menu

Roger Waters - Amused to Death (1992)

mijn stem
4,11 (549)
549 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Columbia

  1. The Ballad of Bill Hubbard (4:19)
  2. What God Wants, Part I (6:00)
  3. Perfect Sense, Part I (4:16)
  4. Perfect Sense, Part II (2:50)
  5. The Bravery of Being Out of Range (4:43)
  6. Late Home Tonight, Part I (4:00)
  7. Late Home Tonight, Part II (2:13)
  8. Too Much Rope (5:47)
  9. What God Wants, Part II (3:41)
  10. What God Wants, Part III (4:08)
  11. Watching TV (6:08)
  12. Three Wishes (6:50)
  13. It's a Miracle (8:30)
  14. Amused to Death (9:07)
totale tijdsduur: 1:12:32
zoeken in:
avatar van Broem
5,0
[quote]Leptop schreef:
En boze buren...of geschrokken.[/quote?

Die hebben zich waarschijnlijk 'dodelijk geamuseerd'

avatar van Tony
5,0
Vrouw en kind waren weg, buurvrouw was ook vroeg vertrokken, dus dat zijn van die spaarzame momenten dat ik even de volumeknop kan openzetten. Ik heb Sonus Faber Grand Pianos, dus dat is geen rommel. Mijn versterker is niet superzwaar, dus eigenlijk kan het niet dat ik mijn speakers heb opgeblazen. Overbelasting, kan dat ook? Helaas, ik heb nog een oude receiver in huis en aangesloten, ligt het niet aan de versterker. Dan was er eindelijk een buizenversterker voor in de plaats gekomen. Ik heb besloten mijn speakers even rust te geven en het dan gewoon weer te proberen, wie weet.

Een van de meest audiofiele CD's in mijn collectie en dan dit. Ben er echt wel zuur van, want die Grand Pianos zijn geweldige speakers, zo worden ze niet meer gemaakt, zeg maar.

avatar van Broem
5,0
Tony schreef:
Vrouw en kind waren weg, buurvrouw was ook vroeg vertrokken, dus dat zijn van die spaarzame momenten dat ik even de volumeknop kan openzetten. Ik heb Sonus Faber Grand Pianos, dus dat is geen rommel. Mijn versterker is niet superzwaar, dus eigenlijk kan het niet dat ik mijn speakers heb opgeblazen. Overbelasting, kan dat ook? Helaas, ik heb nog een oude receiver in huis en aangesloten, ligt het niet aan de versterker. Dan was er eindelijk een buizenversterker voor in de plaats gekomen. Ik heb besloten mijn speakers even rust te geven en het dan gewoon weer te proberen, wie weet.

Een van de meest audiofiele CD's in mijn collectie en dan dit. Ben er echt wel zuur van, want die Grand Pianos zijn geweldige speakers, zo worden ze niet meer gemaakt, zeg maar.


Dat is serieus shit zeg. Is je versterker in ‘clipping’ geschoten? Dat kan bij een piekbelasting (vervorming) en veel versterkers hebben daar een beveiliging voor, die van jou blijkbaar niet. Erg vervelend want die Sonus Faber Grand Piano speakers zijn een mooi stel. Balen. Ben bang dat ‘rust’ dat niet gaat oplossen

4,5
Waanzinnig album
Wellicht zijn beste werk?

avatar van bikkel2
5,0
hendri schreef:
Waanzinnig album
Wellicht zijn beste werk?


De discografie in gedachten, zeg ik ja.
Een spannend geheel en waar zijn ex collega's duidelijk sonmatig te werk gaan met het dan nog steeds bestaande Pink Floyd, pakt Waters wederom conceptueel uit met weer veel geluidseffecten en textueel vernuft.
De eredivisie van sessielui doen mee ( Jeff Beck fantastisch!)
Zou wat mij betreft zelfs tot de beste Floydalbums behoren.

avatar van Broem
5,0
It's a Miracle dit album. Vergeet vooral het drumwerk van Jeff Porcaro niet. Volgens mij zijn laatste kunstje voordat hij ging hemelen. Al jaren mijn nr 2 favoriete album allertijden. Mooie uitleg op ATD Analysis - rogerwaters.org

avatar van bikkel2
5,0
Porcaro idd. Misschien wel de meest functionele drummer ooit.
Speelde met alles en iedereen.
Kon zich moeiteloos inleven hoe drumpartijen moesten klinken bij een artiest of band.
R.I.P.

avatar van pinkfloyd76
5,0
Regelrechte klassieker met een hoofdrol voor Jeff Beck, die solo in What God wants pt. III........

avatar van De buurman
5,0
Climax van het album.

avatar van Kos
3,0
Kos
Inderdaad wel een zieke lijst sessie muzikanten als je dat zo ziet..

avatar van Lamontagne
5,0
Wat een plaat nu al 3 weken op return in de speler

avatar van Marco van Lochem
5,0
Het derde solo album van voormalig Pink Floyd frontman/bassist en zanger Roger Waters verscheen op 1 september 1992 en bracht de eigenzinnige muzikant veel positieve reacties en mooie verkoopcijfers. Je zou “AMUSED TO DEATH” kunnen omschrijven als het beste Pink Floyd album dat na 1983 gemaakt is, zonder dat het als Pink Floyd verschenen is. Waters, op 6 september 75 jaar jong geworden, revancheerde zich met dit album voor het matig ontvangen “RADIO KAOS” uit 1987. Toen Waters na “THE FINAL CUT” uit de Britse topband stapte, in 1984 zijn eerste solo album “PROS AND CONS OF HITCH HIKING” uitbracht, stond hij bekend als een mopperige en maatschappijkritische muzikant. Op “AMUSED TO DEATH” is dat mopperige verdwenen, maar gelukkig is het kritische wel gebleven. Waters neemt de rol van de televisie op ons leven onder de loep en het is natuurlijk geen verrassing, dat hij hier kritisch over is. “Wij” zijn te veel bezig om onszelf te vermaken met met amusement dat gebracht wordt, dat veel rampen, conflicten en andere zaken die verkeerd gaan, daar uit voort komen. Dat alles wordt gebracht in 14 weergaloze songs, waarin de geest van Pink Floyd in elke track rondzweeft. Het begint instrumentaal met “THE BALLAD OF BILL HUBBARD”, waarin het gitaarspel van Jeff Beck leidend is. Die komt trouwens op het hele album prominent naar voren, zodat je het gevoel krijgt dat Roger Waters zijn oude Pink Floyd maatje en stergitarist David Gilmour mist. De band bestaat uit geweldige muzikanten, Waters zingt op zijn bekende klagende en zeurende wijze, zodat de songs een extra emotionele lading krijgen. “WHAT GOD WANTS PART 1” kwam in de tipparade van de Nederlandse Top 40, maar wist niet door te stoten naar de hitlijst, het album bereikte daarentegen wel de top 10 van de albumlijst. Terecht, want het is een enerverende reis door het brein van Waters, met als persoonlijke hoogtepunten “TOO MUCH ROPE”, “WHATCHING T.V.”, “IT’S A MIRACLE” en met titelnummer. Waanzinnig album!!

avatar van blaauwtje
5,0
Kende deze plaat al jaren in gedeeltes(in the flesh) , gisteren tegen gekomen op de platenbeurs, nu dan een keer meegenomen, wat ik al wist, heel wat gemist.(5december he).

Geweldig epos van Waters, die ik al jaren eerder had moeten kopen, maar ja, beter laat dan nooit.

Geweldige muzikanten staan hem bij, wat te denken van diens vaste vocalisten, PP Arnold en Katie Kissoon, maar ook minder voor de hand liggende ,zoals Don Henley met zijn uit duizenden herkenbare stem op Watching Tv, blij mee zal de luister achterstand rap inhalen.

avatar van Minneapolis
Broem schreef:
De Q sound remix blijft earcandy.

Inderdaad. Voor mij toen als 19/20 jarige de reden om de cd te kopen. Ook één van de mooiere voorbeelden van Q-Sound (Madonna's Justify my love met dat gehijg in je oor was ook leuk, en verder heb ik The Soul Cages en Julian Lennon's Help yourself). Jammer dat deze mooie techniek onbekend is gebleven. Waarschijnlijk luisteren de meeste mensen ook niet in de sweetspot van een goede stereo opstelling. Het voegt zeker luisterplezier toe. Zeker bij een "belevenis album" als Amused to death.
De waardering voor de muziek kwam later pas.

avatar van Broem
5,0
Minneapolis schreef:
(quote)

Inderdaad. Voor mij toen als 19/20 jarige de reden om de cd te kopen. Ook één van de mooiere voorbeelden van Q-Sound (Madonna's Justify my love met dat gehijg in je oor was ook leuk, en verder heb ik The Soul Cages en Julian Lennon's Help yourself). Jammer dat deze mooie techniek onbekend is gebleven. Waarschijnlijk luisteren de meeste mensen ook niet in de zweetspot van een goede stereo opstelling. Het voegt zeker luisterplezier toe. Zeker bij een "belevenis album" als Amused to death.
De waardering voor de muziek kwam later pas.


Luisteren in de “zweetspot” blijft wel een uitdaging Inmiddels is die prachtige vinyluitvoering er al een aantal jaren en dat is echt het audiofiele summum. Ik heb dit album in alles denkbare formats maar dit is buitencategorie. Alf Razzell zijn emotionele verhaal over het achterlaten van Bill Hubbard in mijn linkeroor blijft bijzonder. Zo bijzonder dat ik de begraafplaats van Bill Hubbard ben gaan bezoeken en ‘n traantje moest wegpinken. En dat allemaal dankzij Roger z’n Q Sound. Zo zie je nog eens wat van de wereld.

avatar van Minneapolis
De echte uitdaging is om altijd maar door te hebben wat de autocorrectie er van heeft gemaakt.
Ik bedoelde "sweet spot" uiteraard.

Hmmm.. verleidelijk om te kopen op vinyl. Maar ik neem aan dat de sterkte van het ruimtelijke effect hetzelfde blijft? Mooi, jouw beschrijving van je persoonlijke ervaring stimuleert mij weer om me inhoudelijk nog wat meer in het album te gaan verdiepen.

avatar van Broem
5,0
Minneapolis schreef:
De echte uitdaging is om altijd maar door te hebben wat de autocorrectie er van heeft gemaakt.
Ik bedoelde "sweet spot" uiteraard.

Hmmm.. verleidelijk om te kopen op vinyl. Maar ik neem aan dat de sterkte van het ruimtelijke effect hetzelfde blijft?


Uiteraard afhankelijk van het ‘materiaal’ waarmee je luistert. In mijn set meer definitie op vinyl dan met de hi-RES download van dit album. Hetzelfde geldt bv voor Soul Cages van Sting. Op vinyl met Q sound echt een stuk mooier. Aanschaf meer dan de moeite waard.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:04 uur

geplaatst: vandaag om 00:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.