Pink Floyd - The Piper at the Gates of Dawn (1967)

Ik wil maar zeggen dat de meest verkochte plaat niet meteen de best beluisterde plaat hoeft te zijn.

Om boze reacties van Pink Floyd fans te voorkomen:
Ik heb dit album nu 3x beluisterd en ik kan het niet waarderen.
Betekent niet dat ik Pink Floyd niet waardeer want het latere werk vind ik wel goed.
En een 2.5* is niet eens zo laag voor een album dat je toch nooit zal luisteren. toch?

Misschien moeten we ook niet om het hardst proberen de woedende Pink Floyd meute te ontzien.. gewoon je mening geven hierover, zonder daar allerlei opsmuk aan toe te voegen. Niks aan de hand.

2.5* is nog een voldoende zelfs. Troost je deze enorme Pink Floyd fan heeft ook niets met dit album met de meest kinderachtige texten, en muzikaal spreekt dit mij ook helemaal niet aan. Er zijn zelfs mensen die deze onzin poetisch en met veel diepgang gestoeld vinden gaan.

Zeg Ricardo, ik voel me aangesproken!



Prachtige poëtische teksten! Syd is God!

wat zeg je NU

alle floyd's behalve GILMOUR (dus ook barret) zijn beter.

Spijtig genoeg wel ja... Maar de meerderheid heeft niet altijd gelijk.

En over de texten gesproken... veel diepgang hebben ze inderdaad niet. Maar goed geschreven zijn ze wél, zoiets schrijf je niet zomaar tijdens een tripje hoor. Daarover is nagedacht tijdens een tripje . Ook talent speelt mee natuurlijk.

Inderdaad!

Lazing in the foggy dew
Sitting on a unicorn.
No fair, you cant hear me
But I can you.
Watching buttercups cup the light
Sleeping on a dandelion.
Too much, I wont touch you
But then I might.

Kinderlijk meesterlijk! Als dit geen mooi gedichtje is, weet ik het ook niet meer. Ik draai deze de laatste tijd ook weer meer, echt een zomerplaat.

Zeg Zigstar , houd jij ook van het latere werk van PF ?

Jah, wie niet, Rudiger?

Wel, ik heb de meeste platen tot en met The Wall gehoord, en deze steekt er voor mij zwaar bovenuit. Maar! Ik kan DSOTM en The Wall goed appreciëren, Meddle is ook wel ok (hoewel soms iets té langdradig). Bij WYWH krijg ik soms wel een neiging om naar de toiletten te stormen, maar ook die plaat kent zijn momenten.

Ik heb ook een paar platen die ik graag op wc beluister.

De juiste akoestiek bij muziek is best belangrijk. Vooral de klanken van Pink Floyd zijn daar gevoelig voor.

Zolang de muziek maar geen gelijkenis gaat tonen met het geluid wat je hoort zodra je de plee doorspoelt

I know a clan of gingerbread men,
here a man,
there a man,
lots of gingerbread men
Take a couple if you wish,
they're on the dish

Ik kan er niets aan doen, maar ik vind dit soort teksten gewoonweg geniaal. Diep van binnen zijn degenen die dit zo erg én terecht waarderen, allemaal fantasievolle kinderen gebleven. Nee, dan die fantasieloze oude meneren als Rudiger en Ricardo. Die weten niet hoe het is om op zaterdagmiddag een bloemetje te plukken, achter je oor te steken en dan vrolijk Bike te zingen.

Ik heb een fiets en het heeft een bel en een mandje .
Goh dat is geniaal zeg.
En daar heb je nou een hoop geestveruimenden middelen voor nodig .

Nee. Ik heb een fiets met een mandje, bel die kan rinkelen en dingen om hem er goed uit te laten zien.
Nu komt het meest geniale van die strofe: Ik had hem aan jou gegeven als dat had gekund, maar ik heb hem geleend.

Maar ja, ik mag eigenlijk niet met Dire Straits fans praten.

ik vind dit steeds meer een van de pink floyd klassiekers worden. tijdloze nummers met die rare maar uiterst geniale Barret. De teksten zijn lollig maar erg knap gemaakt. Bovendien zijn ze geweldig om keihard mee te blèren.

I Know a mouse and he hasn't got a house
i don't know why but i called him gerald
he's getting rather old but he's a good mouse

youre the kind of girl who fits in with my world
i give you everything,anything, give you one thing

om maar eens een mooi voorbeeld uit het nummer bike te geven.


P.S normale mensen zijn geen fietsenstelers of junk's. dat laten we aan de Emo's op school over

"Vanaf 1944 schreef Hanlo gedichten, waarvan met name 'Oote' de aandacht trok. Dit klankgedicht (Hanlo sprak zelf van 'kinderbrabbeltaal') verscheen in 1952 in het door het rijk gesubsidieerde tijdschrift Roeping. Het blad Elsevier besteedde daar aandacht aan en het VVD-Eerste Kamerlid W.C. Wendelaar stelde vervolgens Eerste Kamervragen over de subsidie aan het blad dat Hanlo's 'infantiel gebazel' publiceerde."

(wikipedia)

RIP syd barret
Hij is de man van de beste sprookjes liedjes, ook dat vage gefreak met z'n zippo op de gitaar, maar die sprookjes als mathilda mother, FLAMING en natuuuurlijk Chapter 24, spsychidelisch als sprookje

Een 4,5 (1punt voor syd) 5

PS normale mensen gaan in de file staan doordeweeks en in het weekend willen ze relaxt met de kinderen naar een pokemondag om vervolgens daar in de file te staan, normaal?!

Wijze woorden, thewatcher. En anderen zetten een goed of leuk album op. Daar is dit een goed voorbeeld van. Daarom met recht een meesterwerk. Hierdoor mijn stem verhoogd naar vijf sterren.

Ik vind het een prachtig album. Het laat horen hoe originaliteit, beleving en humor prima samen een middel kunnen zijn om goede muziek te laten klinken.

ook een van die klassieke summer of love cd`s...geniaal dus.

verder moet je barret niet met waters vergelijken...zijn compleet andere schrijvers..zelfde geldt voor david en syd.

als je dit album echt kan waarderen moet je ook eens wat albums van soft machine en gong opzoeken

Een zeer vreemd, maar tegelijkertijd geniaal album. Psychedelica van de bovenste plank!
De lyrics van "Bike" blijven toch wel favoriet

Eigenlijk niet echt een Pink Floyd album deze, net zo min als de laatste 3 dat zijn. Voor mij begint het 'echte' PF debuut bij A Saucerful Of Secrets. dit is voor mij toch echt een verhaal apart. ik vind het nummer Astronome Domine het beste nummer hierop. ik heb hem inmiddels wel geaccepteerd hoor, maar een hoogvlieger zal dit voor mij niet snel worden.

... afgezien van het feit dat het er wel een is.

Voor mij bestaat er maar 1 echte Pink Floyd en wel in de bezetting: Waters, Gilmour, Wright en Mason. alles wat anders is dan deze bezetting vind ik niet de org authentieke Pink Floyd. Met Barrett hebben ze maar 1 album gemaakt en wel deze, hoewel op het volgende album ook nog Barrett in ik geloof 2 nummers voorkomt, kun je nou niet echt spreken van een erg glansrijke carriere van de beste man in samenwerking met Pink Floyd. nee geef mij maar de PF vanaf A Saucerful Of Secrets, want daar maakte Gilmour zijn debuut op, en dat was een goede voorbode van al het moois dat we nog van PF konden verwachten. er is maar 1 band waar ik alle studio albums org van in bezit van heb, en dat is PF, ook deze plaat heb ik org, maar dan ook alleen maar om de verzameling compleet te hebben, meer niet.

Syd Barrett heeft nochtans het unieke geluid van Pink Floyd bepaald (voordien speelden ze blues) en heeft ook de groepsnaam bedacht.

Het is toch zo dat Syd Barrett's invloed nog lang aanwezig is geweest in de band. Ook al was hij geen lid meer. Wish You Were Here is een ode aan hem bijvoorbeeld. En daar was Syd heel toevallig bij in hetzelfde pand aanwezig.

Klopt weet ik toen was hij wat dikker enzo, ik ken het verhaal. maar Shine On is een ode aan hem, meer niet. ik vind de muziek vanaf A Saucerful Of Secrets toch heel anders klinken dan op dit debuut album hoor. misschien heeft hij de groepsnaam dan wel bedacht, maar ze hebben hem niet voor niets uit de band gewipt ( drugsgebruik enzo) zonder Gilmour hadden ze niet zo'n reeks perfecte albums op de markt gebracht. op den duur was het met Barrett toch tot mislukken gedoemd.. iedereen kan lullen wat ze willen, maar voor mij is het hele PF verhaal nu wel meer dan duidelijk. Barrett heeft ook duidelijk niets te maken gehad met de keybords die zo bepalend zijn geweest voor PF, want dat kwam pas later.