Wu-Tang Clan - Enter the Wu-Tang (36 Chambers) (1993)

Ik kende eerst alleen de meeste tracks hiervan nadat ik ze apart geluisterd had.
ik kon niet geloven dat het allemaal op 1 album stond.
heerlijk album, verhaal tussen de nummers door is grappig ( what do you mean, is he fucking dead? )
skits zijn niet irritant is tegenstelling to veel andere albums.
5*

In het begin vond ik dat ook grappig ja, op gegeven moment niet meer, aangezien ze eigenlijk gewoon een toneelstukje speelden hoe het er een beetje aan toegaat in de ghetto,helemaal verhard door de pijn en ellende die ze dagelijks meemaken.

Dit is echt een werkelijk perfect album (Method Man Remix daargelaten). Ben - me ervan bewust hoe triest het eigenlijk is - tegen mezelf aan het rappen in de spiegel met dit album op en geniet intens. Wat een plaat!

RZA is echt een ontzettende koning. Hoe hij op 7th Chamber Pt.2 op precies het goede moment de bass erin laat vallen is echt fantastisch. Gru-we-lijk!

Edit: Hierna Illmatic, dan Low End Theory en dan naar bed .

echt een keihard album... blijft echt favoriet

Triest? Je durft tenminste nog in de spiegel te kijken, hartstikke leuk om jezelf eens van die kant te zien

1 van de beste hiphop albums ooit!!

Jep, Wu tang killah beez we on a swarm!

Op Protect Ya Neck, zegt ODB " Niggaz be rollin' " Op een andere track(denk niet van WU) wordt dit gesampled. Weet iemand op welke track ?

Op het album Ressurection van Common Sense. Welke track zou ik uit mijn hoofd zo niet weten.

Nuthin' To Do.

Oh ja, pff ik haat dat altijd als ik niet weet waar ik het van ken. Thanks Have en Mj

Ben er toch maar aan begonnen, ik heb hem 3x geluisterd nu.
Geniaal, 5*

Dan gaat hij bij jou er een stuk makkelijker in dan bij mij het geval was.

Ja goed he

Bij mij ging dat ook heel snel integenstelling tot bijvoorbeeld Liquid Swords en Illmatic.

same for me, terwijl ik het later toch nog beter vond. illmatic en liquid swords vond ik niets aan in het begin.

Ik ken alle drie de platen nog niet zo heel lang, maar bij mij viel het kwartje van Illmatic juist wel meteen, itt deze en Liquid Swords. Deze is ondertussen ook al goed gevallen door de geniale sfeer (en wat zijn Method Man (het nummer) en Protect Ya Neck verslavend!) Liquid Swords vond ik tot nu toe wel aardig, maar nog niet briljant.

De moderne klassieker van de Wu. Met dit album werd de weg vrijgemaakt voor een flink aantal beresterke solo-albums. Jammer dat RZA op een gegeven moment koos voor meer 'muzikale' beats. Dat was voor mij een flinke tegenstelling met de rauwheid van dit album. Ook zijn de shaolin-samples onvergetelijk. Iedere MC stond op scherp bij dit debuut van de Wu-Tang Clan.

Heb dit album geluisterd in het kader van mijn strooptocht door de top 250. U2's The Joshua Tree is daarin het hoogst genoteerde album dat ik nog niet gehoord heb, maar ik had geen zin in U2 met dit warme weer, dus toen kwam ik bij dit album uit.

Op de middelbare school heb ik er wel het een en ander van meegekregen; één van mijn beste vriendjes daar was een enorme hip-hopfan en via hem leerde ik een beetje Ol' Dirty Bastard (die cd met de paspoorthoes), Nas (niet Illmatic, maar die ervoor), ed. kennen. En eigenlijk ook Wu-Tang Clan, maar behalve Protect Ya Neck is er nooit echt iets blijven hangen. Tot nu dus... en ik snap het ook wel: het verhaal rondom dit album is indrukwekkend (het lezen van het Wikipedia-artikel duurt bijna net zo lang als het luisteren van dit album) en dit album is ook heel erg cool; ik kan best wel genieten van de stemmen van met name Method Man en ODB, de humor en nummers met een overduidelijke soulvibe (mn. Cream en Can it All Be So Simple), maar ik ben nog niet laaiend enthousiast. Het zal toch niet helemaal mijn ding zijn, waardoor ik niet op een heel hoge stem uitkom. De paar lange skits zijn hier ook wel een beetje debet aan; voor mij halen die veel te veel de vaart uit de muziek.

Nas voor Illmatic? Dan moet je het hebben over zijn feature op het Main Source album ofzo?

O ja? Welke? .

-edit- te laat.

Moet zijn na Illmatic. It Was Written was het album dat ik van hem had (en nog steeds wel ergens heb).

Deze schommelt bij mij altijd rond 3,5 en 4,0. Nu maar eens op 4 laten staan.

Het drieluik Chessboxin', Wu-Tang ain't nuthing ta fuck with en C.R.E.A.M. is volgens mij het beste drieluik op een Hip Hop album.

"Shaolin shadowboxing.. And the Wu-Tang sword style.
The Shaolin and the Wu-Tang could be dangerous..
Do you think your Wu-Tang sword can defeat me?
En garde, I'll let you try my Wu-Tang style. "

De stilte die hierbij komt voelt als een stilte voor de storm.
Beste openings track al sowieso (Bring Da Ruckus).

Ga dit album maar weer eens na een lange tijd in zijn geheel beluisteren. Ik heb dit album in het begin (jaartje geleden) zo kapot gedraaid dat ik hem nu al meer dan een maand niet gehoord heb. Ben benieuwd of hij mij weer dat zelfde gevoel kan geven als een jaar terug.

Dit album doet me niets. Met name de producties grijpen me niet echt aan. Het 'net niet' gevoel dat ik heb bij enkele tracks in het begin van het album zet zich na Can It Be All So Simple om tot saaiheid, met C.R.E.A.M als dieptepunt. Het album kent nog een lichte opflakkering met het energieke Method Man, maar uiteindelijk is het allemaal wat te minimalistisch, net zoals Liquid Swords en Only Built for Cuban Linx. Door de soberheid van RZA, komt de sfeer of het gevoel niet uit de verf. De rappers houden dan ook het album grotendeels recht met hun flow en delivery.

Vreemde reactie vind ik persoonlijk.. C.R.E.A.M. is voor mij één van de absolute hoogtepunten (het hele album is één hoogtepunt eigenlijk). En net de producties vind ik ontzettend goed, deze plaat was zijn tijd jaren vooruit.

Dit is voor mij toch het beste hip-hop album (voor zo ver ik ken)
Heerlijke beats en samples,zeer goede rappers, eeen overdosis goede teksten en gescheld(wel leuk ) 4,8,9,10,12 zijn wel echte topnummers. ook nummer 1 is geweldig. Bring da Motherfucking Ruckus

'De' Wu-tang plaat. Toen ik dit album eindelijk had gekocht moest ik eerst heel erg inkomen, maar naar een paar luisterbeurten had ik hem helemaal door. Er staan me toch een paar klassiekers op deze plaat 'Shame On A Nigga' 'Da Mystery..' en natuurlijk het geniale 'Protect Ya Neck' ik moet hier eigenlijk alle nummers noemen want alles is van gelijkwaardig niveau.

De Mc's zijn op hun aller aller best op dit album evenals de beats.
De beste wu-tang plaat en 1 van de beste albums aller tijden.

5*

het begint aardig en 'Shame On A Nigga' is de dopeste van eerste paar tracks vind ik.
Pas vanaf 'Wu-tang Clan Ain't Nuthing Ta F' Wit' begint het album echt vet worden, 'C.R.E.A.M.', 'Method Man' en 'Protect Ya Neck' zijn echt meesterwerken imo.
'Tearz' is ook een vette track.

Na deze 5 harde tracks achter elkaar vind ik de afsluiter
'7th Chamber pt II' een beetje teleurstellend en jammer.

After laughter comes tears

4*