Iron Maiden - The Book of Souls (2015)

Hier, 5 sterren voor dit album! Jezus Christus, het klinkt allemaal zo goed weer! Weer iets compleet nieuws van Maiden, waardoor ik zeker alweer uitkijk naar 2016, als ze gaan touren! Nummertjes spelen lekker zichzelf af hier de hele dag. Top album!

Wat een geweldig weertje om hier vanavond eens uitgebreid voor te gaan zitten. De deluxe versie is hier inmiddels ook gearriveerd. Eindelijk over met de matige geluidskwaliteit van de leak, vanavond in vol ornaat op cd door de Sennheiser en dan hoogstwaarschijnlijk op naar de 5 sterren.

Eddie en Kronos: zit er ook nog over te dubben om de normale versie aan te schaffen, want het irriteert me dat de verzameling in de cd kast nu niet compleet is. Hoe neurotisch kun je zijn... Artwork in de deluxe cd versie is eerst voldoende voor mij, bovendien lijkt daar een extra afbeelding (Eddie met bijl, naast de lyrics van Book of Souls) in te zitten die ik niet in de gatefold van de vinyl versie terugzie, althans niet in de scans die daar tot op heden van beschikbaar zijn.

Mijn eerste indruk is dat het erg in de lijn ligt van de voorgangers. Gewoon een logische opvolger dus, waarin af en toe misschien iets vaker een vleugje van het verleden waait.

Maar aan dat verleden denk ik liever niet te veel bij het luisteren naar Book of Souls want dan mis ik de kracht en hoogtes van de jonge Bruce toch.

Hoewel de oudere Bruce wel echt onmisbaar is voor Iron Maiden. Dat komt helemaal tot uiting in het magnum opus van zijn hand, het lange slotnummer Empire of the Clouds.

De zin voor muzikaal avontuur die daarin te horen is mis ik wat op de rest van het album. En dan had ik ook graag nog wat extra pit, wat meer snelheid hier en daar.

Voor de rest ben ik heel content. Ik ga nog veel plezier aan dit album beleven.

Die afbeelding staat op het label van lp 2. Is dus wel wat kleiner.

Wat ik ook nog niet op internet heb gezien is de afbeelding op de achterkant van de tweede flap. Daarop staat in het groot de afbeelding die op de cd's zelf gedrukt is.

Amai, deze is blijkbaar heel snel heel enthousiast geraakt over de nieuwe: klik.

Die vind ik het mooiste! (in het groot op de LP hoes dan)

Is dit niet Eddie aan het eind der tijden in zo'n Maya-circel? (gokje)

Album is inderdaad wel weer erg goed, ik blijf het knap vinden dat de drie gitaristen elkaar niet in de weg zitten.
Geeft wel aan dat de onderlinge band tussen de artiesten ook wel goed moet zijn.

Ik heb er wat meer hoge tonen ingegooid op de LP: doen anderen dat ook?

Hij is binnen. Dat wordt een mooi weekend!

Stilletjes aan begin ik dan toch te geloven dat de heren een meesterwerk hebben afgeleverd. Ik begrijp de vergelijkingen met de jaren 80. Voor mij zijn dat dan TNOTB, PS en SIT. Maar ik vind TBOS vele malen consistenter dan genoemde 3.

Grappig is dat ik in eerste instantie The red en the black helemaal niks vond, maar nu......GE-WEL-DIG!
Die instrumentale stukken!! Op een of andere manier geeft dit nummer mij het idee alsof ik naar een samenvatting van hun oeuvre zit te luisteren.

Kronos, die twee zinsneden over Bruce en dat pit kan ik momenteel goed begrijpen want dat gevoel had ik ook. Ik moet me nog behelpen met de download en en ik neem mijn tijd maar ik moet mezelf telkens verplichten om dat verleden niet te laten meetellen. Gedachten over dit album zijn positief.

Ik had hetzelfde. Vond het in eerste instantie vooral véél te lang, niet echt een reden waarom dat nummer 13 minuten duurt. Maar na enkele luisterbeurten vond ik dat juist fantastisch goed werken: het is structureel zo los dat het qua sfeer helemaal afsteekt van de strakheid van de rest van het album (en eigenlijk gewoon de band zelf). Het geeft het een beetje een vibe alsof de band aan het jammen is (hoewel dat natuurlijk hoegenaamd niet is), veel losser en vrijer dan ze normaal klinken in die dual-lead gitaarlijnen en solo's.

Ik vind A Matter of Life and Death, The Final Frontier en The Book of Souls trouwens gewoon de sterkste drie opeenvolgende albums die de band ooit gemaakt heeft. De gouden periode uit de '80s heeft ongetwijfeld de sterkere singles en bijzonder hoge hoogtes, maar wat mij betreft ook wel wat meer filler. Deze albums zijn consistenter interessant. Geen Gangland, geen Back in the Village, geen Sun and Steel, etc. etc.

De Maya's deden niet aan het einde der tijden en Maiden hopelijk ook niet.

Oké, niet de hoogvliegers die je daar noemt. Maar de drive van Gangland en Back in the Village mis ik op BoS. En van Sun and Steel dan weer dat typisch Britse cheesy in de melodie, zoals dat Angel Witch ook kenmerkte. Beetje humoristisch bijna.

Wat een lof voor deze band, en dan met name voor Bruce Dickinson, in 1 groot gat gevallen natuurlijk met de ziekte. En dan zo terugkeren, respect!

Het album was al opgenomen voor hij daar iets van wist. Het 'terugkeren' is nog volop bezig want live shows zitten er omwille van het herstelproces voorlopig niet in.

Oke, Dat wist ik niet! Alsnog volop lof voor wat de band neer heeft gezet, het album verveeld geen seconde.

Kan ik niet. Had geen geld voor een toonregeling op mijn versterker.

Vind de cd en ook de LP wel een beetje scherp af en toe. Ik snap wel dat je er wat hoog bijvoegd. Het geluid is niet erg sprankelend. Maar ach, het is ook geen muziek met belletjes etc.

Net de LP en de Box editie cd maar even gehaald. Zoals het hoort in de vette regen, wind en elende. net als vroeger.
Kreeg er nog een mooie Poster bij ook. Gaaf.
Ik ben nog geen 5 minuten in de winkel geweest. heb er nog 6 anderen, ouwe knarren, met de cd weg zien lopen.
Hoezo niet cool?

Zeer vitale Maiden. Blij dat ik 'm heb gekocht, deluxe versie. Mooie package.

Als ik tegenwoordig nog eens een ceedeetje koop is het nog maar de vraag of ik 'm na een keertje luisteren nog aanraak. Echter denk ik dat nummers als de opener en The Red and the Black wel enige staying power kunnen gaan openbaren na verloop van tijd.

Zeer consistente plaat zoals gezegd en de bijna twintig minuten van Empire of the Clouds waren ook zo om.

Ook lekker om hard uit mijn telefoon te laten knallen als ik over straat loop.

Iron Maiden.

Je kunt er gerust mee gezien of gecheckt worden.

Muziek met belletjes:

Ik las wel dat Bruce een aanvullend vliegbrevet aan het halen is, voor de tour die er in 2016 zou moeten komen. Hopelijk klopt het.

Heel snel dit album eens gaan luisteren, gezien de reacties hier.

Met opener If Eternity Should Fail hebben ze voor mij wel een blijvertje in ieder geval, en daar ben ik blij om.

Die zie ik mij de over een paar jaartjes nog wel een keertje bangen.

En de komende dagen al helemaal.

Ja, want blijkbaar was een 737 niet groot genoeg voor Bruce. Hier maken ze even kort de vergelijking tussen de 737 en 747 die hij wil gaan vliegen.

Ik ga nog geen cijfer geven. Het is een hele zit. Heb hem nu een paar keer gehoord. Positief vind ik het toch wel sterke songmateriaal, het gitaarwerk en de solo's en ik vind dat Bruce prima klinkt (beetje galm links en rechts doet wonderen). Toch mag Steve Harris wel eens afscheid nemen van Kevin Shirley. Ik vind het geluid maar matig en soms duren de nummers gewoon te lang. Maar toch, het blijft Maiden....

Mooie link en afbeeldingen!

Het is een cliche; ik weet het, maar als bands al wat langer bezig zijn (40 jaar, wat heet..?!) dan gaat het materiaal vaak geforceerd klinken en is de urgentie er wel af.
Bij veel artiesten is dan de muziek nog prima, maar ik heb dan wel het gevoel van: jaja, we weten het nou wel.
Als er iets is wat mij bij deze plaat direct opvalt is het wel de urgentie waarmee Maiden uit je speakers knalt. Ik vind het gewoon bizar hoe je als band die al 40 jaar meegaat, nog zo weet te klinken. Deels denk ik dat dit komt door hoe Bruce zingt. Zijn stem wordt hoorbaar ouder (misschien komt dit door de tumor, dat weet ik niet), af en toe heb ik ook het idee dat hij het tempo maar net bij kan houden en bovenal, zijn stem ligt op sommige stukken net onder het oppervlak van de muziek.
Dit alles geeft het gevoel dat de band speelt alsof hun leven er vanaf hangt en Bruce zingt en brult alsof Eddie hem in real-life aan het opjagen is.
Ik weet niet hoe ik het beter kan uitleggen. Het klinkt alsof ze schreeuwen: leg alles neer wat je aan het doen bent; dit MOET gehoord worden! NU!

En dat...is een verademing die je met beide klauwen naar de strot grijpt.

Excuses voor mijn taalgebruik, maar wat een f*cking superplaat is dit zeg!

En wat een f*cking supernummer is Empire of the Clouds zeg: echt niet normaal zo goed!

Alleen al voor dat nummer moet je naar de komende tour. Hoort tot de beste nummers van dit decennium.

Ik kan het zelf niet beter verwoorden dan 'stemmer' hier boven reeds heeft gedaan. De urgentie, de energie die van het album afspat: echt in één woord SUBLIEM!!! Zo nu en dan zwaar en bijna spookachtig (If eternity should fail, The book of souls), dan weer snel en 'luchtig' (Speed of light, Death or glory), gecombineerd met emotioneel en episch (Tears of a clown en met name Empire of the clouds!): zelden een dergelijke afwisseling van een dusdanig hoog niveau gehoord op één album.

Na een hele week onafgebroken te hebben geluisterd tot de simpele conclusie gekomen: het heeft lang geduurd, met een pad vol vele hoogte- en enkele dieptepunten, maar mijns inziens heeft Iron Maiden na 40 jaar nu toch echt haar magnum opus afgeleverd met dit meesterwerk.

Up the Irons, met stip (to stay!) op nummer 1 in mijn album top 10!!