Dr. Dre - Compton (2015)

De streek die Kendrick Lamar dit jaar weet neer ze te zetten is echt ongekend, wordt wederom door hem weggeblazen op Genocide.

Ik had nooit verwacht dat Dre weer eens met een classic aankomt huppelen. Wat een vet album is dit. De beats zitten op een hoog niveau. Er zitten zelfs paar nummers tussen die ik gewoon op 2001 kan plaatsen. De samenwerkingen zijn ook echt op een goed niveau met name Kendrick Lamar die op Genocide en Deep Water met een van de gruwlijkste verses komt die hij ooit heeft geschreven. En ook Snoop Dogg komt met zijn beste verse die hij ooit heeft geschreven. Ik herkende hem stiekem eerst niet eens op die track . Het is wel jammer dat nummers zoals Talk About It en Loose Cannons op dit album staan. Voor nu geef ik dit een 4.0

Ik heb dit album nu bijna 3x beluisterd. Het is een ge-wel-dig-e plaat Hoewel er wel nummers zijn die wat meer tegenvallen dan anderen. Dré heeft duidelijk wel het beste uit rappers gehaald. Want ik heb Snoop, Ice Cube, Xzibit en Eminem in jaren niet zo goed gehoord. Met uitstek daarvan Mr. Snoop. Het album begint aardig goed. Hoewel ik het eigenlijk vanaf Xzibit op Loose Cannon op zeer hoog niveau begon te vinden. Vanaf dan gaat het er heftig aan toe.

Er zijn voor mij wel degelijk hits. Nummers als:

Loose Cannon
One Shot One Kill
Animals

een review komt nog.

Nu 3 keer geluisterd. En ik kan het nog steeds niet leuk vinden. Het klinkt allemaal erg 'nieuw'. En dat is nou net waar niet op zit te wachten bij dit album. De beats vind ik niet slecht, maar het is niet te vergelijken met wat hij eerder heeft gemaakt.

Daarbij komen ook nog eens de gastartiesten waarvan bijna niemand echt iets toevoegd. Hierbij kijk ik vooral naar Anderson Paak. Beetje tussen zang en rap in, misschien wat auto-tune of iets wat er op lijkt (ken hier ook volledig naast zitten, maar dan heeft ie gewoon een aparte stem waar ik niet van hou). En precies hij mag zijn woordje doen op een track waar DJ Premier ook deel van uitmaakt. Dat vind ik nou echt zonde.

Just Another Day en Talking To My Diary zijn de enige overlevenden op deze plaat als het aan mij ligt.

Inderdaad er staat geen enkele beat op dat klinkt zoals en even goed is als Deeez Nuuuts. Ik vind hem ook tegenvallen.

Na een x aantal eerste luisterbeurten kan ik er niet echt iets van vinden.... Slecht wil ik het niet noemen maar goed ook (nog) niet.

Dre's stem vind ik heel nietszeggend klinken. Waar ik hem vroeger wel altijd sterk vond klinken, in mijn optiek moest hij het kwa raps daar (flow) van hebben, lijkt het nu een 13 uit een dozijn rapper. Ik moet zelfs bekennen dat ik pas Dre er uit kon vissen door lyrics er bij te pakken waar bij stond wie wie was aangezien een aantal gastartiesten mij niets zeiden.

Kan wel al een klein dieptepunt vaststellen. Gangstarap, of liever G-funk, vind ik goed vanwege de sound. Tekstueel trek ik het grotendeels erg slecht. Daarmee doel ik op Loose Cannons. Het skitje aan het eind van Loose cannons echt tenenkrommend. Volwassen kerels die een rollenspel doen over het wegwerken van een lichaam.

Opmerkelijk vind ik het uithalen naar Drake, terwijl mijn inziens het openingsnummer 'Talk about it' juist beïnvloed lijkt door Drake. In de productie van Deep Water vind ik ook een bepaalde vibe, bewust al dan niet bewust, zitten die aan Nothing was the same refereert (305 to my city).

Zeker zijn er ook al positieve dingen te benoemen. Dre weet toch ergens te vernieuwen. Hij herhaalt zichzelf niet, maar ook geen anderen (behalve dan eerdergenoemde 2 nummers), de gastartiesten vind ik of erg goed (bv Kendrick) uit de hoek komen of simpelweg goed gekozen (bv Ambrosius) en bepaalde beats klinken gewoonweg lekker.

Ieuw ieuw ieuw die eerste track! WHYYY? Daarna gaat het stijl omhoog, maar godsamme wat doet 'Talk about it' op deze plaat?




En Eminem

Talk About It is juist één van m'n favorieten, ik blijf erbij. Het allerbeste nummer is natuurlijk It's All On Me, omwille van die gruwelijk lekkere beat.

Ligt het aan mij of zijn de meningen over Eminem's verse overal extreem verdeeld?

Ik zit met een dubbel gevoel. In tegenstelling tot velen vind ik het net cool dat Dre niet kiest voor een doorslagje van The Chronic of 2001 vol met old school beats en dat hij wilt vernieuwen. Ik ben aangenaam verrast dat het geen oude zakken album is geworden maar als ik anderzijds mijn favoriete nummers moet noemen dan zijn dat: It's All on Me, Animals en Talking to my Diary en laat dat net de beats zijn die wat meer old school en typisch Dre klinken Anderzijds zijn Genocide, Darkside, Loose Canons, Issues, Deep Water, One Shot One Kill en Just Another Day in mijn ogen ook geweldige nummers en die klinken toch al wat meer als een fusion tussen new school beats en die typische Dre sound. Conclusie: voor mij (nog) geen classic maar een uiterst solide album en dat is veel meer dan ik verwacht of gehoopt had.

Dat komt omdat Dre nooit zo'n hele goede rapper is geweest en natuurlijk door jarenlang stil te staan. Als je jarenlang niet rapt moet je warm draaien. Helaas koos Dre een totaal andere aanpak. Daarom snap ik de hoge waardering ook niet.

2001 was al vrij middelmatig maar daar rapte hij nog met zwoele donkere stem wat hij ook van nature heeft.

2001 was al vrij middelmatig...

Te druk, te opgefokt, te veel trap beats, veel matige MC's, tracks krijgen ook geen ruimte om te ademen... Dit album is niks voor mij.

Met jou kan ik praten. Was al bang dat ik alleen zou zijn.

[/quote] 2001 was al vrij middelmatig maar daar rapte hij nog met zwoele donkere stem wat hij ook van nature heeft. [/quote]

2001 middelmatig noemen is twijfelachtig. Je kan niet ontkennen dat Dre's producties op 2001 wel echt vernieuwend waren. Dat album heeft dan ook niet voor niks een aantal zeer goede singels voortgebracht, nummers die de tand des tijds goed hebben doorstaan.

De drukke productie op deze plaat maakt inderdaad wel dat het moeilijk is om de aandacht de hele tijd goed vast te houden, maar dat maakt de plaat niet meteen slecht.
Kendrick's TPAB was ook erg wennen door de drukke productie, maar is inmiddels een groeibriljant gebleken.

Wat ik ook altijd zo vet vond in Dre zijn geproduceerde tracks waren de details... ineens zo'n vet riedeltje, pianotje of sampletje er bij. Is allemaal geen ruimte voor in deze volgepropte tracks. Ze gaan allemaal van 0 tot 100 in zeer korte tijd. Geen ruimte om te bloeien.

2001 was al vrij middelmatig maar daar rapte hij nog met zwoele donkere stem wat hij ook van nature heeft. [/quote]

2001 middelmatig noemen is twijfelachtig. Je kan niet ontkennen dat Dre's producties op 2001 wel echt vernieuwend waren. Dat album heeft dan ook niet voor niks een aantal zeer goede singels voortgebracht, nummers die de tand des tijds goed hebben doorstaan.

De drukke productie op deze plaat maakt inderdaad wel dat het moeilijk is om de aandacht de hele tijd goed vast te houden, maar dat maakt de plaat niet meteen slecht.
Kendrick's TPAB was ook erg wennen door de drukke productie, maar is inmiddels een groeibriljant gebleken. [/quote]

De beats waren niet vernieuwend maar zelfs als dat wel zo was is dat geen garantie voor classic materiaal.

Als mensen dit druk vinden kunnen ze beter een dagje meedraaien op de kleuterschool dat is pas druk.

Ik dacht dat je het met me eens was

Eens.

Wat ik ook niet begrijp is dat men dit ziet als een nieuw Dre album. Het is de soundtrack van de film. En wat mij betreft slaat deze soundtrack de plank volledig mis gezien het feit dat de hele NWA-stijl ontbreekt en dus ook niet de juiste sound heeft om een soundtrack te zijn voor de film.

Onwaar.

Het is een regulier studioalbum geïnspireerd op de film Straight Outta Compton.
Een beetje zoals het album American Gangster van Jay-Z, die was ook geïnspireerd op de gelijknamige film, maar stond compleet los van de soundtrack.

Wel jammer dat het album bij Loose Cannons, Issues en Deep Water zo vreselijk ver inzakt.

Anderson.Paak beschikt inderdaad over een erg apart stemgeluid, dat wellicht beter tot zijn recht komt in z'n solowerk; check tracks als 'Luh You', 'The City', 'Drugs' of 'Suede' (met Knxwledge als NxWorries) en merk wat voor een veelzijdig artiest de man is...

Talking To My Diary doet mij denken aan Slim The Mobster? Is dat gek?

Deep Water? Serieus? Dat is misschien wel het beste nummer van het album.


Genocide, Darkside/Gone, Deep Water, One Shot One Kill, Just Another Day, Animals en Talking to My Diary vind ik dope, de rest is mwaahhhh

Ik ga zo fucking hard op Medicine Man bij het stuk van de drop waarin Eminem's flow versnelt. Goddamn, heerlijk!

Na in eerste instantie zeer teleurgesteld te zijn, nog een aantal luisterbeurten gedaan. En als je goed zoekt staan er toch wel wat leuke stukjes op dit album.

De piano op beat in het 2e deel van Dark Side bijvoorbeeld, die is wel masterlijk. Verder vind ik Medicine Man en Talking to my Diary wel in orde.

Verschrikkelijk vind ik dan weer nummers waarin Autotune gebruikt wordt, zoals Talk About It en It's All on Me, waarin Dre zijn raps duidelijk niet in 1 take doet en soms klinkt als Justin Bieber. Ongeveer de helft van de nummers vind ik persoonlijk veel te druk en vaak wordt er dan ook nog 'hip' met die verschrikkelijke zwarte kopstemmen gezongen "NaWhooo", zoals in Issues *Aargh*

Aardig vind ik verder de nummers met Snoop, vooral Satisfaction die lekker laid back is. Just Another Day kan er ook mee door.

Warren G met zijn nieuwe G Funk Part II EP zien dat je toch wel degelijk 'ouderwetse' rap kan produceren die lekker klinkt. Met Compton is dat naar mijn mening maar gedeeltelijk gelukt.

Kud - Fluiten - YouTube

Spoel door naar 1:20. No offence.

Sjongejonge, wat is dat nummer met Game belachelijk vet. Als old school hiphop liefhebber bij de eerste luisterbeurt erg wennen, aangezien het een erg druk album is. Na drie luisterbeurten ben ik echter helemaal verknocht aan deze plaat.

Featurings (Snoop, Lamar, Cube, Game) om te genieten. Eminem mocht van mij geschrapt worden, wat een geschreeuw. Geweldig dat Preemo aanwezig is. Ik zet 'm nog een keer op.