Frank Zappa was de tweede rock-artiest die ik een tijdje geleden tegenkwam in de jazz-toplijst (Tom Waits ook met "Closing Time"). Destijds vond ik die combinatie dan ook erg opmerkelijk, dit soort albums zag ik dan als een perfecte kennismaking met het Rock-genre

Nu heeft Zappa net als Tom Waits vele muzikale stijlen (ook leunt dit album meer aan bij Jazz dan "Closing Time" dat doet), toch ben ik beide mannen (albums) erg erkentelijk. Waar Miles Davis en Otis Redding me elk lieten vallen voor hun genre, deden Waits en Zappa dat hier ook

Dit album behoort tot één van mijn favoriete muziek-momenten aller tijden!

Het was bijzonder lang geleden dat een album zo'n ongelooflijke indruk naliet bij de eerste luisterbeurt.
"Willie the Pimp"

Voor mij een van de beste "instrumentele" (als we de vocals buiten beschouwing mogen houden) nummers aller tijden: Frank Zappa schudt daar toch wel een klasse-solo uit zijn mouw

Die passie, noten, snelheid,... Na al die luisterbeurten blijf ik ongelooflijk verslaafd aan dat nummer. Meestal heb ik ook een favoriet moment in een bepaald solo, bij dit nummer mag ik dan eerlijk toegeven dat dat voor de eerste keer niet zo is: gewoon pure genialiteit van de eerste tot de laatste noot. (Niet dat ik zoveel van solo's afweet voor alle duidelijkheid, alleen is deze voor mij tot nu toe gewoon een parel).
Een tweede artiest waar ik op dit album bijzonder veel waardering voor heb is Ian Underwood, ik blijf het trouwens vreemd vinden dat van deze man geen solo-werken te vinden zijn jammer genoeg. Die saxofoon-solo in "The Gumbo Variations" is er wat mij betreft eentje om naast stukken van John Coltrane, Eric Dolphy, Albert Ayler en andere jazz-grootheden te plaatsen. Mijn favoriete moment hier is ongetwijfeld die ongelooflijke versnelling vanaf 2:12: wat een stoten en gevoel in dat stuk

hééééérlijk om keer op keer te mogen horen. Ook de begeleiding door Zappa & Co is briljant..
Wat mij trouwens erg opvalt aan dit album zijn de twee soorten nummers die hierop te vinden zijn: #1, #4 en #6 lijken me meer echt "composities" die echt uitgevoerd worden, de drie andere nummers zijn langer mede doordat er lange solo's aan bod komen (soort van Jazz-stukken). Het zorgt alvast voor een leuke variatie en stuk voor stuk vind ik de albums hierop dan ook genietbaar.
Voor mij is dit tot nu toe één van de beste Rock-albums die ik ken -
