtuigender vind in ballades als Stones of years en The battlefield dan in rocknummers waarin hij zichzelf soms lijkt te forceren (zoals op "Evil learning, people burning..." van Bitches crystal).
        Overigens wel opmerkelijk dat er in 1971 op de eerste plaats van de Engelse albumlijsten een plaat kon staan met teksten als "Can you believe God makes you breathe? Why did he lose six million Jews?" en "Don't need the Word now that you've heard: don't be afraid, man is man-made." Op Aqualung wilde Ian Anderson de relatie tussen mens en God tenminste nog "privatiseren" ("He's not the kind you have to wind up on Sunday"), maar Lake gaat wel een stapje verder. Weet iemand of daar geen problemen mee zijn geweest, bijvoorbeeld radiostations die weigerden om The only way te draaien?

avatar van B.Robertson
4,0
B.Robertson (crew)
Heb de 2CD met de 2012 remaster en de Steven Wilson stereo remixes. Met 'Tarkus' en het debuut stunten webshops nog wel eens en in een aanhoudende ELP-bui heb ik beiden besteld en 'Tarkus' inmiddels binnen.
'The Only Way' / 'Infinite Space' tref ik niet zo snel op een goede compilatie, wat doorslaggevend voor de aanschaf was. Ben geneigd aan het oude vast te klampen en zeker op het eerste gehoor ging mijn voorkeur uit naar het origineel boven de remix.

Neemt niet weg dat die remix vakkundig gedaan is en zeker beluisterd wordt. Wat de korte nummers verder betreft kreeg 'Jeremy Bender' m.i. opvolgers met 'The Sheriff' en 'Benny the Bouncer' en valt die lollige afsluiter ook wel te overleven. 'Bitches Crystal' en 'A Time and a Place' zijn opmerkelijk genoeg nooit mijn favorieten geweest (heb ze beiden 2x op compilaties) en met name die eerste werkt op mijn zenuwen. Maar ja, dat 'Infinite Space (Conclusion)' blijf ik een parel van ongeëvenaarde klasse vinden; vat in drie minuten samen wat ik mooi aan prog vind.

5,0
Niet alles wat Steven Wilson als mixer aan raakt wordt er beter op ( althans dat vind ik). Gewoon lekker houden hoe het was. Een Wilson gemixt album van Yes geprobeerd en dat vond ik dus helemaal niks

avatar van B.Robertson
4,0
B.Robertson (crew)
Er bekroop me met die remix al gauw een gevoel dat het anders klonk en toen had ik snel de gewone remaster weer in de speler. Later heb ik Wilson alsnog een kans gegeven. Had vroeger nooit gedacht later nog eens ELP-fanaat te worden. Voor verdere uitbreidingen op CD zijn die Wilson remixen niet noodzakelijk, voor zover die er zijn of nog komen.

5,0
Duidelijk gesproken, B. Robertson!

Gast
geplaatst: vandaag om 08:50 uur

geplaatst: vandaag om 08:50 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.