menu

The Rolling Stones - It's Only Rock N Roll (1974)

mijn stem
3,62 (285)
285 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Rolling Stones

  1. If You Can't Rock Me (3:46)
  2. Ain't Too Proud to Beg (3:30)
  3. It's Only Rock 'N Roll (But I Like It) (5:07)
  4. Till the Next Goodbye (4:37)
  5. Time Waits for No One (6:37)
  6. Luxury (5:00)
  7. Dance Little Sister (4:11)
  8. If You Really Want to Be My Friend (6:16)
  9. Short and Curlies (2:43)
  10. Fingerprint File (6:33)
totale tijdsduur: 48:20
zoeken in:
avatar van nlkink
Aan bikkel2: Mijn gevoel zegt me dat er behoorlijk aan de nummers is geschaafd. Vooral het materiaal uit de eerste helft van de zeventiger jaren want zoals je zelf zegt, Tattoo You klinkt zo fris. Dat kun je van GHS niet zeggen. En omdat Little T&A zelfs opgenomen is als 'Bulldog' zou het me niks verbazen dat ze die opnieuw hebben opgenomen.

Aan De buurman: ik moet eerlijkheidshalve zeggen dat ik nog nooit van de Musicland Studios in Munchen had gehoord. Weet je misschien dan ook welke studio MRU in Rotterdam is?

avatar van captain scarlet
4,0
'n wat middelmatig Stones-album, maar wel met 'n paar fantastische nummers: Time waits for no One en Fingerprint File.

avatar van Faalhaas
bikkel2 schreef:
Tegenwoordig heb ik een zelfgemaakt cd'tje met het beste van Goats en deze.
Dan blijkt er toch een verdomd goed album uit te komen !


Dat wil ik ook nog eens gaan doen. Welke nummers heb je er op gezet en in welke volgorde?

avatar van bikkel2
3,5
Ik kom er snel ff op terug Faalhaas. Ik kan 'm zo snel even niet vinden. Stond niet in het rekje van mijn cd's. Ik ga morgen ff op zoek. Ik weet zeker dat ik 'm heb.


avatar van teus
4,5
Afgelopen week deze nog'es kritisch beluisterd, vind toch in vergelijking met Voorloper bv.Goat's Head Soup ('73) en opvolger Black and Blue ('76) dat ik hem jaren terug te enthousiast beoordeeld heb
Dat komt door 2 tracks Short and Curlies en If You Really Want To Be My Friend dat ik nu denk totaalplaatje moet er een halve* af ,anders klopt er iets niet in mijn Stonesbeoordelingen (volgens mijn mening dan)
Blijft een beter Stonesalbum uiteraard,staan sowieso Stonesfavorieten op If You Can't Rock Me / de Titeltrack(lekker vet en ongepolijst) /Fingerprint File / en het hele mooie Time Waits For No One

avatar van loneranger
Het eerste door de Glimmer Twins zelf geproduceerde album. Net als voorloper 'Goats head soup' en opvolger 'Black and Blue' geen klassieke Stones plaat maar bevat toch de nodige goede nummers. De titelsong 'It's only Rock 'n Roll' en mijn favorieten van dit album 'Time waits for no one' met lekker gitaarspel van Mick Taylor en de heerlijke finale 'Fingerprint file'.

avatar van kaztor
3,5
bikkel2 schreef:

Bewezen worden kan het niet , maar iets zegt mij dat Mick Taylor aardig benadeeld is door zijn collega's . De timide verlegen gitarist had kennelijk geen weerwoord op het moment dat alles plaatsvond . Hij stond er bij en keek erna (zoiets)
Zeker is het wel dat dit te maken heeft gehad met zijn vertrek .

Tel daarbij op een coke-verslaving waarbij z'n neusschotje vervangen moest worden.
Dezelfde reden waardoor de band niet meer met Jimmy Miller werkte sinds 1973.
Die zat in Jamaica hakenkruisen in de studioconsole te kerfen. M.a.w. het ging er allemaal lekker aan toe.

avatar van bikkel2
3,5
Nou inderdaad. Heftige tijden.
Naast de artistieke onvrede was het drugsgebruik van Taylor absoluut ook een reden om te stoppen met The Stones.

avatar van Tribal Gathering
4,0
Tribal Gathering schreef:
Ik vind dit een erg schizofreen album. De opener en tracks 7 t/m 9 halen het gemiddelde omlaag. Vier nummers die mij helemaal niets doen. Daartegenover staan dan wel het eerder genoemde Time Waits For No One en het even fenomenale Fingerprint File. De overgebleven vier tracks zijn ook prima nummers.

3,5 ster dan maar, maar er zat zoveel meer in als ze wat meer tijd hadden genomen.


Ik moet deze mening van 10 jaar geleden enigszins herzien. Het kwartje bij de opener is inmiddels toch gevallen en dan blijkt dit een bijzonder aardige rocker. Ook de ballad If You Really Want to be My Friend is eigenlijk toch best lekker. Shorts and Curlies is niet het beste wat ze ooit op plaat hebben gezet, maar is ook best wel aardig.

Blijft in negatieve zin alleen Dance Little Sister staan waar ik echt geen chocolade van kan maken. Veels te simpel en daardoor duurt zelfs die ruime 4 minuten veel te lang.

avatar van musician
4,5
Het blijft een prima overzicht uit de tijdsgeest, ik heb er het afgelopen uur nog weer eens van genoten.

Ik denk dat het album alleen enthousiasme zou oproepen, zou het in 2018 worden uitgebracht.
Alleen maar Stones rock, geen vreemde uitstapjes naar reggae, disco en wat er nog meer aan vreselijkheid door de Stones op dat vlak kan worden bedacht.

Maar ze weten wel dat het (inmiddels) 1974 is en innovaties uit die tijd voorzichtig kunnen worden meegenomen.
Het gevaar schuilt hem daarin, dat je een trendvolger wordt in plaats van een trendsetter.
Toen hun autoriteit op dat vlak dan ook ter discussie werd gesteld, toen de punk opkwam een paar jaar later en de "oudjes" hadden afgedaan, wisten ze met het juiste antwoord te komen.

Maar die discussie hoefden ze in 1974 nog niet te voeren: ze waren nog steeds trendsetter.

avatar van bikkel2
3,5
Het zijn onontzettelijk The Stones, geen discussie daarover, maar trendsetters hoor ik hier niet meer.
De glamrock is ook opgepikt en die stroming komt natuurlijk niet van The Stones af.
De heren hebben wel bewezen diverse genres goed aan te kunnen.
Country, blues, ballads, soul, gospel, funk....name it.
Gegoten in hun eigen sound werkte dat vaak best goed.

avatar van devel-hunt
4,0
Een goede degelijke Stones plaat, dat zeker.
Maar trendsetters?
Ik weet niet of de Stones überhaupt ooit trendsetters zijn geweest. Wel bijzonder populair en een voorbeeld voor vele om ook muziek te gaan maken.
Maar dat is volgens mij iets heel anders.

avatar van bikkel2
3,5
Trendsetters vind ik ook tricky. De groep heeft zijn invloeden voornamelijk uit de blues en heeft dat heel goed uitgebouwd naar meer uit Amerika afkomstige stijlen.
In "67" liepen ze ook braafjes achter de psychedelia aan, maar kort er na volgde wel hun beste periode.
The Stones hebben iets typerends eigen en dat heeft ze ook zo groot gemaakt uiteindelijk.

avatar van lennon
3,5
Ook eens.. trendsetters zijn het nooit geweest... ze hebben de blues wel naar een breder publiek getrokken, dus zou ze eerder promotors willen noemen. Voor de rest voeren ze mee op alles wat er al was....

avatar van bikkel2
3,5
Mick Jagger had sowieso een ingebouwde antenne voor wat trendy was, dus lifte de band daar goed op mee.
Ik denk dat Keef Jagger wel moest indammen op bepaalde momenten. Die heeft sowieso schijt aan
trends.
In deze periode was hij te ver heen om zich daar om te bekommeren.
Dit is net als Goats Head Soup een Jagger/ Taylor aangelegenheid.
En misschien had Taylor wat langer bij de band gezeten als hij ook de composorische credits had gehad.

avatar van RuudC
2,5
Heuj... Gaat het er weer wat sneller en feller aan toe (mondjesmaat dan), kan ik me weer gaan ergeren aan de simpele en ook wel een beetje de infantiele sfeer van de plaat. It's Only Rock n Roll (but I Like It)... bweurk. Ik vraag me af of er echt niemand in de studio is geweest die Jagger/Richards ervan heeft kunnen overtuigen dat Dance Little Sister ronduit saai is en Short And Curlies en Fingerprint FIles gewoon slecht zijn.

In de jaren waarin zoveel moois uitkomt, loopt The Rolling Stones echt heel hard achter de feiten aan. De meeste songs zijn degelijkheid troef. Enkel Time Waits For No One vind ik een mooi nummer. Het enige wat het vermelden waard is, is dat meneer de automatische piloot al een flinke tijd onderdeel uitmaakt van de band.

Tussenstand:
1. 12x5
2. Sticky Fingers
3. Their Satanic Majesties Request
4. Aftermath
5. The Rolling Stones
6. The Rolling Stones No. 2
7. Out Of Our Heads
8. Between The Buttons
9. Exile On Main St.
10. Goat Head Soup
11. Beggars Banquet
12. It's Only Rock n Roll
13. Let It Bleed

avatar van lennert
3,5
Vriendelijk album dat niet teveel opvalt, maar ook niet hinderlijk wegluistert. Ik heb It's Only Rock 'n' Roll (But I Like It) altijd een beetje net wel/net niet gevonden, maar vandaag bevalt het me toch net wel. Over het algemeen geniet ik ook wel van de wat meer funky inslag van de ritmesectie en is het soleerwerk nog steeds ijzersterk als het voor mag komen. Helemaal op Time Waits For No One is het genieten. Alsnog vind ik het als geheel net iets te voortkabbelend om echt bijzonder te zijn, maar het is zeker geen straf om het album uit te moeten zitten. Wel extra benieuwd hoe de band nu zonder Taylor gaat klinken, want deze man kan duidelijk beter soleren dan Keith Richards.

Tussenstand:
1. Sticky Fingers
2. Their Satanic Majesties Request
3. Goat Head Soup
4. Let It Bleed
5. Beggars Banquet
6. It's Only Rock N Roll
7. Aftermath
8. Exile On Main St.
9. Between The Buttons
10. 12x5
11. Out Of Our Heads
12. The Rolling Stones No. 2
13. The Rolling Stones

avatar van Jelle78
3,5
Aan dit album hou ik een beetje een dubbel gevoel over. Aan de ene kant vind ik It's Only Rock 'N Roll beduidend beter dan Goats Head Soup, maar aan de andere kant vind ik het sentimentele gezang en gekreun van Jagger in enkele nummers vrij irritant. Op Goats Head Soup begon hij daar al wat mee, maar hier valt het me in negatieve zin op.

Ik ben vooral blij dat er weer enkele lekkere rocknummers op deze plaat staan. Openingsduo If You Can't Rock Me/ Ain't Too Proud To Beg bevallen mij prima. Over het titelnummer ben ik toch iets minder te spreken. Enerzijds is het een soort van lijflied van de Stones geworden, maar echt goed kan ik het niet vinden. Live is het leuk om mee te zingen, maar in deze studioversie stoor ik me eigenlijk vooral aan het gehijg van Jagger. Till The Next Goodbye vind ik een opvallend mooie ballad. Tekstueel misschien wat sentimenteel, maar Jagger zingt het erg mooi. Time Waits For No One is een klassieker die nooit een klassieker werd (in die zin dat het nooit in één adem wordt genoemd met nummers als Brown Sugar en Satisfaction, terwijl dat wat mij betreft wel zou moeten). Een prachtig nummer waarin Mick Taylor de grote ster is. Hij speelt prachtige lyrische gitaarsolo's, die latinachtig aandoen. De vergelijking met Santana wordt wel eens gemaakt en die vind ik niet geheel onterecht.
Hierna keren we met Luxury en Dance Little Sister weer terug naar recht toe recht aan rock. Niks bijzonders, maar ook zeker niet slecht. If You Really Want To Be My Friend vind ik dan weer een vrij vervelende ballad. Wederom laat Jagger zich van z'n sentimenteelste kant horen en ik vind het maar niks.
Short and Curlies is een nietszeggend rock and roll nummers en dan komen we bij afsluiter Fingerprint File. Een heerlijk dreigend en funky nummer (lekkere gitaren en bas, zowaar bespeeld door Mick Taylor), dat door Jagger erg goed wordt gezongen, hoewel hij het gekreun aan het einde van het nummer wel achterwege had mogen laten.
Fingerprint File is een positief einde aan een verder wat wisselvallig album. Een enkel matig nummer en een enkel fantastisch nummer en verder veel nummers die daar tussenin hangen. Bovendien het enige Stones-album waar ik me enkele keren erger aan de zang van Jagger. Ondanks dat toch nog 3,5 ster.

Tussenstand:
1. Beggars Banquet: 5*
2. Exile On Main St.: 5*
3. Sticky Fingers: 5*
4. Let It Bleed: 4,5*
5. Aftermath: 4,5*
6. The Rolling Stones: 4*
7. Their Satanic Majesties Request: 4*
8. Out Of Our Heads US: 4*
9. The Rolling Stones Now!: 3,5*
10. 12 X 5: 3,5*
11. It's Only Rock 'N Roll: 3,5*
12. Goats Head Soup: 3*
13. The Rolling Stones No. 2: 3*
14. Between The Buttons: 2,5*
15. December's Children (And Everybody's): 2,5*

avatar van west
4,0
Het nadeel van deze Rolling Stones plaat vind ik de productie. Die is soms overvol gestampt. Ik luister nu naar de overigens geweldige 2018 Abbey Road remaster en er zijn op heel wat nummers behoorlijk veel details/instrumenten tegelijk te horen. Wat meer uitgeklede versies had het album goed gedaan. Zo vind ik de live versie van titelsong It's Only Rock 'N Roll altijd een stuk sterker overkomen.

Daar tegenover staat - niet onbelangrijk - dat er weer heel wat (erg) goede songs op deze plaat staan. Time Waits For No One vind ik echt een prachtig mooi nummer, met een juweel van een gitaarsolo van Mick Taylor. Opener If You Can't Rock Me, cover Ain't too Proud to Beg, de bekende titelsong, het funkier Dance Little Sister & zeker ook het briljante slotnummer Fingerprint File zijn (erg) fijne nummers. Alleen Luxury & Till the Next Goodbye vind ik wat minder. En ook al is er soms wel heel veel te horen, dan nog levert al dit fraais alweer een goede plaat op van the Rolling Stones.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:52 uur

geplaatst: vandaag om 08:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.