MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Pink Floyd - The Piper at the Gates of Dawn (1967)

mijn stem
3,87 (944)
944 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Columbia

  1. Astronomy Domine (4:14)
  2. Lucifer Sam (3:07)
  3. Matilda Mother (3:09)
  4. Flaming (2:46)
  5. Pow R. Toc. H (4:26)
  6. Take Up Thy Stethoscope and Walk (3:06)
  7. Interstellar Overdrive (9:40)
  8. The Gnome (2:14)
  9. Chapter 24 (3:42)
  10. The Scarecrow (2:11)
  11. Bike (3:24)
  12. Arnold Layne * (2:58)
  13. Candy and a Currant Bun * (2:45)
  14. See Emily Play * (2:54)
  15. Apples and Oranges * (3:06)
  16. Paintbox * (3:46)
  17. Interstellar Overdrive [Take 2 - French Edit] * (5:16)
  18. Apples and Oranges [Stereo Version] * (3:11)
  19. Matilda Mother [Alternative Version] * (3:09)
  20. Interstellar Overdrive [Take 6] * (5:04)
toon 9 bonustracks
totale tijdsduur: 41:59 (1:14:08)
zoeken in:
avatar van Gerards Dream
5,0
Dat is waar dat er vanaf The Piper at the Gates of Dawn een sterke ontwikkeling heeft plaats gevonden. Toch hoor ik in al die stappen de bron terug. Dit heeft laat maar zegen de draaggolf gemaakt waaruit het latere werk zich uit heeft ontwikkeld. Dit is een bijzondere kleuterschool geweest, waaruit de universiteit Pink Floyd is uit voortgekomen. Zonder het gepiel hier had er volgens mij nooit gepiel daar geklonken.

avatar van herman
4,5
ricardo schreef:
Voor mij bestaat er maar 1 echte Pink Floyd en wel in de bezetting: Waters, Gilmour, Wright en Mason. alles wat anders is dan deze bezetting vind ik niet de org authentieke Pink Floyd.




Voor mij zijn er 2 Pink Floyds, die van de eerste platen en die van na - grofweg - 1970. Ik geef duidelijk de voorkeur aan de eerste, waarvan ik met name dit album echt geweldig vind. Daarna hebben ze ook mooie platen gemaakt, maar hoe vaker ik die hoor, hoe meer die hun glans verliezen (Wish you were here en Animals vind ik niet veel meer aan in tegenstelling tot vroeger). Misschien dat ik wat rock betreft van wat experimentelere muziek houd dan jij, dat zou kunnen natuurlijk.

avatar van ricardo
2,0
@ GerardDream: Je bedoeld gewoon te zeggen dat ik deze plaat nog een serieuze kans moet geven zeker? dat doe ik af en toe ook hoor, heb hem nu ongeveer 12 keer beluisterd, maar het kwartje is bij mij nog steeds niet gevallen. vraag me af of dat nog gebeurt na 12 draai beurten.

avatar van herman
4,5
Bij mij viel het kwartje na een luisterbeurt of vijf, daarvoor zat ik ook op een krappe voldoende. Ik denk echter dat het meer met een bepaalde mindset te maken heeft dan met een aantal luisterbeurten. Ik was vrij moe toen het kwartje viel en opeens vielen alle puzzelstukjes in elkaar. Luisteren op de koptelefoon en je mee laten slepen helpt ook wel. Het is ook niet echt muziek voor de achtergrond, want dan blijft er weinig van over.

avatar van Gerards Dream
5,0
Draai dit bijvoorbeeld voor dat je in jou ogen een top album van Pink Floyd in de cd-speler stopt. Volgens mij geef je het zo een kans dat het kwartje kan gaan vallen.

avatar van ricardo
2,0
Ik heb van de week zelfs de eerste 4 albums van PF achterelkaar aan gedraaid, maar ik vind deze toch wel behoorlijk afwijken van de rest. ik vind hem inmiddels wel ok hoor, want hij hoort er natuurlijk wel gewoon bij. maar de floyd vanaf Meddle tot en met The Wall is voor mij the real deal. The Final Cut vind ik ook zeer goed, maar das meer een Waters solo album vind ik. ik heb deze org en blijf hem daarom nog wel een kans geven, want je weet maar nooit. voorlopig nog niet.

avatar van Gerards Dream
5,0
Sommige albums waren voor mij gelijk duidelijk, anderen moesten groeien. En daar is dit een voorbeeld van. Hoe vaak ik dit gedraaid heb weet ik niet meer, maar gezien de techniek van destijds en meer van zulke zaken ben ik langzaam maar zeker er achter gekomen dat dit een meesterwerk is.

avatar van ricardo
2,0
Misschien ben ik ook wel teveel gefocust op die andere albums van PF hoor. de sound hierop staat me niet direct aan zodat ik soms halverwege deze wel eens afzet, en dan komt meestal Meddle, Dark Side, Wish You of Animals erin. ik zal deze plaat nog eens drie keer achter elkaar aan gaan draaien en dan zien wat ik ervan vind. ik zal dan extra goed gaan opletten. misschien mis ik wel te snel wat omdat de sound mij nou niet direct aanspreekt. Meesterwerk vind ik overdreven, maar hij word hier op mu.me wel goed beoordeeld, dat zeker.

avatar van Gerards Dream
5,0
En daar ga je de fout in om dit drie keer achter elkaar te draaien. Dat wordt niets. De eerst volgende keer dat je bijvoorbeeld Dark Side of the Moon wil gaan draaien stop je deze in de speler. En zo ga je verder bij iedere andere ingeving om een Pink Floyd-album te draaien. Dat lijkt mij beter om dit album te kunnen gaan doorgronden.

avatar van rudiger
ricardo schreef:
Misschien ben ik ook wel teveel gefocust op die andere albums van PF hoor. de sound hierop staat me niet direct aan zodat ik soms halverwege deze wel eens afzet, en dan komt meestal Meddle, Dark Side, Wish You of Animals erin. ik zal deze plaat nog eens drie keer achter elkaar aan gaan draaien en dan zien wat ik ervan vind. ik zal dan extra goed gaan opletten. misschien mis ik wel te snel wat omdat de sound mij nou niet direct aanspreekt. Meesterwerk vind ik overdreven, maar hij word hier op mu.me wel goed beoordeeld, dat zeker.


Ricco ik heb dit album al 1000 kansen gegeven en het is een hopeloze zaak , die Barret spreekt veel minder aan dan Gilmour , zingen kan ie niet en gitaar spelen ook niet , vandaar dat je op Piper geen gitaar solo`s hoeft te verwachten , de meeste die dit album wel kunnen waarderen gaan voor de texten , zelf houd ik meer van de muziek en kunnen de texten mij gestolen worden .
vanaf het punt dat Barret eruit was ging het alleen maar beter met de band , ik moet er niet aan denken dat barret erbij was gebleven , dan hadden we albums als Dark Side - Wish You - Meddle - Atom Heart - Animals allemaal moeten missen .

avatar van Gerards Dream
5,0
Volgens mij is hier duidelijk sprake van een eerste stap in een ontwikkelingsproces wat je dus los moet zien van het andere werk van de groep. In de tijd dat dit uitkwam volgde het ene experiment op de andere. Bij behoorlijk veel debuut albums heb ik het gevoel: "Is dit het?" Maar dan ga je het toch plaatsen in de tijd dat het uitkwam. En dat is hier een tijd die vol stond van de experimenten. Eenmaal in die context kom je er achter dat dit niet zo'n vreemd album is en dat prima de tijd belichaamd dat het op de markt kwam. Het kan daardoor best kinderlijk overkomen nu, maar in wat voor staat hebben de heren destijds in de studio gezetten. Syd met een fout peukje in zijn handen en de rest daardoor wat bedwelmd. In dat kader bezien is dit een prima album, wat met de jaren beter wordt, door het eerder geschetste beeld van die tijd.

avatar van ricardo
2,0
Maakt ook verder niet uit Gerard, ieder heeft zijn eigen voorkeur als het om PF gaat, ik heb gezien dat jij b.v het album Animals een 2* hebt gegeven, en die vind ik dan weer geweldig, en op Wish You na de allerbeste van PF. ieder zijn eigen smaak, jij gaat liever voor deze, ik liever voor Animals, prima toch en niets mis mee verder. smaken verschillen gelukkig, want anders zouden we in een saaie wereld leven denk ik.

avatar van LucM
5,0
Ik vind dat een meesterwerk dat perfect paste in de tijdgeest van toen (1967) en dat het begrip "psychedelica" het beste omschreef. Wegens zijn drugsverslaving heeft Syd Barett de band moeten verlaten en namen Waters en Gilmore steeds meer het voortouw in handen waarbij Pink Floyd geleidelijk richting symforock ging. "Dark Side of the Moon" vind ik ook een (vrij experimenteel) meesterwerk net als opvolger "Wish you were Here". Eigenlijk vind ik zowat alle Pink Floyd-albums die ik ken tot en met "The Wall" prima, maar nadien vond ik het heel wat minder.

avatar van Gerards Dream
5,0
ricardo schreef:
Maakt ook verder niet uit Gerard, ieder heeft zijn eigen voorkeur als het om PF gaat, ik heb gezien dat jij b.v het album Animals een 2* hebt gegeven, en die vind ik dan weer geweldig, en op Wish You na de allerbeste van PF. ieder zijn eigen smaak, jij gaat liever voor deze, ik liever voor Animals, prima toch en niets mis mee verder. smaken verschillen gelukkig, want anders zouden we in een saaie wereld leven denk ik.


Ik ben wat dat betreft wel van ieder zijn meug. Een album als Animals is voor mij een zwartgallig album, wat na albums als Dark Side of the Moon en Wish You Were Here erg tegen viel. Animals staat bij mij in de kast om de collectie compleet te hebben. Daarentegen zit The Piper at the Gates of Dawn wel regelmatig in de cd-speler. Dit is leuk gepiel, dergelijke spontaniteit mag ik graag horen. Niet om de teksten of zo, maar om de vreemde klanken en experimenten waar ik door de jaren heer erg ben van gaan houden. Het vertelt een verhaal over hoe de popmuziek is ontstaan.

avatar van vin13
1,0
Dit is wel een erg slecht debuut van een band die ook het geweldige Wish you were here, Animals en Dark side of the moon hebben gemaakt. David Gilmour is er gelukkig geweest om de band van de ondergang te redden.
Slechte zanger die ook muzikaal niks toevoegt aan Pipers. Deze plaat heb ik na een probeertijd uiteindelijk maar weggedaan.

avatar
Zigstar
Dudes, serieus, ten eerste, dít is de echt PF, dít zijn de originele members, dus geen gezeik meer daarover.
Daarnaast vind ik het héél jammer dat alle DSOTM, WYWH en Animals fans hier zonodig hun zegje over moeten doen. Natúúrlijk staat het jullie niet aan. Dit is gewoon een heel ander genre! Dit is psychedelica, en als je anders nooit naar psychedelica luistert, zou het wel heel vreemd zijn moest je dit ongelooflijk goed vinden. De vroege en late floyd zijn gewoon niet te vergelijken! Deze plaat krijgt het heel hard te verduren puur omdat ze gemaakt is onder de naam Pink Floyd, hadden Waters en Gilmour na het vertrek van Barrett een andere naam gekozen, zou dit album behoed geweest zijn van alle kritiek geleverd door fans van de latere platen. Jammere zaak dus.

Vandaar dit advies aan iedereen: dit is geen symforock! Als je van symforock houdt, hoef je hier niet naar te luisteren, want het is psychedelica! Symfo-liefhebbers, doe dus geen moeite om de roots van PF te ontdekken, want het zal enkel een teleurstelling zijn! Laat deze plaat aan de psychedelica-fans.

avatar van LucM
5,0
Eerst kende ik Pink Floyd enkel van "Dark Side of the Moon", "Wish you were here" en vooral "The Wall" die ik alle 3 prachtig vind.
Deze "The Piper at the Gates of Dawn" heb ik veel later leren kennen, maar ik was meteen overdonderd door de creativiteit en de sfeer die het album uitstraalde.


avatar van rudiger
Zigstar schreef:
Dudes, serieus, ten eerste, dít is de echt PF, dít zijn de originele members, dus geen gezeik meer daarover.
Daarnaast vind ik het héél jammer dat alle DSOTM, WYWH en Animals fans hier zonodig hun zegje over moeten doen. Natúúrlijk staat het jullie niet aan. Dit is gewoon een heel ander genre! Dit is psychedelica, en als je anders nooit naar psychedelica luistert, zou het wel heel vreemd zijn moest je dit ongelooflijk goed vinden. De vroege en late floyd zijn gewoon niet te vergelijken! Deze plaat krijgt het heel hard te verduren puur omdat ze gemaakt is onder de naam Pink Floyd, hadden Waters en Gilmour na het vertrek van Barrett een andere naam gekozen, zou dit album behoed geweest zijn van alle kritiek geleverd door fans van de latere platen. Jammere zaak dus.

Vandaar dit advies aan iedereen: dit is geen symforock! Als je van symforock houdt, hoef je hier niet naar te luisteren, want het is psychedelica! Symfo-liefhebbers, doe dus geen moeite om de roots van PF te ontdekken, want het zal enkel een teleurstelling zijn! Laat deze plaat aan de psychedelica-fans.


Precies Zigstar , zo is het ook , maar we zullen nooit te weten komen wat voor `n band PF was geworden als Syd bij de band was gebleven , ik bedoel welke richting ze op zouden zijn gegaan .
Ieder heeft zo zijn eigen voorkeur voor welke PF bezetting de beste is en of was , PF heeft albums gemaakt die voor elk wat wils is , dat kenmerkt dat het een zeer grote band is en was .

avatar
wcs
Waarom trouwens ook al die kritiek op Syd zijn gezang? De man heeft een 1000 maal mooiere stem dan Guilmore of Waters. En de muziek is zeker ook de moeite, ik lees hier ergens dat het meer om de teksten of dat Syd geen gitaar kan spelen...
Dikke onzin, de muziek straalt iets uit en zit prachtig in elkaar (soms zelf freejazzinvloeden). Vind dit enorm veel boeiender dan hun latere werk. Origineler, creatiever, verrassender en tekstueel gezien een niveau hoger dan de latere floyd (waar de teksten maar weinig indruk meer maken).

avatar
Father McKenzie
LucM schreef:
Eerst kende ik Pink Floyd enkel van "Dark Side of the Moon", "Wish you were here" en vooral "The Wall" die ik alle 3 prachtig vind.
Deze "The Piper at the Gates of Dawn" heb ik veel later leren kennen, maar ik was meteen overdonderd door de creativiteit en de sfeer die het album uitstraalde.

Zo ging het bij mij ook ongeveer. Ik kan deze vroege periode ontzettend smaken! Jammer dat Barrett doorsloeg (niet meer spoorde zouden jullie Nederlanders zeggen, klinkt me nog altijd ontzettend vreemd, die uitdrukking...)

avatar van rudiger
wcs schreef:
Vind dit enorm veel boeiender dan hun latere werk. Origineler, creatiever, verrassender en tekstueel gezien een niveau hoger dan de latere floyd (waar de teksten maar weinig indruk meer maken).


Nog nooit Bike in het nederlands vertaald , moet je eens doen , goh wat is dat ontzettend orgineel , creatief en verrassent .
Ik wed dat Syd de text nog sneller heeft geschreven dan Vader Abraham zijn Uche Uche.

avatar
wcs
Een zinnetje als Travelling by telephone, hey ho here we go, ever so high vind ik verrassend ja (sta gewoon eens bij dat idee stil, goed gevonden vind ik), ook creatief want geef toe, het rolt enorm makkelijk van de tong. En bike is gewoon geweldig vind ik.

II know a mouse
And he hasn't got a house
I don't know why
I call him Gerald
He's getting rather old
But he's a good mouse

I know a room full of musical tunes
Some rhyme
Some ching
Most of them are clockwork
Let's go into the other room and make them work


I've got a clan of gingerbread men
Here a man
There a man
Lots of gingerbread men
Take a couple if you wish
They're on the dish

Gewoonweg prachtig, dat is nu eens poezie. Fantasie,verbeelding, mooie klanken. Wat wil je nog meer. een vertaling is trouwnes nooit goed (engelse boeken lees ik nooit de vertaling van maar ga ik altijd op zoek naar het origineel).

En al die termen slaan ook op de muziek die, geef toe, zeer origineel en vernieuwend was.

avatar van Thuurke
Bike is inderdaad het slechtste Pink Floyd nummer ooit. Het had ook geschreven kunnen worden door een zwakzinnige....Sorry Syd.

avatar van rudiger
Het is natuurlijk prima dat sommige Users van dit album kunnen genieten en dat is ook het mooie van muziek .
Ik bezit 3 orginele PF albums waar ik geen ruk aan vind nl. Piper - Ummagumma - Relics .
Het enigste nummer dat ik nog enigzins kan waarderen van Barett is Arnold Lane , heeft Barett geschreven dacht ik .
Ben aan het denken om deze 3 op Marktplaats te zetten .

avatar van ricardo
2,0
Dat zou ik nou nooit doen de boel gaan verkopen, heb ik ook wel eens gedaan. als je het toch nog eens wilt beluisteren dat kan dan niet meer, nee zonde, alle albums horen er gewoon bij, en voor een verzamelaar als jij bent is het toch zonde om de verzameling niet meer compleet te hebben toch? ik blijf deze ook zeker proberen, voor alles is een tijd, zo ook voor deze denk ik. misschien valt het kwartje bij mij ooit nog eens. ik vind Astronome Domine en Interstellar Overdrive wel goed klinken hoor. Wat vind je van Astronome Domine op de live plaat Gdansk dan rudiger? nee Pink Floyd en Frank Zappa zijn heilig voor mij, daar zou ik nooit een plaat van wegdoen, evenals de vele live platen die ik heb van div artiesten, zou ik ook nooit 1 van wegdoen.

avatar
Zigstar
wcs, ik kan je enkel - opnieuw - volledig gelijk geven. En ik vind het jammer dat niet iedereen deze muziek vanuit een ander kader kan gaan bekijken. Het is geen symfonie over de gekheid van het dagelijkse leven, maar dat was Syd's bedoeling ook niet.
Deze man heeft ons poëzie gegeven. Deze man heeft ons het gevoel teruggegeven van kinderlijke verwondering, als ik naar zijn liedjes luister kan ik het me weer allemaal inbeelden.. En als je daar niet meer kan van genieten, dan vind ik dat héél, maar echt héél erg jammer...

avatar
wcs
Dat kinderachtige vind ik ook het mooie eraan. Ben door deze plaat nu Alice In Wonderland gaan lezen ( Syd zou het een magnifiek boek hebben gevonden) en amuseer me er echt mee. Net als hier krijg je weer te maken met die verbeelding, de abstracte kinderlijke logica, mysterieuze en grappige figuren... De boog hoeft toch niet altijd gespannen te staan? De latere Floyd is ook mooi maar wordt op den duur soms wat saai, terwijl deze hier altijd weer boeit.

avatar van ricardo
2,0
Er zitten toch wel een paar experimentele geluiden in die ik ook in hun latere werk terughoor. ik heb deze plaat deze week 3 keer beluisterd, en vind hem wel ok nu, en daarom geef ik hem nu ook een 3*, maar ik vrees dat dit voor mij geen hoogvlieger word. nooit. die 3* zal dan ook wel tot in lengte van jaren blijven staan denk ik.

avatar van rudiger
wcs schreef:
De latere Floyd is ook mooi maar wordt op den duur soms wat saai, terwijl deze hier altijd weer boeit.


Wat een domme vergelijking lees ik hier , hoe kan je 1 album nu gaan vergelijken met tig latere Floyd albums .

Als Floyd met Syd B 14 albums hadden gemaakt zou het ook allemaal van het zelfde laken `n pak zijn.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 21:52 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 21:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.