menu

Roger Waters - Amused to Death (1992)

mijn stem
4,11 (571)
571 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Columbia

  1. The Ballad of Bill Hubbard (4:19)
  2. What God Wants, Part I (6:00)
  3. Perfect Sense, Part I (4:16)
  4. Perfect Sense, Part II (2:50)
  5. The Bravery of Being Out of Range (4:43)
  6. Late Home Tonight, Part I (4:00)
  7. Late Home Tonight, Part II (2:13)
  8. Too Much Rope (5:47)
  9. What God Wants, Part II (3:41)
  10. What God Wants, Part III (4:08)
  11. Watching TV (6:08)
  12. Three Wishes (6:50)
  13. It's a Miracle (8:30)
  14. Amused to Death (9:07)
totale tijdsduur: 1:12:32
zoeken in:
avatar van Broem
5,0
[quote]Leptop schreef:
En boze buren...of geschrokken.[/quote?

Die hebben zich waarschijnlijk 'dodelijk geamuseerd'

avatar van Tony
5,0
Vrouw en kind waren weg, buurvrouw was ook vroeg vertrokken, dus dat zijn van die spaarzame momenten dat ik even de volumeknop kan openzetten. Ik heb Sonus Faber Grand Pianos, dus dat is geen rommel. Mijn versterker is niet superzwaar, dus eigenlijk kan het niet dat ik mijn speakers heb opgeblazen. Overbelasting, kan dat ook? Helaas, ik heb nog een oude receiver in huis en aangesloten, ligt het niet aan de versterker. Dan was er eindelijk een buizenversterker voor in de plaats gekomen. Ik heb besloten mijn speakers even rust te geven en het dan gewoon weer te proberen, wie weet.

Een van de meest audiofiele CD's in mijn collectie en dan dit. Ben er echt wel zuur van, want die Grand Pianos zijn geweldige speakers, zo worden ze niet meer gemaakt, zeg maar.

avatar van Broem
5,0
Tony schreef:
Vrouw en kind waren weg, buurvrouw was ook vroeg vertrokken, dus dat zijn van die spaarzame momenten dat ik even de volumeknop kan openzetten. Ik heb Sonus Faber Grand Pianos, dus dat is geen rommel. Mijn versterker is niet superzwaar, dus eigenlijk kan het niet dat ik mijn speakers heb opgeblazen. Overbelasting, kan dat ook? Helaas, ik heb nog een oude receiver in huis en aangesloten, ligt het niet aan de versterker. Dan was er eindelijk een buizenversterker voor in de plaats gekomen. Ik heb besloten mijn speakers even rust te geven en het dan gewoon weer te proberen, wie weet.

Een van de meest audiofiele CD's in mijn collectie en dan dit. Ben er echt wel zuur van, want die Grand Pianos zijn geweldige speakers, zo worden ze niet meer gemaakt, zeg maar.


Dat is serieus shit zeg. Is je versterker in ‘clipping’ geschoten? Dat kan bij een piekbelasting (vervorming) en veel versterkers hebben daar een beveiliging voor, die van jou blijkbaar niet. Erg vervelend want die Sonus Faber Grand Piano speakers zijn een mooi stel. Balen. Ben bang dat ‘rust’ dat niet gaat oplossen

avatar van hendri
4,5
Waanzinnig album??
Wellicht zijn beste werk?

avatar van bikkel2
5,0
hendri schreef:
Waanzinnig album??
Wellicht zijn beste werk?


De discografie in gedachten, zeg ik ja.
Een spannend geheel en waar zijn ex collega's duidelijk sonmatig te werk gaan met het dan nog steeds bestaande Pink Floyd, pakt Waters wederom conceptueel uit met weer veel geluidseffecten en textueel vernuft.
De eredivisie van sessielui doen mee ( Jeff Beck fantastisch!)
Zou wat mij betreft zelfs tot de beste Floydalbums behoren.

avatar van Broem
5,0
It's a Miracle dit album. Vergeet vooral het drumwerk van Jeff Porcaro niet. Volgens mij zijn laatste kunstje voordat hij ging hemelen. Al jaren mijn nr 2 favoriete album allertijden. Mooie uitleg op ATD Analysis - rogerwaters.org

avatar van bikkel2
5,0
Porcaro idd. Misschien wel de meest functionele drummer ooit.
Speelde met alles en iedereen.
Kon zich moeiteloos inleven hoe drumpartijen moesten klinken bij een artiest of band.
R.I.P.

avatar van pinkfloyd76
5,0
Regelrechte klassieker met een hoofdrol voor Jeff Beck, die solo in What God wants pt. III........

avatar van De buurman
5,0
Climax van het album.

avatar van Kos
3,0
Kos
Inderdaad wel een zieke lijst sessie muzikanten als je dat zo ziet..

avatar van Lamontagne
5,0
Wat een plaat nu al 3 weken op return in de speler ??

avatar van Marco van Lochem
5,0
Het derde solo album van voormalig Pink Floyd frontman/bassist en zanger Roger Waters verscheen op 1 september 1992 en bracht de eigenzinnige muzikant veel positieve reacties en mooie verkoopcijfers. Je zou “AMUSED TO DEATH” kunnen omschrijven als het beste Pink Floyd album dat na 1983 gemaakt is, zonder dat het als Pink Floyd verschenen is. Waters, op 6 september 75 jaar jong geworden, revancheerde zich met dit album voor het matig ontvangen “RADIO KAOS” uit 1987. Toen Waters na “THE FINAL CUT” uit de Britse topband stapte, in 1984 zijn eerste solo album “PROS AND CONS OF HITCH HIKING” uitbracht, stond hij bekend als een mopperige en maatschappijkritische muzikant. Op “AMUSED TO DEATH” is dat mopperige verdwenen, maar gelukkig is het kritische wel gebleven. Waters neemt de rol van de televisie op ons leven onder de loep en het is natuurlijk geen verrassing, dat hij hier kritisch over is. “Wij” zijn te veel bezig om onszelf te vermaken met met amusement dat gebracht wordt, dat veel rampen, conflicten en andere zaken die verkeerd gaan, daar uit voort komen. Dat alles wordt gebracht in 14 weergaloze songs, waarin de geest van Pink Floyd in elke track rondzweeft. Het begint instrumentaal met “THE BALLAD OF BILL HUBBARD”, waarin het gitaarspel van Jeff Beck leidend is. Die komt trouwens op het hele album prominent naar voren, zodat je het gevoel krijgt dat Roger Waters zijn oude Pink Floyd maatje en stergitarist David Gilmour mist. De band bestaat uit geweldige muzikanten, Waters zingt op zijn bekende klagende en zeurende wijze, zodat de songs een extra emotionele lading krijgen. “WHAT GOD WANTS PART 1” kwam in de tipparade van de Nederlandse Top 40, maar wist niet door te stoten naar de hitlijst, het album bereikte daarentegen wel de top 10 van de albumlijst. Terecht, want het is een enerverende reis door het brein van Waters, met als persoonlijke hoogtepunten “TOO MUCH ROPE”, “WHATCHING T.V.”, “IT’S A MIRACLE” en met titelnummer. Waanzinnig album!!

avatar van blaauwtje
5,0
Kende deze plaat al jaren in gedeeltes(in the flesh) , gisteren tegen gekomen op de platenbeurs, nu dan een keer meegenomen, wat ik al wist, heel wat gemist.(5december he).

Geweldig epos van Waters, die ik al jaren eerder had moeten kopen, maar ja, beter laat dan nooit.

Geweldige muzikanten staan hem bij, wat te denken van diens vaste vocalisten, PP Arnold en Katie Kissoon, maar ook minder voor de hand liggende ,zoals Don Henley met zijn uit duizenden herkenbare stem op Watching Tv, blij mee zal de luister achterstand rap inhalen.

avatar van Minneapolis
Broem schreef:
De Q sound remix blijft earcandy.

Inderdaad. Voor mij toen als 19/20 jarige de reden om de cd te kopen. Ook één van de mooiere voorbeelden van Q-Sound (Madonna's Justify my love met dat gehijg in je oor was ook leuk, en verder heb ik The Soul Cages en Julian Lennon's Help yourself). Jammer dat deze mooie techniek onbekend is gebleven. Waarschijnlijk luisteren de meeste mensen ook niet in de sweetspot van een goede stereo opstelling. Het voegt zeker luisterplezier toe. Zeker bij een "belevenis album" als Amused to death.
De waardering voor de muziek kwam later pas.

avatar van Broem
5,0
Minneapolis schreef:
(quote)

Inderdaad. Voor mij toen als 19/20 jarige de reden om de cd te kopen. Ook één van de mooiere voorbeelden van Q-Sound (Madonna's Justify my love met dat gehijg in je oor was ook leuk, en verder heb ik The Soul Cages en Julian Lennon's Help yourself). Jammer dat deze mooie techniek onbekend is gebleven. Waarschijnlijk luisteren de meeste mensen ook niet in de zweetspot van een goede stereo opstelling. Het voegt zeker luisterplezier toe. Zeker bij een "belevenis album" als Amused to death.
De waardering voor de muziek kwam later pas.


Luisteren in de “zweetspot” blijft wel een uitdaging Inmiddels is die prachtige vinyluitvoering er al een aantal jaren en dat is echt het audiofiele summum. Ik heb dit album in alles denkbare formats maar dit is buitencategorie. Alf Razzell zijn emotionele verhaal over het achterlaten van Bill Hubbard in mijn linkeroor blijft bijzonder. Zo bijzonder dat ik de begraafplaats van Bill Hubbard ben gaan bezoeken en ‘n traantje moest wegpinken. En dat allemaal dankzij Roger z’n Q Sound. Zo zie je nog eens wat van de wereld.

avatar van Minneapolis
De echte uitdaging is om altijd maar door te hebben wat de autocorrectie er van heeft gemaakt.
Ik bedoelde "sweet spot" uiteraard.

Hmmm.. verleidelijk om te kopen op vinyl. Maar ik neem aan dat de sterkte van het ruimtelijke effect hetzelfde blijft? Mooi, jouw beschrijving van je persoonlijke ervaring stimuleert mij weer om me inhoudelijk nog wat meer in het album te gaan verdiepen.

avatar van Broem
5,0
Minneapolis schreef:
De echte uitdaging is om altijd maar door te hebben wat de autocorrectie er van heeft gemaakt.
Ik bedoelde "sweet spot" uiteraard.

Hmmm.. verleidelijk om te kopen op vinyl. Maar ik neem aan dat de sterkte van het ruimtelijke effect hetzelfde blijft?


Uiteraard afhankelijk van het ‘materiaal’ waarmee je luistert. In mijn set meer definitie op vinyl dan met de hi-RES download van dit album. Hetzelfde geldt bv voor Soul Cages van Sting. Op vinyl met Q sound echt een stuk mooier. Aanschaf meer dan de moeite waard.

avatar van Rinus
3,5
Zeer behoorlijk album van Waters. Er staan een paar uitstekende nummers op, maar ook een paar, waarin hij teveel (naar mijn smaak dan) op die wat neuzelende manier zachtjes zingt/,praat. Iets, waar hij bij The Wall al mee begon. Het album had van mij ook iets korter mogen duren. Maar hij wil blijkbaar veel vertellen.

Het album is voor de rest mooi geproduceerd, al hoor ik het zogenaamde Q Sound effect er niet zo vanaf, ook niet met de hoofdtelefoon op.

avatar van Minneapolis
Rinus schreef:

Het album is voor de rest mooi geproduceerd, al hoor ik het zogenaamde Q Sound effect er niet zo vanaf, ook niet met de hoofdtelefoon op.

Het gaat hier om luisteren via de speakers, en je zal het alleen maar horen bij een symmetrische opstelling (met luisterpositie in het midden). Ook je normale stereobeeld, de plaatsing van de verschillende instrumenten en zang, komt alleen zo goed tot z'n recht, maar volgens mij is zo'n opstelling een beetje uit de mode geraakt. Ik zie geregeld 4 kleine speakers in willekeurige plafond hoeken gemonteerd bijvoorbeeld.
Het effect betreft trouwens maar losse stukjes hier en daar.

avatar van Broem
5,0
Minneapolis schreef:
(quote)

Het gaat hier om luisteren via de speakers, en je zal het alleen maar horen bij een symmetrische opstelling (met luisterpositie in het midden). Ook je normale stereobeeld, de plaatsing van de verschillende instrumenten en zang, komt alleen zo goed tot z'n recht, maar volgens mij is zo'n opstelling een beetje uit de mode geraakt. Ik zie geregeld 4 kleine speaker in willekeurige plafond hoeken gemonteerd bijvoorbeeld.
Het effect betreft trouwens maar losse stukjes hier en daar.


Eens met je opmerking dat het effect het beste te beluisteren is bij een symmetrische opstelling. Via een hoofdtelefoon al helemaal niet. De effecten zijn en blijven echter bij een goed systeem spectaculair hoorbaar. Ralf zit bij de intro naast mij op de bank. Nog steeds mijn referentiealbum op audiofiel gebied. Overige Q sound albums klonken Overigens minder spectaculair. Jammer dat het niet levensvatbaar is gebleken. Volledige potentie was voor een te kleine doelgroep.

avatar van dumb_helicopter
2,0
Was me dit een stevige tegenvaller. Ik hou wel van wat Pink Floyd op tijd en stond, maar dit is toch echt een abominabel afkooksel hiervan. Slechte, bij wijlen irriterende vocalen, matige songs die aan je voorbij glijden alsof het niets is met af een toe storende achtergrondgeluiden. Nee, ik was blij toen deze nietszeggende plaat achter de rug was. Sorry voor de mensen die hier wel van konden genieten, maar meer dan dit kon ik er niet van maken.

avatar van Leptop
4,5
Smaken verschillen nu eenmaal, maar het is zeker geen nietszeggend album. Qua thema, teksten en productie eerder een veelzeggend album.

avatar van De buurman
5,0
dumb_helicopter schreef:
Was me dit een stevige tegenvaller. Ik hou wel van wat Pink Floyd op tijd en stond, maar dit is toch echt een abominabel afkooksel hiervan. Slechte, bij wijlen irriterende vocalen, matige songs die aan je voorbij glijden alsof het niets is met af een toe storende achtergrondgeluiden. Nee, ik was blij toen deze nietszeggende plaat achter de rug was. Sorry voor de mensen die hier wel van konden genieten, maar meer dan dit kon ik er niet van maken.


Ieder z'n ding, maar hoe kan je dit nou nietszeggend noemen? Heb je er überhaupt iets van begrepen? Ik denk dat je de plaat tekort doet als je na één keer luisteren al een beoordeling geeft.

Nou ben ik niet helemaal objectief. Persoonlijk zie ik Amused to Death als een mijlpaal. Een lat die in '92 is gelegd door Waters, waar geen rockalbum daarna nog overheen is gekomen.

5,0
@ de buurman, ook voor mij is dat een onbegrijpelijke reactie van dumb- helicopter.....

avatar van gaucho
4,0
Nou, ik kan het me op basis van een eerste beoordeling, dus zonder je te verdiepen in de tekstuele diepgang en het materiaal dat Waters hiervoor en hierna maakte, wel enigszins voorstellen. Ik draaide het album onlangs weer eens na lange tijd en betrapte me er zelf ook op dat sommige stukken wat anoniem aan je voorbij trekken als je niet goed oplet. Net als The pros and cons of hitch-hiking staan hier relatief weinig nummers op die je als afgeronde songs kunt beschouwen. Als je daarnaar op zoek bent, kan ik me voorstellen dat dit album tegenvalt, zeker als je referentiekader beperkt is.

Afgezien van Waters' stemgeluid heeft dit per saldo weinig met het 'klassieke' Pink Floyd-geluid te maken, al kun je wel overeenkomsten horen met The Wall en The final cut, maar dat waren dan ook al bijna soloplaten van Roger Waters. Nee, het gaat hier om de verhaallijn, die alleen bij geconcentreerde integrale beluistering tot zijn recht komt. En natuurlijk aan de muzikale gastbijdragen, die zich pas ten volle openbaren als je er echt voor gaat zitten, bij voorkeur met de hoofdtelefoon op. En ook dan moet je het album echt wel een paar luisterbeurten geven voordat het echt begint te groeien.

Ook geluidstechnisch is dit een fantastisch album. Q-sound of niet - en inderdaad, ook die krijg je pas goed mee als je luistert naar een symmetrische opstelling, dus beide speakers op gelijke afstand, en indien nodig enigszins naar de luisteraar toe gedraaid - de muziek blinkt uit door de details. En juist die geluidseffecten en nieuwsfragmenten zijn dan geen stoorzender, maar een prachtige aanvulling die het verhaal ondersteunen.

avatar van Broem
5,0
Een negatieve beoordeling van dit album moet leiden tot een levenslange verbanning van deze site. Of draaf ik nu door???

avatar van Minneapolis
Broem schreef:
Een negatieve beoordeling van dit album moet leiden tot een levenslange verbanning van deze site. Of draaf ik nu door???

Je draaft wat door, maar..
3,5* Thriller
2,5* Talk Talk - The Color of Spring
3,5* Prince Sign o the Times
3* Miles Davis - Kind of blue
3,5* Marvin Gaye - What's going on
3* David Bowie - Low
3* Talking Heads - Remain in Light

Vind ik wel een indrukwekkend rijtje punten dumb_helicopter.
Allemaal maar middelmatige albumpjes? En dan heb ik alleen nog maar naar je recente stemmen gekeken.
Volgens mij ben je er iets te snel over heen gevlogen.

avatar van bikkel2
5,0
Broem schreef:
Een negatieve beoordeling van dit album moet leiden tot een levenslange verbanning van deze site. Of draaf ik nu door???


Yep

Het is wellicht een beetje hetzelfde verhaal als The Wall. Niet iedereen trekt het, terwijl dan bijv. Dark Side Of The Moon en Wish You Were Here meer bijval krijgen.
Waters is op zich zelf en later dus ook bij Floyd, zware kost en heel verhalend. Een hoorspelachtig gebeuren eigenlijk.
Mij houdt ie in ieder geval meestal bij de les. Tekstueel sowieso altijd de moeite waard.

Ik kan mij ook voorstellen dat niet iedereen enthousiast raakt van Waters.

avatar van vanwijk
4,5
Broem schreef:
Een negatieve beoordeling van dit album moet leiden tot een levenslange verbanning van deze site. Of draaf ik nu door???

Humor !

avatar van EttaJamesBrown
5,0
Ach, een beetje tegengas is altijd goed. Ik houd wel van domme helicopters.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:35 uur

geplaatst: vandaag om 18:35 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.